Қавлаи таъолӣ : ва мо кони аллоҳи лиъзбҳми сабаби нузули ин ояти он буд ки кофарон гуфта буданд : Фأмтри ълинои ҳаҷҷораи ман алсмоءи أўи аӣтнои бъзоби أлим , раби Алъоламин хабар дод Мустафоу мؤмнонро , ки эшон азоб мехоҳанд ва то ту дар миёни эшонӣ ман эшонро азоб накунам , лонки беъсати раҳмаи ллъолмин ,у лами иъзби қавми нбиҳми байни зҳрониҳм . Қавмӣ гуфтанд : ва мо кони аллоҳи лиъзбҳму أнти Фиҳм , ин миқдор мансӯхаст , ва носих онаст ки бар ақаб гуфт : ва мо ?лаами أлои иъзбҳми аллоҳ . Қавмӣ гуфтанд : ин мансӯх нест , аз баҳри онкӣ то Мустафо бимика дар миёни эшон буд азоб наомад ин азоби пас ҳиҷрат омад . Ва гуфтаанд : ва мо кони аллоҳи лиъзбҳми он азоб оммааст бостисол , чунон ки дарамам пешинён буд . Ин уммат аз чунон азоби бзинҳоронд , ва ин ки ва мо ?лаами أлои иъзбҳми аллоҳи ин азоб хоссааст қавмиро дуни қавмӣ .

قوله تعالی: وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ سبب نزول این آیت آن بود که کافران گفته بودند: فَأَمْطِرْ عَلَیْنا حِجارَةً مِنَ السَّماءِ أَوِ ائْتِنا بِعَذابٍ أَلِیمٍ، رب العالمین خبر داد مصطفی و مؤمنانرا، که ایشان عذاب میخواهند و تا تو در میان ایشانی من ایشان را عذاب نکنم، لانک بعثت رحمة للعالمین، و لم یعذب قوم نبیّهم بین ظهرانیّهم. قومی گفتند: وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِیهِمْ، این مقدار منسوخ است، و ناسخ آنست که بر عقب گفت: وَ ما لَهُمْ أَلَّا یُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ. قومی گفتند: این منسوخ نیست، از بهر آنکه تا مصطفی بمکه در میان ایشان بود عذاب نیامد این عذاب پس هجرت آمد. و گفته‌اند: وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُعَذِّبَهُمْ آن عذاب عامه است باستیصال، چنان که در امم پیشینیان بود. این امت از چنان عذاب بزینهاراند، و این که وَ ما لَهُمْ أَلَّا یُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ این عذاب خاصه است قومی را دون قومی.

Ва мо кони аллоҳи мъзбҳм ва ҳам истғФрўни ин муҳкамаст ва ин истиғфор тавҳидаст , мегуяд то шаҳодати мигўинду ислом май оранди худои эшонро азоб накунад , ва дар қуръони Нӯҳи росту ҳудроу солеҳу Шуайб ки фарои қавм хеш гуфтанд : астғФрўои рбкм , ин истиғфори ҳамаи бмънӣ тавҳидаст . Ъдии бен ҳотами алтоӣӣ аз Мустафо пурсед ки ончии падар ӯ мекард ҳотами ҳеҷ бакор ояд ?у Оишаи абди аллоҳи ҷдъонро ҳам аз Мустафо пурсед ҳар дуро ҷавоб дод : ва мо иғнии анҳу ,у лами иқли иўмои раби ағФри лӣ .

وَ ما کانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ این محکم است و این استغفار توحید است، میگوید تا شهادت میگویند و اسلام می‌آرند خدا ایشان را عذاب نکند، و در قرآن نوح راست و هود را و صالح و شعیب که فرا قوم خویش گفتند: اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ، این استغفار همه بمعنی توحید است. عدیّ بن حاتم الطائی از مصطفی پرسید که آنچه پدر او می‌کرد حاتم هیچ بکار آید؟ و عایشه عبد اللَّه جدعان را هم از مصطفی پرسید هر دو را جواب داد:و ما یغنی عنه، و لم یقل یوما رب اغفر لی.

Пас аз баҳри он шаҳодатро истиғфор хонд ки шаҳодати гӯии хештанро бон оварад ки ӯро биёмурзанд , пас шаҳодати омурзиш хостанаст . Ва қил : ва мо кони аллоҳи мъзбҳм яъне алкФор , ва ҳам истғФрўн яъне : алмуслимӣни Флмои хрҷўоу ҳоҷрўо , қоли аллоҳ : ва мо ?лаами أлои иъзбҳми аллоҳ ва ҳам исдўни ани алмсҷдулҳаром Фъзбҳми явми бадар ,у қоли ибни масъӯд : кони ?лаами амонон алнабӣ с ,у алостғФор , Фҳоҷри расӯли аллоҳу бқии ?лаами алостғФор .

پس از بهر آن شهادت را استغفار خواند که شهادت گوی خویشتن را بآن آورد که او را بیامرزند، پس شهادت آمرزش خواستن است. و قیل: وَ ما کانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ یعنی الکفار، وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ یعنی: المسلمین فلما خرجوا و هاجروا، قال اللَّه: وَ ما لَهُمْ أَلَّا یُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ فعذّبهم یوم بدر، و قال ابن مسعود: کان لهم امانان النبی ص، و الاستغفار، فهاجر رسول اللَّه و بقی لهم الاستغفار.

Қоли ибни аббос : ҳўи истиғфори алкФори лонаами итўФўни болбиту иқўлўни ғФронки аллоҳами ғФронк . Ва қил : ва ҳам истғФрўн Эй манеҳам ман иؤли амраи илои алислом ,у қил : сиўлд манеҳам авлоди мؤмнўн .

قال ابن عباس: هو استغفار الکفّار لانّهم یطوفون بالبیت و یقولون غفرانک اللهم غفرانک. و قیل: وَ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ ای منهم من یؤل امره الی الاسلام، و قیل: سیولد منهم اولاد مؤمنون.

Ва мо ?лаами أлои иъзбҳми аллоҳи қил : яъне фии алохраҳ ,у қил : явми бадар .

وَ ما لَهُمْ أَلَّا یُعَذِّبَهُمُ اللَّهُ قیل: یعنی فی الآخرة، و قیل: یوم بدر.

Ва ҳам исдўни ани алмсҷдулҳаром ин сад он буд ки эшон бар бар занҳои Макка муваккилон медоштанд , рӯзгорӣ то ҳар қосид ки оҳанги дидори расӯл худо доштӣ бар мегардониданд ва баъзе микштнд , ва гуфтаанд : « комаи أнзлнои алии алмқтсмин » эшонанд , ақтсмўои алшъоби бинҳми ллрсд .

وَ هُمْ یَصُدُّونَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ این صد آن بود که ایشان بر بر زنهای مکه موکلان می‌داشتند، روزگاری تا هر قاصد که آهنگ دیدار رسول خدا داشتی بر می‌گردانیدند و بعضی میکشتند، و گفته‌اند: «کَما أَنْزَلْنا عَلَی الْمُقْتَسِمِینَ» ایشانند، اقتسموا الشعاب بینهم للرصد.

Ва мо конўо яъне алмшркини أўлёءаҳ эй авлиёъи алмсҷд ,у қил : авлиёъи аллоҳ . إни أўлёؤаҳ эй мо аўлёؤаҳ , إлои алмтқўну локини أксрҳми лои иълмўни ани вилоятаи ллмтқин .

وَ ما کانُوا یعنی المشرکین أَوْلِیاءَهُ ای اولیاء المسجد، و قیل: اولیاء اللَّه. إِنْ أَوْلِیاؤُهُ ای ما اولیاؤه، إِلَّا الْمُتَّقُونَ وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ انّ ولایته للمتّقین.

Ва мо кон слотҳм ъанд албит , ибн умр гуфт : »

وَ ما کانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَیْتِ، ابن عمر گفت:»

ИтўФўни болбит ва ҳам ъроаҳи исФрўну исФқўн . намегуяд ончии эшон намоз ном карда анд нест алои пшилидну даст бар ҳам задан . Раби Алъоламин хабар дод бойени оят аз кофарону мушрикон бо он ки мусулмонону дӯстони худо аз масҷиди ҳаром боз медоштанд худ бнздик хона меомаданд ва сафир мекарданду даст бар ҳам мезаданд ки ин тақаррубаст бхдоўнди ъзу ҷл ,у намоз ки мекунем , аллоҳ гуфт нест он намози эшон магари сафиру тсФиқ . Ҳасан гуфт : азои ?ераад алнабӣ алслоаҳ , хлтўои алайҳ ,у арўои анҳми ислўни ллаҳи ибода . Қоли бъзҳм : мкоؤҳми азонҳм ,у тсдитҳми ақомтҳм . Мкоءи эшонро биҷои бонги намоз буду тасаддӣати биҷои иқомат .

یطوفون بالبیت و هم عراة یصفرون و یصفّقون. می‌گوید آنچه ایشان نماز نام کرده‌اند نیست الا پشیلیدن و دست بر هم زدن. رب العالمین خبر داد باین آیت از کافران و مشرکان با آن که مسلمانان و دوستان خدا از مسجد حرام باز میداشتند خود بنزدیک خانه می‌آمدند و صفیر می‌کردند و دست بر هم می‌زدند که این تقرب است بخداوند عز و جل، و نماز که میکنیم، اللَّه گفت نیست آن نماز ایشان مگر صفیر و تصفیق. حسن گفت: اذا اراد النبی الصلاة، خلطوا علیه، و اروا انهم یصلون للَّه عبادة. قال بعضهم: مکاؤهم‌ اذانهم، و تصدیتهم اقامتهم. مکاء ایشان را بجای بانگ نماز بود و تصدیت بجای اقامت.

Қоли ибни баҳри маънии алоиаҳ : ани слўтҳму дъоءҳми ғайри родин алайҳими сўобои алои комаи иҷиби алсдии алсоӣҳ .

قال ابن بحر معنی الایة: ان صلوتهم و دعاءهم غیر رادّین علیهم ثوابا الّا کما یجیب الصدی الصّائح.

Фзўқўои алъзоб эй явми бадар ,у қил : фии алохраҳи бмои кантами ткФрўни إни аллазӣнаи кФрўои инФқўни أмўолҳми ин оят дар шаън мтъмон омад , дувоздаҳ буданд аз Қурайш , абӯи ҷаҳли бен Њишому Утбау шебаи абнои рабеъаи бен абди шамсу набӣау мнбаҳи абнои алҳҷоҷу абӯи албхтрии бен Њишому алнзри бен алҳорсу ҳакими бен ҳзому абии бен халафу змъаҳи бен алосўду алҳорси бен омири бен нўФлу алъбоси бен абди алмтлб . Ин қавм аз Макка то бсҳрои бадари сипоҳи мушриконро мизбонӣ мекарданд , ҳар рӯзи даҳ шутури микштнд , пасини рӯзи мтъми эшон аббоси бен абди алмтлб буд .

فَذُوقُوا الْعَذابَ ای یوم بدر، و قیل: فی الآخرة بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ این آیت در شأن مطعمان آمد، دوازده بودند از قریش، ابو جهل بن هشام و عتبة و شیبه ابنا ربیعة بن عبد شمس و نبیه و منبه ابنا الحجاج و ابو البختری بن هشام و النضر بن الحارث و حکیم بن حزام و ابی بن خلف و زمعة بن الاسود و الحارث بن عامر بن نوفل و العباس بن عبد المطلب. این قوم از مکه تا بصحرای بدر سپاه مشرکان را میزبانی میکردند، هر روز ده شتر میکشتند، پسین روز مطعم ایشان عباس بن عبد المطلب بود.

Саиди бен ҷбир гуфт : ин оят ба бӯи Сафён фурӯ омад ки рӯзи аҳади чиҳил аўқиаҳ бар мушрикон нафақа кард , ҳар аўқиаҳи чиҳил ва ду мисқол ,у қол : Муҳамади бен исҳоқ : лмои асиби Қурайши явми бадар , рҷъи фалаам ва ҳам алқўми алмнҳзмўни илои Макка ,у рҷъи абӯи Сафёни бъираҳи илоҳо ,у ҷамъи ман бқии ман алокобр ,у қол : ани мҳмдои қади втркму қатли ашроФкми Фоъинўнои бҳзои алмол лълно надарак манеҳ сорои бмни асиби банно , Фнълўои Фонзли аллоҳи Фиҳми ҳзаҳи алоиаҳ : лисдўои ани сиблати аллоҳ эй дайни аллоҳу алислом , ФсинФқўнҳо яъне аломўоли бтмомҳо , сами ткўни инфоқҳо алайҳими ҳсраҳи ъмои алии мо Фотҳм , сами иғлбўни иқҳрўн . Фӣаи тақдиму таъхир , лони алҳсраҳи алайҳои баъди алғлбаҳ . Мегуяд : он молҳо нафақа мекунанду бъоқбт бар эшон ҷузи ҳасрат ва ғам набӯд , на мол бимонад ва на бмроди расиданд ,у ҳозои далели ман длоӣли алнбўаҳ , азои ахбри ани аллоҳ қабл вуқуъау кони комаи ахбр .

سعید بن جبیر گفت: این آیت به بو سفیان فرو آمد که روز احد چهل اوقیة بر مشرکان نفقه کرد، هر اوقیّه چهل و دو مثقال، و قال: محمد بن اسحاق: لما اصیب قریش یوم بدر، رجع فلّهم و هم القوم المنهزمون الی مکة، و رجع ابو سفیان بعیره الیها، و جمع من بقی من الاکابر، و قال: ان محمدا قد وترکم و قتل اشرافکم فاعینونا بهذا المال لعلّنا ندرک منه ثارا بمن اصیب بنا، فنعلوا فانزل اللَّه فیهم هذه الآیة: لِیَصُدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ ای دین اللَّه و الاسلام، فَسَیُنْفِقُونَها یعنی الاموال بتمامها، ثمّ تکون انفاقها علیهم حسرة عمّا علی ما فاتهم، ثُمَّ یُغْلَبُونَ یقهرون. فیه تقدیم و تأخیر، لانّ الحسرة علیها بعد الغلبة. میگوید: آن مالها نفقه میکنند و بعاقبت بر ایشان جز حسرت و غم نبود، نه مال بماند و نه بمراد رسیدند، و هذا دلیل من دلائل النبوة، اذا اخبر عن اللَّه قبل وقوعه و کان کما اخبر.

Ва аллазӣнаи кФрўои إлии ҷаҳаннами иҳшрўни исоқўни илоҳо ,у иҷмъўни фӣҳо , лимизи аллоҳи ин лоами тълил ғалабааст , яъне : сами иғлбўн , лимизи аллоҳи кофаронро кам орм ва ғалаба кунам то ҳақ аз ботили пайдо буд ,у салоҳ аз фасод ,у куфр аз имон ,у ошно аз бегона ,у қил : алтиби инфоқи алмؤмну алхбиси инфоқи алкоФр . Рӯзи қиёмати ончии муъминон дар сиблати худо нафақа кардаанду ончии кофарон дар роҳи ширк харҷ кардаанд ҳама аз ҳам ҷудо кунанд , кофаронро ҳам бони амволу нФқот азоб кунанд , чунон ки мегуяд ъзи ҷалола : Фткўии баҳои ҷбоҳҳму ҷнўбҳму зҳўрҳму мؤмнонрои бони инфоқи хеш бдрҷот расанд , чунон ки мегуяд :у أнФқўои ммои рзқноҳми сароу ълониаҳу идрؤни болҳснаҳи алсиӣаҳи أўлӣки ?лаами уқбои ?илдори ҷиноти адани идхлўнҳо .

وَ الَّذِینَ کَفَرُوا إِلی‌ جَهَنَّمَ یُحْشَرُونَ یساقون الیها، و یجمعون فیها، لِیَمِیزَ اللَّهُ این لام تعلیل غلبه است، یعنی: ثمّ یغلبون، لِیَمِیزَ اللَّهُ کافران را کم آرم و غلبه کنم تا حقّ از باطل پیدا بود، و صلاح از فساد، و کفر از ایمان، و آشنا از بیگانه، و قیل: الطیّب انفاق المؤمن و الخبیث انفاق الکافر. روز قیامت آنچه مؤمنان در سبیل خدا نفقه کرده‌اند و آنچه کافران در راه شرک خرج کرده‌اند همه از هم جدا کنند، کافران را هم بآن اموال و نفقات عذاب کنند، چنان که میگوید عزّ جلاله: فَتُکْوی‌ بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ و مؤمنانرا بآن انفاق خویش بدرجات رسند، چنان که میگوید: وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِیَةً وَ یَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّیِّئَةَ أُولئِکَ لَهُمْ عُقْبَی الدَّارِ جَنَّاتُ عَدْنٍ یَدْخُلُونَها.

Аз ӣнҷо гуфт : Мустафои с : « атмъўои тъомкми алأброру аўлўои мърўФкми алмؤмнин » .

از اینجا گفت: مصطفی ص: «اطمعوا طعامکم الأبرار و اولوا معروفکم المؤمنین».

Фиркмаҳи ҷмиъои Фиҷълаҳи фии ҷаҳаннам яъне алкоФр ва мо анФқаҳ ,у фии алосори иؤтии болднёи явми алқёмаҳи қзҳои бқзизҳои Фмизи мо кони минҳои ллаҳу албоқии фии алнор . Қроءти Ҳамзау ёқӯбу ксоиии лимизи аллоҳ бтшдидаст ,у ваҷҳи он зоҳираст . Онкӣ гуфт : أўлӣк эй алмнФқўни амўолҳми ман алкФор , ҳам алхосрўни хсрўои амўолҳму анФсҳм , лонаами аштрўои бомўолҳми азоби аллоҳи фии алохраҳ .

فَیَرْکُمَهُ جَمِیعاً فَیَجْعَلَهُ فِی جَهَنَّمَ یعنی الکافر و ما انفقه، و فی الآثار یؤتی بالدنیا یوم القیامة قضّها بقضیضها فمیّز ما کان منها للَّه و الباقی فی النار. قراءت حمزه و یعقوب و کسایی لیمیز اللَّه بتشدید است، و وجه آن ظاهر است. آنکه گفت: أُولئِکَ ای المنفقون اموالهم من الکفار، هُمُ الْخاسِرُونَ خسروا اموالهم و انفسهم، لانهم اشتروا باموالهم عذاب اللَّه فی الآخرة.

Қул ллзини кФрўо ва ҳам абӯи Сафёну асҳоба , إни интҳўои ани алшрку қаттоли алмؤмнин , иғФри ?лаами мо қади салафи ман шркҳму знўбҳму ани азимат , лони алҳрбии азои аслми сори киўми влдтаҳи ИМА .

قُلْ لِلَّذِینَ کَفَرُوا و هم ابو سفیان و اصحابه، إِنْ یَنْتَهُوا عن الشرک و قتال المؤمنین، یُغْفَرْ لَهُمْ ما قد سلف من شرکهم و ذنوبهم و ان عظمت، لان الحربیّ اذا اسلم صار کیوم ولدته امه.

Қоли Амри бен алъос : ?утят алнабӣ си Фқлти абсти иминки лобоиък , Фбсти яминаи Фқбзти ядӣ , Фқол : молик ё Амр ? қиллати ардти ани аштрт , қол : тштрти мо зо ? қиллати ани иғФри лӣ , қол : аммо илмат ё Амри ани алисломи иҳдми мо кони қиблау ани алҳҷраҳи тҳдми мо кони қаблҳоу ани алҳҷи иҳдми мо кони қибла ,у қил : амрўои боломтноъи ани қаттоли алкФори фии ҳзаҳи алоиаҳ , сам насахт болояи алтии тлиҳоу ҳаии қавла :у қотлўҳм ҳатто лои ткўни фитна .

قال عمرو بن العاص: اتیت النّبی ص فقلت ابسط یمینک لابایعک، فبسط یمینه فقبضت یدی، فقال: مالک یا عمرو؟ قلت اردت ان اشترط، قال: تشترط ما ذا؟ قلت ان یغفر لی، قال: اما علمت یا عمرو انّ الاسلام یهدم ما کان قبله و انّ الهجرة تهدم ما کان قبلها و انّ الحجّ یهدم ما کان قبله، و قیل: امروا بالامتناع عن قتال الکفار فی هذه الایة، ثم نسخت بالایة الّتی تلیها و هی قوله: وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّی لا تَکُونَ فِتْنَةٌ.

Қавла :у إни иъўдўо эй исбтўои алии алкФр , Фқди мзти суннати алأўлин , яъне Фқди мзти санаи аллоҳу мслотаҳи фии алқрўни алаввалӣ . Сана эдар бмънӣ одатаст . Мегуяд : агар бкФр боистед , бингар ки бо пешинён аз он ҷаҳони дорон ки буданд чаҳ кардем ва чун барандохтем ва ҳалок кардем . Бо ӣнон ҳамон кунем ,у нзоӣри ин дар қуръон фаровонаст , ҷойҳо гуфта : кдأби оли фиръавну аллазӣнаи ман қиблаам . . . Алоиаҳ , қади хулати ман қблкми сунан . . . Алоиаҳ , қади хулати ман қиблаами алмислот , أни исибкм мисли мо أсоби қавми Нӯҳ . . .

قوله: وَ إِنْ یَعُودُوا ای یثبتوا علی الکفر، فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِینَ، یعنی فقد مضت سنة اللَّه و مثلاته فی القرون الاولی. سنة ایدر بمعنی عادتست. میگوید: اگر بکفر بایستید، بنگر که با پیشینیان از آن جهان داران که بودند چه کردیم و چون برانداختیم و هلاک کردیم. با اینان همان کنیم، و نظائر این در قرآن فراوان است، جایها گفته: کَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ... الایه، قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِکُمْ سُنَنٌ... الایة، قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلاتُ، أَنْ یُصِیبَکُمْ مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ...

Алоиаҳ , أи лами иأтҳми нбأи аллазӣнаи ман қиблаам . . . Алоиаҳ , إнии أхоФи алайкум мисли явми алأҳзоб ,у зкрҳми бأёми аллоҳ , сами кони оқибаи аллазӣнаи أсоؤои алсўоӣ , комаи феъли бأшёъҳми ман қабл , Фأсобҳми сиӣоти мо ъмлўои сисибҳми сиӣоти мо ксбўо ,у фии алмисли ман амали мо шоءи лақии мо шоء . Ва қил :у ани иъўдўои илои алҳрбу алқтоли мък , Фқди мзти суннати алأўлини боҳалоки явми албдру санаи аллоҳи мо иФълҳои доимо .

الآیة، أَ لَمْ یَأْتِهِمْ نَبَأُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ... الآیة، إِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ مِثْلَ یَوْمِ الْأَحْزابِ، وَ ذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللَّهِ، ثُمَّ کانَ عاقِبَةَ الَّذِینَ أَساؤُا السُّوای‌، کَما فُعِلَ بِأَشْیاعِهِمْ مِنْ قَبْلُ، فَأَصابَهُمْ سَیِّئاتُ ما عَمِلُوا سَیُصِیبُهُمْ سَیِّئاتُ ما کَسَبُوا، و فی المثل من عمل ما شاء لقی ما شاء. و قیل: و ان یعودوا الی الحرب و القتال معک، فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْأَوَّلِینَ باهلاک یوم البدر و سنّة اللَّه ما یفعلها دائما.

Ва қотлўҳм ҳатто лои ткўни фитнаи ин фитна эдар азоб кардан кофаронаст мусулмононроу асир бӯдан ва бар куфри доштан .

وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّی لا تَکُونَ فِتْنَةٌ این فتنه ایدر عذاب کردن کافران است مسلمانان را و اسیر بودن و بر کفر داشتن.

Ва икўни аддӣни каллаи ллаҳ , эй икўни алтоъаҳу алъбўдиаҳи ллаҳ ,у лои икўни маъаи динҳми куфри фии ҷазираи алъараб .

وَ یَکُونَ الدِّینُ کُلُّهُ لِلَّهِ، ای یکون الطاعة و العبودیة للَّه، و لا یکون مع دینهم کفر فی جزیرة العرب.

Фإни антҳўои ани алкФру алқтол , Фإни аллоҳи бмои иъмлўни басир , иҷозиҳми мҷозоаҳи албсири баҳаму боъмолҳм . Қроءти рўис аз ёқӯби бмои тъмлўни басири бтоءи мухотаба .

فَإِنِ انْتَهَوْا عن الکفر و القتال، فَإِنَّ اللَّهَ بِما یَعْمَلُونَ بَصِیرٌ، یجازیهم مجازاة البصیر بهم و باعمالهم. قراءت رویس از یعقوب بما تعملون بصیر بتاء مخاطبه.

Ва إни тўлўо эй аързўои ани алоямон ,у аързўои ани алонтҳоء ,у ақомўои алии кФрҳму ъдоўткму қтолкм , Фоълмўо ё мъшри алмؤмнин , أни аллоҳи мўлокми ҳўи алмўолии лакаму лои изркми мъодотҳм , нъми алмўлии лои изиъи ман таваллоа ,у нъми алнсири лои иғлби ман насра .

وَ إِنْ تَوَلَّوْا ای اعرضوا عن الایمان، و اعرضوا عن الانتهاء، و اقاموا علی کفرهم و عداوتکم و قتالکم، فَاعْلَمُوا یا معشر المؤمنین، أَنَّ اللَّهَ مَوْلاکُمْ هو الموالی لکم و لا یضرکم معاداتهم، نِعْمَ الْمَوْلی‌ لا یضیع من تولّاه، وَ نِعْمَ النَّصِیرُ لا یغلب من نصره.