Қавлаи таъолӣ :у қоли алмлأи ман қавми фиръавни алоиаҳи он маҳҷӯри мамлакат ,у матруди даргоҳи иззат ,у захми хӯрдаи адли азал , фиръавн беАвн , чун худро бар мақом аҷз бидид , ва дар кори малики худ ваҳн дид ,у қибтӣони зиёдаи тамкин аз вай талаб мекарданд то бар Мӯсоу қавми ваии татовули ҷӯянд ва қаҳр кунанд ҳаме гуфтанд : أи тзри Мӯсоу қавмаи лиФсдўои фии алأрзу изрку олҳтк ? ! он мудаббирро нанг омад ки қусӯри қудрати худ боишон намояд ё бзъФу аҷзи худ мӯътариф ояд , ҳамеи забон таҳдид бикшод ки : снқтли أбноءҳму нстҳиии нсоءҳм . Ваии тадбирии ҳамеи сохт бботл ,у аллоҳи тақдирӣ ҳаме кард бботн . Тадбири ваии ин буд ки : снқтли أбноءҳму нстҳиӣ , нсоءҳму тақдири аллоҳи ин буд ки : Фонтқмно манеҳам Фأғрқноҳм фӣ ?илем овараданд ки рӯзӣ Ҷабраил омад бар сӯрати мардӣ , ва пурсед аз вай ки : чаҳ гӯйӣ бамурдӣ ки банда Эй дорад , ва ӯро молу ҷоҳ ва неъмат диҳад , он гуҳ бар хоҷаи хеши исёни орад , ва хоҳад ки бар вай меҳтар шавад ? фиръавн гуфт : ҷзоء вай онаст ки ӯро боби кашанд . Аз ҳазрати иззат фармон омад : эй Ҷабраили ин фатвои гӯши дор то он рӯз ки гӯйӣ : олону қади ъсит қабл ? ! қоли Мӯсои лқўмаҳи астъинўои биллоҳу асбрўои Мӯсои қавми худро иршод кард ки : шумо даст дар ҳабли исмати аллоҳи занед , ва аз нусрату неъмати вай навмед мабошед , ва бар змони вай такя кунед , ки вай гуфта : кони ҳқои ълинои насри алмؤмнин , ва дар ҳамаи ҳоли ёрӣ диҳанда ӯст ёрӣ аз вай хоҳед , ва ғамҳоро фараҷи оранда ва дарҳоро гушоянда ӯст , ва бар блоءи фиръавн сабр кунед то рӯзӣ басар ояду давлати шумо дар расад , моҳи вай дар хусуф уфтад ,у офтоби ъзи шумо аз бурҷи шараф шумо битобад .

قوله تعالی: وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ الایة آن مهجور مملکت، و مطرود درگاه عزّت، و زخم خورده عدل ازل، فرعون بی عون، چون خود را بر مقام عجز بدید، و در کار ملک خود وهن دید، و قبطیان زیادة تمکین از وی طلب میکردند تا بر موسی و قوم وی تطاول جویند و قهر کنند همی گفتند: أَ تَذَرُ مُوسی‌ وَ قَوْمَهُ لِیُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ وَ یَذَرَکَ وَ آلِهَتَکَ؟! آن مدبر را ننگ آمد که قصور قدرت خود بایشان نماید یا بضعف و عجز خود معترف آید، همی زبان تهدید بگشاد که: سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحْیِی نِساءَهُمْ. وی تدبیری همی ساخت بباطل، و اللَّه تقدیری همی کرد بباطن. تدبیر وی این بود که: سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحْیِی، نساءهم و تقدیر اللَّه این بود که: فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ فِی الْیَمِّ آوردند که روزی جبرئیل آمد بر صورت مردی، و پرسید از وی که: چه گویی بمردی که بنده‌ای دارد، و او را مال و جاه و نعمت دهد، آن گه بر خواجه خویش عصیان آرد، و خواهد که بر وی مهتر شود؟ فرعون گفت: جزاء وی آنست که او را بآب کشند. از حضرت عزّت فرمان آمد: ای جبرئیل این فتوی گوش دار تا آن روز که گویی: آلْآنَ وَ قَدْ عَصَیْتَ قَبْلُ؟! قالَ مُوسی‌ لِقَوْمِهِ اسْتَعِینُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا موسی قوم خود را ارشاد کرد که: شما دست در حبل عصمت اللَّه زنید، و از نصرت و نعمت وی نومید مباشید، و بر ضمان وی تکیه کنید، که وی گفته: کانَ حَقًّا عَلَیْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ‌، و در همه حال یاری دهنده اوست یاری از وی خواهید، و غمها را فرج آرنده و درها را گشاینده اوست، و بر بلاء فرعون صبر کنید تا روزی بسر آید و دولت شما در رسد، ماه وی در خسوف افتد، و آفتاب عز شما از برج شرف شما بتابد.

Ъсии рбкми أни иҳлки ъдўкму истхлФкми фии алأрзи Финзри Киеви тъмлўн бар завқи аҳли маърифати адуи ӣнҷо ишоратаст бнФси аммора ки Мустафо ( с ) гуфт : « аъдии ъдўки нФски алтии байни ҷнбик » ,у замин ишоратаст бҷўорҳ ки асли он хокасту марҷаъи он бо хок ,у истхлФкм ишоратаст бадал , ки то нафас намирад дил зинда нагардад .

عَسی‌ رَبُّکُمْ أَنْ یُهْلِکَ عَدُوَّکُمْ وَ یَسْتَخْلِفَکُمْ فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرَ کَیْفَ تَعْمَلُونَ بر ذوق اهل معرفت عدوّ اینجا اشارت است بنفس امّاره که مصطفی (ص) گفت: «اعدی عدوّک نفسک الّتی بین جنبیک»، و زمین اشارت است بجوارح که اصل آن خاک است و مرجع آن با خاک، و یَسْتَخْلِفَکُمْ اشارت است بدل، که تا نفس نمیرد دل زنده نگردد.

Мегуяд : аз лутфи илоҳӣу карам бениҳоят гӯш доред , ки шуморо бар нафаси аммора нусрат диҳад то онро мақҳур кунед ,у роҳи шаҳвату ҳўоءи ботили буи фурӯ бандед . Мстбаҳи нафас хароб доред ,у каъбаи дили ободони нафас асир гардад ,у дил бар ҷавориҳ амир шавад . Нафас дар худ бимираду дили баҳақ зинда шавад . Душман баравад ва дӯст бинозад . Ҳаргиз ки дид ки ошно бо бегона бисозад ? ин чунонаст ки гӯйанд :у аллоҳи мътии алмсӣўлот :

میگوید: از لطف الهی و کرم بی‌نهایت گوش دارید، که شما را بر نفس امّاره نصرت دهد تا آن را مقهور کنید، و راه شهوت و هواء باطل بوی فرو بندید. مصطبه نفس خراب دارید، و کعبه دل آبادان نفس اسیر گردد، و دل بر جوارح امیر شود. نفس در خود بمیرد و دل بحق زنده شود. دشمن برود و دوست بنازد. هرگز که دید که آشنا با بیگانه بسازد؟ این چنان است که گویند: و اللَّه معطی المسئولات:

Сами қол : Финзри Киеви тъмлўн эй : Киеви мърФтки бшкри мо анъми алейк ?у лақади أхзнои оли фиръавни болснини уқубаташон рангоранг омад , ки мухолифаташони лўнолўн буд . Уқубат бақадр хиёнат бошаду мؤохзти бондозаҳи мухолифат . Он чандон балӣоту нкбот аз он оёти муфассалот бар завоҳир эшон кушоданд , ва эшонро дар он меҳнату шиддати бгрдониднду саъбтар уқубатии он буд ки дида ботин надоштанд то дрёФтндӣ ки аз ки боз мондаанд ? ва чаҳ гум кардаанд ?

ثم قال: فَیَنْظُرَ کَیْفَ تَعْمَلُونَ ای: کیف معرفتک بشکر ما انعم علیک؟ وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِینَ عقوبتشان رنگارنگ آمد، که مخالفتشان لونالون بود. عقوبت بقدر خیانت باشد و مؤاخذت باندازه مخالفت. آن چندان بلیّات و نکبات از آن آیات مفصّلات بر ظواهر ایشان گشادند، و ایشان را در آن محنت و شدت بگردانیدند و صعب‌تر عقوبتی آن بود که دیده باطن نداشتند تا دریافتندی که از که باز مانده‌اند؟ و چه گم کرده‌اند؟

Агар эшонро басиратӣ будӣ ё аз ҳақиқати шамае ошноӣ доштандӣ биҷой онкӣ гуфтанд : адъи лнои рбки адъи лно рбно гуфтандӣ , ва бидида ибрати нгрстндӣ , то он ъқўботи сабаби таҳорати эшон будӣ , локин чаҳ суд ки рақами ошноӣ дар азал бар эшон накашиданд ,у ҷузи доғи маҳҷӯрӣ бар эшон наниҳоданд ! ҳар чанд ки оёти қудрат беш диданд аз ҷодаи ҳақиқати давртар афтоданд . Аҳдӣ ки карданд басар набурданд , ва аз худ биўФоиӣ ва бегонагӣ намуданд .

اگر ایشان را بصیرتی بودی یا از حقیقت شمه‌ای آشنایی داشتندی بجای آنکه گفتند: ادْعُ لَنا رَبَّکَ ادع لنا ربّنا گفتندی، و بدیده عبرت نگرستندی، تا آن عقوبات سبب طهارت ایشان بودی، لکن چه سود که رقم آشنایی در ازل بر ایشان نکشیدند، و جز داغ مهجوری بر ایشان ننهادند! هر چند که آیات قدرت بیش دیدند از جاده حقیقت دورتر افتادند. عهدی که کردند بسر نبردند، و از خود بیوفایی و بیگانگی نمودند.

Раб Алъоламин гуфт : Флмои кшФнои анҳуам алрҷзи إлии أҷли ҳам болғўаҳи إзои ҳам инксўни абрмўои алъҳди сами нқзўаҳ ,у қдмўои алъҳди сами рФзўаҳ , комаи қил :

ربّ العالمین گفت: فَلَمَّا کَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلی‌ أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ یَنْکُثُونَ ابرموا العهد ثمّ نقضوه، و قدّموا العهد ثمّ رفضوه، کما قیل: