Қавлаи таъолӣ : мо иФъли аллоҳи бъзобкм чаҳ кор дорад ва чаҳ кунад худои бъзоб кардан шумо , إни шкртму омнтм агар худоиро манъам донед ва ӯро устувор гиред ,у кони аллоҳи шокрои ълимо ( 147 )у худои сипос дораст доноӣ ҳамешае . Лои иҳби аллоҳ дӯст надорад худоӣ , алҷҳри болсўءи ман алқўли сухани гуфтани ббдӣ , إлои ман зулми магар касе ки бар вай ситам кунанд ,у кони аллоҳи смиъои ълимо ( 148 ) ва худоӣ шунавост доноӣ ҳамешае эй .
قوله تعالی: ما یَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذابِکُمْ چه کار دارد و چه کند خدای بعذاب کردن شما، إِنْ شَکَرْتُمْ وَ آمَنْتُمْ اگر خدای را منعم دانید و او را استوار گیرید، وَ کانَ اللَّهُ شاکِراً عَلِیماً (۱۴۷) و خدای سپاس دار است دانای همیشهای. لا یُحِبُّ اللَّهُ دوست ندارد خدای، الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ سخن گفتن ببدی، إِلَّا مَنْ ظُلِمَ مگر کسی که بر وی ستم کنند، وَ کانَ اللَّهُ سَمِیعاً عَلِیماً (۱۴۸) و خدای شنواست دانای همیشهای ای.
إни тбдўои хиро ҳар гуҳ ки некӣ пайдо кунед , أўи тхФўаҳ ё ниҳон доред онро дар дил , أўи тъФўои ани сӯъ ё фаро гузоред бадӣ аз бади кирдорӣ , Фإни аллоҳи кони ъФўои қдиро ( 149 ) аллоҳи афв кунандаасту қодиру тавоно .
إِنْ تُبْدُوا خَیْراً هر گه که نیکی پیدا کنید، أَوْ تُخْفُوهُ یا نهان دارید آن را در دل، أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ یا فرا گذارید بدی از بد کرداری، فَإِنَّ اللَّهَ کانَ عَفُوًّا قَدِیراً (۱۴۹) اللَّه عفو کننده است و قادر و توانا.
إни аллазӣнаи икФрўни эшон ки кофар шуданд , биллоҳу русулаи бхдоу брсўлони вай ,у иридўн ва мехоҳанд , أни иФрқўо ки ҷудо кунанд дар тасдиқ , байни аллоҳу русулаи миёни худоу расӯлони вай ,у иқўлўну мигўинд , нؤмни ббъзи ббъзӣ аз ҳақи бгрўим , ва накуфр ббъз ва ббъзӣ негроем ,у иридўн ва мехоҳанд , أни итхзўои байни злки сбило ( 150 ) ки миёни устувор гирифтану ноустувор гирифтани роҳии созанд .
إِنَّ الَّذِینَ یَکْفُرُونَ ایشان که کافر شدند، بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ بخدا و برسولان وی، وَ یُرِیدُونَ و میخواهند، أَنْ یُفَرِّقُوا که جدا کنند در تصدیق، بَیْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ میان خدا و رسولان وی، وَ یَقُولُونَ و میگویند، نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ ببعضی از حق بگرویم، وَ نَکْفُرُ بِبَعْضٍ و ببعضی نگرویم، وَ یُرِیدُونَ و میخواهند، أَنْ یَتَّخِذُوا بَیْنَ ذلِکَ سَبِیلًا (۱۵۰) که میان استوار گرفتن و نااستوار گرفتن راهی سازند.
أўлӣки ҳам алкоФрўн эшонанд кофарон , ҳқои баростӣу дурустӣ ,у أътднои ллкоФрин ва сохтаем мо кофаронро , ъзобои мҳино ( 151 ) азобии хоркунанда .
أُولئِکَ هُمُ الْکافِرُونَ ایشانند کافران، حَقًّا براستی و درستی، وَ أَعْتَدْنا لِلْکافِرِینَ و ساختهایم ما کافران را، عَذاباً مُهِیناً (۱۵۱) عذابی خوار کننده.
Ва аллазӣнаи омнўои биллоҳу русула ва эшон ки гаравиданд бхдоӣу расӯлони вай ,у лами иФрқўои байн أҳд манеҳам ва ҷудо накарданд миёни яке аз эшон бо дигарон дар тасдиқ , أўлӣки сўФи иؤтиҳм أҷўрҳм эшонанд ки диҳеми эшонро муздҳои эшон ,у кони аллоҳи ғФўрои рҳимо ( 152 )у худоӣ омрзгораст бахшоянда ҳамешае .
وَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ و ایشان که گرویدند بخدای و رسولان وی، وَ لَمْ یُفَرِّقُوا بَیْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ و جدا نکردند میان یکی از ایشان با دیگران در تصدیق، أُولئِکَ سَوْفَ یُؤْتِیهِمْ أُجُورَهُمْ ایشانند که دهیم ایشان را مزدهای ایشان، وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِیماً (۱۵۲) و خدای آمرزگار است بخشاینده همیشهای.
Исӣлки أҳл алкитоб мехоҳанд аҳли таврот аз ту , أни таназзули алайҳим ки фурӯди оре боишон , ктобои ман алсмоءи номае аз осмон , Фқди сأлўо Мӯсо хостанд аз Мӯсои пеш аз ту , أкбри ман злки бузургтар азин , Фқолўои вайро гуфтанд : أрнои аллоҳи ҷҳраҳи худоиро бо мо намой ошкоро , Фأхзтҳми алсоъқаҳ то эшонро фаро гирифт бонги кушанда , « бзлмҳм » ба бедоди эшон , сами атхзўои алъҷли баъд аз он бози гӯсоларо гирифтанд , ман баъди мо ҷоءтҳми албиноти пас онкӣ бо эшон омад нишонҳои равшан , ФъФўнои ани злки он ҳама фаро гузоштем аз эшон ,у отинои Мӯсоу Мӯсоро додем , слтонои мубино ( 153 ) дастрасӣу қӯтии ошкоро .
یَسْئَلُکَ أَهْلُ الْکِتابِ میخواهند اهل تورات از تو، أَنْ تُنَزِّلَ عَلَیْهِمْ که فرود آری بایشان، کِتاباً مِنَ السَّماءِ نامهای از آسمان، فَقَدْ سَأَلُوا مُوسی خواستند از موسی پیش از تو، أَکْبَرَ مِنْ ذلِکَ بزرگتر ازین، فَقالُوا وی را گفتند: أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً خدای را با ما نمای آشکارا، فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ تا ایشان را فرا گرفت بانگ کشنده، «بظلمهم» به بیداد ایشان، ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ بعد از آن باز گوساله را گرفتند، مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ پس آنکه با ایشان آمد نشانهای روشن، فَعَفَوْنا عَنْ ذلِکَ آن همه فرا گذاشتیم از ایشان، وَ آتَیْنا مُوسی و موسی را دادیم، سُلْطاناً مُبِیناً (۱۵۳) دسترسی و قوّتی آشکارا.
Ва рФънои Фўқҳми алтўр ва бар сари эшон тавр боз доштем , бмисоқҳм .
وَ رَفَعْنا فَوْقَهُمُ الطُّورَ و بر سر ایشان طور باز داشتیم، بِمِیثاقِهِمْ.
Вохўостни паймонро ,у қлнои ?лаам ва эшонро гуфтем : адхлўои албоби сҷдо ки аз боб дар раведи пуштҳо хуфта ,у қлнои ?лаам ва эшонро гуфтем : лои тъдўои фии алсбт ки аз фармон дар магзаред дар рӯзи шанбе , ва أхзно манеҳам ва ситадем аз эшон , мисоқои ғлизо ( 154 ) паймонии муҳкам .
واخواستن پیمان را، وَ قُلْنا لَهُمُ و ایشان را گفتیم: ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً که از باب در روید پشتها خفته، وَ قُلْنا لَهُمُ و ایشان را گفتیم: لا تَعْدُوا فِی السَّبْتِ که از فرمان در مگذرید در روز شنبه، وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ و ستدیم از ایشان، مِیثاقاً غَلِیظاً (۱۵۴) پیمانی محکم.
Фбмои нқзҳми мисоқҳми бон шикастан эшон паймонро ,у кФрҳми боёти аллоҳу кофар шудан эшонро бсхнони худоӣ ,у қтлҳми алأнбёءу куштани эшон пайғомбаронро , бғири ҳақи бносзо ,у қўлҳми қлўбнои ғлФу гуфтани эшон ки дилҳои мо бастааст , бали табъи аллоҳи алайҳои бкФрҳм балки меҳри ниҳоди худоӣ бар он дилҳо бҷзоءи куфри эшон , Флои иؤмнўни إлои қлило ( 155 ) имон май норинди магари андакӣ .
فَبِما نَقْضِهِمْ مِیثاقَهُمْ بآن شکستن ایشان پیمان را، وَ کُفْرِهِمْ بِآیاتِ اللَّهِ و کافر شدن ایشان را بسخنان خدای، وَ قَتْلِهِمُ الْأَنْبِیاءَ و کشتن ایشان پیغامبران را، بِغَیْرِ حَقٍّ بناسزا، وَ قَوْلِهِمْ قُلُوبُنا غُلْفٌ و گفتن ایشان که دلهای ما بسته است، بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَیْها بِکُفْرِهِمْ بلکه مهر نهاد خدای بر آن دلها بجزاء کفر ایشان، فَلا یُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِیلًا (۱۵۵) ایمان مینارند مگر اندکی.
Ва бкФрҳму бкоФр шудан эшон ,у қўлҳми алии Маряму гуфтори эшон бар Марям , бҳтонои ъзимо ( 156 ) он дурӯғӣ бидон бузургӣ .
وَ بِکُفْرِهِمْ و بکافر شدن ایشان، وَ قَوْلِهِمْ عَلی مَرْیَمَ و گفتار ایشان بر مریم، بُهْتاناً عَظِیماً (۱۵۶) آن دروغی بدان بزرگی.
Ва қўлҳми إнои қтлнои алмсиҳи исои ибни Марями расӯли аллоҳу гуфтори эшон ки мо киштем исоро писари Марям , он расӯли худо , ва мо қтлўаҳ ва накуштаанд ӯро , ва мо слбўаҳ ва бурдор накардаанд ӯро ,у локини шабаҳи ?лаами локин монанди сӯрати вай бар мардӣ афканданд ва он мардро бурдор карданд ,у إни аллазӣнаи ахтлФўои фӣау ӣнон ки дарави мухталиф шудаанд , лФӣ шак манеҳ дар кори исои худ бшканд , мо ?лаам ба ман илми эшонро бони ҳеҷ дониш нест , إлои атбоъи алзни магар бар паии пиндошт рафтан , ва мо қтлўаҳ яқинан ( 157 ) ӯро накуштаанд бегумоне .
وَ قَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِیحَ عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ رَسُولَ اللَّهِ و گفتار ایشان که ما کشتیم عیسی را پسر مریم، آن رسول خدا، وَ ما قَتَلُوهُ و نکشتهاند او را، وَ ما صَلَبُوهُ و بردار نکردهاند او را، وَ لکِنْ شُبِّهَ لَهُمْ لکن مانند صورت وی بر مردی افکندند و آن مرد را بردار کردند، وَ إِنَّ الَّذِینَ اخْتَلَفُوا فِیهِ و اینان که درو مختلف شدهاند، لَفِی شَکٍّ مِنْهُ در کار عیسی خود بشکّاند، ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ ایشان را بآن هیچ دانش نیست، إِلَّا اتِّباعَ الظَّنِّ مگر بر پی پنداشت رفتن، وَ ما قَتَلُوهُ یَقِیناً (۱۵۷) او را نکشتهاند بیگمانی.
Бали рафъаи аллоҳи إлиаҳ балки худои вайро бар баради басӯии худ бар ,у кони аллоҳи ъзизои ҳкимо ( 158 )у худои тавоно доноаст ҳамешае .
بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَیْهِ بلکه خدای وی را بر برد بسوی خود بر، وَ کانَ اللَّهُ عَزِیزاً حَکِیماً (۱۵۸) و خدای توانا دانا است همیشهای.