Қавлаи таъолӣ : явми иҷмъи аллоҳи алрсли он рӯз ки бо ҳам оради худои фиристодагони хешро , Фиқўл ва гуяд эшонро : мо зои أҷбтми шуморо чаҳ посух карданд ? қолўо ҷавоб диҳанд ва гӯйанд : лои илми лнои моро бҷўоби ин дониш нест , إнки أнти туе ту ъломи алғиўб ( 109 ) ки донои ғайбҳое , огоҳ аз пӯшидаҳоу гузаштаҳоу номдаҳҳо .

قوله تعالی: یَوْمَ یَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ آن روز که با هم آرد خدای فرستادگان خویش را، فَیَقُولُ و گوید ایشان را: ما ذا أُجِبْتُمْ شما را چه پاسخ کردند؟ قالُوا جواب دهند و گویند: لا عِلْمَ لَنا ما را بجواب این دانش نیست، إِنَّکَ أَنْتَ تویی تو عَلَّامُ الْغُیُوبِ (۱۰۹) که دانای غیبهایی، آگاه از پوشیده‌ها و گذشته‌ها و نامده‌ها.

إзи қоли аллоҳи он гуҳ ки аллоҳ гуфт : ё исои ибни Марями азкр эй писари Марям ёд куну ёди дори неъматии алейк неъмати ману некӯкории ман бар хештан ,у алии волдтк ва бар модари хеши إзи أидтк ки неру додам турои брўҳи алқудси бҷони пок аз даҳани Ҷабраили такаллуми анноси сухани мигФтӣ бо мардумони фии алмҳд дар гаҳворау кҳлоу ббзргӣу куҳулат ,у إзи ълмтк ва ёд кун ки дар ту омухтами алкитобу алҳкмаҳу алтўроаҳу алإнҷили дайну донишу тавроту Инҷил ,у إзи тхлқи ман алтин ва ёд кун ончӣ мекунӣ ва майсозӣ аз гули кҳиӣаҳ алтир бирасон мурғи бإзнии бадастӯрии ман , ФтнФхи фӣҳо бози даҳани хеш май дамӣ дар он , Фткўни тирои бإзнӣ то мурғӣ мешавад бадастӯрии ман ,у тбрии алأкмаҳу алأбрси бإзнӣ ва дуруст мекунӣ нобӣнои модарзодроу мардуми писро бадастӯрии ман ,у إзи тхрҷи аламутии бإзнӣу мурдагонро аз гӯри зиндаи берун май ореи бадастӯрии ман ,у إзи кФФт банӣ إсроӣили ънк ва ёд кун он гуҳ ки бози доштам ва боз кардам , банӣ Исроилро аз ту , إзи ҷӣтҳми болбиноти он гуҳ ки боишон омадӣ бсхнони дурусту муъҷизаҳои равшан , Фқоли аллазӣна кФрўо манеҳам кофар шудагон эшон гуфтанд : إни ҳозои إлои саҳари мубин ( 110 ) нест ин магари ҷодуии ошкоро .

إِذْ قالَ اللَّهُ آن گه که اللَّه گفت: یا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ اذْکُرْ ای پسر مریم یاد کن و یاد دار نِعْمَتِی عَلَیْکَ نعمت من و نیکوکاری من بر خویشتن، وَ عَلی‌ والِدَتِکَ و بر مادر خویش إِذْ أَیَّدْتُکَ که نیرو دادم ترا بِرُوحِ الْقُدُسِ بجان پاک از دهن جبرئیل تُکَلِّمُ النَّاسَ سخن میگفتی با مردمان فِی الْمَهْدِ در گهواره وَ کَهْلًا و ببزرگی و کهولت، وَ إِذْ عَلَّمْتُکَ و یاد کن که در تو آموختم الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِیلَ دین و دانش و تورات و انجیل، وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ و یاد کن آنچه میکنی و می‌سازی از گل کَهَیْئَةِ الطَّیْرِ برسان مرغ بِإِذْنِی بدستوری من، فَتَنْفُخُ فِیها باز دهن خویش می‌دمی در آن، فَتَکُونُ طَیْراً بِإِذْنِی تا مرغی میشود بدستوری من، وَ تُبْرِئُ الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِی و درست میکنی نابینای مادرزاد را و مردم پیس را بدستوری من، وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتی‌ بِإِذْنِی و مردگان را از گور زنده بیرون می‌آری بدستوری من، وَ إِذْ کَفَفْتُ بَنِی إِسْرائِیلَ عَنْکَ و یاد کن آن گه که باز داشتم و باز کردم، بنی اسرائیل را از تو، إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَیِّناتِ آن گه که بایشان آمدی بسخنان درست و معجزه‌های روشن، فَقالَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْهُمْ کافر شدگان ایشان گفتند: إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِینٌ (۱۱۰) نیست این مگر جادویی آشکارا.

Ва إзи أўҳити إлии алҳўориин ва ёд кун он гуҳ ки пайғом кардам ва дар дилҳои ҳўорён додам : أни омнўо беу брсўлӣ ки бгрўиди бмну бФрстодаҳи ман , қолўо омно гуфтанд ки бгрўидиму ашҳади бأннои мслмўн ( 111 ) ва гувоҳ бош ки мо гардани нҳодгониму мусулмонон .

وَ إِذْ أَوْحَیْتُ إِلَی الْحَوارِیِّینَ و یاد کن آن گه که پیغام کردم و در دلهای حواریان دادم: أَنْ آمِنُوا بِی وَ بِرَسُولِی که بگروید بمن و بفرستاده من، قالُوا آمَنَّا گفتند که بگرویدیم وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ (۱۱۱) و گواه باش که ما گردن نهادگانیم و مسلمانان.

إзи қоли алҳўориўн ёд кун ки ҳўорён гуфтанд : ё исои ибни Марями ҳилли исттиъ рбк тавонад худои ту أни инзли ълино ки фурӯ фиристад бар мо моидаи ман алсмоءи хӯрданӣ аз осмон ? қол гуфт исо : атқўои аллоҳи إни кантами муъминин ( 112 ) аз хашм худоӣ бипарҳезед агар гиравидагонед .

إِذْ قالَ الْحَوارِیُّونَ یاد کن که حواریان گفتند: یا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ هَلْ یَسْتَطِیعُ رَبُّکَ تواند خدای تو أَنْ یُنَزِّلَ عَلَیْنا که فرو فرستد بر ما مائِدَةً مِنَ السَّماءِ خوردنی از آسمان؟ قالَ گفت عیسی: اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ (۱۱۲) از خشم خدای بپرهیزید اگر گرویدگان‌اید.

Қолўо наред أни нأкл минҳо гуфтанд мехоҳем ки аз он бихӯрем ,у ттмӣни қлўбно ва дилҳои мо ором афзоед бон ва наилм أни қади сдқтно ва ба байнем ки ту рост гуфтӣ бо мо ки азуи бмои пайғомбарӣ , ва накун алайҳои ман алшоҳдин ( 113 ) ва бар он гувоҳон бошем худоироу туро .

قالُوا نُرِیدُ أَنْ نَأْکُلَ مِنْها گفتند میخواهیم که از آن بخوریم، وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا و دلهای ما آرام افزاید بآن وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا و به بینیم که تو راست گفتی با ما که ازو بما پیغامبری، وَ نَکُونَ عَلَیْها مِنَ الشَّاهِدِینَ (۱۱۳) و بر آن گواهان باشیم خدای را و ترا.

Қоли исои ибни Марями аллоҳами рбно исо гуфт худованди мо ! أнзли ълинои моидаи ман алсмоء фурӯ фирист бар мо моидае аз осмони ткўни лнои ъидо то моро он моидаи ид буд лأўлноу охрнои моро ки пишинёним ва эшонро ки пасинён бошанду ояи мнку нишоне буд аз туу арзқноу рӯзии даҳ моро ,у أнти хайри алрозқин ( 114 ) ва ту беҳтари рӯзии даҳоне .

قالَ عِیسَی ابْنُ مَرْیَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا عیسی گفت خداوند ما! أَنْزِلْ عَلَیْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ فرو فرست بر ما مائده‌ای از آسمان تَکُونُ لَنا عِیداً تا ما را آن مائده عید بود لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا ما را که پیشینیانیم و ایشان را که پسینیان باشند وَ آیَةً مِنْکَ و نشانی بود از تو وَ ارْزُقْنا و روزی ده ما را، وَ أَنْتَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ (۱۱۴) و تو بهتر روزی دهانی.

Қоли аллоҳ худоӣ гуфт : إнии манзилҳо алайкуми ман фурӯи фиристандаи онам бар шумо Фмни икФри баъди мнкм ва ҳар ки кофар шавад баъд аз он аз шумо Фإнии أъзбаҳи ман вайро азоб кунам , ъзобои лои أъзбаҳи أҳдои ман Алъоламин ( 115 ) бъзобӣ ки касро азоб накардам аз ҷаҳонёни бони азоб .

قالَ اللَّهُ خدای گفت: إِنِّی مُنَزِّلُها عَلَیْکُمْ من فرو فرستنده آنم بر شما فَمَنْ یَکْفُرْ بَعْدُ مِنْکُمْ و هر که کافر شود بعد از آن از شما فَإِنِّی أُعَذِّبُهُ من وی را عذاب کنم، عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِینَ (۱۱۵) بعذابی که کس را عذاب نکردم از جهانیان بآن عذاب.