Қавлаи таъолӣ : лақади أрслнои нўҳои إлӣ қавма фиристодем Нӯҳро бқўми хеши Фқол ё қавми аъбдўо аллоҳ гуфт : эй қавми худоиро парастед мо лаками ман إлаҳ ғайра нест шуморо худои ҷуз аз ваии إнии أхоФи алайкуми ман май тарсам бар шумо азоби явми азим ( 59 ) аз азоби рӯзии бузург .

قوله تعالی: لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلی‌ قَوْمِهِ فرستادیم نوح را بقوم خویش فَقالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ گفت: ای قوم خدای را پرستید ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ نیست شما را خدای جز از وی إِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ من می‌ترسم بر شما عَذابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ (۵۹) از عذاب روزی بزرگ.

Қоли алмлأи ман қавмаи сарони қавм вай гуфтанд : إнои лнроки фии залоли мубин ( 60 ) мо туро дар гумроҳӣ ошкоро мебайнем .

قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ سران قوم وی گفتند: إِنَّا لَنَراکَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ (۶۰) ما ترا در گمراهی آشکارا می‌بینیم.

Қол ё қавм Нӯҳ гуфт : эй қавм ! лӣс бе залолаи бмни ҳеҷ гумроҳӣ несту локинии расӯли ман раби Алъоламин ( 61 ) локини ман фиристода Эйам аз худованди ҷаҳонён .

قالَ یا قَوْمِ نوح گفت: ای قوم! لَیْسَ بِی ضَلالَةٌ بمن هیچ گمراهی نیست وَ لکِنِّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِینَ (۶۱) لکن من فرستاده‌ای‌ام از خداوند جهانیان.

أблғкми рисолоти рабии мирсонми бшмои пайғомҳои худованди хешу أнсҳи лакам ва шуморо нек мехоҳаму أълми ман аллоҳи мо лои тълмўн ( 62 ) ва аз худоӣ он донам ки шумо ндонед .

أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّی میرسانم بشما پیغامهای خداوند خویش وَ أَنْصَحُ لَکُمْ و شما را نیک میخواهم وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ (۶۲) و از خدای آن دانم که شما ندانید.

أу ъҷбтм шигифт медоред أни ҷоءкми зикри ман рбкм ки бшмо омад ёд кардӣ аз худованди шумо алии раҷули мнкм бар мардии ҳам аз шумо , одамии ҳамзабони шумо линзркм то огоҳ кунаду бими намояди шумороу лттқўо ва то парҳезед аз азобу хашми худоӣу лълкми трҳмўн ( 63 ) ва то магар бар шумо ббхшоинд .

أَ وَ عَجِبْتُمْ شگفت میدارید أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ که بشما آمد یاد کردی از خداوند شما عَلی‌ رَجُلٍ مِنْکُمْ بر مردی هم از شما، آدمی همزبان شما لِیُنْذِرَکُمْ تا آگاه کند و بیم نماید شما را وَ لِتَتَّقُوا و تا پرهیزید از عذاب و خشم خدای وَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ (۶۳) و تا مگر بر شما ببخشایند.

Фкзбўаҳи дурӯғ зан гирифтанд вайро Фأнҷиноаҳи брҳонидим ӯроу аллазӣнаи маъааи фии алФлк ва эшонро ки бо ӯ буданд дар киштӣу أғрқнои аллазӣнаи кзбўои боётно ва ба об бикуштем эшонро ки бдрўғ фаро медоштанд суханони моро إнҳми конўои қўмои ъмин ( 64 ) ки қавмӣ буданд эшон аз шинохти ҳақи нобӣноён .

فَکَذَّبُوهُ دروغ زن گرفتند وی را فَأَنْجَیْناهُ برهانیدیم او را وَ الَّذِینَ مَعَهُ فِی الْفُلْکِ‌ و ایشان را که با او بودند در کشتی وَ أَغْرَقْنَا الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا و به آب بکشتیم ایشان را که بدروغ فرا میداشتند سخنان ما را إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً عَمِینَ (۶۴) که قومی بودند ایشان از شناخت حق نابینایان.

Ва إлии оди أхоҳми ҳўдо ва фиристодем ба оди марди эшон ҳуди қол ё қавми аъбдўои аллоҳи эшонро гуфт : эй қавм ! аллоҳро парастед мо лаками ман إлаҳ ғайра нест шуморо худои ҷуз аз ваии أи Флои ттқўн ( 65 ) аз хашму азоб вай бипарҳезед .

وَ إِلی‌ عادٍ أَخاهُمْ هُوداً و فرستادیم به عاد مرد ایشان هود قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ایشان را گفت: ای قوم! اللَّه را پرستید ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ نیست شما را خدایی جز از وی أَ فَلا تَتَّقُونَ (۶۵) از خشم و عذاب وی بپرهیزید.

Қоли алмлأи аллазӣнаи кФрўои ман қавмаи сарону сарварони кофарон аз қавм вай гуфтанд : إнои лнроки фии сФоҳаҳи мо туро дарсаст хурдӣ ва нодонӣ мебайнему إнои лнзнки ман алкозбин ( 66 )у туро аз дурӯғ занон мепиндорем .

قالَ الْمَلَأُ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ سران و سروران کافران از قوم وی گفتند: إِنَّا لَنَراکَ فِی سَفاهَةٍ ما ترا درسست خردی و نادانی می‌بینیم وَ إِنَّا لَنَظُنُّکَ مِنَ الْکاذِبِینَ (۶۶) و ترا از دروغ زنان می‌پنداریم.

Қол ё қавми лӣс бесФоҳаҳ гуфт : эй қавм ! бмни ҳеҷ суст хурдӣ несту локинии расӯли ман раби Алъоламин ( 67 ) локини ман фиристода Эйам аз худованди ҷаҳонён .

قالَ یا قَوْمِ لَیْسَ بِی سَفاهَةٌ گفت: ای قوم! بمن هیچ سست خردی نیست وَ لکِنِّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِینَ (۶۷) لکن من فرستاده‌ای‌ام از خداوند جهانیان.

أблғкми рисолоти рабии мирсонми бшмои пайғомҳои худованди хешу أнои лаками носеҳи أмин ( 68 ) ва ман шуморо никхўоҳии устуворам .

أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّی میرسانم بشما پیغامهای خداوند خویش وَ أَنَا لَکُمْ ناصِحٌ أَمِینٌ (۶۸) و من شما را نیکخواهی استوارم.

أу ъҷбтм шигифт медоред أни ҷоءкми зикри ман рбкм ки бшмо омад ёд кардӣ аз худованди шумо алии раҷули мнкм бар мардӣ аз шумо , одамӣ эй ҳамзабони шумо линзркм то огоҳ кунаду бими намояди шумороу азкрўои إзи ҷълкми хлФоء ёд кунед ки шуморо хлиФтон ва пас нишинон замин кард ман баъди қавми Нӯҳ аз пас қавми Нӯҳу зодкми фии алхлқи бстаҳ ва шуморо дар офаринишу қавому сӯрати бастати афзуд зиёдат кард Фозкрўои олоءи аллоҳ ёд кунед никўкориҳои аллоҳ бар хештани лълкми тФлҳўн ( 69 ) то магари пирӯзи оӣид .

أَ وَ عَجِبْتُمْ شگفت میدارید أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ که بشما آمد یاد کردی از خداوند شما عَلی‌ رَجُلٍ مِنْکُمْ بر مردی از شما، آدمی‌ای همزبان شما لِیُنْذِرَکُمْ تا آگاه کند و بیم نماید شما را وَ اذْکُرُوا إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ یاد کنید که شما را خلیفتان و پس نشینان زمین کرد مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ از پس قوم نوح وَ زادَکُمْ فِی الْخَلْقِ بَصْطَةً و شما را در آفرینش و قوام و صورت بسطت افزود زیادت کرد فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ یاد کنید نیکوکاریهای اللَّه بر خویشتن لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (۶۹) تا مگر پیروز آئید.

Қолўо гуфтанд қавми вай : أи ҷӣтнои лнъбди аллоҳи вҳдаҳ бмо омадӣ то фармое мороу гӯйии моро ки худоӣ парастед ягонау назр ва фармое моро то фурӯ гузорем мо кони иъбди обоؤнои ончии падарони мо май парастиданади Фأтнои бмои тъднои он азоб ки моро бон таҳдид мекунӣ бмои ори إни канти ман алсодқин ( 70 ) агар аз ростгўёнӣ .

قالُوا گفتند قوم وی: أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ بما آمدی تا فرمایی ما را و گویی ما را که خدایی پرستید یگانه وَ نَذَرَ و فرمایی ما را تا فرو گذاریم ما کانَ یَعْبُدُ آباؤُنا آنچه پدران ما می‌پرستیدند فَأْتِنا بِما تَعِدُنا آن عذاب که ما را بآن تهدید میکنی بما آر إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ (۷۰) اگر از راستگویانی.

Қол ҳуд гуфт эшонро : қади вақъи алайкуми ман рбкми воҷиби гашти шуморо аз худованди шумо рҷсу ғазаби азобӣу хашмии أи тҷодлўннӣ бо ман пайкор мекунед фии أсмоء дар кори ин парастидагону номҳоеи смитмўҳои أнтму обоؤкм ки шумоу падарони шумо онро ном ниҳодед мо назул аллоҳи баҳои ман султон фурӯ нафиристод аллоҳи он парастидагонро ҳеҷ ҳуҷҷати Фонтзрўо чашм медоред إнии мъкми ман алмнтзрин ( 71 ) ман бо шумо аз чашми дорандагонам бӯданиро .

قالَ هود گفت ایشان را: قَدْ وَقَعَ عَلَیْکُمْ مِنْ رَبِّکُمْ واجب گشت شما را از خداوند شما رِجْسٌ وَ غَضَبٌ عذابی و خشمی أَ تُجادِلُونَنِی با من پیکار میکنید فِی أَسْماءٍ در کار این پرستیدگان و نامهایی سَمَّیْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ که شما و پدران شما آن را نام نهادید ما نَزَّلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ فرو نفرستاد اللَّه آن پرستیدگان را هیچ حجت فَانْتَظِرُوا چشم میدارید إِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِینَ (۷۱) من با شما از چشم دارندگانم بودنی را.

Фأнҷиноаҳи брҳонидими ҳудроу аллазӣнаи маъаа ва эшон ки бо вай буданд брҳмаҳи мнои ббхшоишӣ аз моу қтънои добри аллазӣнаи кзбўои боётно ва буридем бехи эшон ки дурӯғ мешимурданд пайғомҳои мо ва мо конўои муъминин ( 72 ) ва эшон гиравидагони набуданд .

فَأَنْجَیْناهُ برهانیدیم هود را وَ الَّذِینَ مَعَهُ و ایشان که با وی بودند بِرَحْمَةٍ مِنَّا ببخشایشی از ما وَ قَطَعْنا دابِرَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا و بریدیم بیخ ایشان که دروغ می‌شمردند پیغامهای ما وَ ما کانُوا مُؤْمِنِینَ (۷۲) و ایشان گرویدگان نبودند.