Қавлаи таъолӣ : إни аллазӣнаи иأклўни эшон ки мехуранд , أмўоли алитомии молҳои ятемон , злмо ба бедод беш аз музди кор , إнмои иأклўни фии бтўнҳм норо

قوله تعالی: إِنَّ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ ایشان که می‌خورند، أَمْوالَ الْیَتامی‌ مالهای یتیمان، ظُلْماً به بیداد بیش از مزد کار، إِنَّما یَأْکُلُونَ فِی بُطُونِهِمْ ناراً

Он оташаст ки дар шикамҳои хеш мехуранд ,у сислўни съиро ( 10 ) оре расанд эшон ботшии афрӯхта .

آن آتش است که در شکمهای خویش می‌خورند، وَ سَیَصْلَوْنَ سَعِیراً (۱۰) آری رسند ایشان بآتشی افروخته.

Иўсикми аллоҳ андарз мекунад худои шуморо , фии أўлодкм дар кори фарзандони шумо , ллзкр мисли ҳаззи алأнсиини писарро чанд баҳраи ду духтар , Фإн кун нсоء агар ин духтарон бошанд , фавқи аснтини ду ё беш аз ду бошанд , Флҳни слсои мо тарки аишонрости ду сик аз ончӣ мурда гузошт ,у إни канти воҳида ва агар ин духтар яке бошад , Флҳои алнсФи верости нимаи мол ,у лأбўиаҳу падару модари рост , лкли воҳиди мнҳмои алсдс ҳар якеро аз он шаш як , ммои тарк аз ончӣ мурда гузошт , إни кони ?лаи валад агар мурдаро фарзандӣ буд , Фإни лами икни ?лаи валад агар мурдаро фарзандӣ набӯд ,у варасаи أбўоаҳу падару модар буд ки аз рӯй мирос баранд , Флأмаҳи алслси модарро сик буд , Фإни кони ?лаи إхўаҳ агар мурдаро бародараст беш аз яке , Флأмаҳи алсдси модарро шаш як буд , ман баъди васӣаи баъд аз гузордан васиятаст , иўсии баҳо ки мурдаи он васият карда буд , أўи дайну баъд аз гузордан аўом ки гузошта буд , обоؤкму أбноؤкми падарони шумоу писарони шумо , лои тдрўн шумо ндонед , أиҳми أқрби лаками нФъо ки аз шумо кист шуморо наздики манфиаттару бакори омадатар , фаризаи ман аллоҳи ин бози бурӣдаи ист аз худоӣ бар шумо , إни аллоҳи кони ълимои ҳкимо ( 11 ) ки аллоҳи доноисти рости дониш .

یُوصِیکُمُ اللَّهُ اندرز می‌کند خدای شما را، فِی أَوْلادِکُمْ در کار فرزندان شما، لِلذَّکَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَیَیْنِ پسر را چند بهره دو دختر، فَإِنْ کُنَّ نِساءً اگر این دختران باشند، فَوْقَ اثْنَتَیْنِ دو یا بیش از دو باشند، فَلَهُنَّ ثُلُثا ما تَرَکَ ایشانراست دو سه یک از آنچه مرده گذاشت، وَ إِنْ کانَتْ واحِدَةً و اگر این دختر یکی باشد، فَلَهَا النِّصْفُ ویراست نیمه مال، وَ لِأَبَوَیْهِ و پدر و مادر راست، لِکُلِّ واحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ هر یکی را از آن شش یک، مِمَّا تَرَکَ از آنچه مرده گذاشت، إِنْ کانَ لَهُ وَلَدٌ اگر مرده را فرزندی بود، فَإِنْ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلَدٌ اگر مرده را فرزندی نبود، وَ وَرِثَهُ أَبَواهُ و پدر و مادر بود که از روی میراث برند، فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ مادر را سه یک بود، فَإِنْ کانَ لَهُ إِخْوَةٌ اگر مرده را برادر است بیش از یکی، فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ مادر را شش یک بود، مِنْ بَعْدِ وَصِیَّةٍ بعد از گزاردن وصیت است، یُوصِی بِها که مرده آن وصیت کرده بود، أَوْ دَیْنٍ و بعد از گزاردن اوام که گذاشته بود، آباؤُکُمْ وَ أَبْناؤُکُمْ پدران شما و پسران شما، لا تَدْرُونَ شما ندانید، أَیُّهُمْ أَقْرَبُ لَکُمْ نَفْعاً که از شما کیست شما را نزدیک منفعت‌تر و بکار آمده‌تر، فَرِیضَةً مِنَ اللَّهِ این باز بریده ایست از خدای بر شما، إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلِیماً حَکِیماً (۱۱) که اللَّه دانایست راست دانش.

Ва лаками шумо рост , нисфи мо тарки أзўоҷкми нимӣ аз ончии занон шумо гузоранд , إни лами икни лҳни валад агар эшонро фарзандӣ набӯд , Фإни кони лҳни валад агар эшонро фарзандӣ буд , фалаками алрбъи шумо рочҳор якаст , ммои тркн аз ончӣ эшон гузоранд , ман баъди васӣаи иўсини баҳо аз пас васиятӣ ки карда бошанд , أўи дайн ё гузордан аўомӣ ки монад аз эшон ,у лҳни алрбъу аишонрости чаҳор як , ммои трктм аз ончӣ шумо гузоред , إни лами икни лаками валад агар шуморо фарзандӣ набӯд , Фإни кони лаками валад агар шуморо фарзандӣ буд , Флҳни алсмни эшонро ҳашт як , ммои трктм аз ончӣ шумо гузоред , ман баъди васӣаи тўсўни баҳо аз пас гузордан васиятӣ ки карда бошед , أўи дайн ё гузордан аўомӣ ки гузошта бошед ,у إни кони раҷул ва агар мардӣ бошад ки бимирад , иўрс ки аз вай мирос баранд , кулола ки на падар буд дар он вараса ва на фарзанд , أўи амрأаҳ ё занӣ буду ?лаи أхи أўи أхт ва ӯро бародарӣ монад аз модар ё хоҳарӣ аз модар , Флкли воҳиди мнҳмои алсдс ҳар якеро азишон бошад шаш як , Фإни конўои أксри ман злк агар беш аз яке бошанд авлодам , ки ду бошанд ё бештар , фаҳми шуракои фии алслс дар се як ҳамаи шарик якдигар бошанд , ман баъди васӣаи иўсии баҳои أўи дайн аз пас танфизи васияту қзоءи дайни ғайри мзор на чунон ки гузордан васияти газанди афканд бар вараса , васӣаи ман аллоҳи ин аз худоӣ андарзӣаст дар фармони бшмо ,у аллоҳи алӣами ҳалим ( 12 )у аллоҳ доноаст бурдбор .

وَ لَکُمْ شما راست، نِصْفُ ما تَرَکَ أَزْواجُکُمْ نیمی از آنچه زنان شما گذارند، إِنْ لَمْ یَکُنْ لَهُنَّ وَلَدٌ اگر ایشان را فرزندی نبود، فَإِنْ کانَ لَهُنَّ وَلَدٌ اگر ایشان را فرزندی بود، فَلَکُمُ الرُّبُعُ شما راچهار یک است، مِمَّا تَرَکْنَ از آنچه ایشان گذارند، مِنْ بَعْدِ وَصِیَّةٍ یُوصِینَ بِها از پس وصیّتی که کرده باشند، أَوْ دَیْنٍ یا گزاردن اوامی که ماند از ایشان، وَ لَهُنَّ الرُّبُعُ و ایشانراست چهار یک، مِمَّا تَرَکْتُمْ از آنچه شما گذارید، إِنْ لَمْ یَکُنْ لَکُمْ وَلَدٌ اگر شما را فرزندی نبود، فَإِنْ کانَ لَکُمْ وَلَدٌ اگر شما را فرزندی بود، فَلَهُنَّ الثُّمُنُ ایشان را هشت یک، مِمَّا تَرَکْتُمْ از آنچه شما گذارید، مِنْ بَعْدِ وَصِیَّةٍ تُوصُونَ بِها از پس گزاردن وصیّتی که کرده باشید، أَوْ دَیْنٍ یا گزاردن اوامی که گذاشته باشید، وَ إِنْ کانَ رَجُلٌ و اگر مردی باشد که بمیرد، یُورَثُ که از وی میراث برند، کَلالَةً که نه پدر بود در آن ورثه و نه فرزند، أَوِ امْرَأَةٌ یا زنی بود وَ لَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ و او را برادری ماند از مادر یا خواهری از مادر، فَلِکُلِّ واحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ هر یکی را ازیشان باشد شش یک، فَإِنْ کانُوا أَکْثَرَ مِنْ ذلِکَ اگر بیش از یکی باشند اولاد امّ، که دو باشند یا بیشتر، فَهُمْ شُرَکاءُ فِی الثُّلُثِ در سه یک همه شریک یکدیگر باشند، مِنْ بَعْدِ وَصِیَّةٍ یُوصی‌ بِها أَوْ دَیْنٍ از پس تنفیذ وصیّت و قضاء دین غَیْرَ مُضَارٍّ نه چنان که گزاردن وصیت گزند افکند بر ورثه، وَصِیَّةً مِنَ اللَّهِ این از خدای اندرزی است در فرمان بشما، وَ اللَّهُ عَلِیمٌ حَلِیمٌ (۱۲) و اللَّه دانا است بردبار.

Тлки ҳудӯди аллоҳи ин андарзҳои хдоисти ъзу ҷл , ва ман итъи аллоҳу расӯла ва ҳар ки фармони баради худоироу расӯли вайро , идхлаҳи ҷинот дар орад ӯро дар биҳиштҳоеи тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор ки меравад аз зери дарахтони он ҷӯйҳои равон , холидин фӣҳо ҷовидони ҷои эшон , ону злки алФўзи алъзим ( 13 ) ва онаст пирӯзии бузург .

تِلْکَ حُدُودُ اللَّهِ این اندرزهای خدایست عزّ و جلّ، وَ مَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر که فرمان برد خدای را و رسول وی را، یُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ در آرد او را در بهشتهایی تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ که میرود از زیر درختان آن جویهای روان، خالِدِینَ فِیها جاویدان جای ایشان، آن وَ ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ (۱۳) و آنست پیروزی بزرگ.

Ва ман иъси аллоҳу расӯла ва ҳар ки нофармон ояд дар худоӣ ва дар расӯли вай ,у итъди ҳудӯдау даргузарад аз андозаҳои вай , идхлаҳ норо дар оради вайро дар оташии холдои фӣҳо ҷовидон дар он ,у ?лаи азоби маин ( 14 ) ва ӯ рости азобии хоркунандау навмидии пеши оранда .

وَ مَنْ یَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر که نافرمان آید در خدای و در رسول وی، وَ یَتَعَدَّ حُدُودَهُ و درگذرد از اندازه‌های وی، یُدْخِلْهُ ناراً در آرد وی را در آتشی خالِداً فِیها جاویدان در آن، وَ لَهُ عَذابٌ مُهِینٌ (۱۴) و او راست عذابی خوار کننده و نومیدی پیش آرنده.