Қавлаи таъолӣ :у лақади хлқнокми шуморо бёФридими сами сўрнокми он гуҳи шуморо чеҳрҳо нигоштем сами қлнои ллмлоӣкаҳи он гуҳи Фриштгонро гуфтем : асҷдўои лодм суҷуд кунед одамро Фсҷдўои إлои إблис суҷуд карданд магари Иблиси лами икни ман алсоҷдин ( 11 ) ки вай аз суҷуд кунандагон набӯд .

قوله تعالی: وَ لَقَدْ خَلَقْناکُمْ شما را بیافریدیم ثُمَّ صَوَّرْناکُمْ آن گه شما را چهرها نگاشتیم ثُمَّ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ آن گه فریشتگان را گفتیم: اسْجُدُوا لِآدَمَ سجود کنید آدم را فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِیسَ سجود کردند مگر ابلیس لَمْ یَکُنْ مِنَ السَّاجِدِینَ (۱۱) که وی از سجود کنندگان نبود.

Қоли мо мнъки أлои тсҷд аллоҳ гуфт вайро : чаҳ боз дошт туро ки суҷуд накардӣ ? إзи أмртки он гуҳ ки фармудам турои қоли أно хайр манеҳ Иблис гуфт ман баам азуи хлқтнии ман нори маро ки бёФридӣ аз оташи бёФридӣу хилқатаи ман тин ( 12 )у вайро аз гули офаридӣ .

قالَ ما مَنَعَکَ أَلَّا تَسْجُدَ اللَّه گفت وی را: چه باز داشت ترا که سجود نکردی؟ إِذْ أَمَرْتُکَ آن گه که فرمودم ترا قالَ أَنَا خَیْرٌ مِنْهُ ابلیس گفت من به‌ام ازو خَلَقْتَنِی مِنْ نارٍ مرا که بیافریدی از آتش بیافریدی وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِینٍ (۱۲) و وی را از گل آفریدی.

Қоли Фоҳбт минҳо гуфт : акнӯн пас фурӯи шӯ аз осмони Фмои икўни лаки أни тткбри фӣҳо ки наёяд туро ва нарасад ки гардан кашӣ кунӣ ва дар осмон бошӣ Фохрҷи إнки ман алсоғрин ( 13 ) аз биҳишти беруни шӯи ту аз кам омадагонии хор ва аз пасон .

قالَ فَاهْبِطْ مِنْها گفت: اکنون پس فرو شو از آسمان فَما یَکُونُ لَکَ أَنْ تَتَکَبَّرَ فِیها که نیاید ترا و نرسد که گردن کشی کنی و در آسمان باشی فَاخْرُجْ إِنَّکَ مِنَ الصَّاغِرِینَ (۱۳) از بهشت بیرون شو تو از کم آمدگانی خوار و از پسان.

Қоли أнзрнӣ Иблис гуфт : диранги даҳ марои إлии явми ибъсўн ( 14 ) то он рӯз ки одаму фарзандонро бронгизоннди пас маргӣ .

قالَ أَنْظِرْنِی ابلیس گفت: درنگ ده مرا إِلی‌ یَوْمِ یُبْعَثُونَ (۱۴) تا آن روز که آدم و فرزندان را برانگیزانند پس مرگی.

Қоли إнки ман алмнзрин ( 15 ) аллоҳ гуфт ту аз диранги додгонӣ .

قالَ إِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرِینَ (۱۵) اللَّه گفت تو از درنگ دادگانی.

Қоли Фбмои أғўитнӣ Иблис гуфт : пас акнӯн бончаҳи маро бероҳ кардӣ лأқъдни ?лаами сротки алмстқим ( 16 ) эшонро дар роҳи рост ту нишинам ва дар гузари эшон .

قالَ فَبِما أَغْوَیْتَنِی ابلیس گفت: پس اکنون بآنچه مرا بی‌راه کردی لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَکَ الْمُسْتَقِیمَ (۱۶) ایشان را در راه راست تو نشینم و در گذر ایشان.

Сами лотинҳми он гуҳи даройам боишон ман байни أидиҳм ва ман хлФҳм аз пеши эшон ва аз пас эшону ани أимонҳму ани шмоӣлҳм ва аз рости эшон ва аз чапи эшону лои тҷди أксрҳми шокирин ( 17 )у бештари эшонро сипоси дору манъам шинос наёбӣ .

ثُمَّ لَآتِیَنَّهُمْ آن گه درآیم بایشان مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ از پیش ایشان و از پس ایشان وَ عَنْ أَیْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ و از راست ایشان و از چپ ایشان وَ لا تَجِدُ أَکْثَرَهُمْ شاکِرِینَ (۱۷) و بیشتر ایشان را سپاس‌دار و منعم شناس نیابی.

Қоли ахрҷи минҳо аллоҳ гуфт : беруни шӯ аз биҳишту осмони мзؤмои накӯҳида ва ношоист карда мдҳўрои ронда ва давр карда . Лмн тбък манеҳам ҳар ки бар пай ту бияёд аз эшон лأмлأни ҷаҳаннами мнкми أҷмъин ( 18 ) ночора пар кунам дӯзахро аз шумо ҳамагон .

قالَ اخْرُجْ مِنْها اللَّه گفت: بیرون شو از بهشت و آسمان مَذْؤُماً نکوهیده و ناشایست کرده مَدْحُوراً رانده و دور کرده. لَمَنْ تَبِعَکَ مِنْهُمْ هر که بر پی تو بیاید از ایشان لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْکُمْ أَجْمَعِینَ (۱۸) ناچاره پر کنم دوزخ را از شما همگان.