Қавлаи таъолӣ : қул бигӯ أи ғайри аллоҳи أтхзи влёи ҷуз аз аллоҳи худои гирами фотири алсмоўоту алأрзи кирдигори осмонҳо ва заминҳоу ҳўи итъм ва ӯст ки мехӯронаду лои итъм ва ӯро нхўроннд , қул إнӣ أмрт бигӯ маро фармуданд أни أкўни أўли ман أслм ки нахуст кас бошам ки гардан наад ,у лои ткўнни ман алмшркин ( 14 )у ҳон ки аз анбоз гирандагон набошӣ .

قوله تعالی: قُلْ بگو أَ غَیْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِیًّا جز از اللَّه خدای گیرم فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ کردگار آسمانها و زمینها وَ هُوَ یُطْعِمُ و اوست که میخوراند وَ لا یُطْعَمُ و او را نخورانند، قُلْ إِنِّی أُمِرْتُ بگو مرا فرمودند أَنْ أَکُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ که نخست کس باشم که گردن نهد، وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِکِینَ (۱۴) و هان که از انباز گیرندگان نباشی.

Қул إнӣ أхоФ бигӯ ки ман май тарсами إни ъсити рабӣ агар гардани кашам аз худованди хеш , азоби явми азим ( 15 ) тарсам аз азоби рӯзии бузургвор .

قُلْ إِنِّی أَخافُ بگو که من می‌ترسم إِنْ عَصَیْتُ رَبِّی اگر گردن کشم از خداوند خویش، عَذابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ (۱۵) ترسم از عذاب روزی بزرگوار.

Ман исрФи анҳу иўмӣз ҳар ки он азоб аз ӯ бгрдоннди он рӯз , Фқди раҳмаи ббхшўди аллоҳ бар вайу злки алФўзи улмубин ( 16 ) ва онаст он пирӯзии ошкоро .

مَنْ یُصْرَفْ عَنْهُ یَوْمَئِذٍ هر که آن عذاب از او بگردانند آن روز، فَقَدْ رَحِمَهُ ببخشود اللَّه بر وی وَ ذلِکَ الْفَوْزُ الْمُبِینُ (۱۶) و آنست آن پیروزی آشکارا.

Ва إни имсски аллоҳи бзр ва агар бтўи расонади худои газандии Флои кошифи ?лаи боз баранда нест онро إлои ҳўи магари ҳам ӯ ,у إни имсски бихир ва агар бтўи расонади некӣ , Фҳўи алии кули шайъи ءи қадир ( 17 ) ӯ онаст ки бар ҳамаи чиз тавоноаст .

وَ إِنْ یَمْسَسْکَ اللَّهُ بِضُرٍّ و اگر بتو رساند خدای گزندی فَلا کاشِفَ لَهُ‌ باز برنده نیست آن را إِلَّا هُوَ مگر هم او، وَ إِنْ یَمْسَسْکَ بِخَیْرٍ و اگر بتو رساند نیکی، فَهُوَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۱۷) او آنست که بر همه چیز توانا است.

Ва ҳў алқоҳр ӯст фурӯи шикананда ва кам оварандаи фавқи ибодаи зибри рҳигони хешу ҳўи алҳкими алхбир ( 18 ) ва ӯст донои огоҳ .

وَ هُوَ الْقاهِرُ اوست فرو شکننده و کم آورنده فَوْقَ عِبادِهِ زبر رهیگان خویش وَ هُوَ الْحَکِیمُ الْخَبِیرُ (۱۸) و اوست دانای آگاه.

Қул أии шайъ ء бигӯ чаҳ чизаст أкбри шҳодаҳ ки гувоҳии он меҳтари ҳама гувоҳӣҳоаст ? қул аллоҳ бигӯ ки он чиз аллоҳаст шаҳиди бинӣу бинкм гувоҳаст миёни ману миёни шумоу أўҳии إлӣу бмн пайғом карданд ҳозои алқуръони ин қуръонаст лأнзркм ба то шуморо огоҳ кунам бон , ва ман блғ ва ҳар ки расад أи إнкми лтшҳдўни шумо мегувоҳӣ диҳед أни маъаи аллоҳи ?алааи أхрӣ ки бо аллоҳ худоён дигаранд , қул ло أшҳд бигӯ ман борӣ гувоҳӣ надаҳум қул إнмои ҳўи إлаҳ воҳид бигӯ ӯст ки худоӣаст ягона ,у إннии барии ءи ммои тшркўн ( 19 ) ва ман безорам аз ҳар чаҳ анбоз мегиред .

قُلْ أَیُّ شَیْ‌ءٍ بگو چه چیز است أَکْبَرُ شَهادَةً که گواهی آن مهتر همه گواهیها است؟ قُلِ اللَّهُ بگو که آن چیز اللَّه است شَهِیدٌ بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ گواه است میان من و میان شما وَ أُوحِیَ إِلَیَّ و بمن پیغام کردند هذَا الْقُرْآنُ این قرآن است لِأُنْذِرَکُمْ بِهِ تا شما را آگاه کنم بآن، وَ مَنْ بَلَغَ و هر که رسد أَ إِنَّکُمْ لَتَشْهَدُونَ شما می‌گواهی دهید أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْری‌ که با اللَّه خدایان دیگرند، قُلْ لا أَشْهَدُ بگو من باری گواهی ندهم قُلْ إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ بگو اوست که خدایی است یگانه، وَ إِنَّنِی بَرِی‌ءٌ مِمَّا تُشْرِکُونَ (۱۹) و من بیزارم از هر چه انباز میگیرید.

Аллазӣнаи отиноҳми алкитоби эшон ки эшонро китоби додеми иърФўнаҳи мишноснди расӯлро комаи иърФўни أбноءҳми чунон ки писарони хешро мешиносанд , аллазӣнаи хсрўои أнФсҳми эшон ки зиёни кори монданди фаҳми лои иؤмнўн ( 20 ) ҳақ менашносанд ва намепазиранд ва намегараванд .

الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ ایشان که ایشان را کتاب دادیم یَعْرِفُونَهُ میشناسند رسول را کَما یَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمُ چنان که پسران خویش را می‌شناسند، الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ ایشان که زیان کار ماندند فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ (۲۰) حق می‌نشناسند و نمی‌پذیرند و نمی‌گروند.

Ва ман أзлм ва кист ситамкортар бар худ ммни аФтрии алии аллоҳи кзбо аз он кас ки дурӯғ наад бар худои أўи кизби боётаҳ ё дурӯғи шуморади суханони вай , إнаҳи лои иФлҳи алзолмўн ( 21 ) ҳаргиз нек наёяд ва на пирӯзи ситамкорон бар хештан .

وَ مَنْ أَظْلَمُ و کیست ستمکارتر بر خود مِمَّنِ افْتَری‌ عَلَی اللَّهِ کَذِباً از آن کس که دروغ نهد بر خدای أَوْ کَذَّبَ بِآیاتِهِ یا دروغ شمارد سخنان وی، إِنَّهُ لا یُفْلِحُ الظَّالِمُونَ (۲۱) هرگز نیک نیاید و نه پیروز ستمکاران بر خویشتن.

Ва явми нҳшрҳми ҷмиъо ва он рӯз ки барангезем эшонро ҳама , сам нақавл ллзини أшркўои пас гўӣими эшонро ки мушрик буданд أини шркоؤкми аллазӣнаи кантами тзъмўн ( 22 ) куҷоанд ин анбозон бо ман ки мегуфтанд бдрўғ .

وَ یَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِیعاً و آن روز که برانگیزیم ایشان را همه، ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِینَ أَشْرَکُوا پس گوئیم ایشان را که مشرک بودند أَیْنَ شُرَکاؤُکُمُ الَّذِینَ کُنْتُمْ تَزْعُمُونَ (۲۲) کجااند این انبازان با من که می‌گفتند بدروغ.

Сами лами ткни Фтнтҳми он гуҳ набӯд узри эшон ки гӯйанд إлои أни қолўои магар онкӣ гӯйанду аллоҳи рбноу биллоҳи худованди мо мо кнои мушрикин ( 23 ) ки мо ҳаргиз анбозгирон набудем бо худоӣ .

ثُمَّ لَمْ تَکُنْ فِتْنَتُهُمْ آن گه نبود عذر ایشان که گویند إِلَّا أَنْ قالُوا مگر آنکه گویند وَ اللَّهِ رَبِّنا و باللّه خداوند ما ما کُنَّا مُشْرِکِینَ (۲۳) که ما هرگز انبازگیران نبودیم با خدای.

Анзри дрнгр ё расӯли ман ! Киеви кзбўои алии أнФсҳм чун дурӯғ гуфтанд бар хештан !у зли анҳуам ва чун гуми гашт азишон мо конўои иФтрўн ( 24 ) ончии бдрўғ дар дунё мегуфтанд !

انْظُرْ درنگر یا رسول من! کَیْفَ کَذَبُوا عَلی‌ أَنْفُسِهِمْ چون دروغ گفتند بر خویشتن! وَ ضَلَّ عَنْهُمْ و چون گم گشت ازیشان ما کانُوا یَفْتَرُونَ (۲۴) آنچه بدروغ در دنیا میگفتند !