Қавлаи таъолӣ : хзи алъФўи осони фарои гири кори мардумону أмри болърФу бникўкории фармои эшонроу أързи ани алҷоҳлин ( 199 ) ва рӯй гардону фурӯи гузори нодонон .

قوله تعالی: خُذِ الْعَفْوَ آسان فرا گیر کار مردمان وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ و بنیکوکاری فرمای ایشان را وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِینَ (۱۹۹) و روی گردان و فرو گذار نادانان.

Ва إмои инзғнки ман алшитон ва ҳар гуҳ ки басари брдоро аз деви турои назъ басар бардоштанӣу сбксор кардании Фостъзи биллоҳи фарёди хоҳи бхдои إнаҳи самиъи алӣам ( 200 ) ки ӯ шунавоӣаст доно .

وَ إِمَّا یَنْزَغَنَّکَ مِنَ الشَّیْطانِ و هر گه که بسر بردارا از دیو ترا نزع بسر برداشتنی و سبکسار کردنی فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ فریاد خواه بخدای إِنَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ (۲۰۰) که او شنوایی است دانا.

إни аллазӣнаи атқўои эшон ки гиравидагонанду озарми дорандагон аз худои إзои мсҳм ки ( 1 ) боишон расад тоӣФи ман алшитони дев гирифтанӣ аз деви тзкрўои ҳақро ёд кунанд ва дар ёди оранди Фإзои ҳам мбсрўн ( 201 ) то аз он ҳайратӣ ки дев намӯд берун оянду ҳақи бенанд ва бо савоб оянд .

إِنَّ الَّذِینَ اتَّقَوْا ایشان که گرویدگان‌اند و آزرم دارندگان از خدای إِذا مَسَّهُمْ که (۱) بایشان رسد طائِفٌ مِنَ الشَّیْطانِ دیو گرفتنی از دیو تَذَکَّرُوا حق را یاد کنند و در یاد آرند فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ (۲۰۱) تا از آن حیرتی که دیو نمود بیرون آیند و حق بینند و با صواب آیند.

Ва إхўонҳму бародарони эшон имдўнҳми фии Улуғии эшонро дар гумроҳӣ мекашанд ва дар он мирўоннд ва медоранд сами лои иқсрўн ( 202 ) ва ҳеҷ фурӯи ноистнд .

وَ إِخْوانُهُمْ و برادران ایشان یَمُدُّونَهُمْ فِی الغَیِّ ایشان را در گمراهی میکشند و در آن میروانند و میدارند ثُمَّ لا یُقْصِرُونَ (۲۰۲) و هیچ فرو نایستند.

1 яъне чун .

۱ یعنی چون.

Ва إзои лами тأтҳми боиаҳ ва ҳар гуҳ ки пайғомӣ ки аз ту хоҳанд наёрӣ , қолўои мигўинди луи лои аҷтбитҳо чаро охири сар сухан нагузинӣ ва на ореи қул إнмои أтбъи мо иўҳии إлии ман рабии гӯии ман паии бон май барам ки пайғом диҳанд бмн аз худои ман ҳозои бсоӣри ман рбкми ин номаи зидаҳ варӣҳоаст аз худованди шумоу ҳудоу раҳмау роҳнмўнӣу бахшоишии лқўми иؤмнўн ( 203 ) эшонро ки мигрўнди бон .

وَ إِذا لَمْ تَأْتِهِمْ بِآیَةٍ و هر گه که پیغامی که از تو خواهند نیاری، قالُوا میگویند لَوْ لا اجْتَبَیْتَها چرا آخر سر سخن نگزینی و نه آری قُلْ إِنَّما أَتَّبِعُ ما یُوحی‌ إِلَیَّ مِنْ رَبِّی گوی من پی بآن می‌برم که پیغام دهند بمن از خدای من هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ این نامه ذیده‌وریها است از خداوند شما وَ هُدیً وَ رَحْمَةٌ و راهنمونی و بخشایشی لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ (۲۰۳) ایشان را که میگروند بآن.

Ва إзои қрии алқуръон ва ҳар гуҳ ки қуръон хонанд Фостмъўои ?лау أнстўо хомӯш истеду гӯш бон доред лълкми трҳмўн ( 204 ) то магар бар шумо ббхшоинд .

وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ و هر گه که قرآن خوانند فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا خاموش ایستید و گوش بآن دارید لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ (۲۰۴) تا مگر بر شما ببخشایند.

Ва азкри рбки фии нФски худованди хешро ёд кун дар дили хеши тзръоу хиФаҳи бзорӣу биму дуни алҷҳри ман алқўл ва ёд кун худованди хеши боўозии фурӯтар аз бонги болғдўу алосоли ббомдодҳо ва шабонгоҳҳоу лои ткни ман алғоФлин ( 205 )у нигар аз ғофилон набошӣ .

وَ اذْکُرْ رَبَّکَ فِی نَفْسِکَ خداوند خویش را یاد کن در دل خویش تَضَرُّعاً وَ خِیفَةً بزاری و بیم وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ و یاد کن خداوند خویش بآوازی فروتر از بانگ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ ببامدادها و شبانگاهها وَ لا تَکُنْ مِنَ الْغافِلِینَ (۲۰۵) و نگر از غافلان نباشی.

إн аллазӣна ъанд рбки эшон ки бнздик худованд тавонад лои исткбрўни ани ибодатаи гардани нмикшнд аз бандагӣ кардан ӯроу исбҳўнаҳ ва меситоянд бпокӣ ва беайбӣ ӯроу ?лаи исҷдўн ( 206 )у вайро ягона суҷуд мекунанд .

إِنَّ الَّذِینَ عِنْدَ رَبِّکَ ایشان که بنزدیک خداوند تواند لا یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ گردن نمیکشند از بندگی کردن او را وَ یُسَبِّحُونَهُ و می‌ستایند بپاکی و بی‌عیبی او را وَ لَهُ یَسْجُدُونَ (۲۰۶) و وی را یگانه سجود می‌کنند.