Қавлаи таъолӣ :у إлии самуди أхоҳми солҳо ва фиристодем ба самуди марди эшонроу каси эшонро солеҳи қол ё қавми эшонро гуфт : эй қавм ! аъбдўои аллоҳи худоиро парастед мо лаками ман إлаҳ ғайра нест шуморо худои ҷуз аз ӯ қади ҷоءткми байнаи ман рбкм бшмо омад аз худованди шумо нишонеи равшани ҳзаҳи ноқаи аллоҳи онки ин модаи шутур худоӣаст лаками оя то шуморо нишоне буд . Фзрўҳо гузоред онро тأкли фии أрзи аллоҳ то мехӯрд дар замини худоӣу лои тмсўҳои бсўءу бони ҳеҷ бадӣ марасонед Фиأхзкми азоби أлим ( 73 ) ки фаро гирад шуморо азобӣ дард намой .

قوله تعالی: وَ إِلی‌ ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً و فرستادیم به ثمود مرد ایشان را و کس ایشان را صالح قالَ یا قَوْمِ ایشان را گفت: ای قوم! اعْبُدُوا اللَّهَ خدای را پرستید ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ نیست شما را خدایی جز از او قَدْ جاءَتْکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ بشما آمد از خداوند شما نشانی روشن هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ آنک این ماده شتر خدای است لَکُمْ آیَةً تا شما را نشانی بود. فَذَرُوها گذارید آن را تَأْکُلْ فِی أَرْضِ اللَّهِ تا می‌خورد در زمین خدای وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ و بآن هیچ بدی مرسانید فَیَأْخُذَکُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ (۷۳) که فرا گیرد شما را عذابی درد نمای.

Ва азкрўои إзи ҷълкми хлФоءи ман баъди од ва ёд кунед ки шуморо пас нишинон ҷаҳон кард пас оду бўأкми фии алأрз ва шуморо дар замин ҷой дод ттхзўни ман сҳўлҳо қсўро мекунед ҳар ҷой ки аз замини хок нармаст кӯшкҳоу тнҳтўни алҷболи биўто ва метарошед ҳар ҷой ки сангасту кӯҳ , хонҳо Фозкрўои олоءи аллоҳи неъматҳои аллоҳ бар худ ёд мекунеду лои тъсўои фии алأрзи муфсидин ( 74 ) ва дар замини бтбоҳкорӣу фасоди ?марвид .

وَ اذْکُرُوا إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ عادٍ و یاد کنید که شما را پس نشینان جهان کرد پس عاد وَ بَوَّأَکُمْ فِی الْأَرْضِ و شما را در زمین جای داد تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِها قُصُوراً میکنید هر جای که از زمین خاک نرم است کوشکها وَ تَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُیُوتاً و می‌تراشید هر جای که سنگ است و کوه، خانها فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ نعمتهای اللَّه بر خود یاد میکنید وَ لا تَعْثَوْا فِی الْأَرْضِ مُفْسِدِینَ (۷۴) و در زمین بتباهکاری و فساد مروید.

Қоли алмлأи аллазӣнаи асткбрўои ман қавмаи сарони қавм ӯ ки гарданкашон буданд аз ҳақ , гуфтанд : ллзини астзъФўои бечорагону забуни гирифтагони қавми солеҳро лмн омн манеҳам эшонро ки гиравидагон буданд аз эшон أи тълмўни шумо чунон медонед أни солҳои мурсали ман раба ки солеҳи фиристодаи ист аз худои хеш ?

قالَ الْمَلَأُ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ سران قوم او که گردنکشان بودند از حق، گفتند: لِلَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا بیچارگان و زبون گرفتگان قوم صالح را لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ ایشان را که گرویدگان بودند از ایشان أَ تَعْلَمُونَ شما چنان می‌دانید أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ که صالح فرستاده‌ایست از خدای خویش؟

Қолўои он мустазъафон ҷавоб доданд إнои бмои أрсл ба мؤмнўн ( 75 ) мо бони пайғом ки вайро бон фиристодаанд Мусаддиқону грўидгоним .

قالُوا آن مستضعفان جواب دادند إِنَّا بِما أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ (۷۵) ما بآن پیغام که وی را بآن فرستاده‌اند مصدقان و گرویدگانیم.

Қоли аллазӣнаи асткбрўои гарданкашон қавм гуфтанд : إнои болзии омнтм ба коФрўн ( 76 ) мо бончаҳи шумо бон гиравидаед кофару ногрўидгоним .

قالَ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا گردنکشان قوم گفتند: إِنَّا بِالَّذِی آمَنْتُمْ بِهِ کافِرُونَ (۷۶) ما بآنچه شما بآن گرویده‌اید کافر و ناگرویدگانیم.

Фъқрўои алноқаҳ пай заданд ва бикуштанд модаи шутурроу ътўои ани أмри рбҳм ва гардан кашиданд аз фармони худованди хешу қолўо ва гуфтанд : ё солеҳи аӣтнои бмои тъдно эй солеҳи бмои ори ончии моро ваъда май диҳӣ аз азоби إни канти ман алмрслин ( 77 ) агар аз фиристодагон ӯе .

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ پی زدند و بکشتند ماده شتر را وَ عَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ و گردن کشیدند از فرمان خداوند خویش وَ قالُوا و گفتند: یا صالِحُ ائْتِنا بِما تَعِدُنا ای صالح بما آر آنچه ما را وعده می‌دهی از عذاب إِنْ کُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِینَ (۷۷) اگر از فرستادگان اویی.

Фأхзтҳми алрҷФаҳ фаро гирифт эшонро бонгу ҷунбиши Фأсбҳўои фии дораам бомдод карданд дар саройҳои хеши ҷосмин ( 78 ) бар ваии дарафтода ва бар ҷои мурда .

فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فرا گرفت ایشان را بانگ و جنبش فَأَصْبَحُوا فِی دارِهِمْ بامداد کردند در سرایهای خویش جاثِمِینَ (۷۸) بر وی درافتاده و بر جای مرده.

Фтўлии анҳуам баргашти солеҳ аз эшону қол ё қавм ва гуфт : эй қавм ! лақади أблғткми рисолаи рабии бшмои расонидами пайғоми худованди хеш ва насиҳҳат лакам ва шуморо неки хостам ва бникӣ фармудаму локини лои тҳбўни алносҳин ( 79 ) лекини шумо никхўоҳонро дӯст надоштед .

فَتَوَلَّی عَنْهُمْ برگشت صالح از ایشان وَ قالَ یا قَوْمِ و گفت: ای قوم! لَقَدْ أَبْلَغْتُکُمْ رِسالَةَ رَبِّی بشما رسانیدم پیغام خداوند خویش وَ نَصَحْتُ لَکُمْ و شما را نیک خواستم و بنیکی فرمودم وَ لکِنْ لا تُحِبُّونَ النَّاصِحِینَ (۷۹) لیکن شما نیکخواهان را دوست نداشتید.