Қавлаи таъолӣ : ФкиФи إзои ҷӣно чун бузургвори рӯзӣ буд онкии мо орем , ман кули أмаҳ аз ҳар гуруҳе , бшҳиди пайғомбарии бгўоҳӣ ,у ҷӣнои бку ореми туро , алии ҳؤлоءи шҳидо ( 41 ) бар ӣнони бгўоҳӣ .

قوله تعالی: فَکَیْفَ إِذا جِئْنا چون بزرگوار روزی بود آنکه ما آریم، مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ از هر گروهی، بِشَهِیدٍ پیغامبری بگواهی، وَ جِئْنا بِکَ و آریم ترا، عَلی‌ هؤُلاءِ شَهِیداً (۴۱) بر اینان بگواهی.

Иўмӣзи он рўзҳни юади аллазӣнаи кФрўо дӯст дорад ва хоҳад эшон ки кофар буданд дарин ҷаҳон ,у ъсўо алрасул ва сар кашиданд аз устувори доштани расӯл , луи тсўии баҳами алأрз агар замин бо эшон ҳамвор кунандӣ ,у лои иктмўни аллоҳи ҳдисо ( 42 ) ва аз худои ҳеҷ сухан пинҳон надоранд .

یَوْمَئِذٍ آن روزهن یَوَدُّ الَّذِینَ کَفَرُوا دوست دارد و خواهد ایشان که کافر بودند درین جهان، وَ عَصَوُا الرَّسُولَ و سر کشیدند از استوار داشتن رسول، لَوْ تُسَوَّی بِهِمُ الْأَرْضُ اگر زمین با ایشان هموار کنندی، وَ لا یَکْتُمُونَ اللَّهَ حَدِیثاً (۴۲) و از خدای هیچ سخن پنهان ندارند.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , лои тқрбўои алслоаҳу أнтми скории гирди намози мгрдиди он гуҳ ки мисатони бед , ҳатто тълмўои мо тқўлўн то он гуҳ ки чунон бед ки донед ки чаҳ мехонед ,у лои ҷнбоу гирди намози мгрдиди он гуҳ ки ҷанб бошед . إлои обирии сиблати магар дар роҳ рафтан ва дар масҷиди гузаштан , ҳатто тғтслўо то он гуҳ ки пештар ғусл кунед ,у إни кантами маразӣ ва агар бемори бед ки оби фаро хеш наёред барад , أўи алии сафар ё дар сафарии бед ва об наёбед , أўи ҷоءи أҳди мнкми ман алғоӣт ё яке аз шумо аз ҳоҷати одамии омада буд , أўи ломстми алнсоء ё бпўсти худ пӯсти занони посидаҳи бед , Флми тҷдўои моء ва об наёбед , Фтиммўо оҳанг кунед , съидои тибои хокии пок , Фомсҳўои бпосиди бони хок , бўҷўҳкми рӯйҳои хеш ,у أидикм ва ду дасти хеши ҳама , إни аллоҳи кони ъФўои ғФўро ( 43 ) ки аллоҳ дар гузорандааст омрзгор ҳамеша .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُکاری‌ گرد نماز مگردید آن گه که مستان بید، حَتَّی تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ تا آن گه که چنان بید که دانید که چه میخوانید، وَ لا جُنُباً و گرد نماز مگردید آن گه که جنب باشید. إِلَّا عابِرِی سَبِیلٍ مگر در راه رفتن و در مسجد گذشتن، حَتَّی‌ تَغْتَسِلُوا تا آن گه که پیشتر غسل کنید، وَ إِنْ کُنْتُمْ مَرْضی‌ و اگر بیمار بید که آب فرا خویش نیارید برد، أَوْ عَلی‌ سَفَرٍ یا در سفری بید و آب نیابید، أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْکُمْ مِنَ الْغائِطِ یا یکی از شما از حاجت آدمی آمده بود، أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ یا بپوست خود پوست زنان پاسیده بید، فَلَمْ تَجِدُوا ماءً و آب نیابید، فَتَیَمَّمُوا آهنگ کنید، صَعِیداً طَیِّباً خاکی پاک، فَامْسَحُوا بپاسید بآن خاک، بِوُجُوهِکُمْ رویهای خویش، وَ أَیْدِیکُمْ و دو دست خویش همه، إِنَّ اللَّهَ کانَ عَفُوًّا غَفُوراً (۴۳)که اللَّه در گذارنده است آمرزگار همیشه.

أи ламтар на бинӣ , нанигарӣ ? إлии аллазӣнаи أўтўо боишон ки эшонро доданд , нсибои ман алкитоби баҳрае аз китоби осмонӣ , иштрўни алзлолаҳи гумроҳии михрнд ,у иридўн ва низ мехоҳанд , أни тзлўои алсбил ( 44 ) ки шумо роҳ гум кунед .

أَ لَمْ تَرَ نه‌بینی، ننگری؟ إِلَی الَّذِینَ أُوتُوا بایشان که ایشان را دادند، نَصِیباً مِنَ الْکِتابِ بهره‌ای از کتاب آسمانی، یَشْتَرُونَ الضَّلالَةَ گمراهی میخرند، وَ یُرِیدُونَ و نیز میخواهند، أَنْ تَضِلُّوا السَّبِیلَ (۴۴) که شما راه گم کنید.

Ва аллоҳи أълми бأъдоӣкму аллоҳи донотар доноӣисти бдшмнони шумо ,у кафии биллоҳи влёу худои ёрӣ басандааст ,у кафии биллоҳи нсиро ( 45 )у доварии дории басанда .

وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدائِکُمْ و اللَّه داناتر دانائیست بدشمنان شما، وَ کَفی‌ بِاللَّهِ وَلِیًّا و خدای یاری بسنده است، وَ کَفی‌ بِاللَّهِ نَصِیراً (۴۵) و داوری داری بسنده.

Ман аллазӣнаи ҳодўо аз эшон ки ҷуҳуд шуданд қавмӣ ҳастанд , иҳрФўни алкулами суханони аллоҳ май бгрдоннд , ани мавозиъа аз он ҷойҳои хеш ,у иқўлўни смъноу бзбони мигўинд ки шунидем ,у ъсино ва фармон бурдор наем ,у асмъи бмои нюаш , ғайри мсмъ , шнўоиндаҳ мабод ,у роъноу бзбони мигўинди туро ки роъно , лёи бأлснтҳми ин гардонӣдани забон арабӣаст бзбони ибрӣ дар сухану тънои фии аддӣну таън ҷустанаст дар дайн ,у луи أнҳми қолўо ва агар эшон гўиндидсмъно ва أтъно шунидем ва фармон барадем ,у асмъу анзрноу нюаш ва дар мо нигоҳ кун , ?лаккони хирои ?лааму أқўми эшонро ба бошаду рост тар бошад ,у локини лънҳми аллоҳи бкФрҳм , локини худоӣ бар эшон лаънат кард бкоФр шудан эшон , Флои иؤмнўни إлои қлило ( 46 ) то бнгрўнди магари андакӣ .

مِنَ الَّذِینَ هادُوا از ایشان که جهود شدند قومی هستند، یُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ سخنان اللَّه می‌بگردانند، عَنْ مَواضِعِهِ از آن جایهای خویش، وَ یَقُولُونَ سَمِعْنا و بزبان میگویند که شنیدیم، وَ عَصَیْنا و فرمان بردار نه‌ایم، وَ اسْمَعْ بما نیوش، غَیْرَ مُسْمَعٍ، شنواینده مباد، وَ راعِنا و بزبان میگویند ترا که راعِنا، لَیًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ این گردانیدن زبان عربی است بزبان عبری در سخن وَ طَعْناً فِی الدِّینِ و طعن جستن است در دین، وَ لَوْ أَنَّهُمْ قالُوا و اگر ایشان گویندیدسَمِعْنا وَ أَطَعْنا شنیدیم و فرمان بردیم، وَ اسْمَعْ وَ انْظُرْنا و نیوش و در ما نگاه کن، لَکانَ خَیْراً لَهُمْ وَ أَقْوَمَ ایشان را به باشد و راست‌تر باشد، وَ لکِنْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِکُفْرِهِمْ، لکن خدای بر ایشان لعنت کرد بکافر شدن ایشان، فَلا یُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِیلًا (۴۶) تا بنگروند مگر اندکی.

ё أиҳои аллазӣнаи أўтўои алкитоб эй эшон ки эшонро таврот доданд , омнўои бмои нзлнои бгрўиди бқрон ки фурӯ фиристодем , мсдқои лмои мъкми устувори дору гувоҳи он тавротро ки бо шумост , ман қабл أни нтмси вҷўҳои пеш аз онкии сӯрат рӯйҳо бистарем , Фнрдҳои алии أдборҳо ва он рӯйҳои сӯрати ситурда бо пасҳо гардонем , أўи нлънҳм ё эшонро лаънат кунем комаи лънои أсҳоби алсбти чунон ки лаънат кардем худовандони шанберо ,у кони أмри аллоҳи мФъўло ( 47 )у фармон ки худоӣ диҳад бони кор карданӣаст .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ ای ایشان که ایشان را تورات دادند، آمِنُوا بِما نَزَّلْنا بگروید بقرآن که فرو فرستادیم، مُصَدِّقاً لِما مَعَکُمْ استوار دار و گواه آن تورات را که با شماست، مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً پیش از آنکه صورت رویها بستریم، فَنَرُدَّها عَلی‌ أَدْبارِها و آن رویهای صورت سترده با پسها گردانیم، أَوْ نَلْعَنَهُمْ یا ایشان را لعنت کنیم کَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ چنان که لعنت کردیم خداوندان شنبه را، وَ کانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا (۴۷) و فرمان که خدای دهد بآن کار کردنی است.