Қавлаи таъолӣ :у إзи қоли аллоҳ худо хоҳад гуфт фардо дар қиёмат , ё исои ибни Марями أи أнти қиллати ллнос ту гуфтӣ мардумонро , атхзўнӣу أмии إлҳини ман дуни аллоҳи маро ки исоаму модарамро Марям ҳар ду худоён донед ва бхдоиӣ гиред фурӯд аз аллоҳ , қоли сбҳонк исо гуяд покӣ ва бе айбии туро , мо икўни лии أн أқўл набӯд маро ва насазад ки гӯям мо лӣси лии баҳақи ончӣ маро наомад ва на сазост , إни канти қиллата агар чунонаст ки гуфтам Фқди ълмтаҳи ту худ донистае . Тааллуми мо фии нафасии ту доне ки дар нафас ман чисту лои أълми мо фии нФск ва ман надонам ки дар нафас ту чист , إнки أнти ъломи алғиўб ( 116 ) ту онӣ ки худованди ғайби доне .

قوله تعالی: وَ إِذْ قالَ اللَّهُ خدا خواهد گفت فردا در قیامت، یا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ تو گفتی مردمان را، اتَّخِذُونِی وَ أُمِّی إِلهَیْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ مرا که عیسی‌ام و مادرم را مریم هر دو خدایان دانید و بخدایی گیرید فرود از اللَّه، قالَ سُبْحانَکَ عیسی گوید پاکی و بی‌عیبی ترا، ما یَکُونُ لِی أَنْ أَقُولَ نبود مرا و نسزد که گویم ما لَیْسَ لِی بِحَقٍّ آنچه مرا نیامد و نه سزاست، إِنْ کُنْتُ قُلْتُهُ اگر چنانست که گفتم فَقَدْ عَلِمْتَهُ تو خود دانسته‌ای. تَعْلَمُ ما فِی نَفْسِی تو دانی که در نفس من چیست وَ لا أَعْلَمُ ما فِی نَفْسِکَ و من ندانم که در نفس تو چیست، إِنَّکَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُیُوبِ (۱۱۶) تو آنی که خداوند غیب دانی.

Мо қиллат ?лаам нагуфтам ин тарсоёнро إлои мо أмртнӣ ба магари ончӣ ту фармудӣ маро ки гӯй , أни аъбдўои аллоҳи рабӣ ва рбкм гуфтам аллоҳро парастед худованди ману худованди шумо ,у канти алайҳими шҳидо ва ман гувоҳ будам бар эшон , мо дамати Фиҳм то дар миён эшон будам , Флмои тўФитнӣ чун рӯзӣ аз замини ман сипарӣ кардӣ , канти أнти алрқиби алайҳими дидбон бар эшон ту будӣ ,у أнти алии кули шайъи ءи шаҳид ( 117 ) ва ту бар ҳамаи чизи гувоҳӣ .

ما قُلْتُ لَهُمْ نگفتم این ترسایان را إِلَّا ما أَمَرْتَنِی بِهِ مگر آنچه تو فرمودی مرا که گوی، أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّی وَ رَبَّکُمْ گفتم اللَّه را پرستید خداوند من و خداوند شما، وَ کُنْتُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً و من گواه بودم بر ایشان، ما دُمْتُ فِیهِمْ تا در میان ایشان بودم، فَلَمَّا تَوَفَّیْتَنِی چون روزی از زمین من سپری کردی، کُنْتَ أَنْتَ الرَّقِیبَ عَلَیْهِمْ دیدبان بر ایشان تو بودی، وَ أَنْتَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ شَهِیدٌ (۱۱۷) و تو بر همه چیز گواهی.

إни тъзбҳм агар азоб кунӣ эшонро Фإнҳми ъбодки эшон рҳигон тавонаду إни тғФри ?лаам ва агар биёмурзӣ эшонро , Фإнки أнти алъзизи алҳким ( 118 ) ту онӣ ки туе тавонои доно .

إِنْ تُعَذِّبْهُمْ اگر عذاب کنی ایشان را فَإِنَّهُمْ عِبادُکَ ایشان رهیگان تواند وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ و اگر بیامرزی ایشان را، فَإِنَّکَ أَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ (۱۱۸) تو آنی که تویی توانای دانا.

Қоли аллоҳ худоӣ гуяд ъзу ҷл : ҳозои явми имрӯзи он рӯзаст , инФъи алсодқини садақаам ки эшон ки дар дунё рост гуфтанд он ростгӯеи эшонро суд дорад , ?лаами ҷиноти аишонрости биҳиштҳоеи тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор меравад зери дарахтони он ҷӯйҳо холидин фӣҳо أбдои ҷовидашон ҷое он , разии аллоҳи анҳуам хушнӯд шуд худоӣ аз эшон ,у рзўои анҳу ва эшон хушнӯд шуданд аз худоӣ , злки алФўзи алъзим ( 119 ) онаст растгорӣу пирӯзии бузургвор .

قالَ اللَّهُ خدای گوید عز و جل: هذا یَوْمُ امروز آن روز است، یَنْفَعُ الصَّادِقِینَ صِدْقُهُمْ که ایشان که در دنیا راست گفتند آن راستگویی ایشان را سود دارد، لَهُمْ جَنَّاتٌ ایشانراست بهشتهایی تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ میرود زیر درختان آن جویها خالِدِینَ فِیها أَبَداً جاویدشان جایی آن، رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ خشنود شد خدای از ایشان، وَ رَضُوا عَنْهُ و ایشان خشنود شدند از خدای، ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ (۱۱۹) آنست رستگاری و پیروزی بزرگوار.

Ллаҳи малики алсмоўоту алأрзи хдоирости подшоҳии осмонҳо ва заминҳо ва мо Фиҳн ва ҳар чаҳ дар он чаҳордаҳи тибқ ,у ҳўи алии кули шайъи ءи қадир ( 120 ) ва ӯ бар ҳамаи чизи қодиру тавоно .

لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ خدایراست پادشاهی آسمانها و زمینها وَ ما فِیهِنَّ و هر چه در آن چهارده طبق، وَ هُوَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۱۲۰) و او بر همه چیز قادر و توانا.