Қавлаи таъолӣ : ва мо أрслнои ман расӯли нФрстодими ҳеҷ фиристодаеро إлои литоъи магари онро ки то фармон баранд вайро , бإзни аллоҳи бФрмони худоӣ ,у луи أнҳми إзи злмўои أнФсҳм ва агар эшон ки бар тани худ ситам кунандед , ҷоؤк ояндед бтў , ФостғФрўои аллоҳ ва омурзиш хоҳандед аз худо ,у астғФри ?лаам алрасул , ва омурзиш хоҳед эшонро расӯл ӯ , лўҷдўо аллоҳ ёфтандед худоиро бар ҳақиқат , тўобои рҳимо ( 64 ) тавбаи пазирии меҳрбон .

قوله تعالی: وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ نفرستادیم هیچ فرستاده‌ای را إِلَّا لِیُطاعَ مگر آن را که تا فرمان برند وی را، بِإِذْنِ اللَّهِ بفرمان خدای، وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ و اگر ایشان که بر تن خود ستم کنندید، جاؤُکَ آیندید بتو، فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ و آمرزش خواهندید از خدا، وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ، و آمرزش خواهید ایشان را رسول او، لَوَجَدُوا اللَّهَ یافتندید خدای را بر حقیقت، تَوَّاباً رَحِیماً (۶۴) توبه پذیری مهربان.

Флоу рбк на бхдои ту на , ло иؤмнўн нагиравидаанд эшон бҳқиқт , ҳатто иҳкмўк то он гуҳ ки туро ҳукм кунанд ва ҳоким писандид , Фимои шаҷари бинҳм дар ончии миёни эшон ихтилоф уфтад , сами лои иҷдўои фии أнФсҳми ҳрҷо ва он гуҳ дар дилҳои хеши ҳараҷ ва танагӣ наёбанд , . Ммои қзит аз он ҳукм ки ту буридӣу бргзордӣ . Ва ислмўои тслимо ( 65 )у ботин он бисипоранд ва онро гардан ниҳанд гардан ниҳоданӣ .

فَلا وَ رَبِّکَ نه بخدای تو نه، لا یُؤْمِنُونَ نگرویده‌اند ایشان بحقیقت، حَتَّی یُحَکِّمُوکَ تا آن گه که ترا حکم کنند و حاکم پسندید، فِیما شَجَرَ بَیْنَهُمْ در آنچه میان ایشان اختلاف افتد، ثُمَّ لا یَجِدُوا فِی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً و آن گه در دلهای خویش حرج و تنگی نیابند،. مِمَّا قَضَیْتَ از آن حکم که تو بریدی و برگزاردی. وَ یُسَلِّمُوا تَسْلِیماً (۶۵) و باطن آن بسپارند و آن را گردن نهند گردن نهادنی.

Ва луи أнои ктбнои алайҳим ва агар мо бар эшон фаризаи нбштимӣ , أни ақтлўои أнФскм ки хештанро бикашед , أўи ахрҷўои ман дёркм ё аз хону мони худ берун шед , мо Фълўаҳ накардандед он , إло қалил манеҳам магари андаки кас аз эшон ,у луи أнҳми Фълўо ва агар эшон кунандед , мо иўъзўн ба бончаҳ май пнддҳнди эшонро , ?лаккони хирои ?лаам ба ояд эшонро ,у أшди тсбито ( 66 )у сахттар бар ҷой бимонед ,у муҳкамтар бпоӣид .

وَ لَوْ أَنَّا کَتَبْنا عَلَیْهِمْ و اگر ما بر ایشان فریضه نبشتیمی، أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَکُمْ که خویشتن را بکشید، أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِیارِکُمْ یا از خان و مان خود بیرون شید، ما فَعَلُوهُ نکردندید آن، إِلَّا قَلِیلٌ مِنْهُمْ مگر اندک کس از ایشان، وَ لَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا و اگر ایشان کنندید، ما یُوعَظُونَ بِهِ بآنچه می‌پنددهند ایشان را، لَکانَ خَیْراً لَهُمْ به آید ایشان را، وَ أَشَدَّ تَثْبِیتاً (۶۶)و سخت‌تر بر جای بمانید، و محکم‌تر بپائید.

Ва إзои лотиноҳм ва агар чунон кунандед мо эшонро додемӣ , ман лдно аз наздики худ , أҷрои ъзимо ( 67 ) муздии бузургвор .

وَ إِذاً لَآتَیْناهُمْ و اگر چنان کنندید ما ایشان را دادیمی، مِنْ لَدُنَّا از نزدیک خود، أَجْراً عَظِیماً (۶۷) مزدی بزرگوار.

Ва лҳдиноҳм ва мо эшонро роҳи нмоӣим , срото мустақиман ( 68 ) бароаи рости дуруст .

وَ لَهَدَیْناهُمْ و ما ایشان را راه نمائیم، صِراطاً مُسْتَقِیماً (۶۸) براه راست درست.

Ва ман итъи аллоҳ ва алрасул ва ҳар ки фармони баради худоироу расӯли вайро , Фأўлӣк эшон онанд , маъаи аллазӣнаи أнъми аллоҳи алайҳим ки фардо бо навохтагон ҳақанд , ки худоӣ некуӣ кард бо эшон , ман алнабӣину алсдиқин аз пайғомбарону ростгӯён ,у алшҳдоءу алсолҳину шаҳидону некон ,у ҳасани أўлӣки рФиқо ( 69 )у неки рафиқон ва ҳоам нишинон ки ӣнонанд .

وَ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ و هر که فرمان برد خدای را و رسول وی را، فَأُولئِکَ ایشان آنند، مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ که فردا با نواختگان حق‌اند، که خدای نیکویی کرد با ایشان، مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ از پیغامبران و راستگویان، وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِینَ و شهیدان و نیکان، وَ حَسُنَ أُولئِکَ رَفِیقاً (۶۹) و نیک رفیقان و هام‌نشینان که اینان‌اند.

Злки алФзли ман аллоҳи он фазласт аз худоӣ ,у кафии биллоҳи ълимо ( 70 )у неки басандау доно ки аллоҳаст .

ذلِکَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ آن فضل است از خدای، وَ کَفی‌ بِاللَّهِ عَلِیماً (۷۰) و نیک بسنده و دانا که اللَّه است.