Қавлаи таъолӣ : ё أиҳои аннос эй мардумон ! қади ҷоءкм алрасул омад бшмои ин фиристода , болҳқи баростӣ , ман рбкм аз худои шумо , Фомнўои бгрўид , хирои лаками шуморо он бааст ,у إни ткФрўо ва агар кофар шавед , Фإни ллаҳи мо фии алсмоўоту алأрзи хдоирост ҳар чаҳ дар осмону замин чизаст ,у кони аллоҳи ълимои ҳкимо ( 170 )у худоӣ доноаст рости дониш ҳамешае .

قوله تعالی: یا أَیُّهَا النَّاسُ ای مردمان! قَدْ جاءَکُمُ الرَّسُولُ آمد بشما این فرستاده، بِالْحَقِّ براستی، مِنْ رَبِّکُمْ از خدای شما، فَآمِنُوا بگروید، خَیْراً لَکُمْ شما را آن به است، وَ إِنْ تَکْفُرُوا و اگر کافر شوید، فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ خدایراست هر چه در آسمان و زمین چیز است، وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً (۱۷۰) و خدای دانا است راست دانش همیشه‌ای.

ё أҳли алкитоб эй аҳли китоб ! лои тғлўои фии динкм аз андоза дар магзаред дар дайни хеш ,у лои тқўлўои алии аллоҳ ва бар худоӣ магӯӣед , إло алҳақ магари сазоӣ ӯ , إнмои алмсиҳи исои ибни Марями исои писари Марям , расӯли аллоҳи расӯл худоаст ,у клмтаҳи сухани вай , أлқоҳои إлии Марям ки он сухан ба Марями афканд , ва рӯҳ манеҳ ва ҷонӣаст азу , Фомнўои биллоҳу русулаи бгрўиди бхдоу фиристодагон ӯ ,у лои тқўлўои салоса ва магӯӣед ки сеаст , антҳўо боз шед азин гуфтор , хирои лаками шуморо бааст ин . إнмои аллоҳи إлаҳи воҳид ки аллоҳи хдоисти ягонаи якто , субҳонаи أни икўни ?лаи валади покӣу даврии вайро аз онкии вайро фарзанд буд , ?лаи мо фии алсмоўот ва мо фии алأрз ӯ рост ҳар чаҳ дар осмону замин чизаст ,у кафии биллоҳи вкило ( 171 )у худоӣ басандааст бакори пазирӣу корсозӣ . Лнۡи истнкФи алмсиҳи нанги нмидорди исо , ани икўни ъбдои ллаҳ ки ӯ худоиро банда буд , влои алмлоӣкаҳи алмқрбўн ва на Фриштгони наздики кардагон , ман истнкФи ани ибодата ва ҳар ки нанг дорад аз парастиши вай , исткбр ва гардан кашад , сиҳшрҳми баҳами оради худои эшонро , إлиаҳи ҷмиъо ( 172 ) то буи оянд ҳамагон .

یا أَهْلَ الْکِتابِ ای اهل کتاب! لا تَغْلُوا فِی دِینِکُمْ از اندازه در مگذرید در دین خویش، وَ لا تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ و بر خدای مگویید، إِلَّا الْحَقَّ مگر سزای او، إِنَّمَا الْمَسِیحُ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ عیسی پسر مریم، رَسُولُ اللَّهِ رسول خدا است، وَ کَلِمَتُهُ سخن وی، أَلْقاها إِلی‌ مَرْیَمَ که آن سخن به مریم افکند، وَ رُوحٌ مِنْهُ و جانی است ازو، فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ بگروید بخدا و فرستادگان او، وَ لا تَقُولُوا ثَلاثَةٌ و مگویید که سه است، انْتَهُوا باز شید ازین گفتار، خَیْراً لَکُمْ شما را به است این. إِنَّمَا اللَّهُ إِلهٌ واحِدٌ که اللَّه خدایست یگانه یکتا، سُبْحانَهُ أَنْ یَکُونَ لَهُ وَلَدٌ پاکی و دوری وی را از آنکه وی را فرزند بود، لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ او راست هر چه در آسمان و زمین چیز است، وَ کَفی‌ بِاللَّهِ وَکِیلًا (۱۷۱) و خدای بسنده است بکار پذیری و کارسازی. لَنۡ یَسْتَنْکِفَ الْمَسِیحُ‌ ننگ نمیدارد عیسی،انْ یَکُونَ عَبْداً لِلَّهِ‌ که او خدای را بنده بود، وَلَا الْمَلائِکَةُ الْمُقَرَّبُونَ‌ و نه فریشتگان نزدیک کردگان، مَنْ یَسْتَنْکِفْ عَنْ عِبادَتِهِ‌ و هر که ننگ دارد از پرستش وی، یَسْتَکْبِرْ و گردن کشد،سَیَحْشُرُهُمْ‌ بهم آرد خدای ایشان را،إِلَيْهِ جَمِیعاً (۱۷۲) تا بوی آیند همگان.

Фأмои аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот аммо эшон ки бгрўиднд ,у кор нек карданд , « ФиўФиҳми أҷўрҳми тамом боишон сипорад муздҳои эшон ,у изидҳми ман фазла ва эшонро биафзояд аз ътоءи худ ,у أмои аллазӣнаи астнкФўо ва аммо эшон ки нанг доштанд аз парастиши вай ,у асткбрўо ва гардан кашиданд , Фиъзбҳми ъзобои أлимо азоб кунанд эшонро азобии дрднмоӣ ,у лои иҷдўни ?лаам ва наёбанд хештанро , ман дуни аллоҳи фурӯд аз худоӣ , влёу лои нсиро ( 173 ) на корсозӣ ва на дӯстӣ ва на ёрӣ .

فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ امّا ایشان که بگرویدند، و کار نیک کردند، «فَیُوَفِّیهِمْ أُجُورَهُمْ تمام بایشان سپارد مزدهای ایشان، وَ یَزِیدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ و ایشان را بیفزاید از عطاء خود، وَ أَمَّا الَّذِینَ اسْتَنْکَفُوا و امّا ایشان که ننگ داشتند از پرستش وی، وَ اسْتَکْبَرُوا و گردن کشیدند، فَیُعَذِّبُهُمْ عَذاباً أَلِیماً عذاب کنند ایشان را عذابی دردنمای، وَ لا یَجِدُونَ لَهُمْ و نیابند خویشتن را، مِنْ دُونِ اللَّهِ فرود از خدای، وَلِیًّا وَ لا نَصِیراً (۱۷۳) نه کارسازی و نه دوستی و نه یاری.

ё أиҳои аннос эй мардумон , қад ҷоءкм омад бшмо , бурҳони ман рбкми дасти овезӣу ҳуҷҷатӣ аз худованди шумо ,у أнзлнои إликм ва фурӯ фиристодем бшмои нурои мубино ( 174 ) равшанои пайдо .

یا أَیُّهَا النَّاسُ ای مردمان، قَدْ جاءَکُمْ آمد بشما، بُرْهانٌ مِنْ رَبِّکُمْ دست آویزی و حجّتی از خداوند شما، وَ أَنْزَلْنا إِلَیْکُمْ و فرو فرستادیم بشما نُوراً مُبِیناً (۱۷۴) روشنایی پیدا.

Фأмои аллазӣнаи омнўои биллоҳ аммо эшон ки бгрўиднди бхдоӣ ,у аътсмўо бау даст дар вай заданд , Фсидхлҳми дароради эшонро , фӣ раҳма манеҳ дар бахшоишӣ аз худ ,у фазлу афзӯнӣ ,у иҳдиҳми إлиаҳ ва роҳашон менамояд бахуд , срото мустақиман ( 175 ) роҳии рости дуруст .

فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ امّا ایشان که بگرویدند بخدای، وَ اعْتَصَمُوا بِهِ و دست در وی زدند، فَسَیُدْخِلُهُمْ درآرد ایشان را، فِی رَحْمَةٍ مِنْهُ در بخشایشی از خود، وَ فَضْلٍ و افزونی، وَ یَهْدِیهِمْ إِلَیْهِ و راهشان مینماید بخود، صِراطاً مُسْتَقِیماً (۱۷۵) راهی راست درست.

ИстФтўнки мипрстнд аз ту , қул гӯй , аллоҳи иФтикми фии алклолаҳи аллоҳ мефатво кунад шуморо дар кулола , إни амрؤи ҳлк агар мардии бимирад , лӣси ?лаи валад ва ӯро ҳеҷ фарзанд нау ?лаи أхт ва ӯро хоҳарӣ буд , Флҳои нисфи мо тарки он хоҳари рости нимӣ аз мирос ,у ҳўи ирсҳо ва ин бародари мироси барад аз вай , إни лами икни лҳои валад агар ӯро фарзандӣ набӯд , Фإни контои аснтин ва агар ду хоҳар бошанд Флҳмои алслсони ммои тарки эшонро аз моли ду сик буд ,у إни конўои إхўаҳи рҷолоу нсоء ва агар бародарону хоҳарон баҳам бошанд , Фллзкр мисли ҳаззи алأнсиини бародари рости чандон ки ду хоҳарро , ибини аллоҳи лакам пайдо мекунад худои шуморо аҳкоми хеши أни тзлўо то дар нодонии бироаҳи ншид ,у аллоҳи бакули шайъи ءи алӣам ( 176 )у худои баҳамаи чиз доноаст .

یَسْتَفْتُونَکَ میپرستند از تو، قُلِ گوی، اللَّهُ یُفْتِیکُمْ فِی الْکَلالَةِ اللَّه می‌فتوی کند شما را در کلاله، إِنِ امْرُؤٌ هَلَکَ اگر مردی بمیرد، لَیْسَ لَهُ وَلَدٌ و او را هیچ فرزند نه وَ لَهُ أُخْتٌ و او را خواهری بود، فَلَها نِصْفُ ما تَرَکَ آن خواهر راست نیمی از میراث، وَ هُوَ یَرِثُها و این برادر میراث برد از وی، إِنْ لَمْ یَکُنْ لَها وَلَدٌ اگر او را فرزندی نبود، فَإِنْ کانَتَا اثْنَتَیْنِ و اگر دو خواهر باشند فَلَهُمَا الثُّلُثانِ مِمَّا تَرَکَ ایشان را از مال دو سه یک بود، وَ إِنْ کانُوا إِخْوَةً رِجالًا وَ نِساءً و اگر برادران و خواهران بهم باشند، فَلِلذَّکَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَیَیْنِ برادر راست چندان که دو خواهر را، یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمْ پیدا میکند خدای شما را احکام خویش أَنْ تَضِلُّوا تا در نادانی بیراه نشید، وَ اللَّهُ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیمٌ (۱۷۶) و خدای بهمه چیز دانا است.