Қавлаи таъолӣ :у аълмўои أнмои ғнмтми ман шайъ ء бидонед ки ҳар чаҳ аз душман ёбед , Фأни ллаҳи хумсаи худоироаст панҷ як он ,у ллрсўлу расӯлро ,у лзии алқрбӣу ҳақи хуишон ,у алитомӣу норсидгони падари мурдагон ,у алмсокину даравишон ,у ибни алсбилу роҳи гузарён , إни кантами омнтми биллоҳ агар имони овардеди бхдоӣ , ва мо أнзлнои алии ъбдно ва аз ончӣ фурӯ фиристодем бар бандаи хеш , явми алФрқони рӯз ки ҷудоӣ пайдо шуд , явми алтқии алҷмъони он рӯз буд ки ду гуруҳ рӯй бар рӯй овараданд ,у аллоҳи алии кули шайъи ءи қадир . ( 41 )у худоӣ бар ҳама чиз тавоност .

قوله تعالی: وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ بدانید که هر چه از دشمن یابید، فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ خدای را است پنج یک آن، وَ لِلرَّسُولِ و رسول را، وَ لِذِی الْقُرْبی‌ و حق خویشان، وَ الْیَتامی‌ و نارسیدگان پدر مردگان، وَ الْمَساکِینِ و درویشان، وَ ابْنِ السَّبِیلِ و راه گذریان، إِنْ کُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ اگر ایمان آوردید بخدای، وَ ما أَنْزَلْنا عَلی‌ عَبْدِنا و از آنچه فرو فرستادیم بر بنده خویش، یَوْمَ الْفُرْقانِ روز که جدایی پیدا شد، یَوْمَ الْتَقَی الْجَمْعانِ آن روز بود که دو گروه روی بر روی آوردند، وَ اللَّهُ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ. (۴۱) و خدای بر همه چیز تواناست.

إзи أнтми болъдўаҳи алднёи он гуҳ ки шумо бгўшаҳи наздик тар будед аз водӣ , ва ҳам болъдўаҳи алқсўӣ ва эшон давртар бгўшаҳ аз он ,у алркби أсФли мнкму душманони шумо фурӯтар аз шумо ,у луи тўоъдтм ва агар шумо он кор сголидаҳ будед бо ҳам , лохтлФтми фии алмиъод дар ваъда ниҳодани ноҳамвор сухан будед ,у локини лиқзии аллоҳи أмрои кони мФъўлои локини хости худоӣ бар гузоради корӣ ки дархости вай карданӣ буд , лиҳлки ман ҳлки ани байна , то ҳар ки табоҳ шавад ва гумроҳ монад аз кории равшан табоҳ монад , ҳуҷҷат бар вай дрўох гаштау пайғоми буии расида ,у яҳёи ман ҳии ани байна ва ҳар ки зинда монад на пиндору гумон ,у إни аллоҳи лсмиъи алӣам ( 42 )у худои шнўоӣисти доно .

إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْیا آن گه که شما بگوشه نزدیک‌تر بودید از وادی، وَ هُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوی‌ و ایشان دورتر بگوشه از آن، وَ الرَّکْبُ أَسْفَلَ مِنْکُمْ و دشمنان شما فروتر از شما، وَ لَوْ تَواعَدْتُمْ و اگر شما آن کار سگالیده بودید با هم، لَاخْتَلَفْتُمْ فِی الْمِیعادِ در وعده نهادن ناهموار سخن بودید، وَ لکِنْ لِیَقْضِیَ اللَّهُ أَمْراً کانَ مَفْعُولًا لکن خواست خدای بر گزارد کاری که درخواست وی کردنی بود، لِیَهْلِکَ مَنْ هَلَکَ عَنْ بَیِّنَةٍ، تا هر که تباه شود و گمراه ماند از کاری روشن تباه ماند، حجت بر وی درواخ گشته و پیغام بوی رسیده، وَ یَحْیی‌ مَنْ حَیَّ عَنْ بَیِّنَةٍ و هر که زنده ماند نه پندار و گمان، وَ إِنَّ اللَّهَ لَسَمِیعٌ عَلِیمٌ (۴۲) و خدای شنوائیست دانا.

إзи ирикҳми аллоҳи фии мномки қлило бтў менамӯд худои эшонро дар хоби ту андакӣ ,у луи أрокҳми ксиро ва агар эшонро бшмо фаровон намудед , лФшлтми шумо бади дили шадид ,у лтнозътми фии алأмр ва дар ҷанги эшон бо якдигари норост ва мухталиф будед ,у локини аллоҳи силами локини худои кории хости бабраду бгзорду мؤмнонро азон саломат дод , إнаҳи алӣами бзоти алсдўр . ( 43 ) ки худоӣ доноаст бҳрчаҳ дар дилҳоаст .

إِذْ یُرِیکَهُمُ اللَّهُ فِی مَنامِکَ قَلِیلًا بتو مینمود خدای ایشان را در خواب تو اندکی، وَ لَوْ أَراکَهُمْ کَثِیراً و اگر ایشان را بشما فراوان نمودید، لَفَشِلْتُمْ شما بد دل شدید، وَ لَتَنازَعْتُمْ فِی الْأَمْرِ و در جنگ ایشان با یکدیگر ناراست و مختلف بودید، وَ لکِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ لکن خدا کاری خواست ببرد و بگزارد و مؤمنانرا ازان سلامت داد، إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ. (۴۳) که خدای دانا است بهرچه در دلها است.

Ва إзи ирикмўҳм ва эшонро бшмо менамӯд , إзи алтқитми он гуҳ киҳоам дидор гаштед , фии أъинкми қлило дар дидори чашмҳои шумо андак намӯд ,у иқллкми фии أъинҳм ва шуморо андак намӯд дар дидори чашми эшон , лиқзии аллоҳи أмрои онро кард то худо бар гузоради корӣ , кони мФъўло ки дархости вай карданӣ буд ,у إлии аллоҳи трҷъи алأмўр . ( 44 ) ва корҳо бо худо мегардад .

وَ إِذْ یُرِیکُمُوهُمْ و ایشان را بشما مینمود، إِذِ الْتَقَیْتُمْ آن گه که هام دیدار گشتید، فِی أَعْیُنِکُمْ قَلِیلًا در دیدار چشمهای شما اندک نمود، وَ یُقَلِّلُکُمْ فِی أَعْیُنِهِمْ و شما را اندک نمود در دیدار چشم ایشان، لِیَقْضِیَ اللَّهُ أَمْراً آن را کرد تا خدا بر گزارد کاری، کانَ مَفْعُولًا که درخواست وی کردنی بود، وَ إِلَی اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ. (۴۴) و کارها با خدا میگردد.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , إзои лқитми Фӣаҳи ҳангомӣ киҳоам дидор шед бо лашкар , Фосбтўо бар ҷой боистед ,у азкрўои аллоҳи ксироу худоиро ёд кунед фаровон , лълкми тФлҳўн . ( 45 ) то магар пирӯз ойед .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، إِذا لَقِیتُمْ فِئَةً هنگامی که هام دیدار شید با لشکر، فَاثْبُتُوا بر جای بایستید، وَ اذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیراً و خدای را یاد کنید فراوان، لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ. (۴۵) تا مگر پیروز آیید.

Ва أтиъўои аллоҳу расӯла ва фармон бурид худоироу фиристодаи вайро ,у лои тнозъўо бо якдигар норост мабошед , ФтФшлўои бад дил шавед ,у тзҳби риҳкму давлати шумоу санги шумо дар чашм душман нашавад ,у асбрўои إни аллоҳи маъаи алсобрин ( 46 ) ва шикебе кунед ки худо биорӣ додан бо шикебёнаст .

وَ أَطِیعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و فرمان برید خدای را و فرستاده وی را، وَ لا تَنازَعُوا با یکدیگر ناراست مباشید، فَتَفْشَلُوا بد دل شوید، وَ تَذْهَبَ رِیحُکُمْ و دولت شما و سنگ شما در چشم دشمن نشود، وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ (۴۶) و شکیبایی کنید که خدا بیاری دادن با شکیبایان است.

Ва лои ткўнўои колзини хрҷўои ман дёрҳм ва чун эшон мабошед ки аз диёри Макка берун омаданд , бтро бо туғёни неъмат ,у рӣоءи аннос ва хештан бамурдӣ Фродиди мардумон додан ,у исдўни ани сиблати аллоҳу мؤмнонро аз дайни худо бар мигрдоннд ,у аллоҳи бмои иъмлўни муҳӣт . ( 47 )у худоӣ бо ончӣ мекарданд доност .

وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ خَرَجُوا مِنْ دِیارِهِمْ و چون ایشان مباشید که از دیار مکه بیرون آمدند، بَطَراً با طغیان نعمت، وَ رِئاءَ النَّاسِ و خویشتن بمردی فرادید مردمان دادن، وَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ و مؤمنانرا از دین خدا بر میگردانند، وَ اللَّهُ بِما یَعْمَلُونَ مُحِیطٌ. (۴۷) و خدای با آنچه میکردند داناست.

Ва إзи зини ?лаами алшитони أъмолҳму дев бар орост бар эшон он омадан эшон бонҷо ,у қол ва гуфт , лои ғолиби лаками алиўми ман аннос матарсед ки имрӯзи кас бо шумо нтоўд аз мардумон ,у إнии ҷори лакам ва ман шуморо зинҳор додам , Флмои троءти алФӣтон чун ҳам дидори гаштанди ду сипоҳ , нкси алии уқбоа ба пас бози гашт ,у қоли إнии барии ءи мнкм ва гуфт ман аз шумо безорам , إнии أрии мо лои трўни ман он май байнам ки шумо намебайнед , إнии أхоФи аллоҳи ман аз худои митрсм ,у аллоҳи шадиди алъқоб ( 48 )у худои сахт уқубатаст .

وَ إِذْ زَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطانُ أَعْمالَهُمْ و دیو بر آراست بر ایشان آن آمدن ایشان بآنجا، وَ قالَ و گفت، لا غالِبَ لَکُمُ الْیَوْمَ مِنَ النَّاسِ مترسید که امروز کس با شما نتاود از مردمان، وَ إِنِّی جارٌ لَکُمْ و من شما را زینهار دادم، فَلَمَّا تَراءَتِ الْفِئَتانِ‌ چون هم دیدار گشتند دو سپاه، نَکَصَ عَلی‌ عَقِبَیْهِ به پس باز گشت، وَ قالَ إِنِّی بَرِی‌ءٌ مِنْکُمْ و گفت من از شما بیزارم، إِنِّی أَری‌ ما لا تَرَوْنَ من آن می‌بینم که شما نمی‌بینید، إِنِّی أَخافُ اللَّهَ من از خدای میترسم، وَ اللَّهُ شَدِیدُ الْعِقابِ (۴۸) و خدای سخت عقوبت است.

إзи иқўли алмноФқўни мунофиқон дар Мадина мегуфтанд ,у аллазӣнаи фии қлўбҳми мараз ва эшон ки дар дилҳои эшон беморӣ буд , ғури ҳؤлоءи динҳми Муҳамадроу ёрони вайро дайни эшон эшонро Бифрефт , ва ман итўкли алии аллоҳ ва ҳар ки пушти бхдо боз кунад , Фإни аллоҳи азизи ҳаким ( 49 ) худоӣ тавоноӣаст доно .

إِذْ یَقُولُ الْمُنافِقُونَ منافقان در مدینه میگفتند، وَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ و ایشان که در دلهای ایشان بیماری بود، غَرَّ هؤُلاءِ دِینُهُمْ محمد را و یاران وی را دین ایشان ایشان را بفریفت، وَ مَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ و هر که پشت بخدا باز کند، فَإِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَکِیمٌ (۴۹) خدای تواناییست دانا.