Қавлаи таъолӣ : ҳўи алзии хлқкми ман нафаси воҳидаи аллоҳ ӯаст ки бёФриди шуморо аз як тану ҷаъли минҳои завҷҳо ва он як танро ҷуфти офариди ҳам аз ваии лискни إлиҳои онро то ором гирад бо ӯ Флмои тғшоҳо чун бон зан расед одами ҳамлати ҳмло хФиФо барграфт он зани бории сабки Фмрт ба бирафт он зан бо он оби Флмои أсқлт чун он зан гарон шуд даъвои аллоҳи рбҳмои хонданди худованди хешро ва гуфтанд : лӣни отитнои солҳо агар моро фарзандии диҳии рости лнкўнни ман алшокрин ( 189 ) ночор аз спосдорон бошем .

قوله تعالی: هُوَ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ اللَّه او است که بیافرید شما را از یک تن وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها و آن یک تن را جفت آفرید هم از وی لِیَسْکُنَ إِلَیْها آن را تا آرام گیرد با او فَلَمَّا تَغَشَّاها چون بآن زن رسید آدم حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِیفاً برگرفت آن زن باری سبک فَمَرَّتْ بِهِ برفت آن زن با آن آب فَلَمَّا أَثْقَلَتْ چون آن زن گران شد دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُما خواندند خداوند خویش را و گفتند: لَئِنْ آتَیْتَنا صالِحاً اگر ما را فرزندی دهی راست لَنَکُونَنَّ مِنَ الشَّاکِرِینَ (۱۸۹) ناچار از سپاسداران باشیم.

Флмои отоҳмои солҳо чун аллоҳи эшонро он фарзанд бидод поки сӯрати рости андоми ҷълои ?лаи шуракои вайро анбоз ниҳоданд Фимои отоҳмо дар он фарзанд ки аллоҳи эшонро дода буд Фтъолии аллоҳи ъмои ишркўн ( 190 ) худои бартару поктар аз онаст ки он анбоз ки эшон мигўинд дар вай расад .

فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً چون اللَّه ایشان را آن فرزند بداد پاک صورت راست اندام جَعَلا لَهُ شُرَکاءَ وی را انباز نهادند فِیما آتاهُما در آن فرزند که اللَّه ایشان را داده بود فَتَعالَی اللَّهُ عَمَّا یُشْرِکُونَ (۱۹۰) خدای برتر و پاک‌تر از آن است که آن انباز که ایشان میگویند در وی رسد.

أи ишркўни анбозони мигирнд бо худои мо лои ихлқи шиӣои онкии ҳеҷ чизи нёФринд ва ҳам ихлқўн ( 191 ) ва он анбозони худ офаридагонанд .

أَ یُشْرِکُونَ انبازان میگیرند با خدای ما لا یَخْلُقُ شَیْئاً آنکه هیچ چیز نیافریند وَ هُمْ یُخْلَقُونَ (۱۹۱) و آن انبازان خود آفریدگان‌اند.

Ва лои исттиъўни ?лаами нсро ва он парастидагон эшон натавонанд ки эшонро ёрӣ кунанду лои أнФсҳми инсрўн ( 193 ) ва натавонанд ки хештанро ёрӣ диҳанд .

وَ لا یَسْتَطِیعُونَ لَهُمْ نَصْراً و آن پرستیدگان ایشان نتوانند که ایشان را یاری کنند وَ لا أَنْفُسَهُمْ یَنْصُرُونَ (۱۹۳) و نتوانند که خویشتن را یاری دهند.

Ва إни тдъўҳми إлии алҳдӣ ва агар ин анбозгиронро бо роҳ рост хонед лои итбъўкм аз паии шумо нёинди сўоءи алайкум яксонаст бар шумо أи дъўтмўҳм ки хонед эшонро أми أнтми сомтўн ( 193 ) ё хомӯш бошед .

وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَی الْهُدی‌ و اگر این انبازگیران را با راه راست خوانید لا یَتَّبِعُوکُمْ از پی شما نیایند سَواءٌ عَلَیْکُمْ یکسان است بر شما أَ دَعَوْتُمُوهُمْ که خوانید ایشان را أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ (۱۹۳) یا خاموش باشید.

إни аллазӣнаи тдъўни ман дуни аллоҳи ӣнон ки мехонед фурӯд аз аллоҳи бхдоиии ибоди أмсолкми ҳама рҳигонанд чун шумо Фодъўҳм хонед эшонро Флистҷибўои лакам то посух кунанд шуморо إни кантами содиқин ( 194 ) агар май рости гўӣид .

إِنَّ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ اینان که میخوانید فرود از اللَّه بخدایی عِبادٌ أَمْثالُکُمْ همه رهیگان‌اند چون شما فَادْعُوهُمْ خوانید ایشان را فَلْیَسْتَجِیبُوا لَکُمْ تا پاسخ کنند شما را إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ (۱۹۴) اگر می‌راست گوئید.

أи ?лаами أрҷли эшонро пойҳо ҳаст имшўни баҳо ки раванди бон ? أми ?лаами أид ё эшонро дастҳо ҳаст ибтшўни баҳо ки даст зананд бон ? أми ?лаами أъин ё эшонро чашмҳоаст ибсрўни баҳо ки бенанди бон ? أми ?лаами озон ё эшонро гӯшҳоаст исмъўни баҳо ки шунаванд бон ? қул адъўо шркоءкм бигӯ ин анбози гирифтагони хешро хонед сами кидўни Флои тнзрўн ( 195 ) он гуҳ бо ман кушеду маро диранг надаед .

أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ ایشان را پایها هست یَمْشُونَ بِها که روند بآن؟ أَمْ لَهُمْ أَیْدٍ یا ایشان را دستها هست یَبْطِشُونَ بِها که دست زنند بآن؟ أَمْ لَهُمْ أَعْیُنٌ یا ایشان را چشمها است یُبْصِرُونَ بِها که بینند بآن؟ أَمْ لَهُمْ آذانٌ یا ایشان را گوشها است یَسْمَعُونَ بِها که شنوند بآن؟ قُلِ ادْعُوا شُرَکاءَکُمْ بگو این انباز گرفتگان خویش را خوانید ثُمَّ کِیدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ (۱۹۵) آن گه با من کوشید و مرا درنگ ندهید.

إни велеи аллоҳи худои ман аллоҳаст алзӣ назул алкитоб ӯ ки фурӯ фиристод номау ҳўи итўлии алсолҳин ( 196 ) ва ӯст корпазиру кори сози некон .

إِنَّ وَلِیِّیَ اللَّهُ خدای من اللَّه است الَّذِی نَزَّلَ الْکِتابَ او که فرو فرستاد نامه وَ هُوَ یَتَوَلَّی الصَّالِحِینَ (۱۹۶) و اوست کارپذیر و کار ساز نیکان.

Ва аллазӣнаи тдъўни ман дуна ва эшон ки худоӣ мехонед фурӯди азуи лои исттиъўн нсркм натавонанд ёрӣ додан шумо ва на рӯзӣ додан шумоу лои أнФсҳми инсрўн ( 197 ) ва натавонанд ки танҳои хешро ёрӣ диҳанд .

وَ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ و ایشان که خدای میخوانید فرود ازو لا یَسْتَطِیعُونَ نَصْرَکُمْ نتوانند یاری دادن شما و نه روزی دادن شما وَ لا أَنْفُسَهُمْ یَنْصُرُونَ (۱۹۷) و نتوانند که تنهای خویش را یاری دهند.

Ва إни тдъўҳми إлии алҳдӣ ва агар шумо ки гиравидагонед эшонро ки мушриконанд бо роҳ хонед ло исмъўо нашунаванду троҳми инзрўни إлик ва эшонро бинӣ менигаранд дар ту ва ҳам лои ибсрўн ( 198 )у бнмии бенанд .

وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَی الْهُدی‌ و اگر شما که گرویدگان‌اید ایشان را که مشرکان‌اند با راه خوانید لا یَسْمَعُوا نشنوند وَ تَراهُمْ یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ و ایشان را بینی می‌نگرند در تو وَ هُمْ لا یُبْصِرُونَ (۱۹۸) و بنمی بینند.