Қавлаи таъолӣ : Фإзои қзитми алслоаҳ чун дар бими намози хавфи бгзорид , Фозкрўои аллоҳ , худоиро ёд мекунед , қёмо дар бар пой ,у қъўдо ва нишаста ,у алии ҷнўбкм ва бар паҳлу , Фإзои атмأннтм чун омн гаштед ва ором ёфтед , Фأқимўои алслоаҳи намози бҳнгом бпоӣ доред , إни алслоаҳи канти алии алмؤмнин ки намоз бар муъминон , ктобои мўқўто ( 103 ) набиштаи исти воҷиби бҳнгом .

قوله تعالی: فَإِذا قَضَیْتُمُ الصَّلاةَ چون در بیم نماز خوف بگزارید، فَاذْکُرُوا اللَّهَ، خدای را یاد میکنید، قِیاماً در بر پای، وَ قُعُوداً و نشسته، وَ عَلی‌ جُنُوبِکُمْ و بر پهلو، فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ چون آمن گشتید و آرام یافتید، فَأَقِیمُوا الصَّلاةَ نماز بهنگام بپای دارید، إِنَّ الصَّلاةَ کانَتْ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ که نماز بر مؤمنان، کِتاباً مَوْقُوتاً (۱۰۳) نبشته‌ایست واجب بهنگام.

Ва лои тҳнўоу сусти мгрдид ,у фурӯи моистид , фии абтғоءи алқўм дар ҷанг ҷустан бо душманони ман , إни ткўнўои тأлмўн агар шумо аз захм медард ёбед , Фإнҳми иأлмўни комаи тأлмўни эшон ҳам дард ёбанд чунон ки шумо медард ёбед ,у трҷўни ман аллоҳ ва шумо аз худои ончӣ умед доред ёўид , мо лои ирҷўн ва эшон он наёбанд ,у кони аллоҳи ълимои ҳкимо ( 104 ) худоӣ доноӣаст рости дон ҳамешае .

وَ لا تَهِنُوا و سست مگردید، و فرو مایستید، فِی ابْتِغاءِ الْقَوْمِ در جنگ جستن با دشمنان من، إِنْ تَکُونُوا تَأْلَمُونَ اگر شما از زخم می‌درد یابید، فَإِنَّهُمْ یَأْلَمُونَ کَما تَأْلَمُونَ ایشان هم درد یابند چنان که شما می‌درد یابید، وَ تَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ و شما از خدا آنچه امید دارید یاوید، ما لا یَرْجُونَ و ایشان آن نیابند، وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً (۱۰۴) خدای دانای است راست‌دان همیشه‌ای.

إнои أнзлнои إлики алкитоби мо ин номаи бтў фурӯ фиристодем , болҳқи баростӣу дурустӣ , лтҳкми байни аннос то доварӣ кунӣ миёни мардумон , бмои أроки аллоҳи бончаҳ худоӣ намӯд туро ,у лои ткни ллхоӣнини хсимо ( 105 )у нигар ки кажонро доварӣ дор набошӣ .

إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ الْکِتابَ ما این نامه بتو فرو فرستادیم، بِالْحَقِّ براستی و درستی، لِتَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ تا داوری کنی میان مردمان، بِما أَراکَ اللَّهُ بآنچه خدای نمود ترا، وَ لا تَکُنْ لِلْخائِنِینَ خَصِیماً (۱۰۵) و نگر که کژان را داوری دار نباشی.

Ва астғФри аллоҳу омурзиши хоҳ аз худоӣ , إни аллоҳи кони ғФўрои рҳимо ( 106 ) ки худоӣ омрзгораст меҳрбон ҳамешае .

وَ اسْتَغْفِرِ اللَّهَ و آمرزش خواه از خدای، إِنَّ اللَّهَ کانَ غَفُوراً رَحِیماً (۱۰۶) که خدای آمرزگار است مهربان همیشه‌ای.

Ва лои тҷодлу доварии мадор , ани аллазӣнаи ихтонўни أнФсҳми эшонро ки хиёнат мекунанд дар хештан , إни аллоҳи лои иҳб ки худоӣ дӯст надорад , ман кони хонои أсимо ( 107 ) онро ки кажи кор буд бузаи манд , истхФўни ман аннос пинҳон медоранд аз мардумон ,у лои истхФўни ман аллоҳу пинҳони нмидорнд аз худоӣ ,у ҳўи мъҳм ва ӯ бо эшонаст , إзи ибитўни он гуҳ ки шаб басар мебаранд , мо лои ирзии ман алқўли бончаҳ худоӣ напасандад аз сухан ,у кони аллоҳи бмои иъмлўни мҳито ( 108 )у худои бончаҳ эшон мекунанд доноаст .

وَ لا تُجادِلْ‌ و داوری مدار، عَنِ الَّذِینَ یَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ‌ ایشان را که خیانت میکنند در خویشتن، إِنَّ اللَّهَ لا یُحِبُ‌ که خدای دوست ندارد، مَنْ کانَ خَوَّاناً أَثِیماً (۱۰۷) آن را که کژ کار بود بزه‌مند،یَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ‌ پنهان میدارند از مردمان، وَ لا یَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ‌ و پنهان نمیدارند از خدای، وَ هُوَ مَعَهُمْ‌ و او با ایشانست، إِذْ یُبَیِّتُونَ‌ آن گه که شب بسر میبرند، ما لا یَرْضی‌ مِنَ الْقَوْلِ‌ بآنچه خدای نپسندد از سخن، وَ کانَ اللَّهُ بِما یَعْمَلُونَ مُحِیطاً (۱۰۸) و خدای بآنچه ایشان میکنند دانا است.

Ҳо أнтми ҳؤлоءи огоҳи бед ва гӯш доред шумо ки ӣнонед ҳн , ҷодлтми анҳуам доварии бдоштиди эшонро , фии алҳёҳи алднё дар зиндагонии ин ҷаҳон , Фмни иҷодли аллоҳи анҳуам явми алқёмаҳ он кист ки доварӣ эшон дорад рӯзи растохез ? أми ман икўни алайҳими вкило ( 109 ) ё кист ки бар эшон вакил буд .

ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ آگاه بید و گوش دارید شما که اینان‌اید هن، جادَلْتُمْ عَنْهُمْ‌ داوری بداشتید ایشان را، فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا در زندگانی این جهان، فَمَنْ یُجادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ آن کیست که داوری ایشان دارد روز رستاخیز؟ أَمْ مَنْ یَکُونُ عَلَیْهِمْ وَکِیلًا (۱۰۹) یا کیست که بر ایشان وکیل بود.