Қавлаи таъолӣ ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , атқўо аллоҳ бипарҳезед аз хашму азоби худоӣ ,у абтғўои إлиаҳи алўсилаҳу буи наздикӣ ҷӯйед ,у ҷоҳдўои фии сиблата ва боз кушед бо душмани вай аз баҳри вай , лълкми тФлҳўн ( 35 ) то магар бар роҳ пирӯзӣ бимонед .
قوله تعالی یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، اتَّقُوا اللَّهَ بپرهیزید از خشم و عذاب خدای، وَ ابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسِیلَةَ و بوی نزدیکی جویید، وَ جاهِدُوا فِی سَبِیلِهِ و باز کوشید با دشمن وی از بهر وی، لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (۳۵) تا مگر بر راه پیروزی بمانید.
إни аллазӣнаи кФрўои эшон ки кофар шуданд , луи أни ?лаам агар эшонро буд , мо фии алأрзи ҷмиъо ҳар чаҳ дар замин чизаст ҳама , ва мислаи маъаа ва ҳам чандон бо он , лиФтдўо ба ва хоҳандӣ ки худро бони бози хридндӣ , ман азоби явми алқёмаҳ аз азоби рӯзи растохез , мо тақаббул манеҳам нпзирндӣ аз эшон ,у ?лаами азоби أлим ( 36 )у аишонрости азобӣ дард намой .
إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا ایشان که کافر شدند، لَوْ أَنَّ لَهُمْ اگر ایشان را بود، ما فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً هر چه در زمین چیز است همه، وَ مِثْلَهُ مَعَهُ و هم چندان با آن، لِیَفْتَدُوا بِهِ و خواهندی که خود را بآن باز خریدندی، مِنْ عَذابِ یَوْمِ الْقِیامَةِ از عذاب روز رستاخیز، ما تُقُبِّلَ مِنْهُمْ نپذیرندی از ایشان، وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ (۳۶) و ایشانراست عذابی درد نمای.
Иридўн мехоҳанд , أни ихрҷўои ман алнор ки берун ояндӣ аз оташ , ва мо ҳам бхорҷини минҳо ва эшон аз оташи берун омаданӣ наанд ,у ?лаами азоби муқӣм ( 37 )у аишонрости азобии поянда .
یُرِیدُونَ میخواهند، أَنْ یَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ که بیرون آیندی از آتش، وَ ما هُمْ بِخارِجِینَ مِنْها و ایشان از آتش بیرون آمدنی نهاند، وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقِیمٌ (۳۷) و ایشانراست عذابی پاینده.
Ва алсорқу алсорқаҳи дузд агар мардаст ва агар зан , Фоқтъўои أидиҳмои даст эшон бибаред , ҷзоءи бмои ксбои подоши бони дуздӣ ки карданд , наколо ман аллоҳ нколӣаст аз аллоҳ ,у аллоҳи азизи ҳаким ( 38 )у худо тавоноӣаст донои рости дон .
وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ دزد اگر مرد است و اگر زن، فَاقْطَعُوا أَیْدِیَهُما دست ایشان ببرید، جَزاءً بِما کَسَبا پاداش بآن دزدی که کردند، نَکالًا مِنَ اللَّهِ نکالی است از اللَّه، وَ اللَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ (۳۸) و خدا توانای است دانای راست دان.
Фмни тоби ман баъди зулма ҳар ки тавба кунад пас аз он дуздӣ ки кард ,у أслҳу кори худ рост кунад , Фإни аллоҳи итўби алайҳи аллоҳи вайро тўбт диҳад ва аз ваии тўбти пазирад , إни аллоҳи ғафури раҳим ( 39 ) ки худоӣ омрзгораст меҳрбон .
فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ هر که توبه کند پس از آن دزدی که کرد، وَ أَصْلَحَ و کار خود راست کند، فَإِنَّ اللَّهَ یَتُوبُ عَلَیْهِ اللَّه وی را توبت دهد و از وی توبت پذیرد، إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۳۹) که خدای آمرزگار است مهربان.
أи лам тааллум намайдонӣ , أни аллоҳи ?лаи малики алсмоўоту алأрз ки аллоҳроаст подшоҳии осмону замин , иъзби ман ишоء азоб кунад ӯро ки хоҳад ,у иғФри лмни ишоء ва биёмурзад ӯро ки хоҳад ,у аллоҳи алии кули шайъи ءи қадир ( 40 )у аллоҳ бар ҳама чиз тавоност .
أَ لَمْ تَعْلَمْ نمیدانی، أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ که اللَّه را است پادشاهی آسمان و زمین، یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ عذاب کند او را که خواهد، وَ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ و بیامرزد او را که خواهد، وَ اللَّهُ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ (۴۰) و اللَّه بر همه چیز تواناست.
ё أиҳо алрасул эй пайғомбар ! лои иҳзнки андўҳгни мкноди туро , аллазӣнаи исоръўни фии алкФри ӣнон ки миштобнди бкФр , ман аллазӣнаи қолўои азин мунофиқон ки гуфтанд бзбон , омнои бгрўидим , бأФўоҳҳм ин гуфт забонаст бдҳнҳои эшон ,у лами тؤмни қлўбҳм ва дилҳои эшон ҳануз ногиравида , ва ман аллазӣнаи ҳодўоу азинон ки ҷуҳуд шуданд , смоъўни ллкзби дурӯғ шинавонанд ,у дурӯғпазирон , смоъўни ҷосусону сухани гирону сухани ҷӯён , лқўми охирин лами иأтўк сухан мебаранд бо ғоибони хеш ки бтў намеоянд , иҳрФўни алкулами сухан май бгрдоннд , ман баъди мавозиъаи пас онкии аллоҳи ниҳоди онро биҷои худ , иқўлўни мигўинд , إни أўтитми ҳозо агар шуморо дарин ҳукм ҳад диҳанд на рҷм , Фхзўаҳ гиред ва пазиред он ҳукмро ,у إни лами тؤтўаҳ ва агар чунонаст ки шуморо ҳад ндиҳанд фурӯд аз рҷм , Фоҳзрўо аз пазируфтан он парҳезед , ва ман ирди аллоҳи Фтнтаҳ ва ҳар ки аллоҳи фитнаи дил вай хоҳад , Флни тамаллуки ?лаи ман аллоҳи шиӣои бадасти ту аз худои вайро ҳеҷ чиз нест , أўлӣки аллазӣна эшон онанд , лами ирди аллоҳ ки аллоҳ менахоҳад , أни итҳри қлўбҳм ки дилҳои эшон пок кунад , ?лаами фӣ алднё хазӣ аишонрост дар дунёи расвоӣу фурӯмоиагӣ ,у ?лаами фии алохраҳи азоби азим ( 41 )у аишонрост дар охирати азобии бузургвор .
یا أَیُّهَا الرَّسُولُ ای پیغامبر! لا یَحْزُنْکَ اندوهگن مکناد ترا، الَّذِینَ یُسارِعُونَ فِی الْکُفْرِ اینان که میشتابند بکفر، مِنَ الَّذِینَ قالُوا ازین منافقان که گفتند بزبان، آمَنَّا بگرویدیم، بِأَفْواهِهِمْ این گفت زبان است بدهنهای ایشان، وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ و دلهای ایشان هنوز ناگرویده، وَ مِنَ الَّذِینَ هادُوا و ازینان که جهود شدند، سَمَّاعُونَ لِلْکَذِبِ دروغ شنواناند، و دروغ پذیران، سَمَّاعُونَ جاسوسان و سخنگیران و سخنجویان، لِقَوْمٍ آخَرِینَ لَمْ یَأْتُوکَ سخن میبرند با غایبان خویش که بتو نمیآیند، یُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ سخن میبگردانند، مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ پس آنکه اللَّه نهاد آن را بجای خود، یَقُولُونَ میگویند، إِنْ أُوتِیتُمْ هذا اگر شما را درین حکم حد دهند نه رجم، فَخُذُوهُ گیرید و پذیرید آن حکم را، وَ إِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ و اگر چنانست که شما را حد ندهند فرود از رجم، فَاحْذَرُوا از پذیرفتن آن پرهیزید، وَ مَنْ یُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ و هر که اللَّه فتنه دل وی خواهد، فَلَنْ تَمْلِکَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً بدست تو از خدای وی را هیچ چیز نیست، أُولئِکَ الَّذِینَ ایشان آنند، لَمْ یُرِدِ اللَّهُ که اللَّه می نخواهد، أَنْ یُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ که دلهای ایشان پاک کند، لَهُمْ فِی الدُّنْیا خِزْیٌ ایشانراست در دنیا رسوایی و فرومایگی، وَ لَهُمْ فِی الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِیمٌ (۴۱) و ایشانراست در آخرت عذابی بزرگوار.
Смоъўни ллкзби дурӯғи нюашону дурӯғи пзироннд аз якдигар , أколўни ллсҳти ришвати хорон , Фإни ҷоؤк агар бтў оянд , Фоҳкми бинҳм ҳукм кун миёни эшон , أўи أързи анҳуам ё рӯй гардон аз эшон ,у إни таъаррузи анҳуам ва агар рӯй гирдоне аз эшон , Флни изрўки шиӣои нгзоинди турои ҳеҷ чиз ,у إни ҳикмат ва агар ҳукм кунӣ миёни эшон , Фоҳкми бинҳми болқст ҳукм кун баростӣ ва дод , إни аллоҳи иҳби алмқстин ( 42 ) ки аллоҳи росткорон ва дод даҳон дӯст дорад .
سَمَّاعُونَ لِلْکَذِبِ دروغ نیوشان و دروغ پذیرانند از یکدیگر، أَکَّالُونَ لِلسُّحْتِ رشوتخواران، فَإِنْ جاؤُکَ اگر بتو آیند، فَاحْکُمْ بَیْنَهُمْ حکم کن میان ایشان، أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ یا روی گردان از ایشان، وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ و اگر روی گردانی از ایشان، فَلَنْ یَضُرُّوکَ شَیْئاً نگزایند ترا هیچ چیز، وَ إِنْ حَکَمْتَ و اگر حکم کنی میان ایشان، فَاحْکُمْ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ حکم کن براستی و داد، إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ (۴۲) که اللَّه راستکاران و داد دهان دوست دارد.
Ва Киеви иҳкмўнку турои ҳоким чун писанданд ,у ъндҳми алтўроаҳу китоби тавроти бнздики эшон , фӣҳо ҳукми аллоҳи ҳукми худои баростӣ дар он , сами итўлўни ман баъди злк ва мебаргарданд аз кор кардани бон , ва мо أўлӣки болмؤмнин ( 43 )у ҳаргизи гиравидагон наанд бон .
وَ کَیْفَ یُحَکِّمُونَکَ و ترا حاکم چون پسندند، وَ عِنْدَهُمُ التَّوْراةُ و کتاب تورات بنزدیک ایشان، فِیها حُکْمُ اللَّهِ حکم خدا براستی در آن، ثُمَّ یَتَوَلَّوْنَ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ و میبرگردند از کار کردن بآن، وَ ما أُولئِکَ بِالْمُؤْمِنِینَ (۴۳) و هرگز گرویدگان نهاند بآن.