Қавлаи таъолӣ :у ллаҳи алأсмоءи алҳснии худоироаст номҳои некӯи Фодъўаҳ баҳо хонед ӯро бону зрўои аллазӣнаи илҳдўни фии أсмоӣаҳ ва гузоред эшонро ки каж мераванд дар номҳои ӯ сиҷзўни мо конўои иъмлўн ( 180 ) оре подош диҳанд эшонро бсзоӣ ончӣ мекарданд .

قوله تعالی: وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنی‌ خدای را است نامهای نیکو فَادْعُوهُ بِها خوانید او را بآن وَ ذَرُوا الَّذِینَ یُلْحِدُونَ فِی أَسْمائِهِ و گذارید ایشان را که کژ میروند در نامهای او سَیُجْزَوْنَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ (۱۸۰) آری پاداش دهند ایشان را بسزای آنچه میکردند.

Ва ммни хлқнои أмаҳ ва аз офарӣдаи мо гуруҳеаст иҳдўни болҳқ ки роҳи намоянди баҳақ ва ба иъдлўн ( 181 ) ва дод мекунанд бон .

وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ و از آفریده ما گروهی است یَهْدُونَ بِالْحَقِّ که راه نمایند بحق وَ بِهِ یَعْدِلُونَ (۱۸۱) و داد میکنند بآن.

Ва аллазӣнаи кзбўои боётно ва эшон ки бдрўғ фаро доштанд суханони мо снстдрҷҳм бар эшон даройем ббии роҳ кардан ва кин кашӣдан пораи пора бе шитоби ман ҳайси лои иълмўн ( 182 ) аз онҷое ки ндонанд .

وَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا و ایشان که بدروغ فرا داشتند سخنان ما سَنَسْتَدْرِجُهُمْ بر ایشان درآییم ببی راه کردن و کین کشیدن پاره پاره بی‌شتاب مِنْ حَیْثُ لا یَعْلَمُونَ (۱۸۲) از آنجایی که ندانند.

Ва أмлии ?лааму диранги даҳуми эшонро إни кидии матин ( 183 ) ки сози ман дрўохаст .

وَ أُمْلِی لَهُمْ و درنگ دهم ایشان را إِنَّ کَیْدِی مَتِینٌ (۱۸۳) که ساز من درواخ است.

أу лам итФкрўо наяндешанд мо бсоҳбҳми ман ҷинаи бойени марди эшон аз девонагии ҳеҷ чиз нест إни ҳўи إлои нзири мубин ( 184 ) нест ӯ магари бими намоеи ошкоро .

أَ وَ لَمْ یَتَفَکَّرُوا نیندیشند ما بِصاحِبِهِمْ مِنْ جِنَّةٍ باین مرد ایشان از دیوانگی هیچ چیز نیست إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِیرٌ مُبِینٌ (۱۸۴) نیست او مگر بیم نمایی آشکارا.

أу лами инзрўои дрннгрнди фии малакӯти алсмоўоту алأрз дар ончӣ аз нишонҳои подшоҳӣ худост дар осмонҳо ва заминҳо ? ва мо халқи аллоҳи ман шайъи ءу ончии худои офарид аз ҳар чаҳ офариду أни ъсии أни икўни қади ақтрби أҷлҳм ва дар нанигаранд бондишаҳи хеш ки магар чунонаст ки аҷали эшону ҳангоми саранҷоми эшон наздик омад Фбأии ҳадиси баъдаи иؤмнўн ( 185 ) бкдоми сухани пас сухан худоӣ мебихоҳанд гаравид ? !

أَ وَ لَمْ یَنْظُرُوا درننگرند فِی مَلَکُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ در آنچه از نشانهای پادشاهی خداست در آسمانها و زمینها؟ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَیْ‌ءٍ و آنچه خدای آفرید از هر چه آفرید وَ أَنْ عَسی‌ أَنْ یَکُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ و در ننگرند باندیشه خویش که مگر چنان است که اجل ایشان و هنگام سرانجام ایشان نزدیک آمد فَبِأَیِّ حَدِیثٍ بَعْدَهُ یُؤْمِنُونَ (۱۸۵) بکدام سخن پس سخن خدای می‌بخواهند گروید؟!

Ман излли аллоҳ ҳар кас ки аллоҳи вайро гумроҳ кард Флои ҳодии ?ла роҳнамоӣ нест вайроу изрҳми фии тғёнҳм ва гузорем эшонро дар гзоФкории эшон иъмҳўн ( 186 ) то бесомон май раванд ва дар ношинохт мебошанд .

مَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ هر کس که اللَّه وی را گمراه کرد فَلا هادِیَ لَهُ راهنمایی نیست وی را وَ یَذَرُهُمْ فِی طُغْیانِهِمْ و گذاریم ایشان را در گزافکاری ایشان یَعْمَهُونَ (۱۸۶) تا بی‌سامان می‌روند و در ناشناخت می‌باشند.

Исӣлўнки ани алсоъаҳ май пурсанади туро аз растохези أёни мрсоҳо кӣаст бпоӣ кардан ону падед овардан он ? қул إнмо илмҳо ъанд рабӣ бигӯӣ донистани ҳангоми он бнздики худованд манаст лои иҷлиҳои лўқтҳои إлои ҳў пайдо накунад онро бар ҳангоми он магар ӯ сиқлат гарон шуд фии алсмоўоту алأрз бар доноёни осмону замини лои тأтикми إло бғтаҳ наёяд бшмои магар ногоҳе исӣлўнк май пурсанади турои кأнки ҳФии анҳо гӯйӣ ки пас донои бкӣии он қул إнмо илмҳо ъанд аллоҳи гӯии дониши он бнздик худоӣасту локини أксри анноси лои иълмўн ( 187 ) локини бештар мардумон намедонанд .

یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ می‌پرسند ترا از رستاخیز أَیَّانَ مُرْساها کی است بپای کردن آن و پدید آوردن آن؟ قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّی بگوی دانستن هنگام آن بنزدیک خداوند من است لا یُجَلِّیها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ پیدا نکند آن را بر هنگام آن مگر او ثَقُلَتْ گران شد فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ بر دانایان آسمان و زمین لا تَأْتِیکُمْ إِلَّا بَغْتَةً نیاید بشما مگر ناگاهی یَسْئَلُونَکَ می‌پرسند ترا کَأَنَّکَ حَفِیٌّ عَنْها گویی که پس دانایی بکئی آن قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ گوی دانش آن بنزدیک خدای است وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ (۱۸۷) لکن بیشتر مردمان نمی‌دانند.

Қул лои أмлки лнФсӣ гӯй надорам ману бадаст ман нест ва натавонам хештанро нФъоу лои зро на суд ва на зиёни إлои мо шоءи аллоҳи магари ончии худои хосту луи канти أълми алғиб ва агар ман ғайби донстмӣ ва бӯданӣ нобӯда анизи лостксрти ман алхирпазира некӣ боз шудӣ то бон раседӣ ва мо мусинии алсўء ва аз пой бало бархестӣ то бмн нараседӣ إни أнои إлои нзир ва бшир нестам ман магар бим намой шодии расони лқўми иؤмнўн ( 188 ) гуруҳеро ки бпиғом аллоҳ мегараванд .

قُلْ لا أَمْلِکُ لِنَفْسِی گوی ندارم من و بدست من نیست و نتوانم خویشتن را نَفْعاً وَ لا ضَرًّا نه سود و نه زیان إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ مگر آنچه خدای خواست وَ لَوْ کُنْتُ أَعْلَمُ الْغَیْبَ و اگر من غیب دانستمی و بودنی نابوده انیز لَاسْتَکْثَرْتُ مِنَ الْخَیْرِ پذیره نیکی باز شدی تا بآن رسیدی وَ ما مَسَّنِیَ السُّوءُ و از پای بلا برخاستی تا بمن نرسیدی إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِیرٌ وَ بَشِیرٌ نیستم من مگر بیم نمای شادی رسان لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ (۱۸۸) گروهی را که بپیغام اللَّه می‌گروند.