Қавлаи таъолӣ : ё أҳли алкитоб эй аҳли китоб , қади ҷоءкм онк омад бшмо , рсўлнои фиристодаи мо , ибини лакам пайдо мекунад шуморо , ксирои ммои кантами тхФўни фаровонӣ аз ончии шумо мепинҳон доштед , ман алкитоб аз китоб ,у иъФўои ани касӣр ва май Фрогзорд ва осон кунад фаровонӣ , қад ҷоءкм омад бшмо , ман аллоҳ аз худо , нури равшаноӣ ,у китоби мубин ( 15 )у номаи пайдо .

قوله تعالی: یا أَهْلَ الْکِتابِ ای اهل کتاب، قَدْ جاءَکُمْ آنک آمد بشما، رَسُولُنا فرستاده ما، یُبَیِّنُ لَکُمْ پیدا میکند شما را، کَثِیراً مِمَّا کُنْتُمْ تُخْفُونَ فراوانی از آنچه شما می‌پنهان داشتید، مِنَ الْکِتابِ از کتاب، وَ یَعْفُوا عَنْ کَثِیرٍ و می فراگذارد و آسان کند فراوانی، قَدْ جاءَکُمْ آمد بشما، مِنَ اللَّهِ از خدا، نُورٌ روشنایی، وَ کِتابٌ مُبِینٌ (۱۵) و نامه پیدا.

Иҳдӣ ба аллоҳи роҳи намояди худои бон , ман атбъи ризвона касеро ки бар паии хушнӯдӣ вай меравад , сбли ассаломи броҳҳои саломат ,у ихрҷҳму дамии буруни оради эшонро ман алзлмот аз торикҳо , إлии алнўри брўшноиии бإзнаҳи бхўости хеш ,у иҳдиҳм ва роҳ менамояд эшонро , إлии сироти мустақӣм ( 16 ) бароаи рости дуруст .

یَهْدِی بِهِ اللَّهُ راه نماید خدای بآن، مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ کسی را که بر پی خشنودی وی میرود، سُبُلَ السَّلامِ براههای سلامت، وَ یُخْرِجُهُمْ و دمی برون آرد ایشان را مِنَ الظُّلُماتِ از تاریکها، إِلَی النُّورِ بروشنایی بِإِذْنِهِ بخواست خویش، وَ یَهْدِیهِمْ و راه مینماید ایشان را، إِلی‌ صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ (۱۶) براه راست درست.

Лақади куфри аллазӣнаи қолўо кофар шуданд эшон ки гуфтанд : إни аллоҳи ҳўи алмсиҳи ибни Марям ки худои исо Марямаст , қул гӯй : Фмни имлки ман аллоҳи шиӣо он кист ки подшоҳасту бадасти вай чизеаст аз хосту кори худоӣ , إни أрод агар худоӣ хоҳад , أни иҳлки алмсиҳи ибни Марям ки исои Марямро ҳалок кунад ,у أмаҳу модари вайро , ва ман фии алأрзи ҷмиъо ва ҳар ки дар замин касаст ,у ллаҳу хдоирост , малики алсмоўоту алأрзи малики осмону замин , ва мо бинҳмо ва ҳар чаҳ миёни он ҳар ду , ихлқи мо ишоء май офаринад ончӣ хоҳад ,у аллоҳи алии кули шайъи ءи қадир ( 17 )у худоӣ бар ҳамаи чиз қодирасту тавоно .

لَقَدْ کَفَرَ الَّذِینَ قالُوا کافر شدند ایشان که گفتند: إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِیحُ ابْنُ مَرْیَمَ که خدا عیسی مریم است، قُلْ گوی: فَمَنْ یَمْلِکُ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً آن کیست که پادشاه است و بدست وی چیزی است از خواست و کار خدای، إِنْ أَرادَ اگر خدای خواهد، أَنْ یُهْلِکَ الْمَسِیحَ ابْنَ مَرْیَمَ که عیسی مریم را هلاک کند، وَ أُمَّهُ و مادر وی را، وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً و هر که در زمین کس است، وَ لِلَّهِ و خدایراست، مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ملک آسمان و زمین، وَ ما بَیْنَهُما و هر چه میان آن هر دو، یَخْلُقُ ما یَشاءُ می‌آفریند آنچه خواهد، وَ اللَّهُ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۱۷) و خدای بر همه چیز قادر است و توانا.

Ва қолати алиҳўду алнсории ҷуҳудон ва тарсоён гуфтанд : нҳни أбноءи аллоҳу أҳбоؤаҳ , мо писарони худоӣаму дӯстони вай , қул бигӯ : Флми иъзбкми бзнўбкми пас чаро шуморо меазоб кунад худои бгноҳони шумо , бали أнтми башари бал , ки гуруҳе мардумонед , ммни халқ аз ончӣ ӯ офарид , иғФри лмни ишоءи ваии онро омрзд ки худ хоҳад ,у иъзби ман ишоء ва азоб кунад ӯро ки худ хоҳад ,у ллаҳи малики алсмоўоту алأрзу хдоирости подшоҳии осмонҳоу замин , ва мо бинҳмо ва ҳар чаҳ миёни он ҳар ду ,у إлиаҳи алмсир ( 18 ) ва бо вайаст бозгашт ҳар кас .

وَ قالَتِ الْیَهُودُ وَ النَّصاری‌ جهودان و ترسایان گفتند: نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ، ما پسران خداییم و دوستان وی، قُلْ بگو: فَلِمَ یُعَذِّبُکُمْ بِذُنُوبِکُمْ پس چرا شما را می‌عذاب کند خدای بگناهان شما، بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ بل، که گروهی مردمانید، مِمَّنْ خَلَقَ از آنچه او آفرید، یَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ وی آن را آمرزد که خود خواهد، وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ و عذاب کند او را که خود خواهد، وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و خدایراست پادشاهی آسمانها و زمین، وَ ما بَیْنَهُما و هر چه میان آن هر دو، وَ إِلَیْهِ الْمَصِیرُ (۱۸) و با وی است بازگشت هر کس.

ё أҳли алкитоб эй аҳли китоб , қади ҷоءкм рсўлно омад бшмои фиристодаи мо , ибини лакам пайдо мекунад шуморо , алии Фтраҳи ман алрсли бсстӣу гусастагӣ аз расӯлон , أни тқўлўо то нгўӣид : мо ҷоءно бмо наомад , ман бшири ҳеҷ бишоратдиҳандае ,у лои нзир ва на ҳеҷ бими намояндае , Фқди ҷоءкми бширу нзир онк омад бшмои расӯлӣ ки ҳамонаст ва ҳамин ,у аллоҳи алии кули шайъи ءи қадир ( 19 )у худоӣ бар ҳама чиз тавоност .

یا أَهْلَ الْکِتابِ ای اهل کتاب، قَدْ جاءَکُمْ رَسُولُنا آمد بشما فرستاده ما، یُبَیِّنُ لَکُمْ پیدا میکند شما را، عَلی‌ فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ بسستی و گسستگی از رسولان، أَنْ تَقُولُوا تا نگوئید: ما جاءَنا بما نیامد، مِنْ بَشِیرٍ هیچ بشارت دهنده‌ای، وَ لا نَذِیرٍ و نه هیچ بیم نماینده‌ای، فَقَدْ جاءَکُمْ بَشِیرٌ وَ نَذِیرٌ آنک آمد بشما رسولی که همانست و همین، وَ اللَّهُ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۱۹) و خدای بر همه چیز تواناست.

Ва إзи қоли Мӯсои лқўмаҳ Мӯсо гуфт қавми хешро : ё қавми азкрўои неъмати аллоҳи алайкум эй қавм ёд кунед ва ёд доред неъмати худоӣ бар худ , إзи ҷаъли Фикми أнбёء ки дар миёни шумо пайғомбарон фиристод ,у ҷълкми млўко ва шуморо подшоҳон кард ,у отокм ва шуморо дод , мо лами иؤти ончии надоди ҳаргиз , أҳдои ҳеҷ касро ман Алъоламин ( 20 ) аз ҷаҳонён .

وَ إِذْ قالَ مُوسی‌ لِقَوْمِهِ موسی گفت قوم خویش را: یا قَوْمِ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ ای قوم یاد کنید و یاد دارید نعمت خدای بر خود، إِذْ جَعَلَ فِیکُمْ أَنْبِیاءَ که در میان شما پیغامبران فرستاد، وَ جَعَلَکُمْ مُلُوکاً و شما را پادشاهان کرد، وَ آتاکُمْ و شما را داد، ما لَمْ یُؤْتِ آنچه نداد هرگز، أَحَداً هیچ کس را مِنَ الْعالَمِینَ (۲۰) از جهانیان.

ё қавми адхлўои алأрзи алмуқаддасае қавми дррўид дар замини муқаддас , алтии кутуби аллоҳи лакам

یا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ ای قوم درروید در زمین مقدس، الَّتِی کَتَبَ اللَّهُ لَکُمْ‌

Ончии худои шуморо набшат ва баҳра кард ,у лои тртдўои алии أдборкм ва аз фармон бурдорӣ бармагардед ба пас боз , Фтнқлбўои хосрин ( 21 ) ки бозгардед бурузи бтрии пас сӯдмандии зиён корон гардид .

آنچه خدای شما را نبشت و بهره کرد، وَ لا تَرْتَدُّوا عَلی‌ أَدْبارِکُمْ و از فرمان برداری برمگردید به پس باز، فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِینَ (۲۱) که بازگردید بروز بتری پس سودمندی زیان‌کاران گردید.

Қолўо ё Мӯсо гуфтанд : ё Мӯсо ! إни фӣҳо қўмои ҷабборин дар он замин қавмӣанд ҷабборон ,у إнои лни ндхлҳо ва мо дар он замин нишуем , ҳатто ихрҷўои минҳо то он гуҳ ки эшон берун оянд аз он , Фإни ихрҷўои минҳо агар берун оянд аз он , Фإнои дохлўн ( 22 ) мо пас дар шавем .

قالُوا یا مُوسی‌ گفتند: یا موسی! إِنَّ فِیها قَوْماً جَبَّارِینَ در آن زمین قومی‌اند جباران، وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها و ما در آن زمین نشویم، حَتَّی یَخْرُجُوا مِنْها تا آن گه که ایشان بیرون آیند از آن، فَإِنْ یَخْرُجُوا مِنْها اگر بیرون آیند از آن، فَإِنَّا داخِلُونَ (۲۲) ما پس در شویم.

Қоли раҷулони ду мард гуфтанд : ман аллазӣнаи ихоФўн аз он худои тарсон , أнъми аллоҳи ъалиҳумо ки некуӣ карда буд худоӣ бо эшон , адхлўои алайҳими албоб ки эй қавм аз дар он замин бар аҳли он замини дршўид , Фإзои дхлтмўаҳ ки чун шумо дар шавед аз дар , Фإнкми ғолбўни шумо эшонро бозмолид ва кам оред ,у алии аллоҳи Фтўклўоу пушти бхдоӣ боз кунед , إни кантами муъминин ( 23 ) агар грўидгонид .

قالَ رَجُلانِ دو مرد گفتند: مِنَ الَّذِینَ یَخافُونَ از آن خدای ترسان، أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمَا که نیکویی کرده بود خدای با ایشان، ادْخُلُوا عَلَیْهِمُ الْبابَ که ای قوم از در آن زمین بر اهل آن زمین درشوید، فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ که چون شما در شوید از در، فَإِنَّکُمْ غالِبُونَ شما ایشان را بازمالید و کم آرید، وَ عَلَی اللَّهِ فَتَوَکَّلُوا و پشت بخدای باز کنید، إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ (۲۳) اگر گرویدگانید.

Қолўо ё Мӯсо ҷавоб доданд ки ё Мӯсои إнои лни ндхлҳои أбдои мо дар он замин наравем ҳаргиз , мо домўои фӣҳо то он ҷабборон дар он замин бошанд , Фозҳби أнту рбки ту рӯ бо худованди хеш , Фқотло ва куштан кунед бо эшон , إнои ҳоҳнои қоъдўн ( 24 ) ки мо эдар ншстгоним .

قالُوا یا مُوسی‌ جواب دادند که یا موسی إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها أَبَداً ما در آن زمین نرویم هرگز، ما دامُوا فِیها تا آن جبّاران در آن زمین باشند، فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّکَ تو رو با خداوند خویش، فَقاتِلا و کشتن کنید با ایشان، إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ (۲۴) که ما ایدر نشستگانیم.

Қоли раб Мӯсо гуфт худованди ман ! إнии лои أмлки ман подшоҳ наам , إлои нафасии магар бар хештан ,у أхӣу бародари хеш , ФоФрқи биннои ҷудои афкани миёни мо ,у байни алқўми алФосқин ( 25 )у миёни ин қавми берун шудагон аз фармон бурдорӣ .

قالَ رَبِّ موسی گفت خداوند من! إِنِّی لا أَمْلِکُ من پادشاه نه‌ام، إِلَّا نَفْسِی مگر بر خویشتن، وَ أَخِی و برادر خویش، فَافْرُقْ بَیْنَنا جدایی افکن میان ما، وَ بَیْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِینَ (۲۵) و میان این قوم بیرون شدگان از فرمان برداری.

Қол гуфт худоӣ : Фإнҳои муҳаррамаи алайҳими он замин бар эшон ҳароми сохтам , أрбъини санаи чиҳил сол , итиҳўни фии алأрз то сомон гум карда мебошанд ва роҳ наёбанд берун шуданро , Флои тأс , пас ту андӯҳ мабар , алии алқўми алФосқин ( 26 ) барин гуруҳ ки аз тоъати дорӣ берун шудагонанд .

قالَ گفت خدای: فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَیْهِمْ آن زمین بر ایشان حرام ساختم، أَرْبَعِینَ سَنَةً چهل سال، یَتِیهُونَ فِی الْأَرْضِ تا سامان گم کرده می‌باشند و راه نیابند بیرون شدن را، فَلا تَأْسَ، پس تو اندوه مبر، عَلَی الْقَوْمِ الْفاسِقِینَ (۲۶) برین گروه که از طاعت داری بیرون شدگانند.