Қавлаи таъолӣ : أи лам тар набинӣ , нанигарӣ , إлии аллазӣнаи қили ?лаам боишон ки эшонро гуфтанд : кФўои أидикми дастҳо фаро доред ,у أқимўои алслоаҳу намоз бпоӣ доред ,у отўои алзкоаҳу зкоаҳ аз мол бидиҳед , Флмои кутуби алайҳими алқтол чун бар эшон воҷиб навиштанд ғзо кардан , إзо Фриқ манеҳам гуруҳе аз эшон , ихшўни аннос аз ҷанги мушрикони бтрсиднд , кхшиаҳи аллоҳ чунон тарсиданд ки аз худо бояд тарсид , أўи أшди хшиаҳ ё низ сахттар ,у қолўо ва чунин гуфтанд , рбнои худованди мо ! лами кутубати ълинои алқтол чаро бар мо ҷиҳод кардани нбштӣ ? луи лои أхртно чаро моро боз нагузоштӣ , إлии أҷли қариб то аҷалӣ ки худ наздикаст . Қул эй пайғомбари ман гӯй , матоъи алднёи қалили бархӯрдории дарин гетӣ анд каст ,у алохраҳи хайр ва он ҷаҳон бааст , лмни атқӣ ӯро ки дарин ҷаҳон прҳизкораст ,у лои тзлмўни Фтило ( 77 ) ва бар шумо ситам наёяд бондозаҳи Фтилӣ .

قوله تعالی: أَ لَمْ تَرَ نبینی، ننگری، إِلَی الَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ بایشان که ایشان را گفتند: کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ دستها فرا دارید، وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ و نماز بپای دارید، وَ آتُوا الزَّکاةَ و زکاة از مال بدهید، فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ چون بر ایشان واجب نوشتند غزا کردن، إِذا فَرِیقٌ مِنْهُمْ گروهی از ایشان، یَخْشَوْنَ النَّاسَ از جنگ مشرکان بترسیدند، کَخَشْیَةِ اللَّهِ چنان ترسیدند که از خدا باید ترسید، أَوْ أَشَدَّ خَشْیَةً یا نیز سختتر، وَ قالُوا و چنین گفتند، رَبَّنا خداوند ما! لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتالَ چرا بر ما جهاد کردن نبشتی؟ لَوْ لا أَخَّرْتَنا چرا ما را باز نگذاشتی، إِلی‌ أَجَلٍ قَرِیبٍ تا اجلی که خود نزدیکست. قُلْ ای پیغامبر من گوی، مَتاعُ الدُّنْیا قَلِیلٌ برخورداری درین گیتی‌اند کست، وَ الْآخِرَةُ خَیْرٌ و آن جهان به است، لِمَنِ اتَّقی‌ او را که درین جهان پرهیزکار است، وَ لا تُظْلَمُونَ فَتِیلًا (۷۷) و بر شما ستم نیاید باندازه فتیلی.

أинмои ткўнўо ҳар ҷо ки бошед , идрккми аламут бшмо расад марг ,у луи кантами фии буруҷи мшидаҳ ва ҳар чанд дар ҳисорҳо бошед устувор ва муҳкам карда ,у إни тсбҳми ҳасана ва агар боишон расад некии ин ҷаҳонӣ , иқўлўо гӯйанд : ҳзаҳ ман ъанд аллоҳи ин аз наздик худоаст ,у إни тсбҳми сиӣаҳ ва агар боишон расад бадии ин ҷаҳонӣ , иқўлўо гӯйанд : ҳзаҳи ман ъндки ин аз наздик туаст , қул кул ман ъанд аллоҳи эшонро бигӯ ки хайри ин ҷаҳонӣу шари ин ҷаҳонии ҳама аз худоаст , бхўосту тақдири вай , Фмои лҳؤлоءи алқўм чаҳ расед ин қавмро , лои икодўни иФқҳўни ҳдисо ( 78 ) хоҳандед ки ҳеҷ сухан дар нёбндид ?

أَیْنَما تَکُونُوا هر جا که باشید، یُدْرِکْکُمُ الْمَوْتُ بشما رسد مرگ، وَ لَوْ کُنْتُمْ فِی بُرُوجٍ مُشَیَّدَةٍ و هر چند در حصارها باشید استوار و محکم کرده، وَ إِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ و اگر بایشان رسد نیکی این جهانی، یَقُولُوا گویند: هذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ این از نزدیک خدا است، وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ و اگر بایشان رسد بدی این جهانی، یَقُولُوا گویند: هذِهِ مِنْ عِنْدِکَ این از نزدیک تو است، قُلْ کُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ایشان را بگو که خیر این جهانی و شرّ این جهانی همه از خدا است، بخواست و تقدیر وی، فَما لِهؤُلاءِ الْقَوْمِ چه رسید این قوم را، لا یَکادُونَ یَفْقَهُونَ حَدِیثاً (۷۸) خواهندید که هیچ سخن در نیابندید؟

Мо أсобк ҳар чаҳ бтў расад , ман ҳасана аз неки ин ҷаҳонӣ , Фмни аллоҳи он аз худоаст , бородту тақдир ӯ , ва мо أсобки ман сиӣаҳ ва ҳар чаҳ бтў расад аз бади ин ҷаҳонӣ , Фмни нФски он аз арзонӣ бӯдан туаст ва аз истеҳқоқи ту ,у أрслноки ллноси рсўлоу туро ки фиристодем пайғомбарӣ фиристодем ,у кафии биллоҳи шҳидо ( 79 )у худои гувоҳ кофӣаст .

ما أَصابَکَ هر چه بتو رسد، مِنْ حَسَنَةٍ از نیک این جهانی، فَمِنَ اللَّهِ آن از خدا است، بارادت و تقدیر او، وَ ما أَصابَکَ مِنْ سَیِّئَةٍ و هر چه بتو رسد از بد این جهانی، فَمِنْ نَفْسِکَ آن از ارزانی بودن تو است و از استحقاق تو، وَ أَرْسَلْناکَ لِلنَّاسِ رَسُولًا و ترا که فرستادیم پیغامبری فرستادیم، وَ کَفی‌ بِاللَّهِ شَهِیداً (۷۹) و خدای گواه کافی است.

Ман итъ алрасул ҳар ки фармони баради расӯлро , Фқди أтоъи аллоҳи худоиро фармони барад , ва ман тўлӣ ва ҳар ки бар гардад , Фмои أрслноки алайҳими ҳФизо ( 80 ) мо тродри эшон гўшўони нФрстодим .

مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ هر که فرمان برد رسول را، فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ خدای را فرمان برد، وَ مَنْ تَوَلَّی و هر که بر گردد، فَما أَرْسَلْناکَ عَلَیْهِمْ حَفِیظاً (۸۰) ما ترادر ایشان گوشوان نفرستادیم.

Ва иқўлўни тоъаҳу мигўинди фармонбардорӣ , Фإзои брзўои ман ъндк чун аз наздики ту беруни ?шуанд ва бо ҳам уфтанд , байт тоӣФаҳ манеҳам бшб бо ҳам мигўинди гуруҳе аз эшон , ғайри алзии тқўл на онкии ту май гӯйӣ боишон ,у аллоҳи иктби мо ибитўну худои минўисди ончии эшон бшб мекунанд ,у мигўинд , Фأързи анҳуам рӯй гардон аз эшону Фрогзор ,у таваккули алии аллоҳу пушти бхдо боз кун ,у кор буи сипор ,у кафии биллоҳи вкило ( 81 )у худои корпазиру корсозӣ басандааст .

وَ یَقُولُونَ طاعَةٌ و میگویند فرمانبرداری، فَإِذا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِکَ چون از نزدیک تو بیرون شند و با هم افتند، بَیَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ بشب با هم میگویند گروهی از ایشان، غَیْرَ الَّذِی تَقُولُ نه آنکه تو می‌گویی بایشان، وَ اللَّهُ یَکْتُبُ ما یُبَیِّتُونَ و خدای مینویسد آنچه ایشان بشب میکنند، و میگویند، فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ روی گردان از ایشان و فراگذار، وَ تَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ و پشت بخدا باز کن، و کار بوی سپار، وَ کَفی‌ بِاللَّهِ وَکِیلًا (۸۱) و خدای کار پذیر و کارسازی بسنده است.