Қавлаи таъолӣ :у аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот алоиаҳ гуфтаанд ки : имон бар чаҳор қисмаст : ӣмонӣ ки дар дунё бакор ояд ва дар уқбо на , чун имони мунофиқон . Дигари ӣмонӣ ки дар уқбо бакор ояд ва дар дунё на , чун имони саҳараи фиръавн . Сеюм ӣмонӣ ки на дар дунё бакор ояд на дар уқбо , чун имони фиръавн дар вақти муъоинаи азобу ҳалок .

قوله تعالی: وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ الایة گفته‌اند که: ایمان بر چهار قسم است: ایمانی که در دنیا بکار آید و در عقبی نه، چون ایمان منافقان. دیگر ایمانی که در عقبی بکار آید و در دنیا نه، چون ایمان سحره فرعون. سوم ایمانی که نه در دنیا بکار آید نه در عقبی، چون ایمان فرعون در وقت معاینه عذاب و هلاک.

Чаҳоруми ӣмонӣ ки ҳам дар дунё бакор ояд ҳам дар уқбо , ва он имон муваҳҳидонасту мухлисон , ки эшонро хизматаст бар суннат , ва маърифатаст бар мшоҳдт , ва ёдгораст дар ҳақиқат .

چهارم ایمانی که هم در دنیا بکار آید هم در عقبی، و آن ایمان موحدان است و مخلصان، که ایشان را خدمت است بر سنت، و معرفت است بر مشاهدت، و یادگار است در حقیقت.

Дар мъомлти сидқ биҷой овараданд , ва дар ибодати суннат , ва дар суҳбати амонат . Эшонанд ки раб Алъоламин гуфт :у аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳоти ло нклФ наФасо إло вусъҳо мегуяд ҷли ҷалола : мо муъминонроу неки мардонро бор гарон нанаҳем ,у биҳишти боқӣу Наими ҷовдонӣ аз эшон дареғ надорем . Ҳам дар дунёи эшонро биҳишт ирфонаст , ҳам дар уқбои эшонро биҳишти ризвон . Имрӯз дар ҳадоъиқи муноҷоту риёз зикр менозанад ,у фардо дар ҳқоӣқи мўослот бар бисоти мшоҳдт май осоинд .

در معاملت صدق بجای آوردند، و در عبادت سنت، و در صحبت امانت. ایشان‌اند که رب العالمین گفت: وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها میگوید جل جلاله: ما مؤمنان را و نیک مردان را بار گران ننهیم، و بهشت باقی و نعیم جاودانی از ایشان دریغ نداریم. هم در دنیا ایشان را بهشت عرفان است، هم در عقبی ایشان را بهشت رضوان. امروز در حدائق مناجات و ریاض ذکر می‌نازند، و فردا در حقائق مواصلات بر بساط مشاهدت می‌آسایند.

Пер тариқат гуфт : илоҳӣ ! насимӣ дамид аз боғи дӯстӣ , дилро фидо кардем .

پیر طریقت گفت: الهی! نسیمی دمید از باغ دوستی، دل را فدا کردیم.

Бӯе ёфтем аз хазинаи дӯстии бподшоҳӣ бар сари олам Нидо кардем . Барқӣ тофт аз машриқи ҳақиқати оби гул кам ингоштем . Илоҳӣ ! ҳар шодӣ ки бетуаст андӯҳ онаст . Ҳар манзил ки на дар роҳ туаст зиндонаст . Ҳар дил ки на дар талаб туаст вайронаст . Як нафас бо ту бадви гетӣ арзонаст . Як дидор аз он ту бсди ҳазор ҷон ройгонаст : сад ҷон накунад ончӣ кунад буии висолат .

بویی یافتیم از خزینه دوستی بپادشاهی بر سر عالم ندا کردیم. برقی تافت از مشرق حقیقت آب گل کم انگاشتیم. الهی! هر شادی که بی تو است اندوه آنست. هر منزل که نه در راه تو است زندان است. هر دل که نه در طلب تو است ویران است. یک نفس با تو بدو گیتی ارزان است. یک دیدار از آن تو بصد هزار جان رایگان است: صد جان نکند آنچه کند بوی وصالت.

Ва нзънои мо фии сдўрҳми ман ғули сифати ҷавонмардони тариқату соликони роҳ ҳақиқатаст ки раби алъзаҳи аввали дилҳои эшон аз ҳавоҳо ва бидъатҳо пок кард , то қадам бар ҷода суннат ниҳоданд ,у бнсўси китоби худоу суннати Мустафо ( с ) паии бурданд . Ва ҳаму фаҳми худ дар оёти сифот гум карданд , ва савоб дид хиради худ маъзул карданд ,у бозъон гардан ниҳоданд ,у бсмъ қабул карданд ,у роҳи таслим пеш гирифтанд , то аз таътилу ташбеҳи брстнд .

وَ نَزَعْنا ما فِی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ صفت جوانمردان طریقت و سالکان راه حقیقت است که رب العزة اول دلهای ایشان از هواها و بدعتها پاک کرد، تا قدم بر جاده سنت نهادند، و بنصوص کتاب خدا و سنت مصطفی (ص) پی بردند. و هم و فهم خود در آیات صفات گم کردند، و صواب دید خرد خود معزول کردند، و باذعان گردن نهادند، و بسمع قبول کردند، و راه تسلیم پیش گرفتند، تا از تعطیل و تشبیه برستند.

Бози дилҳои эшон аз дунёу олоиши дунё пок кард , то нури маърифат дар дил эшон тофт , ва чашмҳои ҳикмат дар дилҳошон падед омад . Бози назари худ эшонро гиромӣ кард ,у дӯстии хлоӣқ аз дилҳошон берун кашид , то бҳмгӣ бо ваии гаштанд , ва дар ҳақиқати афрод равон шуданд , ва аз асбоби во мусаббиб омаданд . Яке диданд , ва яке шуниданд ,у бикии расиданд .

باز دلهای ایشان از دنیا و آلایش دنیا پاک کرد، تا نور معرفت در دل ایشان تافت، و چشمهای حکمت در دلهاشان پدید آمد. باز نظر خود ایشان را گرامی کرد، و دوستی خلائق از دلهاشان بیرون کشید، تا بهمگی با وی گشتند، و در حقیقت افراد روان شدند، و از اسباب وا مسبب آمدند. یکی دیدند، و یکی شنیدند، و بیکی رسیدند.

Забон бо зикр ,у дил бо фикр ,у ҷон бо меҳр , забон дар ёд ,у дил дар роз ,у ҷон дар ноз :

زبان با ذکر، و دل با فکر، و جان با مهر، زبان در یاد، و دل در راز، و جان در ناز:

Аммо май дон то аҳди азалии доман ту нагирад , дили ту ин кори бнпзирд , ва то ҳақ ба ту нпиўндди ин тариқ бо ту бнсозд , ва то ҳақ бтў нанигарад дили ту ӯро нахоҳад .

اما می‌دان تا عهد ازلی دامن تو نگیرد، دل تو این کار بنپذیرد، و تا حق به تو نپیوندد این طریق با تو بنسازد، و تا حق بتو ننگرد دل تو او را نخواهد.

Ва нўдўои أни тлкми алҷнаҳи أўрстмўҳои бмои кантами тъмлўни ин ки гуфт бмои кантами тъмлўни таскини дили бандаро гуфт , ва зиёдат навохт ки бар вай май наад , ва агар на банда донад ки амал бо тақсири ваии сазои он даргоҳ нест , ва он манозил ва он дараҷоти ҷзоءи ин амал нест , аммо бФзли худ ношоиста мешоиста кунад , ва нописандида меороед ,у неки худоӣу меҳрбонии худ дар он бо банда менамояд .

وَ نُودُوا أَنْ تِلْکُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ این که گفت بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ تسکین دل بنده را گفت، و زیادت نواخت که بر وی می‌نهد، و اگر نه بنده داند که عمل با تقصیر وی سزای آن درگاه نیست، و آن منازل و آن درجات جزاء این عمل نیست، اما بفضل خود ناشایسته می‌شایسته کند، و ناپسندیده می‌آراید، و نیک خدایی و مهربانی خود در آن با بنده مینماید.

Ва алии алأъроФи риҷол чаҳ мардонанд эшон ки раби алъзаҳи эшонро мардон хонд , мардоне ки боди анояту насими риоят аз ҷониби қурбат ногоҳ бар эшон гузар кард :

وَ عَلَی الْأَعْرافِ رِجالٌ چه مردانند ایشان که رب العزة ایشان را مردان خواند، مردانی که باد عنایت و نسیم رعایت از جانب قربت ناگاه بر ایشان گذر کرد:

Чун боди аноят бар эшон гузар кард дилҳошони бнўри муъарриф зинда кард . Ҷонҳошони бътри висоли худ хушбӯӣ кард . Сарҳошони бсиқли аноят равшан кард . Бҷмъи ҳиммату ҳасани сирати эшонро бархӯрдор кард , то ҳиммат аз халқ якборагӣ бардоштанд , ва бо меҳр ҳақ пардохтанд :

چون باد عنایت بر ایشان گذر کرد دلهاشان بنور معرف زنده کرد. جانهاشان بعطر وصال خود خوشبوی کرد. سرهاشان بصیقل عنایت روشن کرد. بجمع همت و حسن سیرت ایشان را برخوردار کرد، تا همت از خلق یکبارگی برداشتند، و با مهر حق پرداختند:

Лои ҷурми раби алъзаҳ дар дунёи эшонро бар асрору аҳволи бандагон ашроф дод , ва дар уқбо бар манозилу дараҷоти муъминон ашроф дод ,у мақоми эшон зибр хлоӣқ кард , то ҳамаро донанд ,у каси эшонро надонад . Ҳамаро шиносад ,у каси эшонро нашносад . Инаст ки гуфт : иърФўн куллан бсимоҳм . Ҳар касеро нишонеаст , ва бе нишонеи эшонро нишонаст .

لا جرم رب العزة در دنیا ایشان را بر اسرار و احوال بندگان اشراف داد، و در عقبی بر منازل و درجات مؤمنان اشراف داد، و مقام ایشان زبر خلائق کرد، تا همه را دانند، و کس ایشان را نداند. همه را شناسد، و کس ایشان را نشناسد. اینست که گفت: یَعْرِفُونَ کُلًّا بِسِیماهُمْ. هر کسی را نشانی است، و بی‌نشانی ایشان را نشان است.

Ҳар касе бсФтӣ дар худ бимонада ,у бихўдии эшонро сифатаст . Дӯзахён дар қайди мухолифат аз ҳақи бози монда ,у биҳиштён дар биҳишти бҳзўз худ орамида , ва эшонро аз ҳар ду бар карон дошта , ва бар ҳама мушарраф карда . Пер тариқат гуфт : илоҳӣ ! чаҳ зебоаст айёми дӯстони ту бо ту ! чаҳ некӯаст мъомлти эшон дар орзӯии дидори ту ! чаҳ хуш аст гуфту гӯии эшон дар роҳи ҷусту ҷӯии ту ! чаҳ бузургвораст рӯзгори эшон дар сари кори ту !у нодаии أсҳоби алнори أсҳоби алҷнаҳи أни أФизўои ълинои ман алмоءи алоиаҳи Фкмои лами ирзқҳми алиўми ман урфонаи зарраи лои исбқҳми ғдои фии тлки алаҳволи қатра ,у аншдўои фии маъноа :

هر کسی بصفتی در خود بمانده، و بیخودی ایشان را صفت است. دوزخیان در قید مخالفت از حق باز مانده، و بهشتیان در بهشت بحظوظ خود آرمیده، و ایشان را از هر دو بر کران داشته، و بر همه مشرف کرده. پیر طریقت گفت: الهی! چه زیبا است ایام دوستان تو با تو! چه نیکوست معاملت ایشان در آرزوی دیدار تو! چه خوش است گفت و گوی ایشان در راه جست و جوی تو! چه بزرگوار است روزگار ایشان در سر کار تو! وَ نادی‌ أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِیضُوا عَلَیْنا مِنَ الْماءِ الایة فکما لم یرزقهم الیوم من عرفانه ذرة لا یسبقهم غدا فی تلک الاحوال قطرة، و انشدوا فی معناه:

Ва иқол : анмои итлбўни алмоءи либкўо ба , лأнаҳи нФдти дмўъҳм ,у фии маъноаи аншдўо :

و یقال: انما یطلبون الماء لیبکوا به، لأنه نفدت دموعهم، و فی معناه انشدوا: