Қавлаи таъолӣ : ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , омнўои биллоҳу расӯлаи бгрўиди бхдоу брсўли вай ,у алкитоб алзӣ назул алии расӯлау бқрон ки брсўли худ фурӯ фиристод ,у алкитоби алзии أнзли ман қаблу бктобҳо ки аз пеш фурӯ фиристод бар пайғамбарон , ва ман икФри биллоҳ ва ҳар ки кофар шавад бхдо ,у млоӣктаҳу Фриштгони вай ,у кутуба ва китобҳои вай ,у русулау расӯлони вай ,у алиўми алохру бурузи растохез , Фқди зли злолои бъидо ( 136 ) ӯ бироаҳи гашти бироҳии давр .

قوله تعالی: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ بگروید بخدا و برسول وی، وَ الْکِتابِ الَّذِی نَزَّلَ عَلی‌ رَسُولِهِ و بقرآن که برسول خود فرو فرستاد، وَ الْکِتابِ الَّذِی أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ و بکتابها که از پیش فرو فرستاد بر پیغمبران، وَ مَنْ یَکْفُرْ بِاللَّهِ و هر که کافر شود بخدا، وَ مَلائِکَتِهِ و فریشتگان وی، وَ کُتُبِهِ و کتابهای وی، وَ رُسُلِهِ و رسولان وی، وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ و بروز رستاخیز، فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعِیداً (۱۳۶) او بیراه گشت بیراهی دور.

إни аллазӣнаи омнўои эшон ки бгрўиднд , сами кФрўои боз кофар шуданд , сами аздодўои кФрои пас дар куфри биФзўднд , лами икни аллоҳи лиғФри ?лаами худоӣ бар он нест ки эшонро биёмурзад ҳаргиз ,у лои лиҳдиҳми сбило ( 137 ) ва на бар онкии эшонро роҳи намояди ҳаргиз .

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا ایشان که بگرویدند، ثُمَّ کَفَرُوا باز کافر شدند، ثُمَّ ازْدادُوا کُفْراً پس در کفر بیفزودند، لَمْ یَکُنِ اللَّهُ لِیَغْفِرَ لَهُمْ خدای بر آن نیست که ایشان را بیامرزد هرگز، وَ لا لِیَهْدِیَهُمْ سَبِیلًا (۱۳۷) و نه بر آنکه ایشان را راه نماید هرگز.

Башари алмноФқин хабар кун мунофиқонро , бأни ?лаами ъзобои أлимо ( 138 ) ки аишонрости азобии дрднмоӣ .

بَشِّرِ الْمُنافِقِینَ خبر کن منافقان را، بِأَنَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِیماً (۱۳۸) که ایشانراست عذابی دردنمای.

Аллазӣнаи итхзўни алкоФрини أўлёءи эшон ки кофаронро бдўстон медоранд , ман дуни алмؤмнини фурӯд аз муъминон , أи ибтғўни ъндҳми алъзаҳи бнздики кофарон май қӯту иззати ҷӯянд , Фإни алъзаҳи ллаҳи ҷмиъо ( 139 ) қӯту иззати хдоирости бҳмгӣ .

الَّذِینَ یَتَّخِذُونَ الْکافِرِینَ أَوْلِیاءَ ایشان که کافران را بدوستان میدارند، مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ فرود از مؤمنان، أَ یَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ بنزدیک کافران می‌قوّت و عزّت جویند، فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِیعاً (۱۳۹) قوّت و عزّت خدایراست بهمگی.

Ва қад назул алайкуми фии алкитобу фурӯ фиристода омад бар шумо дарин қуръон , أни إзои смътм ҳар гоҳ ки шунавед , оёти аллоҳи оёту суханони худо , икФри баҳо ки кофар шаванд бон ,у истҳзأи баҳо ва афсӯс мекунанд бидон , Флои тқъдўои мъҳми бмншинид бо эшон , ҳатто ихўзўои фии ҳадиси ғайра то он гуҳ ки суханӣ дигар даргиранд ҷуз зон , إнкми إзои мслҳм ки он гуҳ чун эшон бед , إни аллоҳи ҷомеъи алмноФқину алкоФрину худои баҳами оварандаи кофарон ва мунофиқонаст .

وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَیْکُمْ فِی الْکِتابِ و فرو فرستاده آمد بر شما درین قرآن، أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ هر گاه که شنوید، آیاتِ اللَّهِ آیات و سخنان خدا، یُکْفَرُ بِها که کافر شوند بآن، وَ یُسْتَهْزَأُ بِها و افسوس میکنند بدان، فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ بمنشینید با ایشان، حَتَّی یَخُوضُوا فِی حَدِیثٍ غَیْرِهِ تا آن گه که سخنی دیگر درگیرند جز زان، إِنَّکُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ که آن گه چون ایشان بید، إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقِینَ وَ الْکافِرِینَ و خدای بهم آورنده کافران و منافقان است.

Фии ҷаҳаннами ҷмиъо ( 140 ) дар дӯзахи баҳам .

فِی جَهَنَّمَ جَمِیعاً (۱۴۰) در دوزخ بهم.

Аллазӣнаи итрбсўни бкми эшон ки шуморо микўшнд , Фإни кони лаками фатҳи ман аллоҳ агар чунонаст ки шуморо ҷои зафар буд , қолўо гӯйанд шуморо : أ лам накун мъкм на бо шумо будем ?у إни кони ллкоФрини насиб ва агар кофаронро аз шумо баҳрае буд бзФр ё газанд , қолўои кофаронро гӯйанд أи лами нстҳўзи алайкум на бар шумо даст ёфта будем ?у нмнъкми ман алмؤмнин ва шуморо аз гиравидагон нигоҳ доштем , Фоллаҳи иҳкми бинкми явми алқёмаҳи худоӣ ҳукм кунад миёни шумо рӯзи растохез ,у лни иҷъли аллоҳи ллкоФрини алии алмؤмнини сбило ( 141 ) худои кофаронро бар муъминони ҳеҷ сиблату роҳи дасти надод .

الَّذِینَ یَتَرَبَّصُونَ بِکُمْ ایشان که شما را میکوشند، فَإِنْ کانَ لَکُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ اگر چنانست که شما را جای ظفر بود، قالُوا گویند شما را: أَ لَمْ نَکُنْ مَعَکُمْ نه با شما بودیم؟ وَ إِنْ کانَ لِلْکافِرِینَ نَصِیبٌ و اگر کافران را از شما بهره‌ای بود بظفر یا گزند، قالُوا کافران را گویند أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَیْکُمْ نه بر شما دست یافته بودیم؟ وَ نَمْنَعْکُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ و شما را از گرویدگان نگاه داشتیم، فَاللَّهُ یَحْکُمُ بَیْنَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ خدای حکم کند میان شما روز رستاخیز، وَ لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرِینَ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ سَبِیلًا (۱۴۱) خدای کافران را بر مؤمنان هیچ سبیل و راه دست نداد.

إни алмноФқини иходъўни аллоҳи мунофиқон бо худоӣ май Фрҳиби созанд ,у ҳўи ходъҳми худоӣ Фрҳиўндаҳ эшонаст ,у إзои қомўои إлии алслоаҳ ва чун бар намоз хезанд , қомўои ксолӣ коҳилон бархезанд , ироؤни анноси дидор мардумон мехоҳанд ,у лои изкрўни аллоҳ ва дар он намози худоиро ёд накунанд , إлои қлило ( 142 ) магари андакӣ .

إِنَّ الْمُنافِقِینَ یُخادِعُونَ اللَّهَ‌ منافقان با خدای می‌فرهیب سازند، وَ هُوَ خادِعُهُمْ‌ خدای فرهیونده ایشانست، وَ إِذا قامُوا إِلَی الصَّلاةِ و چون بر نماز خیزند، قامُوا کُسالی‌ کاهلان برخیزند، یُراؤُنَ النَّاسَ‌ دیدار مردمان می‌خواهند، وَ لا یَذْکُرُونَ اللَّهَ‌ و در آن نماز خدای را یاد نکنند، إِلَّا قَلِیلًا (۱۴۲) مگر اندکی.

Музабзабин байни злк мтрддонанд миёни куфру имон , лои إлии ҳؤлоء на бо ӣнон ,у лои إлии ҳؤлоء ва на бо эшон , ва ман излли аллоҳ ва ҳар ки аллоҳи вайро аз роҳ гум кард , Флни тҷди ?лаи сбило ( 143 ) вайро ҳилтӣ наёбӣ .

مُذَبْذَبِینَ بَیْنَ ذلِکَ متردّدان‌اند میان کفر و ایمان، لا إِلی‌ هؤُلاءِ نه با اینان، وَ لا إِلی‌ هؤُلاءِ و نه با ایشان، وَ مَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ و هر که اللَّه وی را از راه گم کرد، فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِیلًا (۱۴۳) وی را حیلتی نیابی.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , лои ттхзўои алкоФрини أўлёءи ман дуни алмؤмнини кофаронро бдўстон надоред фурӯд аз муъминон , أ тридўн мехоҳед , أни тҷълўои ллаҳи алайкум ки аллоҳро бар хештан созед , слтонои мубино ( 144 ) ҳуҷҷатии ошкоро .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، لا تَتَّخِذُوا الْکافِرِینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ کافران را بدوستان ندارید فرود از مؤمنان، أَ تُرِیدُونَ می‌خواهید، أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَیْکُمْ که اللَّه را بر خویشتن سازید، سُلْطاناً مُبِیناً (۱۴۴) حجّتی آشکارا.

إни алмноФқини фии алдрки алأсФли ман алнори мунофиқон дар поя зеринанд аз оташ ,у лни тҷди ?лаами нсиро ( 145 ) ва эшонро фарёдрасӣ ва ёрӣ наёбӣ .

إِنَّ الْمُنافِقِینَ فِی الدَّرْکِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ منافقان در پایه زیرین‌اند از آتش،وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً (۱۴۵) و ایشان را فریادرسی و یاری نیابی.

إлои аллазӣнаи тобўои магари эшон ки тавба кунанд ,у أслҳўоу кори худ босалоҳи оранд ,у аътсмўои биллоҳу даст биллоҳ зананд ,у أхлсўои динҳми ллаҳу дайни хеши худоиро пок кунанд , Фأўлӣки маъаи алмؤмнини он гуҳи эшон бо муъминонанд ,у сўФи иؤти аллоҳи алмؤмнин ва диҳад худои мؤмнонро , أҷрои ъзимо ( 146 ) муздии бузургвор .

إِلَّا الَّذِینَ تابُوا مگر ایشان که توبه کنند، وَ أَصْلَحُوا و کار خود باصلاح آرند، وَ اعْتَصَمُوا بِاللَّهِ و دست باللّه زنند، وَ أَخْلَصُوا دِینَهُمْ لِلَّهِ و دین خویش خدای را پاک کنند، فَأُولئِکَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ آن گه ایشان با مؤمنان‌اند، وَ سَوْفَ یُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِینَ و دهد خدای مؤمنانرا، أَجْراً عَظِیماً (۱۴۶) مزدی بزرگوار.