Қавлаи таъолӣ : ва мо кони лмؤмн сазо нест ва ҳалол нест муъминро , أни иқтли мؤмно ки ҳаргиз муъмин кашад , إлои хтأи магар ки хатое уфтад , ва ман қатли мؤмнои хтأ ва агар хатое уфтад ,у муъминро бикашади бхто , Фтҳрири рқбаҳи муъминаи куффорати он озод кардани банда гиравидааст ,у дияи мусалламау дитии тамоми супурда , إлии أҳлаҳи бأўлёءи он кушта , إлои أни исдқўои магари авлиёъ хӯн бубахшанд , , Фإни кони ман қавми адуи лакам агар чунинаст ки ин кушта аз қавмӣаст ки душманонанд шуморо ,у ҳўи муъмин аммо куштаи гиравида буд , Фтҳрири рқбаҳи муъминаи озод кардани бардаи гиравида бояд ,у إни кони ман қавми бинкму бинҳми мисоқ

قوله تعالی: وَ ما کانَ لِمُؤْمِنٍ سزا نیست و حلال نیست مؤمن را، أَنْ یَقْتُلَ مُؤْمِناً که هرگز مؤمن کشد، إِلَّا خَطَأً مگر که خطایی افتد، وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً و اگر خطایی افتد، و مؤمن را بکشد بخطا، فَتَحْرِیرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ کفّارت آن آزاد کردن بنده گرویده است، و دیة مسلمة و دیتی تمام سپرده، إِلی‌ أَهْلِهِ بأولیاء آن کشته، إِلَّا أَنْ یَصَّدَّقُوا مگر اولیاء خون ببخشند،، فَإِنْ کانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَکُمْ اگر چنین است که این کشته از قومی است که دشمنان‌اند شما را، وَ هُوَ مُؤْمِنٌ اما کشته گرویده بود، فَتَحْرِیرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ آزاد کردن برده گرویده باید، وَ إِنْ کانَ مِنْ قَوْمٍ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَهُمْ مِیثاقٌ‌

Ва агар ин кушта аз қавмӣаст ки миёни шумоу миёни эшон паймонӣасту сулҳӣ , фидяи мусалламаи дитӣ бояд супурда , إлии أҳлаҳ , боўлёءи кушта ,у таҳрири рқбаҳи муъминау озод кардани бардаи гиравида , Фмни лами иҷд ҳар ки бардаи наёбад , Фсёми шаҳрин мттобъин бар вайаст рӯзаи ду моҳи пайваста , тавбаи ман аллоҳи бозгаштро бо худоӣ ,у кони аллоҳи ълимои ҳкимо ( 92 )у худои доноӣисти рости дониш ҳамеша .

و اگر این کشته از قومی است که میان شما و میان ایشان پیمانی است و صلحی، فَدِیَةٌ مُسَلَّمَةٌ دیتی باید سپرده، إِلی‌ أَهْلِهِ، باولیاء کشته، وَ تَحْرِیرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ و آزاد کردن برده گرویده، فَمَنْ لَمْ یَجِدْ هر که برده نیابد، فَصِیامُ شَهْرَیْنِ مُتَتابِعَیْنِ بر وی است روزه دو ماه پیوسته، تَوْبَةً مِنَ اللَّهِ بازگشت را با خدای، وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً (۹۲) و خدای دانائیست راست دانش همیشه.

Ва ман иқтли мؤмнои мтъмдо ва ҳар ки гиравидаеро кашад бқсди куштани фарои сари вай шуда , Фҷзоؤаҳи ҷаҳаннами арзонӣ вай дӯзахаст , холдои фӣҳо ҷовдон дар он ,у ғазаби аллоҳи алайҳ ,у хашми аллоҳ бар вай ,у лаънау лаънат аз аллоҳ бирав ,у أъди ?лаи ъзобои ъзимо ( 93 ) ва сохт худои вайро азобии бузург .

وَ مَنْ یَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً و هر که گرویده‌ای را کشد بقصد کشتن فرا سر وی شده، فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ ارزانی وی دوزخست، خالِداً فِیها جاودان در آن، وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِ، و خشم اللَّه بر وی، وَ لَعَنَهُ و لعنت از اللَّه برو، وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِیماً (۹۳) و ساخت خدای وی را عذابی بزرگ.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , إзои зрбтми фии сиблати аллоҳи ҳангомӣ ки дар сафари бед , Фтбинўои нек бар расед ва нигоҳ кунед ,у лои тқўлўо ва магӯӣед , лмни أлқии إликми ассалом касеро ки салом кард бар шумо , , лсти мؤмнои ту гиравида нае , ва омн карда нае , тбтғўни арзи алҳёҳи алднёи чизи ин ҷаҳонии миҷўӣид ки дар даст ояд , Фънди аллоҳи наздик худоаст шуморо , Муғонами касӣраи ғаниматҳои фаровон , кзлки кантами ман қабл шумо аввали ҳам чунон бӯдаед , Фмни аллоҳи алайкуму аллоҳ бар шумо сипоси ниҳод , Фтбинўо бар ҷои хеши бед ва ба бар расед , إни аллоҳи кони бмои тъмлўни хбиро ( 94 ) ки аллоҳи таъолии бончаҳ шумо мекунед доност , .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، إِذا ضَرَبْتُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ هنگامی که در سفر بید، فَتَبَیَّنُوا نیک بر رسید و نگاه کنید، وَ لا تَقُولُوا و مگویید، لِمَنْ أَلْقی‌ إِلَیْکُمُ السَّلامَ کسی را که سلام کرد بر شما،، لَسْتَ مُؤْمِناً تو گرویده نه‌ای، و آمن کرده نه‌ای، تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَیاةِ الدُّنْیا چیز این جهانی میجوئید که در دست آید، فَعِنْدَ اللَّهِ نزدیک خدا است شما را، مَغانِمُ کَثِیرَةٌ غنیمتهای فراوان، کَذلِکَ کُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ شما اوّل هم چنان بوده‌اید، فَمَنَّ اللَّهُ عَلَیْکُمْ و اللَّه بر شما سپاس نهاد، فَتَبَیَّنُوا بر جای خویش بید و به بر رسید، إِنَّ اللَّهَ کانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِیراً (۹۴) که اللَّه تعالی بآنچه شما میکنید داناست،.

Лои истўии алқоъдўни ман алмؤмнин яксон нест нишастагон аз ҷиҳод аз гиравидагон , ғайри أўлии алзрри магари нобӣноён ,у алмҷоҳдўни фии сиблати аллоҳ ,у бози кӯшндагон бо душманон аз баҳри худо , бأмўолҳм ва أнФсҳм бимол хешу тани хеш , фазли аллоҳи алмҷоҳдини бأмўолҳму أнФсҳм афзӯнӣ дод худои муҷоҳидонро бимол хешу тани хеш , алии алқоъдин бар нишастагон , « дараҷа » дараҷае , ва куллан въди аллоҳи алҳснӣу аллоҳ ваъда дод ҳамагонро ббҳшт ,у фазли аллоҳи алмҷоҳдин ва афзӯнӣ дод аллоҳи муҷоҳидонро алии алқоъдин бар нишастагон أҷрои ъзимо ( 95 ) муздии бузургвор .

لا یَسْتَوِی الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ یکسان نیست نشستگان از جهاد از گرویدگان، غَیْرُ أُولِی الضَّرَرِ مگر نابینایان، وَ الْمُجاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ، و باز کوشندگان با دشمنان از بهر خدا، بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ بمال خویش و تن خویش، فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِینَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ افزونی داد خدای مجاهدان را بمال خویش و تن خویش، عَلَی الْقاعِدِینَ بر نشستگان، «درجة» درجه‌ای، وَ کُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنی‌ و اللَّه وعده داد همگان را ببهشت، وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِینَ و افزونی داد اللَّه مجاهدان را عَلَی الْقاعِدِینَ بر نشستگان أَجْراً عَظِیماً (۹۵) مزدی بزرگوار.

Дараҷот манеҳ он музди дрҷтҳоӣ биҳиштаст аз аллоҳ ,у мғФраҳу раҳмау омурзишу бахшоиш ,у кони аллоҳи ғФўрои рҳимо ( 96 )у аллоҳи айб пӯшаст меҳрбони бахшоянда ҳамешае .

دَرَجاتٍ مِنْهُ آن مزد درجتهای بهشت است از اللَّه، وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً و آمرزش و بخشایش، وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِیماً (۹۶) و اللَّه عیب پوش است مهربان بخشاینده همیشه‌ای.

إни аллазӣнаи тўФоҳми алмлоӣкаҳи эшон ки Фриштгони эшонро май мирониднд , золимии أнФсҳм ва эшон ситамкорон бар худ , қолўо гуфтанд Фриштгони эшонро , фӣами кантами шумо дар чаҳ будед , қолўои кнои мустазъафин фии алأрз ҷавоб доданд ки мо дармонда будему бечора , , қолўо Фриштгон гуфтанд : أи лами ткни أрзи аллоҳи восеъа ? замини худо бар шумо фарох набӯд ? Фтҳоҷрўои фӣҳо ки ҳиҷрат кардед шумо дар сиблати худо , Фأўлӣки мأўоҳм ҷаҳаннам эшонанд ки мأўои эшон дӯзахаст ,у соءти мсиро ( 97 )у бад шднгоҳӣаст .

إِنَّ الَّذِینَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ ایشان که فریشتگان ایشان را می‌میرانیدند، ظالِمِی أَنْفُسِهِمْ و ایشان ستمکاران بر خود، قالُوا گفتند فریشتگان ایشان را، فِیمَ کُنْتُمْ شما در چه بودید، قالُوا کُنَّا مُسْتَضْعَفِینَ فِی الْأَرْضِ جواب دادند که ما درمانده بودیم و بیچاره،، قالُوا فریشتگان گفتند: أَ لَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً؟ زمین خدا بر شما فراخ نبود؟ فَتُهاجِرُوا فِیها که هجرت کردید شما در سبیل خدا، فَأُولئِکَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ ایشانند که مأوای ایشان دوزخ است، وَ ساءَتْ مَصِیراً (۹۷) و بد شدنگاهی است.

إлои алмстзъФини магари он бтоФтгону кўФтгон , ман алрҷолу алнсоءу алўлдон аз мардону занону кӯдакон , лои исттиъўни ҳилаи растанро ҳилтии нмидоннд ,у лои иҳтдўни сбило ( 98 )у роҳи фарои ҳиҷрати нмиёўнд .

إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِینَ مگر آن بتافتگان و کوفتگان، مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ از مردان و زنان و کودکان، لا یَسْتَطِیعُونَ حِیلَةً رستن را حیلتی نمیدانند، وَ لا یَهْتَدُونَ سَبِیلًا (۹۸) و راه فرا هجرت نمییاوند.

Фأўлӣки ъсии аллоҳи أни иъФў анҳуам эшонанд ки аллоҳ бар хештан воҷиб кард ки эшонро афв кунад ,у кони аллоҳи ъФўои ғФўро ( 99 )у худоӣ фаро гузоранда исти омурзанда .

فَأُولئِکَ عَسَی اللَّهُ أَنْ یَعْفُوَ عَنْهُمْ ایشانند که اللَّه بر خویشتن واجب کرد که ایشان را عفو کند، وَ کانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً (۹۹) و خدای فرا گذارنده ایست آمرزنده.