Қавлаи таъолӣ :у إзои раъйати аллазӣнаи ихўзўни фии оётно ва чун бинии эшонро ки дар суханони мо мехавз кунанд ,у бФрохи суханӣ ва бофусӯс мераванд Фأързи анҳуам рӯй гардон аз эшону ҷудои ҷӯй ҳатто ихўзўои фии ҳадиси ғайра то он гоҳ ки дар ҳадисии дигари раванду إмои инсинки алшитон ва агар дев фаромӯш кунад бар ту эъроз аз эшон Флои тқъди нигар то нанишинӣ баъди аззикрии пас ёд омадан наҳй ман маъаи алқўми алзолмин ( 68 ) бо он гуруҳи ситамкорон бар худ .

قوله تعالی: وَ إِذا رَأَیْتَ الَّذِینَ یَخُوضُونَ فِی آیاتِنا و چون بینی ایشان را که در سخنان ما می خوض کنند، و بفراخ سخنی و بافسوس میروند فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ روی گردان از ایشان و جدایی جوی حَتَّی یَخُوضُوا فِی حَدِیثٍ غَیْرِهِ تا آن گاه که در حدیثی دیگر روند وَ إِمَّا یُنْسِیَنَّکَ الشَّیْطانُ و اگر دیو فراموش کند بر تو اعراض از ایشان فَلا تَقْعُدْ نگر تا ننشینی بَعْدَ الذِّکْری‌ پس یاد آمدن نهی من مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ (۶۸) با آن گروه ستمکاران بر خود.

Ва мо алии аллазӣнаи итқўн ва бар парҳезгорон нест ман ҳсобҳм аз шумор ва аз ҷурму товони хоӣзони ман шайъи ءи ҳеҷ чизу локини зикрии локини ин пандасту ибрати намӯдани хоӣзонро лълҳми итқўн ( 69 ) то магар аз он хавз бипарҳезанд .

وَ ما عَلَی الَّذِینَ یَتَّقُونَ و بر پرهیزگاران نیست مِنْ حِسابِهِمْ از شمار و از جرم و تاوان خائضان مِنْ شَیْ‌ءٍ هیچ چیز وَ لکِنْ ذِکْری‌ لکن این پند است و عبرت نمودن خائضان را لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ (۶۹) تا مگر از آن خوض بپرهیزند.

Ва зри аллазӣнаи атхзўои динҳми лъбоу лҳўои гузори эшонро ки дайн хеш бибозӣ гирифтанду ғртҳми алҳёҳи алднё ва ФрҳиФтаҳ кард эшонро зиндагонии ин ҷаҳону зикр бау панди даҳ бқрон ва дар ёди даҳ أни тбсли нафаси бмои касбати пеш аз онкии тани кофарро бсхттар азоб супоранд бончаҳ кард дарин ҷаҳони лӣси лҳои ман дуни аллоҳ ва ӯро на фурӯд аз худоӣ валеу лои шафиъ на ёрӣ ва на шафиъӣу إни тъдли кули адл ва агар тании хештани бози хариди баҳамаи фидои лои иؤхзи минҳои он фидои азуи бнстоннди أўлӣки аллазӣнаи أбслўо эшон онанд ки эшонро фаро доданд фарои сахттар ҳалокӣу азобии бмои ксбўо бончаҳ мекарданд ?лаами шароби ман ҳмими эшонроаст шаробӣ аз оби гарму азоби أлиму азобии дрднмои бмои конўои икФрўн ( 70 ) бончаҳ мекофар шаванд .

وَ ذَرِ الَّذِینَ اتَّخَذُوا دِینَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً گذار ایشان را که دین خویش ببازی گرفتند وَ غَرَّتْهُمُ الْحَیاةُ الدُّنْیا و فرهیفته کرد ایشان را زندگانی این جهان وَ ذَکِّرْ بِهِ و پند ده بقرآن و در یاد ده أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما کَسَبَتْ پیش از آنکه تن کافر را بسخت‌تر عذاب سپارند بآنچه کرد درین جهان لَیْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ و او را نه فرود از خدای وَلِیٌّ وَ لا شَفِیعٌ نه یاری و نه شفیعی وَ إِنْ تَعْدِلْ کُلَّ عَدْلٍ و اگر تنی خویشتن باز خرید بهمه فدای لا یُؤْخَذْ مِنْها آن فدا ازو بنستانند أُولئِکَ الَّذِینَ أُبْسِلُوا ایشان آنند که ایشان را فرا دادند فرا سخت‌تر هلاکی و عذابی بِما کَسَبُوا بآنچه میکردند لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِیمٍ ایشان را است شرابی از آب گرم وَ عَذابٌ أَلِیمٌ و عذابی دردنمای بِما کانُوا یَکْفُرُونَ (۷۰) بآنچه می کافر شوند.

Қул гӯй ё Муҳамад ! أ надаъво ман дуни аллоҳи фурӯд аз худоӣ чизе хонем мо лои инФъно ки моро ҳеҷ бакор наёяд агар хонему лои изрноу нгзоид агар нахонем ва нарад алии أъқобноу баргардонанди моро бо пас вои баъди إзи ҳдонои аллоҳи пас онкӣ роҳ намӯд аллоҳи моро колзии астҳўтаҳи алшётини фии алأрз чун чни ?лаи أсҳоб ва ӯро ёронеанд аз мушрикони идъўнаҳи إлии алҳдӣ ки ӯро мебоз хонанд бо залолат ки онро май ҳудоу ростӣ на пиндоранд аӣтноу мигўинд ӯро ки эдар ои бмои қул пайғомбари ман гӯй : إни ҳудои аллоҳи ҳўи алҳдии роҳи намӯдани аллоҳи ҳудоу рост роҳӣ онасту أмрно ва фармуданд моро лнслм то гардан наҳем лрби Алъоламин ( 71 ) худованди ҷаҳонёнро .

قُلْ گوی یا محمد! أَ نَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ فرود از خدای چیزی خوانیم ما لا یَنْفَعُنا که ما را هیچ بکار نیاید اگر خوانیم وَ لا یَضُرُّنا و نگزاید اگر نخوانیم وَ نُرَدُّ عَلی‌ أَعْقابِنا و برگردانند ما را با پس وا بَعْدَ إِذْ هَدانَا اللَّهُ پس آنکه راه نمود اللَّه ما را کَالَّذِی اسْتَهْوَتْهُ الشَّیاطِینُ فِی الْأَرْضِ چون چن لَهُ أَصْحابٌ و او را یارانی‌اند از مشرکان یَدْعُونَهُ إِلَی الْهُدَی که او را می‌باز خوانند با ضلالت که آن را می‌هدی و راستی نه پندارند ائْتِنا و میگویند او را که ایدر آی بما قُلْ پیغامبر من گوی: إِنَّ هُدَی اللَّهِ هُوَ الْهُدی‌ راه نمودن اللَّه هدی و راست راهی آنست وَ أُمِرْنا و فرمودند ما را لِنُسْلِمَ تا گردن نهیم لِرَبِّ الْعالَمِینَ (۷۱) خداوند جهانیان را.

Ва أни أқимўои алслоаҳ ва фармуданд моро ки намоз бпоӣ дореду атқўаҳ ва аз хашму азоб худоӣ бипарҳезеду ҳўи алзии إлиаҳи тҳшрўн ( 72 ) ва ӯ онаст ки шуморо бронигхтаҳ бо вай хоҳанд барад .

وَ أَنْ أَقِیمُوا الصَّلاةَ و فرمودند ما را که نماز بپای دارید وَ اتَّقُوهُ و از خشم و عذاب خدای بپرهیزید وَ هُوَ الَّذِی إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ (۷۲) و او آنست که شما را برانیگخته با وی خواهند برد.

Ва ҳўи алзии халқи алсмоўоту алأрз ва ӯ онаст ки бёФриди осмонҳоу замини болҳқи бсхни равону фармони рсндаҳи бпоёну явми иқўл ва он рӯз ки гуяд : кун Фикўн бош то май буд қавла алҳақ фармони ваии равону ?лаи алмалику подшоҳии вайро явми инФхи фии алсўри он рӯз ки дардманд дар сувари олами алғибу алшҳодаҳи доноӣ ҳар пӯшидау ошкороу ҳўи алҳкими алхбир ( ۷3 ) ва ӯст донои огоҳ . Донои баҳамаи чиз , огоҳ аз ҳамаи чиз .

وَ هُوَ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ و او آنست که بیافرید آسمانها و زمین بِالْحَقِّ بسخن روان و فرمان رسنده بپایان وَ یَوْمَ یَقُولُ و آن روز که گوید: کُنْ فَیَکُونُ باش تا می‌بود قَوْلُهُ الْحَقُّ فرمان وی روان وَ لَهُ الْمُلْکُ و پادشاهی وی را یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ آن روز که دردمند در صور عالِمُ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ دانای هر پوشیده و آشکارا وَ هُوَ الْحَکِیمُ الْخَبِیرُ (۷٣) و اوست دانای آگاه. دانا بهمه چیز، آگاه از همه چیز.