Қавлаи таъолӣ : إни аллоҳи лои иғФри أни ишрк ба худои нёмрзд ки анбоз гиранд бо вай ,у иғФри мо дуни злку миомрзд ҳар чаҳ фурӯд аз онаст , лмни ишоءи онро ки хоҳад , ва ман ишрки биллоҳ ва ҳар ки анбоз гирад бо худоӣ , Фқди аФтрии إсмои ъзимо ( 48 ) ӯ дурӯғии сохт ва бар худ бузае ниҳоди бузург .

قوله تعالی: إِنَّ اللَّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ خدای نیامرزد که انباز گیرند با وی، وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ و میآمرزد هر چه فرود از آنست، لِمَنْ یَشاءُ آن را که خواهد، وَ مَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ و هر که انباز گیرد با خدای، فَقَدِ افْتَری‌ إِثْماً عَظِیماً (۴۸) او دروغی ساخت و بر خود بزه‌ای نهاد بزرگ.

أи лам тар набинӣ ва нанигарӣ ? إлии аллазӣнаи изкўни أнФсҳм боишон ки худро беайб ва пок менамоянд , бали аллоҳи изкии ман ишоء балки худои ман беайб кунад , ва бе айбии бози намояди онро ки хоҳад ,у лои излмўни Фтило ( 49 ) ва эшонро бФтилӣ аз ҷурми каси бнгирнд .

أَ لَمْ تَرَ نبینی و ننگری؟ إِلَی الَّذِینَ یُزَکُّونَ أَنْفُسَهُمْ بایشان که خود را بی‌عیب و پاک مینمایند، بَلِ اللَّهُ یُزَکِّی مَنْ یَشاءُ بلکه خدای من بی‌عیب کند، و بی‌عیبی باز نماید آن را که خواهد، وَ لا یُظْلَمُونَ فَتِیلًا (۴۹) و ایشان را بفتیلی از جرم کس بنگیرند.

Анзр дар нигар , Киеви иФтрўни алии аллоҳи алкзб ки чун дурӯғ мениҳанд ва месозанд бар худоӣ !у кафӣ ба إсмои мубино ( 50 )у дурӯғи сохтан бар худоӣ , басандаи бузаи исту ошкоро .

انْظُرْ در نگر، کَیْفَ یَفْتَرُونَ عَلَی اللَّهِ الْکَذِبَ که چون دروغ مینهند و میسازند بر خدای! وَ کَفی‌ بِهِ إِثْماً مُبِیناً (۵۰) و دروغ ساختن بر خدای، بسنده بزه‌ایست و آشکارا.

أи ламтар إлии аллазӣна أўтўо набинӣ ва нанигарӣ боишон ки доданд эшонро ?

أَ لَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ أُوتُوا نبینی و ننگری بایشان که دادند ایشان را؟

Нсибои ман алкитоби баҳрае аз таврот , иؤмнўни болҷбту алтоғўти мигрўнд ба ҷбту тоғӯт ,у иқўлўни ллзини кФрўоу мигўинди эшонро ки кофар шуданд , ҳؤлоءи أҳдии ман аллазӣнаи омнўои сбило ( 51 ) ки ӣнон бароа таранду рост ҳукм таранд аз гиравидагон .

نَصِیباً مِنَ الْکِتابِ بهره‌ای از تورات، یُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ میگروند به جبت و طاغوت، وَ یَقُولُونَ لِلَّذِینَ کَفَرُوا و میگویند ایشان را که کافر شدند، هؤُلاءِ أَهْدی‌ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا سَبِیلًا (۵۱) که اینان براه‌تراند و راست حکم‌تراند از گرویدگان.

أўлӣки аллазӣнаи лънҳм аллоҳ эшонанд ки аллоҳ лаънат кард бар эшон , ва ман илъни аллоҳ ва ҳар ки худоӣ бар вай лаънат кард , Флни тҷди ?лаи нсиро ( 52 ) вайро ҳаргиз ёрӣ наёбӣ .

أُولئِکَ الَّذِینَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ ایشانند که اللَّه لعنت کرد بر ایشان، وَ مَنْ یَلْعَنِ اللَّهُ و هر که خدای بر وی لعنت کرد، فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِیراً (۵۲) وی را هرگز یاری نیابی.

أми ?лаами насиби ман алмалик ё эшонро баҳраи ист аз подшоҳӣ , Фإзо агар будӣ эшонро подшоҳӣ , лои иؤтўни анноси нқиро ( 53 ) мардумонро нқирӣ ндиҳандед аз ҳақи хеш .

أَمْ لَهُمْ نَصِیبٌ مِنَ الْمُلْکِ یا ایشان را بهره‌ایست از پادشاهی، فَإِذاً اگر بودی ایشان را پادشاهی، لا یُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِیراً (۵۳) مردمان را نقیری ندهندید از حق خویش.

أми иҳсдўни аннос ё меҳасад баранд бар мардумон , алии мо отоҳми аллоҳи ман фазла бар ончӣ худоӣ дод эшонро аз фазли худ , Фқди отинои оли إброҳими пеш аз ваии оли иброҳӣмро додем , алкитобу алҳкмаҳи номау донишу пайғом ,у отиноҳми маликои ъзимо ( 54 ) ва эшонро мулкии азими додем .

أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ یا می‌حسد برند بر مردمان، عَلی‌ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ بر آنچه خدای داد ایشان را از فضل خود، فَقَدْ آتَیْنا آلَ إِبْراهِیمَ پیش از وی آل ابراهیم را دادیم، الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ نامه و دانش و پیغام، وَ آتَیْناهُمْ مُلْکاً عَظِیماً (۵۴) و ایشان را ملکی عظیم دادیم.

Фмнҳми ман омн ба кас буд аз эшон ки имон оварад буи , ва манеҳам ман сад анҳуу кас буд аз эшон ки баргашт аз вай ,у кафии бҷҳнми съиро ( 55 )у дӯзахи ногрўидгонро басандааст .

فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ کس بود از ایشان که ایمان آورد بوی، وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ و کس بود از ایشان که برگشت از وی، وَ کَفی‌ بِجَهَنَّمَ سَعِیراً (۵۵) و دوزخ ناگرویدگان را بسنده است.

إни аллазӣнаи кФрўои боётнои эшон ки кофар шуданд бсхнони мо , сўФи нслиҳм норо эшонро бирасонем ботш , клмои нзҷти ҷлўдҳм ҳар гуҳ ки бпзди пӯстҳои эшон дар он , бдлноҳми ҷлўдоғайриҳо дигари диҳеми эшонро пӯстҳоеи ҷуз аз он , лизўқўои алъзоб то ҷовиди бпўстҳои нави азобҳои нави мичшнд , إни аллоҳи кони ъзизои ҳкимо ( 56 ) ки аллоҳ тавоноӣаст доно ҳамешае .

إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا بِآیاتِنا ایشان که کافر شدند بسخنان ما، سَوْفَ نُصْلِیهِمْ ناراً ایشان را برسانیم بآتش، کُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ هر گه که بپزد پوستهای ایشان در آن، بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَیْرَها دیگر دهیم ایشان را پوستهایی جز از آن، لِیَذُوقُوا الْعَذابَ تا جاوید بپوستهای نو عذابهای نو میچشند، إِنَّ اللَّهَ کانَ عَزِیزاً حَکِیماً (۵۶) که اللَّه تواناییست دانا همیشه‌ای.

Ва аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот ва эшон ки бгрўиднд ва некӣҳо карданд , сндхлҳми ҷинот дар ореми эшонро дар биҳиштҳое , тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор ки меравад зери дарахтони он ҷӯйҳои равон , холидин фӣҳо أбдои ҷовидон дар он ҳамешае , ?лаами фӣҳо أзўоҷи эшонроаст дар он ҷуфтоне аз занон , мутаҳҳараи заноне пок карда беъўор ва беайб ,у ндхлҳм ва дар ореми эшонро , злои злило ( 57 ) дар сояи хунак .

وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و ایشان که بگرویدند و نیکیها کردند، سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ در آریم ایشان را در بهشتهایی، تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ که میرود زیر درختان آن جویهای روان، خالِدِینَ فِیها أَبَداً جاویدان در آن همیشه‌ای، لَهُمْ فِیها أَزْواجٌ ایشان را است در آن جفتانی از زنان، مُطَهَّرَةٌ زنانی پاک کرده بی‌عوار و بی‌عیب، وَ نُدْخِلُهُمْ و در آریم ایشان را، ظِلًّا ظَلِیلًا (۵۷) در سایه خنک.