Қавлаи таъолӣ : إни рбкми аллоҳи худованди шумо аллоҳаст алзии халқи алсмоўоту алأрз ӯ ки бёФриди осмонҳо ва заминҳоро фии сетаи أём дар шаш рӯзи сами астўии алии алърши пас мстўӣ шуд бар арши иғшии аллили алнҳор дар мекашад шаби торикро дар сари рӯзи равшани итлбаҳи ҳсисо то онро меҷӯяд башитобу алшмсу алқмру алнҷўму офтобу моҳу ситорагони мусаххарот нарм кардау равони бأмраҳи бФрмони худои أлои ?лаи алхлқу алأмр огоҳ бошед ки ӯ рости офарӣдау фармон дар офарӣдаи табораки аллоҳи бартар ва бузургвортар , поктар ва бо бобаракаттар касе аллоҳаст раби Алъоламин ( 54 ) худованди ҷаҳонён .

قوله تعالی: إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ خداوند شما اللَّه است الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ او که بیافرید آسمانها و زمینها را فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ در شش روز ثُمَّ اسْتَوی‌ عَلَی الْعَرْشِ پس مستوی شد بر عرش یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهارَ در میکشد شب تاریک را در سر روز روشن یَطْلُبُهُ حَثِیثاً تا آن را می‌جوید بشتاب وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ و آفتاب و ماه و ستارگان مُسَخَّراتٍ نرم کرده و روان بِأَمْرِهِ بفرمان خدای أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ آگاه باشید که او راست آفریده و فرمان در آفریده تَبارَکَ اللَّهُ برتر و بزرگوارتر، پاک‌تر و با بابرکت‌تر کسی اللَّه است رَبُّ الْعالَمِینَ (۵۴) خداوند جهانیان.

Адъўои рбкми худованди хешро хонед тзръоу хФиаҳи бзоридни ошкороу пинҳони إнаҳи лои иҳби алмътдин ( 55 ) ӯ дӯст надорад андоза дар гзорндгонро .

ادْعُوا رَبَّکُمْ خداوند خویش را خوانید تَضَرُّعاً وَ خُفْیَةً بزاریدن آشکارا و پنهان إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ (۵۵) او دوست ندارد اندازه در گذارندگان را.

Ва лои тФсдўои фии алأрз ва ба тбоҳкории ?марвид дар замини баъди إслоҳҳои пас онкии аллоҳи онро бар салоҳи ниҳоди бсзо ва дар хуру адъўаҳи хўФоу тмъоу худои хешро хонед ва парастед ббиму аўмиди إни раҳмати аллоҳи қариби ман алмҳснин ( 56 ) ки бахшоиши худоӣ наздикаст аз некӯкорон .

وَ لا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ و به تباهکاری مروید در زمین بَعْدَ إِصْلاحِها پس آنکه اللَّه آن را بر صلاح نهاد بسزا و در خور وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً و خدای خویش را خوانید و پرستید ببیم و اومید إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِیبٌ مِنَ الْمُحْسِنِینَ (۵۶) که بخشایش خدای نزدیک است از نیکوکاران.

Ва ҳўи алзии ирсли алрёҳи аллоҳ ӯаст ки май кушояди бодҳоро дар ҳавои ҷаҳони бшрои бишорати даҳони байни ядии раҳматаи пеши борони Фо ҳатто إзои أқлт то он бод баргирад сҳобои сқолои меғҳои гарони сқноаҳи мироними мо онро лблд мет басӯии заминӣ ё мардуму ҷонвар аз тишнагии мурдаи Фأнзлно ба алмоء то фурӯ фиристем бони меғ дар замини оби Фأхрҷно ба ман кули алсмрот то беруни орем бо он аз ҳар миваҳо меғ дар замини оби Фأхрҷно ба ман кули алсмрот то беруни орем бо он аз ҳар миваҳо кзлк нахарҷ аламутии чунин ҳни беруни ореми фардо аз хоки мурдагонро ббонгии лълкми тзкрўн ( 57 ) . Ин боз намудем то бо ин он дарёбеду бадӣдори ин онро дар ёд оред .

وَ هُوَ الَّذِی یُرْسِلُ الرِّیاحَ اللَّه او است که می‌گشاید بادها را در هوای جهان بُشْراً بشارت دهان بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ پیش باران فا حَتَّی إِذا أَقَلَّتْ تا آن باد برگیرد سَحاباً ثِقالًا میغهای گران سُقْناهُ میرانیم ما آن را لِبَلَدٍ مَیِّتٍ بسوی زمینی یا مردم و جانور از تشنگی مرده فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ تا فرو فرستیم بآن میغ در زمین آب فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ تا بیرون آریم با آن از هر میوه‌ها میغ در زمین آب فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ تا بیرون آریم با آن از هر میوه‌ها کَذلِکَ نُخْرِجُ الْمَوْتی‌ چنین هن بیرون آریم فردا از خاک مردگان را ببانگی لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ (۵۷). این باز نمودیم تا با این آن دریابید و بدیدار این آن را در یاد آرید.

Ва алблди алтибу замини пок , турбати хуши хоки ихрҷи набота берун ояд аз он наботи бإзни рабаи бхўости худои чунон ки хоҳаду алзии хбс ва он замини боз ки хоки он нопокасту нохуши лои ихрҷи إлои нкдои пас берун наёяд наботи он магари андакии джўрди кзлк ҳамчунин насарф алоёт аз рӯй бираве мигрдоним ва аз роҳи бароаи суханони худу бози намӯдҳои худ лқўми ишкрўн ( 58 ) гуруҳеро ки спосдорӣ кунанд .

وَ الْبَلَدُ الطَّیِّبُ و زمین پاک، تربت خوش خاک یَخْرُجُ نَباتُهُ بیرون آید از آن نبات بِإِذْنِ رَبِّهِ بخواست خدای چنان که خواهد وَ الَّذِی خَبُثَ و آن زمین باز که خاک آن ناپاک است و ناخوش لا یَخْرُجُ إِلَّا نَکِداً پس بیرون نیاید نبات آن مگر اندکی دژورد کَذلِکَ همچنین نُصَرِّفُ الْآیاتِ از روی برویی میگردانیم و از راه براه سخنان خود و باز نمودهای خود لِقَوْمٍ یَشْکُرُونَ (۵۸) گروهی را که سپاسداری کنند.