Қавлаи таъолӣ ва манеҳам ман истмъи إлик ва азишон касаст ки мениўшд бигӯаш сари бтўу ҷълнои алии қлўбҳми أкнаҳ ва мо бар дилҳои эшон пӯшишҳо ва ғилофҳо афкандаем أни иФқҳўаҳ ки ҳақро дрёўндӣу фии озонҳми вқро ва дар гӯшҳои эшон аз ҳақи шунидани гаронӣ ва бор афкандему إни ирўои кули оя ва агар ҳар нишоне ки мо намудем ба бенанди лои иؤмнўои баҳои бони ҳам бнгрўнд . Ҳатто إзои ҷоؤк то он гуҳ ки оянд бтў , иҷодлўнк пайкор мекунанд бо ту ,у ҳақро боз медиҳанд иқўли аллазӣнаи кФрўои эшон ки кофари гаштанди мигўинди إни ҳозои إлои أсотири алأўлин ( 25 ) нест ин магари аФсонҳои пешинён .

قوله تعالی وَ مِنْهُمْ مَنْ یَسْتَمِعُ إِلَیْکَ و ازیشان کس است که می‌نیوشد بگوش سر بتو وَ جَعَلْنا عَلی‌ قُلُوبِهِمْ أَکِنَّةً و ما بر دلهای ایشان پوششها و غلافها افکنده‌ایم أَنْ یَفْقَهُوهُ که حق را دریاوندی وَ فِی آذانِهِمْ وَقْراً و در گوشهای ایشان از حق شنیدن گرانی و بار افکندیم وَ إِنْ یَرَوْا کُلَّ آیَةٍ و اگر هر نشانی که ما نمودیم به بینند لا یُؤْمِنُوا بِها بآن هم بنگروند. حَتَّی إِذا جاؤُکَ تا آن گه که آیند بتو، یُجادِلُونَکَ پیکار می‌کنند با تو، و حق را باز میدهند یَقُولُ الَّذِینَ کَفَرُوا ایشان که کافر گشتند میگویند إِنْ هذا إِلَّا أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ (۲۵) نیست این مگر افسانهای پیشینیان.

Ва ҳам инҳўни анҳу ва эшон аз рнҷонидни расӯли худои мардумонро боз медоранд ,у инأўни анҳу ва худ аз устувори доштани ваии бози мёистнд ,у إни иҳлкўни إлои أнФсҳм ва ҳалок намекунанд магари хештанро , ва мо ишърўн ( 26 )у нмидоннд .

وَ هُمْ یَنْهَوْنَ عَنْهُ و ایشان از رنجانیدن رسول خدا مردمان را باز میدارند، وَ یَنْأَوْنَ عَنْهُ و خود از استوار داشتن وی باز میایستند، وَ إِنْ یُهْلِکُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ و هلاک نمی‌کنند مگر خویشتن را، وَ ما یَشْعُرُونَ (۲۶) و نمیدانند.

Ва лутарӣ ва агар ту бинии إзи вқФўои алии алнори он вақт ки эшонро бар оташ боз доранд , Фқолўо ё литно нарад гӯйанд эй кошкӣ ки моро боз гузорандӣ , ва ло накизб боёти рбноу дурӯғ зан нагиред , бо суханони худованди хеш ва накун ман алмؤмнин ( 27 ) ва аз гиравидагони бим .

وَ لَوْ تَری‌ و اگر تو بینی إِذْ وُقِفُوا عَلَی النَّارِ آن وقت که ایشان را بر آتش باز دارند، فَقالُوا یا لَیْتَنا نُرَدُّ گویند ای کاشکی که ما را باز گذارندی، وَ لا نُکَذِّبَ بِآیاتِ رَبِّنا و دروغ زن نگیرید، با سخنان خداوند خویش وَ نَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ (۲۷) و از گرویدگان بیم.

Бал боз нагузоранд бдои ?лаам ошкоро шуд эшонро мо конўои ихФўни ман қабл ончӣ пинҳон медоштанд пеш аз ин « 4 »у луи рдўо ва агар эшонро боз гузорандӣ бо дунёи лъодўои бози гардидандӣ лмо наҳаво анҳу ҳам боз онкӣ гуфта будем эшонро ки макунед ва мекарданду إнҳми лкозбўн ( 28 )у дурӯғи мигўинд ки агар боз гузорандӣ мо такзиб наёрему имони орем .

بَلْ باز نگذارند بَدا لَهُمْ آشکارا شد ایشان را ما کانُوا یُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ آنچه پنهان میداشتند پیش از این «۴» وَ لَوْ رُدُّوا و اگر ایشان را باز گذارندی با دنیا لَعادُوا باز گردیدندی لِما نُهُوا عَنْهُ هم باز آنکه گفته بودیم ایشان را که مکنید و میکردند وَ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ (۲۸) و دروغ میگویند که اگر باز گذارندی ما تکذیب نیاریم و ایمان آریم.

Ва қолўо ва гуфтанд : إни ҳаии إлои ҳётно алднё нест ин гетии магари ҳамин зиндагонии мо ин ҷаҳонӣ , ва мо нҳни бмбъўсин ( 29 ) ва мо барангехтанӣ нестем .

وَ قالُوا و گفتند: إِنْ هِیَ إِلَّا حَیاتُنَا الدُّنْیا نیست این گیتی مگر همین زندگانی ما این جهانی، وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثِینَ (۲۹) و ما برانگیختنی نیستیم.

Ва лутарӣ ва агар ту бинӣ , إзи вқФўои алии рбҳми он гуҳ ки эшонро боз доранд ва арза кунанд бар худованди хеши қоли أи лӣси ҳозо болҳқ гуяд инча мебайнед рост нест ? қолўои балӣ ва рбно гӯйанд оре ҳаст бхдоўнди мо қоли Фзўқўо алъзоб гуяд пас азоб мечашид бмои кантами ткФрўн ( 30 ) бончаҳи кофари шадид .

وَ لَوْ تَری‌ و اگر تو بینی، إِذْ وُقِفُوا عَلی‌ رَبِّهِمْ آن گه که ایشان را باز دارند و عرضه کنند بر خداوند خویش قالَ أَ لَیْسَ هذا بِالْحَقِّ گوید اینچه می بینید راست نیست؟ قالُوا بَلی‌ وَ رَبِّنا گویند آری هست بخداوند ما قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ گوید پس عذاب می‌چشید بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ (۳۰) بآنچه کافر شدید.

Қади хусри аллазӣнаи кзбўои зиён кор шуданду навмеди монданди эшон ки дурӯғ шимурданд , блқоءи аллоҳ дидани худоиро ъзу ҷлу қиёмат , ҳатто إзои ҷоءтҳми алсоъаҳи бғтаҳ то он гуҳ ки бо эшон омад растохез ногоҳ қолўо ё ҳсртно гуфтанд ё нФриғои алии мо Фртнои фӣҳо бар он тақсир ва фурӯ гузошт ки кардем дар дунё ва ҳам иҳмлўни أўзорҳми алии зҳўрҳму брмигирнди борҳои гуноҳони худ бар пуштҳои худ . أло огоҳ бошед соءи мо изрўн ( 31 ) бад борӣаст бори гуноҳ ки май кашанд !

قَدْ خَسِرَ الَّذِینَ کَذَّبُوا زیان کار شدند و نومید ماندند ایشان که دروغ شمردند، بِلِقاءِ اللَّهِ دیدن خدای را عز و جل و قیامت، حَتَّی إِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً تا آن گه که با ایشان آمد رستاخیز ناگاه قالُوا یا حَسْرَتَنا گفتند یا نفریغا عَلی‌ ما فَرَّطْنا فِیها بر آن تقصیر و فرو گذاشت که کردیم در دنیا وَ هُمْ یَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ عَلی‌ ظُهُورِهِمْ و برمیگیرند بارهای گناهان خود بر پشتهای خود. أَلا آگاه باشید ساءَ ما یَزِرُونَ (۳۱) بد باری است بار گناه که می‌کشند!

Ва мо алҳёҳи алднё ва нест зиндагонии ин ҷаҳонии إлои лаъибу лаҳви магари бозӣу шуғлӣу ллдори алохраҳи хайру сарои пасин бар ростӣ ки бааст ллзини итқўни эшонро ки аз хашму азоб худоӣ мепарҳезанд أи Флои тъқлўн ( 32 ) ҳеҷ ҳақ дар намеёбанд ? !

وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا و نیست زندگانی این جهانی إِلَّا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ مگر بازی و شغلی وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَیْرٌ و سرای پسین بر راستی که به است لِلَّذِینَ یَتَّقُونَ ایشان را که از خشم و عذاب خدای می‌پرهیزند أَ فَلا تَعْقِلُونَ (۳۲) هیچ حق در نمی‌یابند؟!