Қавлаи таъолӣ : қул гӯй ё Муҳамади أи рأиткм чаҳ бинии إни أтокм агар бшмо ояд азоби аллоҳи азоби худои أўи أтткми алсоъаҳ ё бшмо ояд растохези أи ғайри аллоҳи тдъўни ҷуз аз аллоҳи худоӣ дигар хоҳед хонд ? ! إни кантами содиқин ( 40 ) то хонед агар рост мегуед .
قوله تعالی: قُلْ گوی یا محمد أَ رَأَیْتَکُمْ چه بینی إِنْ أَتاکُمْ اگر بشما آید عَذابُ اللَّهِ عذاب خدای أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ یا بشما آید رستاخیز أَ غَیْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ جز از اللَّه خدایی دیگر خواهید خواند؟! إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ (۴۰) تا خوانید اگر راست میگویید.
Бали إёҳ тдъўн нахонед , балки аллоҳро хонед ФикшФу бози барад аз шумо мо тдъўни إлиаҳи ончии вайро бо он мехонед ки бози баради إни шоء агар хоҳаду тнсўн ва гузоред ва фаромӯш кунед мо тшркўн ( 41 ) ҳар чаҳ анбоз мехонед .
بَلْ إِیَّاهُ تَدْعُونَ نخوانید، بلکه اللَّه را خوانید فَیَکْشِفُ و باز برد از شما ما تَدْعُونَ إِلَیْهِ آنچه وی را با آن میخوانید که باز برد إِنْ شاءَ اگر خواهد وَ تَنْسَوْنَ و گذارید و فراموش کنید ما تُشْرِکُونَ (۴۱) هر چه انباز میخوانید.
Ва лақади أрслно ва мо пайғом фиристодем إлии أмми ман қблки бгрўҳонии пеш аз ту Фأхзноҳм то эшонро фарои гирифтеми болбأсоءи ббиму шамшеру алзроءу бтнгӣу бади ҳолеи лълҳми итзръўн ( 42 ) то магар дар зоранд .
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا و ما پیغام فرستادیم إِلی أُمَمٍ مِنْ قَبْلِکَ بگروهانی پیش از تو فَأَخَذْناهُمْ تا ایشان را فرا گرفتیم بِالْبَأْساءِ ببیم و شمشیر وَ الضَّرَّاءِ و بتنگی و بد حالی لَعَلَّهُمْ یَتَضَرَّعُونَ (۴۲) تا مگر در زارند.
Флўи лои إзи ҷоءҳм чаро на чун боишон расед бأснои зӯр гирифтан мо тзръўо дар зоридндӣу локини қсти қлўбҳми локини сахти гашти дилҳои эшон ,у зини ?лаами алшитону брорости эшонро дев , ва боишон некӯ намӯд , мо конўои иъмлўн ( 43 ) ончӣ мекарданд .
فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ چرا نه چون بایشان رسید بَأْسُنا زور گرفتن ما تَضَرَّعُوا در زاریدندی وَ لکِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ لکن سخت گشت دلهای ایشان، وَ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطانُ و برآراست ایشان را دیو، و بایشان نیکو نمود، ما کانُوا یَعْمَلُونَ (۴۳) آنچه میکردند.
Флмои нсўо чун бгзоштнди мо зкрўо ба ончии эшонро панд доданд бидон , Фтҳнои алайҳим боз кушодем бар эшон أбўоби кули шайъи ءи дарҳои ҳамаи чиз аз комҳои эшон ҳатто إзои Фрҳўо то он гуҳ ки шоди бистоднди бмои أўтўои бончаҳи эшонро доданд أхзноҳми бғтаҳи фарои гирифтеми эшонро ногоҳ Фإзои ҳам мблсўн ( 44 ) ва эшон аз роҳати навмедон .
فَلَمَّا نَسُوا چون بگذاشتند ما ذُکِّرُوا بِهِ آنچه ایشان را پند دادند بدان، فَتَحْنا عَلَیْهِمْ باز گشادیم بر ایشان أَبْوابَ کُلِّ شَیْءٍ درهای همه چیز از کامهای ایشان حَتَّی إِذا فَرِحُوا تا آن گه که شاد بیستادند بِما أُوتُوا بآنچه ایشان را دادند أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فرا گرفتیم ایشان را ناگاه فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ (۴۴) و ایشان از راحت نومیدان.
Фқтъ бурӣда шуд добри алқўми аллазӣнаи злмўои дунболи эшону бехи он гуруҳе ки бар хештан ситам карданду алҳмди ллаҳи раби Алъоламин ( 45 ) ки ин корро пас оварадӣ нест .
فَقُطِعَ بریده شد دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِینَ ظَلَمُوا دنبال ایشان و بیخ آن گروهی که بر خویشتن ستم کردند وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ (۴۵) که این کار را پس آوردی نیست.
Қул أи рأитми гӯй чаҳ байнед إни أхзи аллоҳ агар бастанд аллоҳи самъакаму أбсоркми шунавои шумоу бенаии шумоу хатми алии қлўбкму меҳр наад бар дилҳои шумо то аз донишу огоҳӣ тиҳӣ монад ман إлаҳи ғайри аллоҳ он кист он худои ҷуз аз аллоҳи иأтикм ба ки шуморо он шунавоӣу бенаӣу донои бози орад ? анзр дар нигар Киев насарф алоёт чун мигрдоними суханони эшонро сами ҳам исдФўн ( 46 ) он гуҳи пас эшон боз бар мегирданд аз ниюшидан ва пазируфтан .
قُلْ أَ رَأَیْتُمْ گوی چه بینید إِنْ أَخَذَ اللَّهُ اگر بستاند اللَّه سَمْعَکُمْ وَ أَبْصارَکُمْ شنوایی شما و بینایی شما وَ خَتَمَ عَلی قُلُوبِکُمْ و مهر نهد بر دلهای شما تا از دانش و آگاهی تهی ماند مَنْ إِلهٌ غَیْرُ اللَّهِ آن کیست آن خدای جز از اللَّه یَأْتِیکُمْ بِهِ که شما را آن شنوایی و بینایی و دانایی باز آرد؟ انْظُرْ در نگر کَیْفَ نُصَرِّفُ الْآیاتِ چون میگردانیم سخنان ایشان را ثُمَّ هُمْ یَصْدِفُونَ (۴۶) آن گه پس ایشان باز بر میگردند از نیوشیدن و پذیرفتن.
Қул أи рأиткми гӯй чаҳ байнед إни أтокми азоби аллоҳ агар бшмо ояд азоби худои бғтаҳ дар ниҳон ногоҳ أўи ҷҳраҳ ё ошкорои ҳилли иҳлки إлои алқўми алзолмўн ( 47 ) ҳалок кунанд магари гуруҳи ситамкорон бар хештан .
قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ گوی چه بینید إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللَّهِ اگر بشما آید عذاب خدای بَغْتَةً در نهان ناگاه أَوْ جَهْرَةً یا آشکارا هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ (۴۷) هلاک کنند مگر گروه ستمکاران بر خویشتن.
Ва мо нарусул алмрслину нФрстодими фиристодагонро إлои мубашширин магари шодмонакунандагон бўъд ва мунзарину бими намояндагони бўъиди Фмни омн ҳар ки бгрўиду أслҳу кирдори худро нек кард Флои хавфи алайҳиму лои ҳам иҳзнўн ( 48 ) на бимаст бар эшон фардо ва на андӯҳ .
وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِینَ و نفرستادیم فرستادگان را إِلَّا مُبَشِّرِینَ مگر شادمانه کنندگان بوعد وَ مُنْذِرِینَ و بیم نمایندگان بوعید فَمَنْ آمَنَ هر که بگروید وَ أَصْلَحَ و کردار خود را نیک کرد فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ (۴۸) نه بیم است بر ایشان فردا و نه اندوه.
Ва аллазӣнаи кзбўои боётно ва эшон ки дурӯғ шимурданд суханони мо имсҳми алъзоб боишон расад азоб , бмои конўои иФсқўни бончаҳ аз фармонбардорӣ берун шуданд .
وَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا و ایشان که دروغ شمردند سخنان ما یَمَسُّهُمُ الْعَذابُ بایشان رسد عذاب، بِما کانُوا یَفْسُقُونَ بآنچه از فرمانبرداری بیرون شدند.
Қул лои أқўл лакам бигӯ намегӯям шуморо ъндии хзоӣни аллоҳ ки бнздик манаст хазинаҳои худоӣу лои أълми алғиб ва ман ғайб надонаму лои أқўли лаками إнии малик ва шуморо нмигўим ки ман Фриштаҳам . إни أтбъи пай наме барам إлои мо иўҳии إлии магари бони пайғом ки бмн фиристанд қул ҳилли истўии гӯй ки яксон буд ҳаргизи алأъмӣу албсири нобӣноу бино ? أи Флои ттФкрўн дар наяндешед ? !
قُلْ لا أَقُولُ لَکُمْ بگو نمیگویم شما را عِنْدِی خَزائِنُ اللَّهِ که بنزدیک من است خزینههای خدای وَ لا أَعْلَمُ الْغَیْبَ و من غیب ندانم وَ لا أَقُولُ لَکُمْ إِنِّی مَلَکٌ و شما را نمیگویم که من فریشتهام. إِنْ أَتَّبِعُ پی نمیبرم إِلَّا ما یُوحی إِلَیَّ مگر بآن پیغام که بمن فرستند قُلْ هَلْ یَسْتَوِی گوی که یکسان بود هرگز الْأَعْمی وَ الْبَصِیرُ نابینا و بینا؟ أَ فَلا تَتَفَکَّرُونَ در نیندیشید ؟!