Қавлаи таъолӣ : қул тъолўо ё Муҳамад ! гӯии бёӣиди أтли мо ҳарами рбкми алайкум то бар хонам ончӣ ҳаром кард худованди шумо бар шумо أлои тшркўо ба шиӣои анбози мгирид бо худои ҳеҷ чизроу болўолдини إҳсоно мевасият кунам шуморо бникўи корӣ бо падару модару лои тқтлўои أўлодкму фарзандони хешро мкшиди ман إмлоқ аз бими дарвешӣу танагии нафақаи нҳни нрзқкму إёҳми мо рӯзии диҳеми шуморо ва эшонроу лои тқрбўои алФўоҳшу гирди зиштҳо мгрдиди мо зуҳри минҳо ва мо батни ончӣ аз он ошкороу ончӣ аз он ниҳону лои тқтлўои алнФси алтии ҳарами аллоҳу мкшиди тани мусулмонон ки аллоҳ ҳаром кард хӯни он إлои болҳқи магари бқсос ё рҷми зонеи пас аҳсони злкми всокм ин онаст ки мевасият кунад аллоҳи шуморо лълкми тъқлўн ( 151 ) то магари дрёўид .

قوله تعالی: قُلْ تَعالَوْا یا محمد! گوی بیائید أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّکُمْ عَلَیْکُمْ تا بر خوانم آنچه حرام کرد خداوند شما بر شما أَلَّا تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً انباز مگیرید با خدای هیچ چیز را وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً می‌وصیت کنم شما را بنیکو کاری با پدر و مادر وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ و فرزندان خویش را مکشید مِنْ إِمْلاقٍ از بیم درویشی و تنگی نفقه نَحْنُ نَرْزُقُکُمْ وَ إِیَّاهُمْ ما روزی دهیم شما را و ایشان را وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ و گرد زشتها مگردید ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ آنچه از آن آشکارا و آنچه از آن نهان وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ و مکشید تن مسلمانان که اللَّه حرام کرد خون آن إِلَّا بِالْحَقِّ مگر بقصاص یا رجم زانی پس احصان ذلِکُمْ وَصَّاکُمْ این آنست که می‌وصیّت کند اللَّه شما را لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ (۱۵۱) تا مگر دریاوید.

Ва лои тқрбўои моли алитиму гирди моли ятеми мгрдиди إлои болатии ҳаии أҳсни магари бончаҳи он некӯтар ҳатто иблғи أшдаҳ то он гуҳ ки ваии бблўғ хеш расаду буришади хешу أўФўои алкилу тамоми пимоиид чун миспориду алмизон ва тамом санҷид ки миспориди болқсти бснги рости ло нклФ наФасо إлои вусъҳо бар нанаҳем бар ҳеҷ тании магари тавон ону إзои қиллатами Фоъдлўо ва чун ҳукм бурид ё тавассут кунед рости бед , ё гувоҳӣ диҳед рости гўӣиду луи кони зои қурбӣ агар ҳамаи он гувоҳӣ бар хеш хештан медиҳеду бъҳди аллоҳи أўФўоу назр ки бо аллоҳ кунед бон вафо кунед , ва онро бози оӣиди злкми всокм ба ин онаст ки васият мекунад аллоҳи шуморо бони лълкми тзкрўн ( 152 ) то магар панд пазиред ва дарёбеду аллоҳро ёд доред .

وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْیَتِیمِ‌ و گرد مال یتیم مگردید إِلَّا بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ‌ مگر بآنچه آن نیکوتر حَتَّی یَبْلُغَ أَشُدَّهُ‌ تا آن گه که وی ببلوغ خویش رسد و برشد خویش وَ أَوْفُوا الْکَیْلَ‌ و تمام پیمایید چون میسپارید وَ الْمِیزانَ‌ و تمام سنجید که میسپارید بِالْقِسْطِ بسنگ راست لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها بر ننهیم بر هیچ تنی مگر توان آن وَ إِذا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا و چون حکم برید یا توسط کنید راست بید، یا گواهی دهید راست گوئید وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبی‌ اگر همه آن گواهی بر خویش خویشتن می‌دهید وَ بِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا و نذر که با اللَّه کنید بآن وفا کنید، و آن را باز آئید ذلِکُمْ وَصَّاکُمْ بِهِ‌ این آنست که وصیّت میکند اللَّه شما را بآن لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ‌ (۱۵۲) تا مگر پند پذیرید و دریابید و اللَّه را یاد دارید.

Ва أни ҳозои сиротӣ ва он қуръон роҳ манаст мустақиман роҳии рости пояндаи Фотбъўаҳ бар пай он истеду лои ттбъўои алсбл ва бар паии роҳҳо ҷуфтаи ношоистаи ?марвиди ФтФрқи бкм ки он роҳҳо шуморо ҷудо ва пурканда кунад ани сиблата аз роҳи росту дайн ӯ злкми всокм ба ин онаст ки аллоҳ васият кард шуморо бони лълкми ттқўн ( 152 ) то магари прҳизидаҳи оӣид аз азобу хашми худоӣ .

وَ أَنَّ هذا صِراطِی و آن قرآن راه منست مُسْتَقِیماً راهی راست پاینده فَاتَّبِعُوهُ بر پی آن ایستید وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ و بر پی راهها جفته ناشایسته مروید فَتَفَرَّقَ بِکُمْ که آن راهها شما را جدا و پرکنده کند عَنْ سَبِیلِهِ از راه راست و دین او ذلِکُمْ وَصَّاکُمْ بِهِ این آنست که اللَّه وصیت کرد شما را بآن لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ (۱۵۲) تا مگر پرهیزیده آئید از عذاب و خشم خدای.

Сами отинои Мӯсои алкитоби пас бар эшон хон эй Муҳамад ! ончии Мӯсоро додем аз таврот тамоман алии алзии أҳсни тамом кардани неъмати хешро бар некӯкорон банӣ Исроилу тФсилои лкли шайъи ءу тафсил додану равшан кардан ҳар чизро аз аҳкоми дайн ки бакор бояду ҳудоу раҳмау роҳи нмўнӣу бахшоиши лълҳми блқоءи рбҳми иؤмнўн ( 154 ) то магари эшон брстохиз ва шудани пеши худованди эшон бгрўнд .

ثُمَّ آتَیْنا مُوسَی الْکِتابَ پس بر ایشان خوان ای محمّد! آنچه موسی را دادیم از تورات تَماماً عَلَی الَّذِی أَحْسَنَ تمام کردن نعمت خویش را بر نیکوکاران بنی اسرائیل وَ تَفْصِیلًا لِکُلِّ شَیْ‌ءٍ و تفصیل دادن و روشن کردن هر چیز را از احکام دین که بکار باید وَ هُدیً وَ رَحْمَةً و راه نمونی و بخشایش لَعَلَّهُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ یُؤْمِنُونَ (۱۵۴) تا مگر ایشان برستاخیز و شدن پیش خداوند ایشان بگروند.

Ва ҳозои китоб ва ин қуръони нома Эйаст أнзлноаҳ ки фурӯ фиристодем онро муборак баракат карда бар фиристодан он Фотбъўаҳ бар паии он раведу атқўо ва парҳезед лълкми трҳмўн ( 155 ) то магар бар шумо раҳмат кунанд . أн тқўлўо парҳезед аз ончии фардои гўӣиди إнмои أнзли алкитоби нома ки аз осмон фурӯ фиристоданд алии тоӣФтини ман қблнои барад ва гуруҳ фиристоданд пеш аз мо сурёнӣону ъбронён ,у إни кнои ани дростҳми лғоФлин ( 156 ) ва мо аз хондани эшон ноогоҳ будему бзбони эшон .

وَ هذا کِتابٌ و این قرآن نامه‌ای است أَنْزَلْناهُ که فرو فرستادیم آن را مُبارَکٌ برکت کرده بر فرستادن آن فَاتَّبِعُوهُ بر پی آن روید وَ اتَّقُوا و پرهیزید لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ (۱۵۵) تا مگر بر شما رحمت کنند. أَنْ تَقُولُوا پرهیزید از آنچه فردا گوئید إِنَّما أُنْزِلَ الْکِتابُ نامه که از آسمان فرو فرستادند عَلی‌ طائِفَتَیْنِ مِنْ قَبْلِنا برد و گروه فرستادند پیش از ما سریانیان و عبرانیان، وَ إِنْ کُنَّا عَنْ دِراسَتِهِمْ لَغافِلِینَ (۱۵۶) و ما از خواندن ایشان ناآگاه بودیم و بزبان ایشان.

أўи тқўлўо ё гўӣиди фардои луи أнои أнзли ълинои алкитоб агар бар мо китоби Фрстодндии лкно أҳдӣ манеҳам мо бони китоби ҳақи шиностар ва роҳбартар будемӣ аз эшон Фқди ҷоءкми байнаи ман рбкм онк омад бшмои пайғомии равшани пайдо аз худованди шумоу ҳудоу раҳмау роҳи нмўнӣу бахшоишии Фмни أзлм он кист ситамкортар бар худ ммни кизби боёти аллоҳ аз он кас ки дурӯғи шимурди суханони худоӣу садафи анҳо ва бар гардад аз он снҷзии аллазӣнаи исдФўни ани оётнои ореи подоши диҳеми эшонро ки бар мегирданд аз суханони мо сӯъи алъзоби азоби бади бмои конўои исдФўн ( 157 ) бончаҳ май баргаштанд .

أَوْ تَقُولُوا یا گوئید فردا لَوْ أَنَّا أُنْزِلَ عَلَیْنَا الْکِتابُ اگر بر ما کتاب فرستادندی لَکُنَّا أَهْدی‌ مِنْهُمْ ما بآن کتاب حق‌شناس‌تر و راهبرتر بودیمی از ایشان فَقَدْ جاءَکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ آنک آمد بشما پیغامی روشن پیدا از خداوند شما وَ هُدیً وَ رَحْمَةٌ و راه نمونی و بخشایشی فَمَنْ أَظْلَمُ آن کیست ستمکارتر بر خود مِمَّنْ کَذَّبَ بِآیاتِ اللَّهِ از آن کس که دروغ شمرد سخنان خدای وَ صَدَفَ عَنْها و بر گردد از آن سَنَجْزِی الَّذِینَ یَصْدِفُونَ عَنْ آیاتِنا آری پاداش دهیم ایشان را که بر می‌گردند از سخنان ما سُوءَ الْعَذابِ عذاب بد بِما کانُوا یَصْدِفُونَ (۱۵۷) بآنچه می‌برگشتند.

Ҳилли инзрўни дарин бози нишастан аз имон чашм медоранд чизеро إлои أни тأтиҳми алмлоӣкаҳи нмидорнди чашми магари онро ки боишон ояд Фриштгони мирониднро أўи иأтии рбк ё худоӣ ту ояд доварӣ карданро أўи иأтии баъзи оёти рбк ё хуршед аз мағриб барояд трсониднроу бедор карданро явми иأтии баъзи оёти рбк ё он рӯз ки ояд чизе аз нишонҳои худованди ту ло инФъ наФасо إимонҳо суд надорад ҳеҷ танро гиравидани ваии лами ткни омнти ман қабл ки нагиравида буд аз пеши أўи касбати фии إимонҳои хиро ва ё бо гиравидани хеш намоз накарда буд қул антзрўои гӯй чашм медоред إнои мнтзрўн ( 158 ) ки мо чашм дорандагонем .

هَلْ یَنْظُرُونَ درین باز نشستن از ایمان چشم میدارند چیزی را إِلَّا أَنْ تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِکَةُ نمیدارند چشم مگر آن را که بایشان آید فریشتگان میرانیدن را أَوْ یَأْتِیَ رَبُّکَ یا خدای تو آید داوری کردن را أَوْ یَأْتِیَ بَعْضُ آیاتِ رَبِّکَ یا خورشید از مغرب برآید ترسانیدن را و بیدار کردن را یَوْمَ یَأْتِی بَعْضُ آیاتِ رَبِّکَ یا آن روز که آید چیزی از نشانهای خداوند تو لا یَنْفَعُ نَفْساً إِیمانُها سود ندارد هیچ تن را گرویدن وی لَمْ تَکُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ که نگرویده بود از پیش أَوْ کَسَبَتْ فِی إِیمانِها خَیْراً و یا با گرویدن خویش نماز نکرده بود قُلِ انْتَظِرُوا گوی چشم میدارید إِنَّا مُنْتَظِرُونَ (۱۵۸) که ما چشم دارندگانیم.

إни аллазӣнаи Фрқўои динҳми эшон ки аз дайни хеш ҷудо шуданд ва бе дайни монданду конўои шиъоу ҷўг ҷўг шуданд лст манеҳам фии шайъи ء аз эшон дар ҳеҷ чиз нае إнмои أмрҳми إлии аллоҳи кори эшон бо худоӣаст ва шуморо эшон биравӣ сами инбӣҳми бмои конўои иФълўн ( 159 ) то хабар кунад эшонро фардо бончаҳ мекарданд .

إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ ایشان که از دین خویش جدا شدند و بی‌دین ماندند وَ کانُوا شِیَعاً و جوگ جوگ شدند لَسْتَ مِنْهُمْ فِی شَیْ‌ءٍ از ایشان در هیچ چیز نه‌ای إِنَّما أَمْرُهُمْ إِلَی اللَّهِ کار ایشان با خدای است و شما را ایشان بروی ثُمَّ یُنَبِّئُهُمْ بِما کانُوا یَفْعَلُونَ (۱۵۹) تا خبر کند ایشان را فردا بآنچه میکردند.