Қавлаи таъолӣ : исӣлўнки мипрснди туро , мо зои أҳли ?лаам ки чаҳ чизи эшонро ҳалол ва кушода карданд аз сайд , қул бигӯӣ : أҳли лаками алтибот ҳалол карданд шуморо покҳо , ва мо ълмтм ва хӯрдани сайди он сабъ ки сайд кардан дар вай омӯхтаед , ман алҷўорҳи азин дадону парандагони шикорӣ , мклбин дар он ҳол ки май дромўзид ва омӯхта фаро сайд мегузоред , тълмўнҳн дар он дадон меомӯзед , ммои ълмкми аллоҳ аз ончии аллоҳ дар шумо омухт , Фклўои ммои أмскни алайкуми михўрид аз ончии шуморо сайд кунанд ,у азкрўои исми аллоҳи алайҳу худоиро ном бурид чун онро фаро сайд гузоред ,у атқўои аллоҳ ва аз хашму азоб худоӣ парҳезед , إни аллоҳи сариъи алҳсоб ( 4 ) аллоҳи осон тавонаст зуди шумор .

قوله تعالی: یَسْئَلُونَکَ میپرسند ترا، ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ که چه چیز ایشان را حلال و گشاده کردند از صید، قل بگوی: أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّباتُ حلال کردند شما را پاکها، وَ ما عَلَّمْتُمْ و خوردن صید آن سبع که صید کردن در وی آموخته‌اید، مِنَ الْجَوارِحِ ازین ددان و پرندگان شکاری، مُکَلِّبِینَ در آن حال که می‌درآموزید و آموخته فرا صید میگذارید، تُعَلِّمُونَهُنَّ در آن ددان می‌آموزید، مِمَّا عَلَّمَکُمُ اللَّهُ از آنچه اللَّه در شما آموخت، فَکُلُوا مِمَّا أَمْسَکْنَ عَلَیْکُمْ میخورید از آنچه شما را صید کنند، وَ اذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَیْهِ و خدای را نام برید چون آن را فرا صید گذارید، وَ اتَّقُوا اللَّهَ و از خشم و عذاب خدای پرهیزید، إِنَّ اللَّهَ سَرِیعُ الْحِسابِ (۴) اللَّه آسان توان است زود شمار.

Алиўми أҳли лаками алтиботи имрӯз ҳалол карданд шуморо ин покҳо аз бҳимаҳи анъом ,у таоми аллазӣнаи أўтўои алкитоби куштау сайди аҳли китоб , أҳли лаками шуморо ҳалоласт ,у тъомкму куштау сайди шумо , ҳали ?лаами эшонро ҳалоласт ,у алмҳсноти ман алмؤмнот ва доштагону кӯшидагон аз занони гиравидагон ,у алмҳсноти ман аллазӣнаи أўтўои алкитоби ман қблкму озоди занони аҳли китоби тавроту Инҷил , إзои отитмўҳни он гуҳ ки эшонро диҳед أҷўрҳни коўинҳои эшон , мҳснини покон дар ақди никоҳу хештани дорон , ғайри мсоФҳин на зонёну плидкорон ,у лои мтхзии أхдон ва на дӯсти гирандагон , ва ман икФри болإимон ва ҳар ки боямон кофар шавад , Фқди ҳбти амалаи бдрстӣ ки кирдори ваии табоҳи гашт ва нест шуд ,у ҳўи фии алохраҳи ман алхосрин ( 5 ) ва ӯ дар он ҷаҳон аз зиёнкоронаст .

الْیَوْمَ أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّباتُ امروز حلال کردند شما را این پاکها از بهیمه انعام، وَ طَعامُ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ کشته و صید اهل کتاب، أُحِلَّ لَکُمُ شما را حلال است، وَ طَعامُکُمْ و کشته و صید شما، حِلٌّ لَهُمْ ایشان را حلال است، وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ و داشتگان و کوشیدگان از زنان گرویدگان، وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ و آزاد زنان اهل کتاب تورات و انجیل، إِذا آتَیْتُمُوهُنَّ آن گه که ایشان را دهید أُجُورَهُنَّ کاوینهای ایشان، مُحْصِنِینَ پاکان در عقد نکاح و خویشتن‌داران، غَیْرَ مُسافِحِینَ نه زانیان و پلیدکاران، وَ لا مُتَّخِذِی أَخْدانٍ و نه دوست گیرندگان، وَ مَنْ یَکْفُرْ بِالْإِیمانِ و هر که بایمان کافر شود، فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ بدرستی که کردار وی تباه گشت و نیست شد، وَ هُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِینَ (۵) و او در آن جهان از زیانکاران است.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , إзои қмтми إлии алслоаҳ чун аз хоб бар намоз хезед , Фоғслўои вҷўҳкми рӯйҳои худ бшўӣид ,у أидикм ва ду дасти хеш , إлии алмроФқ то ҳар ду ворн ,у амсҳўои брؤскм ва сарҳои хешро масҳ кашид ,у أрҷлкм ва ду пои хеш , إлии алкъбин то ҳар ду бжўл . Ва إни кантами ҷнбо ва агар ҷанобат расида бошед , Фотҳрўо ғусл кунед ,у إни кантами маразӣ ва агар беморон бошед , أўи алии сафар ё дар сафар бошед , أўи ҷоءи أҳди мнкми ман алғоӣт ё яке аз шумо аз ғоит меояд , أўи ломстми алнсоء ё занонро посед , Флми тҷдўои моء ва обӣ наёбед , Фтиммўо оҳанг кунед , съидои тибои заминӣу хокии покро , Фомсҳўои бўҷўҳкму أидикм ва рӯйҳои хеш ва дастҳои хеши бпосид , манеҳ аз он хок , мо ириди аллоҳи нмихўоҳди худоӣ , лиҷъли алайкуми ман ҳараҷ ки бар шумо танагӣ наад ,у локини ириди литҳркм локин мехоҳад ки шуморо пок кунад ,у литми неъматаи алайкуму неъмати тоъат бар шумо тамом кунад , лълкми тшкрўн ( 6 ) то магар озодӣ кунед .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، إِذا قُمْتُمْ إِلَی الصَّلاةِ چون از خواب بر نماز خیزید، فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ رویهای خود بشوئید، وَ أَیْدِیَکُمْ و دو دست خویش، إِلَی الْمَرافِقِ تا هر دو وارن، وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ و سرهای خویش را مسح کشید، وَ أَرْجُلَکُمْ و دو پای خویش، إِلَی الْکَعْبَیْنِ تا هر دو بژول. وَ إِنْ کُنْتُمْ جُنُباً و اگر جنابت رسیده باشید، فَاطَّهَّرُوا غسل کنید، وَ إِنْ کُنْتُمْ مَرْضی‌ و اگر بیماران باشید، أَوْ عَلی‌ سَفَرٍ یا در سفر باشید، أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْکُمْ مِنَ الْغائِطِ یا یکی از شما از غایط میآید، أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ یا زنان را پاسید، فَلَمْ تَجِدُوا ماءً و آبی نیابید، فَتَیَمَّمُوا آهنگ کنید، صَعِیداً طَیِّباً زمینی و خاکی پاک را، فَامْسَحُوا بِوُجُوهِکُمْ وَ أَیْدِیکُمْ و رویهای خویش و دستهای خویش بپاسید، مِنْهُ از آن خاک، ما یُرِیدُ اللَّهُ نمیخواهد خدای، لِیَجْعَلَ عَلَیْکُمْ مِنْ حَرَجٍ که بر شما تنگی نهد، وَ لکِنْ یُرِیدُ لِیُطَهِّرَکُمْ لکن میخواهد که شما را پاک کند، وَ لِیُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکُمْ و نعمت طاعت بر شما تمام کند، لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۶) تا مگر آزادی کنید.