Қавлаи таъолӣ :у луи أннои нзлнои إлиҳми алмлоӣкаҳ ва агар мо фурӯи Фрстодимӣ боишон Фриштгону калимаами аламутӣу падарони мурдагони эшон зинда шудӣ ва бо эшон сухан гуфтӣу ҳшрнои алайҳими кули шайъи ء ва мо ҳамаи чизи зиндау гӯяндаи ангихтимӣу пеши эшон оўрдимӣ то гувоҳӣ додандӣ қаблан қабили қабил , ҷўги ҷўги мо конўои лиؤмнўои эшон он набудандӣ ки бгрўидндии إлои أни ишоءи аллоҳи магар ки худои хоста будӣу локини أксрҳми иҷҳлўн ( 111 ) локини бештар эшон онанд ки намедонанд .

قوله تعالی: وَ لَوْ أَنَّنا نَزَّلْنا إِلَیْهِمُ الْمَلائِکَةَ و اگر ما فرو فرستادیمی بایشان فریشتگان وَ کَلَّمَهُمُ الْمَوْتی‌ و پدران مردگان ایشان زنده شدی و با ایشان سخن گفتی وَ حَشَرْنا عَلَیْهِمْ کُلَّ شَیْ‌ءٍ و ما همه چیز زنده و گوینده انگیختیمی و پیش ایشان آوردیمی تا گواهی دادندی قُبُلًا قبیل قبیل، جوگ جوگ ما کانُوا لِیُؤْمِنُوا ایشان آن نبودندی که بگرویدندی إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللَّهُ مگر که خدای خواسته بودی وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ یَجْهَلُونَ (۱۱۱) لکن بیشتر ایشان آنند که نمی‌دانند.

Ва кзлки ҷълнои ҳам чунон кардем лкли набӣ ҳар пайғомбариро ъдўои душманонеи шаётини алإнсу алҷни шӯхону нопокони одамӣу парии иўҳии бъзҳми إлии баъзи фарои тан якдигар медиҳанд зхрФи алқўли ороиши сухани ғрўрои бФрҳибу луи шоءи рбк ва агар хостии худованди ту мо Фълўаҳи ончии душманон вай карданд ҳаргиз накардандӣ Фзрҳми гузори эшонро ва мо иФтрўн ( 112 ) ва он дурӯғҳо ки месохтанд .

وَ کَذلِکَ جَعَلْنا هم چنان کردیم لِکُلِّ نَبِیٍّ هر پیغامبری را عَدُوًّا دشمنانی شَیاطِینَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ شوخان و ناپاکان آدمی و پری یُوحِی بَعْضُهُمْ إِلی‌ بَعْضٍ فرا تن یکدیگر میدهند زُخْرُفَ الْقَوْلِ آرایش سخن غُرُوراً بفرهیب وَ لَوْ شاءَ رَبُّکَ و اگر خواستی خداوند تو ما فَعَلُوهُ آنچه دشمنان وی کردند هرگز نکردندی فَذَرْهُمْ گذار ایشان را وَ ما یَفْتَرُونَ (۱۱۲) و آن دروغها که می‌ساختند.

Ва лтсғии إлиаҳ ва то бони такзибу ифтирои часбад ва гароед أФӣдаҳи аллазӣнаи лои иؤмнўни болохраҳи дилҳои эшон ки бнмӣ гараванд бурузи растохезу лирзўаҳ ва онро то бипасанданд аз хештан , он ифтиро ки дар онанду лиқтрФўои мо ҳам мқтрФўн ( 113 ) ва то бикунанди ончии эшонкунанда он дар илми худоу хост ӯ .

وَ لِتَصْغی‌ إِلَیْهِ و تا بآن تکذیب و افترا چسبد و گراید أَفْئِدَةُ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ دلهای ایشان که بنمی گروند بروز رستاخیز وَ لِیَرْضَوْهُ و آن را تا بپسندند از خویشتن، آن افترا که در آن‌اند وَ لِیَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ (۱۱۳) و تا بکنند آنچه ایشان کننده آن در علم خدا و خواست او.

أи Фғири аллоҳи أбтғии ҳукамо ва ман ҷуз аз худои доварӣу фармон ронӣ ҷӯям ?у ҳўи алзии أнзли إликми алкитоб ва ӯ онаст ки фурӯ фиристод бшмои ин номаи мФслои бози кушода ва пайдо карда аҳкоми ону ҳукми он аз якдигару аллазӣнаи отиноҳми алкитоб ва эшон ки мо эшонро тавроти додем иълмўн майдонанд أнаҳи манзили ман рбк ки ин қуръони фурӯи фиристодаи ист аз худованди ту болҳқи баростӣу сазои Флои ткўнни ман алммтрин ( 114 ) ту ки Маҳмадӣ аз дар гумон афтодагон мабош .

أَ فَغَیْرَ اللَّهِ أَبْتَغِی حَکَماً و من جز از خدای داوری و فرمان رانی جویم؟ وَ هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ إِلَیْکُمُ الْکِتابَ و او آنست که فرو فرستاد بشما این نامه مُفَصَّلًا باز گشاده و پیدا کرده احکام آن و حکم آن از یکدیگر وَ الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ و ایشان که ما ایشان را تورات دادیم یَعْلَمُونَ میدانند أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّکَ که این قرآن فرو فرستاده‌ایست از خداوند تو بِالْحَقِّ براستی و سزا فَلا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِینَ (۱۱۴) تو که محمدی از در گمان افتادگان مباش.

Ва темати калимаи рбк тамом шуду сипарӣ , ва бешӣ кард ва рост омад сухани худованди ту бўдниҳоро сдқо бар ростӣу ъдлоу ҳамворӣ бар ростӣ ва дод лои мубаддил лклмотаҳ нест бадалкунанда гуфтҳои вайроу ҳўи алсмиъи алълим ( 115 ) ва ӯст он худованди шунавои доно .

وَ تَمَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ تمام شد و سپری، و بیشی کرد و راست آمد سخن خداوند تو بودنیها را صِدْقاً بر راستی وَ عَدْلًا و همواری بر راستی و داد لا مُبَدِّلَ لِکَلِماتِهِ نیست بدل کننده گفتهای وی را وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ (۱۱۵) و اوست آن خداوند شنوای دانا.

Ва إни ттъ ва агар фармони барӣу муроди нигаҳи дории أксри ман фии алأрзи он бештари кас ки дар заминаст излўки ани сиблати аллоҳи туро аз роҳи рост бироаҳ кунанд إни итбъўни إло алзн нестанд магар бар паии барандае бпндошту إни ҳам إлои ихрсўн ( 116 ) ва нестанд магар дар дурӯғӣ ки месозанд .

وَ إِنْ تُطِعْ و اگر فرمان بری و مراد نگه داری أَکْثَرَ مَنْ فِی الْأَرْضِ آن بیشتر کس که در زمین است یُضِلُّوکَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ ترا از راه راست بیراه کنند إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ نیستند مگر بر پی برنده‌ای بپنداشت وَ إِنْ هُمْ إِلَّا یَخْرُصُونَ (۱۱۶) و نیستند مگر در دروغی که میسازند.

إни рбки ҳўи أълми худованд ту медонад ва ӯ донотар , ман изли ани сиблатаи бонкс ки гум гашта аз роҳ ӯу ҳўи أълми болмҳтдин ( 117 ) ва ӯ донотар доноӣаст боишон ки роҳ ёфтагонанд баҳақ .

إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ خداوند تو میداند و او داناتر، مَنْ یَضِلُّ عَنْ سَبِیلِهِ بآنکس که گم گشته از راه او وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ (۱۱۷) و او داناتر دانایی است بایشان که راه یافتگان‌اند بحق.

Фклўо бихӯред ммои зикри исми аллоҳи алайҳ аз ончӣ бар куштани он худоиро ёд карданд إни кантами боётаҳи муъминин ( 118 ) агар бсхнон ӯ гиравидагонед .

فَکُلُوا بخورید مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَیْهِ از آنچه بر کشتن آن خدای را یاد کردند إِنْ کُنْتُمْ بِآیاتِهِ مُؤْمِنِینَ (۱۱۸) اگر بسخنان او گرویدگان‌اید.

Ва мо лакам ва чаҳ расед шуморо ва чаҳ узраст ? أлои тأклўо ки нахуред ммои зикри исми аллоҳи алайҳ аз ончӣ бар куштани он аллоҳро ёд карданду қади фасли лакаму аллоҳи худ тафсил доду кушода боз намӯд мо ҳарами алайкуми ончии баста ва ҳаром кард бар шумо إлои мо азтрртми إлиаҳи магари ончӣ бечора монед фарои он аз хӯрдани мурдори буқати зарурату إни ксироу фаровонӣ аз мардумони лизлўн бироаҳ мешаванд бأҳўоӣҳми бҳўоҳо ва боистҳои хеши бғири илм бе ҳеҷ дониши إни рбки ҳўи أълми худованд туаст ки донотар аз ҳама доноёнаст болмътдини бондозаҳ дар гзорндгон .

وَ ما لَکُمْ و چه رسید شما را و چه عذر است؟ أَلَّا تَأْکُلُوا که نخورید مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَیْهِ از آنچه بر کشتن آن اللَّه را یاد کردند وَ قَدْ فَصَّلَ لَکُمْ و اللَّه خود تفصیل داد و گشاده باز نمود ما حَرَّمَ عَلَیْکُمْ آنچه بسته و حرام کرد بر شما إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَیْهِ مگر آنچه بیچاره مانید فرا آن از خوردن مردار بوقت ضرورت وَ إِنَّ کَثِیراً و فراوانی از مردمان لَیُضِلُّونَ بیراه میشوند بِأَهْوائِهِمْ بهواها و بایستهای خویش بِغَیْرِ عِلْمٍ بی‌هیچ دانش إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ خداوند تو است که داناتر از همه دانایان است بِالْمُعْتَدِینَ باندازه در گذارندگان.