Қавлаи таъолӣ :у إзи أхз рбк гирифт худои ту ман банӣ одам аз фарзандони одами ман зҳўрҳм аз пуштҳои эшон зритҳми фарзандони эшону أшҳдҳми алии أнФсҳм ва эшонро гувоҳ гирифт бар эшон أи лсти брбкм наам ман худованди шумо ? қолўои балии эшон посух доданд ореи туе худованди мо шҳднои гувоҳ будем бар эшон أни тқўлўои явми алқёмаҳ то нгўинди рӯзи растохези إнои кнои ани ҳозои ғофилин ( 172 ) ки мо азин иқрору гувоҳии ноогоҳ будем .

قوله تعالی: وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ گرفت خدای تو مِنْ بَنِی آدَمَ از فرزندان آدم مِنْ ظُهُورِهِمْ از پشتهای ایشان ذُرِّیَّتَهُمْ فرزندان ایشان وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی‌ أَنْفُسِهِمْ و ایشان را گواه گرفت بر ایشان أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ نه‌ام من خداوند شما؟ قالُوا بَلی‌ ایشان پاسخ دادند آری تویی خداوند ما شَهِدْنا گواه بودیم بر ایشان أَنْ تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیامَةِ تا نگویند روز رستاخیز إِنَّا کُنَّا عَنْ هذا غافِلِینَ (۱۷۲) که ما ازین اقرار و گواهی ناآگاه بودیم.

أўи тқўлўо ё гӯйанд пасинони эшон إнмои أшрки обоؤнои ман қабл ки падарони пешинони мо анбозон гирифтанд бо ту пеш аз моу кнои зуррияи ман бъдҳм ва мо фарзандони эшон будем пас аз эшон أи Фтҳлкнои пас акнӯн моро меҳалок кунӣ ва азоб кунӣ ? бмои феъли алмбтлўн ( 173 ) бончаҳи каҷ корон карданду нобакорони пеш аз мо .

أَوْ تَقُولُوا یا گویند پسینان ایشان إِنَّما أَشْرَکَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ که پدران پیشینان ما انبازان گرفتند با تو پیش از ما وَ کُنَّا ذُرِّیَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ و ما فرزندان ایشان بودیم پس از ایشان أَ فَتُهْلِکُنا پس اکنون ما را می‌هلاک کنی و عذاب کنی؟ بِما فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ (۱۷۳) بآنچه کج‌کاران کردند و نابکاران پیش از ما.

Ва кзлк нафасл алоёти чунин тафсил медиҳем ва май бози гшоӣиму росту дурусту пайдо май бози нмоӣими гуфтҳо ва кардаҳои хешу лълҳми ирҷъўн ( 174 ) ва то магари эшон боз оянд аз роҳи каҷ бо роҳи рост .

وَ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ چنین تفصیل میدهیم و می‌باز گشائیم و راست و درست و پیدا می‌باز نمائیم گفتها و کرده‌های خویش وَ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ (۱۷۴) و تا مگر ایشان باز آیند از راه کج با راه راست.

Ва атли алайҳим ва бар эшон хон нбأи алзии отиноаҳи оётнои хабари он мард ки ӯро додеми суханони хеши Фонслхи минҳо берун шуд ӯ аз он чу мор аз пӯсти Фأтбъаҳи алшитони пас худ фаро кард ӯро деви факони ман алғоўин ( 175 ) то аз бироҳони гашт .

وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ و بر ایشان خوان نَبَأَ الَّذِی آتَیْناهُ آیاتِنا خبر آن مرد که او را دادیم سخنان خویش فَانْسَلَخَ مِنْها بیرون شد او از آن چو مار از پوست فَأَتْبَعَهُ الشَّیْطانُ پس خود فرا کرد او را دیو فَکانَ مِنَ الْغاوِینَ (۱۷۵) تا از بیراهان گشت.

Ва луи шӣно ва агар хостем лрФъноаҳи баҳои брдоштимӣ бо он оёту илму локинаи أхлди إлии алأрзи локини он мард бо замин бинишаст ва бо ин ҷаҳонгароӣаду атбъи ҳавоа ва бар пай боист хеш рафт Фмслаҳи кмсли алклб мисли ӯ рост чун мисли сагаст إни таҳаммули алайҳ агар биравӣ ҳамлаи барӣу вайро бар тохтани дории илҳси забон аз даҳани беруни афканди أўи ттркаҳ ё аз ваии бози шӯии илҳси ҳам забон аз даҳани беруни афканди злк мисли алқўми ин мисли он мардаст ва мисли он касони аллазӣнаи кзбўои боётнои эшон ки суханони мо бдрўғ фаро доштанд Фоқсси алқсс ва бар эшон хон қиссаҳоӣ лълҳми итФкрўн ( 176 ) то магари эшон дрондишнд .

وَ لَوْ شِئْنا و اگر خواستیم لَرَفَعْناهُ بِها برداشتیمی با آن آیات و علم وَ لکِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَی الْأَرْضِ لکن آن مرد با زمین بنشست و با این جهان گرائید وَ اتَّبَعَ هَواهُ و بر پی بایست خویش رفت فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ مثل او راست چون مثل سگ است إِنْ تَحْمِلْ عَلَیْهِ اگر بروی حمله بری و وی را بر تاختن داری‌ یَلْهَثْ زبان از دهن بیرون افکند أَوْ تَتْرُکْهُ یا از وی باز شوی یَلْهَثْ هم زبان از دهن بیرون افکند ذلِکَ مَثَلُ الْقَوْمِ این مثل آن مرد است و مثل آن کسان الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا ایشان که سخنان ما بدروغ فرا داشتند فَاقْصُصِ الْقَصَصَ و بر ایشان خوان قصه‌هایی لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ (۱۷۶) تا مگر ایشان دراندیشند.

Соءи Маслан бдсону бад мисланд алқўми аллазӣнаи кзбўои боётнои он гуруҳ ки бдрўғ фаро доштанд суханони моу أнФсҳми конўои излмўн ( 177 ) ва бар хештан меситам карданд .

ساءَ مَثَلًا بدسان و بد مثل‌اند الْقَوْمُ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا آن گروه که بدروغ فرا داشتند سخنان ما وَ أَنْفُسَهُمْ کانُوا یَظْلِمُونَ (۱۷۷) و بر خویشتن می‌ستم کردند.

Ман иҳди аллоҳ ҳар ки роҳ намӯд аллоҳ ӯро Фҳўи алмҳтдӣ бар роҳ рост ӯст ва ман излл ва ҳар ки бироаҳ кард аллоҳи вайро Фأўлӣки ҳам алхосрўн ( 178 ) эшонанд ки зиёнкоронанд .

مَنْ یَهْدِ اللَّهُ هر که راه نمود اللَّه او را فَهُوَ الْمُهْتَدِی بر راه راست اوست وَ مَنْ یُضْلِلْ و هر که بیراه کرد اللَّه وی را فَأُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ (۱۷۸) ایشان‌اند که زیانکاران‌اند.

Ва лақади зрأнои лҷҳнм ва офаридем мо дӯзахро ксирои ман алҷну алإнси фаровонӣ аз париёну одамиёни ?лаами қулӯби эшонро дилҳоеаст лои иФқҳўни баҳо ки бони ҳақи дрнёбнду ?лаами أъин ва эшонро чашмҳоеаст лои ибсрўни баҳо ки ҳақи бон на бенанду ?лаами озон ва эшонро гӯшҳоеаст лои исмъўни баҳо ки бони ҳақи бншнўнди أўлӣки колأнъоми эшон ҳамчун сутуронанд бали ҳам أзл на рост чун сутур балки гумроҳтар аз сутури أўлӣки ҳам алғоФлўн ( 179 ) эшонанд ки аз ҳақу роҳи он ғофилонанд .

وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ و آفریدیم ما دوزخ را کَثِیراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ فراوانی از پریان و آدمیان لَهُمْ قُلُوبٌ ایشان را دلهایی است لا یَفْقَهُونَ بِها که بآن حق درنیابند وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ و ایشان را چشمهایی است لا یُبْصِرُونَ بِها که حق بآن نه بینند وَ لَهُمْ آذانٌ و ایشان را گوشهایی است لا یَسْمَعُونَ بِها که بآن حق بنشنوند أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ ایشان همچون ستوران‌اند بَلْ هُمْ أَضَلُّ نه راست چون ستور بلکه گمراه‌تر از ستور أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ (۱۷۹) ایشان‌اند که از حق و راه آن غافلان‌اند.