Қавлаи таъолӣ :у абтлўои алитомӣ ва май озмоӣиди ятемонро , ҳатто إзои блғўои алнкоҳ то он гуҳ ки бнкоҳ расанд , Фإни онстм агар байнед , манеҳам аз эшон , ршдои рости роҳӣ , ФодФъўои إлиҳми أмўолҳм боишон диҳед молҳои эшон ,у лои тأклўҳо ва онро махӯред , إсроФои бгзоФ ,у бдорои أни икбрўо шитофтану пешӣ кардан бар булӯғ ва бар бузург шудан эшон , ва ман кони ғнё ва ҳар ки бе ниёзи бод аз қайион , ФлистъФФ айдун бод ки даст пок дорад аз моли ятемон , ва ман кони Фқиро , ва ҳар ки дарвеши бод , Флиأкли болмърўФ айдун бод ки аз моли ятеми бондозаҳи хўрод ва бидод , Фإзои дФътми إлиҳми أмўолҳм чун боишон диҳед моли эшон , Фأшҳдўои алайҳим гувоҳон гиред бар иқрори эшон бқбзи моли эшон ,у кафии биллоҳи ҳсибо ( 6 ) ва писандидааст аллоҳи бгўоҳӣу писандаи корӣу огоҳӣу шумори хоҳӣ .

قوله تعالی: وَ ابْتَلُوا الْیَتامی‌ و می‌آزمائید یتیمان را، حَتَّی إِذا بَلَغُوا النِّکاحَ تا آن گه که بنکاح رسند، فَإِنْ آنَسْتُمْ اگر بینید، مِنْهُمْ از ایشان، رُشْداً راست راهی، فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ بایشان دهید مالهای ایشان، وَ لا تَأْکُلُوها و آن را مخورید، إِسْرافاً بگزاف، وَ بِداراً أَنْ یَکْبَرُوا شتافتن و پیشی کردن بر بلوغ و بر بزرگ شدن ایشان، وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا و هر که بی‌نیاز باد از قیّمان، فَلْیَسْتَعْفِفْ ایدون باد که دست پاک دارد از مال یتیمان، وَ مَنْ کانَ فَقِیراً، و هر که درویش باد، فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ ایدون باد که از مال یتیم باندازه خوراد و بداد، فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَیْهِمْ أَمْوالَهُمْ چون بایشان دهید مال ایشان، فَأَشْهِدُوا عَلَیْهِمْ گواهان گیرید بر اقرار ایشان بقبض مال ایشان، وَ کَفی‌ بِاللَّهِ حَسِیباً (۶) و پسندیده است اللَّه بگواهی و پسنده کاری و آگاهی و شمار خواهی.

Ллрҷоли насиби мардонро баҳраи ист , ммои тарки алўолдону алأқрбўн аз ончии падарону модарон ва хуишон гузоранд ,у ллнсоءи насибу занонро ҳам чунон баҳраи ист , ммои тарки алўолдону алأқрбўн аз ончии падарону модарон ва хуишон гузоранд , ммо қул манеҳ أўи кср аз ончӣ гузоранд агар кам буд ё беш , нсибои мФрўзо ( 7 ) баҳраи бтқдири бурӣда ва андохта .

لِلرِّجالِ نَصِیبٌ مردان را بهره‌ایست، مِمَّا تَرَکَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ از آنچه پدران و مادران و خویشان گذارند، وَ لِلنِّساءِ نَصِیبٌ و زنان را هم چنان بهره‌ایست، مِمَّا تَرَکَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ از آنچه پدران و مادران و خویشان گذارند، مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ کَثُرَ از آنچه گذارند اگر کم بود یا بیش، نَصِیباً مَفْرُوضاً (۷) بهره بتقدیر بریده و انداخته.

Ва إзои ҳзри алқсмаҳ ва он гуҳ ки ҳозир ояд бқсмт , أўлўои алқрбии хешовандон ,у алитомӣу ятемон ,у алмсокину даравишон , Форзқўҳм манеҳ эшонро чизе диҳед аз мирос ,у қўлўои ?лаами қўлои мърўФо ( 8 ) ва эшонро сухани некӯи гўӣиду дъоء некӯ кунед .

وَ إِذا حَضَرَ الْقِسْمَةَ و آن گه که حاضر آید بقسمت، أُولُوا الْقُرْبی‌ خویشاوندان، وَ الْیَتامی‌ و یتیمان، وَ الْمَساکِینُ و درویشان، فَارْزُقُوهُمْ مِنْهُ ایشان را چیزی دهید از میراث، وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً (۸) و ایشان را سخن نیکو گوئید و دعاء نیکو کنید.

Ва лихши аллазӣна ва айдун бод ки бтрсоди эшон , луи тркўо ки агар бигузоранд , ман хлФҳм аз пас марги эшон , зуррияи зъоФои фарзандони заъифон , хоФўо алайҳим тарсанд барояшон , Флитқўои аллоҳи пас аз худоӣ тарсанд ,у лиқўлўои қўлои сдидо ( 9 )у сухан бчм гӯйанд .

وَ لْیَخْشَ الَّذِینَ و ایدون باد که بترساد ایشان، لَوْ تَرَکُوا که اگر بگذارند، مِنْ خَلْفِهِمْ از پس مرگ ایشان، ذُرِّیَّةً ضِعافاً فرزندان ضعیفان، خافُوا عَلَیْهِمْ ترسند برایشان، فَلْیَتَّقُوا اللَّهَ پس از خدای ترسند، وَ لْیَقُولُوا قَوْلًا سَدِیداً (۹) و سخن بچم گویند.