Қавлаи таъолӣ :у ахтори Мӯсои қавмаи баргузеди Мӯсо аз қавми худ сабъин рҷлои ҳафтод марди лмиқотнои ҳангомиро ки номзад карда будем Флмои أхзтҳми алрҷФаҳ чун зилзилау сиҳаҳи Ҷабраили эшонро гирифт ва марданд қоли раб Мӯсо гуфт худованди ман ! луи шӣт агар хостии ту أҳлктҳми ман қабл эшонро дар хонаҳо ҳалок кардӣ пеш аз ин ,у إёӣу маро бо эшон أи тҳлкно меҳалок кунӣ моро бмои феъли алсФҳоءи мнои бончаҳи нодонӣ чанд карданд аз мо إни ҳаии إло Фтнтк нест ин бўдниҳо ки май буд магари озмоиши ту тзли баҳои ман тшоء гумроҳ кунӣ бон ӯро ки хоҳӣу тҳдии ман тшоءу роҳи намоеи бон ӯро ки хоҳии أнти влинои худованди мое меҳрбону ёри мое ФоғФр лно биёмурз мороу арҳмно ва бибахшоӣ бар моу أнти хайри алғоФрин ( 155 ) ва ту беҳтари омрзгоронӣ .

قوله تعالی: وَ اخْتارَ مُوسی‌ قَوْمَهُ برگزید موسی از قوم خود سَبْعِینَ رَجُلًا هفتاد مرد لِمِیقاتِنا هنگامی را که نامزد کرده بودیم فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ چون زلزله و صیحه جبرئیل ایشان را گرفت و مردند قالَ رَبِّ موسی گفت خداوند من! لَوْ شِئْتَ اگر خواستی تو أَهْلَکْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ ایشان را در خانه‌ها هلاک کردی پیش از این، وَ إِیَّایَ و مرا با ایشان أَ تُهْلِکُنا می هلاک کنی ما را بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا بآنچه نادانی چند کردند از ما إِنْ هِیَ إِلَّا فِتْنَتُکَ نیست این بودنیها که می‌بود مگر آزمایش تو تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ گمراه کنی بآن او را که خواهی وَ تَهْدِی مَنْ تَشاءُ و راه نمایی بآن او را که خواهی أَنْتَ وَلِیُّنا خداوند مایی مهربان و یار مایی فَاغْفِرْ لَنا بیامرز ما را وَ ارْحَمْنا و ببخشای بر ما وَ أَنْتَ خَیْرُ الْغافِرِینَ (۱۵۵) و تو بهتر آمرزگارانی.

Ва актби лно ва банавис моро ва воҷиб кун фии ҳзаҳи алднёи ҳасанаи дарин гетии некуӣу фии алохраҳ ва дар он гетии ҳам إнои ҳднои إлики мо бтў боз гаштем ва бар ту бози омадеми қол худованд гуфт : азобии أсиб ба ман أшоءи азоб ман онаст ки май расонами он бонкаҳ худ хоҳаму раҳматии вусъати кули шайъи ءу бахшоиши ман худ расидааст баҳри чизи Фсأктбҳои фароҳами орми фардои қиёмати он раҳмату воҷиби гардонами ллзини итқўни эшонро ки аз ширк мепарҳезанд ва аз хашму азоб ман мепарҳезанду иؤтўни алзкоаҳу зкоаҳ мол медиҳанду аллазӣнаи ҳам боётнои иؤмнўн ( 156 ) ва эшон ки бсхнони мигрўнд .

وَ اکْتُبْ لَنا و بنویس ما را و واجب کن فِی هذِهِ الدُّنْیا حَسَنَةً درین گیتی نیکویی وَ فِی الْآخِرَةِ و در آن گیتی هم إِنَّا هُدْنا إِلَیْکَ ما بتو باز گشتیم و بر تو باز آمدیم قالَ خداوند گفت: عَذابِی أُصِیبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ عذاب من آنست که می‌رسانم آن بآنکه خود خواهم وَ رَحْمَتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ‌ءٍ و بخشایش من خود رسیده است بهر چیز فَسَأَکْتُبُها فراهم آرم فردای قیامت آن رحمت و واجب گردانم لِلَّذِینَ یَتَّقُونَ ایشان را که از شرک می‌پرهیزند و از خشم و عذاب من می‌پرهیزند وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ و زکاة مال می‌دهند وَ الَّذِینَ هُمْ بِآیاتِنا یُؤْمِنُونَ (۱۵۶) و ایشان که بسخنان میگروند.

Аллазӣнаи итбъўн алрасул эшон ки пай мебаранд бойени фиристода алнабӣ алأмии пайғомбари уммии нодабири алзии иҷдўнаҳи мктўбо ӯ ки меёбанд аҳли китобин мктўбои набиштаи сифати номи ваии ъндҳми фии алтўроаҳу алإнҷили бнздики эшон дар тўроаҳу Инҷили иأмрҳми болмърўФи эшонро миФрмоиди бмърўФу инҳоҳми ани алмнкр мебоз занад эшонро аз мункиру иҳли ?лаами алтиботу ҳалол ва кушода мекунад эшонро покӣҳоу иҳрми алайҳими алхбоӣсу ҳаром ва баста мекунад бар эшон плидиҳоу изъи анҳуам إсрҳм ва аз эшон фурӯи минҳд аз он борҳои гарону алأғлоли алтии канти алайҳим ва он ғулҳо ва корҳои сахт ки бар банӣ Исроил буд пеши азин ( 1 ) Фолзини омнўо ба эшон ки бгрўиднд бовау ъзрўаҳ ва озарм доранд ӯроу бузургу нсрўаҳ ва ёрӣ диҳанд ӯроу атбъўои алнўри алзии أнзли маъаа ва пай баранд бони нур ки фурӯ омад бо ӯ أўлӣки ҳам алмФлҳўн ( 157 ) пирӯз омадагон эшонанд .

الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ ایشان که پی می‌برند باین فرستاده النَّبِیَّ الْأُمِّیَّ پیغامبر امّی نادبیر الَّذِی یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً او که مییابند اهل کتابین مَکْتُوباً نبشته صفت نام وی عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِیلِ بنزدیک ایشان در توراة و انجیل یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ایشان را میفرماید بمعروف وَ یَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ می‌باز زند ایشان را از منکر وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ و حلال و گشاده میکند ایشان را پاکیها وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِثَ و حرام و بسته میکند بر ایشان پلیدیها وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ و از ایشان فرو مینهد از آن بارهای گران وَ الْأَغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ و آن غلّها و کارهای سخت که بر بنی اسرائیل بود پیش ازین (۱) فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ ایشان که بگرویدند باو وَ عَزَّرُوهُ و آزرم دارند او را و بزرگ وَ نَصَرُوهُ و یاری دهند او را وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنْزِلَ مَعَهُ و پی برند بآن نور که فرو آمد با او أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (۱۵۷) پیروز آمدگان ایشانند.

Қул бигӯӣ расӯли ман ! ё أиҳои аннос эй мардумон ! إнии расӯли аллоҳи إликми ҷмиъои ман фиристодаи хдооми бшмои ҳамагони алзии ?лаи малики алсмоўоту алأрзи фиристодаи он худоӣ ки ӯ рости подшоҳии осмону замини лои إлаҳи إло ҳў нест худои магар ӯ яҳёу имити мурдаро зинда мекунаду зиндаро мемеронад Фомнўои биллоҳу расӯлаи бгрўиди бхдоӣу брсўл ӯ алнабӣ алأмии пайғомбари уммии алзии иؤмни биллоҳ ӯ ки бгрўидаҳаст бхдоӣу калимотау бсхнони вайу атбъўаҳ ва бар пай ӯ истед лълкми тҳтдўн ( 158 ) магар бар роҳ рост монед .

قُلْ بگوی رسول من! یا أَیُّهَا النَّاسُ ای مردمان! إِنِّی رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعاً من فرستاده خداام بشما همگان الَّذِی لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فرستاده آن خدایی که او راست پادشاهی آسمان و زمین لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نیست خدایی مگر او یُحیِی وَ یُمِیتُ مرده را زنده میکند و زنده را می‌میراند فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ بگروید بخدای و برسول او النَّبِیِّ الْأُمِّیِّ پیغامبر امّی الَّذِی یُؤْمِنُ بِاللَّهِ او که بگرویده است بخدای وَ کَلِماتِهِ و بسخنان وی وَ اتَّبِعُوهُ و بر پی او ایستید لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ (۱۵۸) مگر بر راه راست مانید.