Қавлаи таъолӣ : ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , إни ксирои ман алأҳбору алрҳбон бисёре аз ин донишмандони ҷуҳудону худотарсони тарсоён , лиأклўни أмўоли анноси болботли молҳои мардумони михўрнд ба норавоӣу норосту ношоисту исдўни ани сиблати аллоҳ ва барме гардонанд мардумонро аз роҳи худоӣ ,у аллазӣнаи икнзўни алзҳбу алФзаҳ ва эшон ки зару сим ганҷ мениҳанд ,у лои инФқўнҳои фии сиблати аллоҳ ва онро аз баҳри худои нФқти нмикннд ва дар ҷиҳод бо душмани вай , Фбшрҳми бъзоби أлим . ( 34 ) бишорати даҳ эшонро бъзобии дрднмоӣ .

قوله تعالی: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، إِنَّ کَثِیراً مِنَ الْأَحْبارِ وَ الرُّهْبانِ بسیاری از این دانشمندان جهودان و خداترسان ترسایان، لَیَأْکُلُونَ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ مالهای مردمان میخورند به ناروای و ناراست و ناشایست وَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ و برمی‌گردانند مردمان را از راه خدای، وَ الَّذِینَ یَکْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ و ایشان که زر و سیم گنج می‌نهند، وَ لا یُنْفِقُونَها فِی سَبِیلِ اللَّهِ و آن را از بهر خدا نفقت نمیکنند و در جهاد با دشمن وی، فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِیمٍ. (۳۴) بشارت ده ایشان را بعذابی دردنمای.

Явми иҳмии алайҳои фии нори ҷаҳаннами он рӯз ки онро метованд ва бар он оташ меафрӯзанд дар дӯзах , Фткўии баҳои ҷбоҳҳм ва доғ мекунанд бони пешонӣҳои эшонро . Ва ҷнўбҳму зҳўрҳм ва паҳлуҳои эшон ва пуштҳои эшон ҳозои мо кнзтми лأнФскм ва эшонро мигўинди ин он ганҷаст ки хештанро мениҳодед , Фзўқўои мо кантами ткнзўн . ( 35 ) . Чашид ҷзоءи он ганҷӣ ки худро минҳодид .

یَوْمَ یُحْمی‌ عَلَیْها فِی نارِ جَهَنَّمَ آن روز که آن را می‌تاوند و بر آن آتش می‌افروزند در دوزخ، فَتُکْوی‌ بِها جِباهُهُمْ و داغ میکنند بآن پیشانیهای ایشان را. وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ و پهلوهای ایشان و پشتهای ایشان هذا ما کَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِکُمْ و ایشان را میگویند این آن گنج است که خویشتن را می‌نهادید، فَذُوقُوا ما کُنْتُمْ تَکْنِزُونَ. (۳۵). چشید جزاء آن گنجی که خود را مینهادید.

إни идда алшҳўр ъанд аллоҳи шумори моҳҳо бнздики худоӣ , аснои ъушр шҳро онаст ки моҳҳо дувоздаҳаст , фии китоби аллоҳ дар хости худоӣу донишу писанди худоӣ , явми халқи алсмоўоту алأрз аз он рӯз ки осмонҳоу замини офарид , минҳои أрбъаҳи ҳарам аз он чаҳор моҳи ҳаром бо озарм , злки аддӣни алқим инаст шумори рост , Флои тзлмўои Фиҳни أнФскм дар он моҳҳои ҳаром бар хештан ситам макунед ,у қотлўои алмшркини кафеу мушрикон ҳамвора куштан кунед , комаи иқотлўнкми кафеи ҳам чунон ки эшон бо шумо ҳамвор куштан кунанду аълмўои أни аллоҳи маъа аламтқин . ( 36 ) ва бидонед ки худоӣ бо прҳизкоронаст .

إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ شمار ماهها بنزدیک خدای، اثْنا عَشَرَ شَهْراً آنست که ماهها دوازده است، فِی کِتابِ اللَّهِ در خواست خدای و دانش و پسند خدای، یَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ از آن روز که آسمانها و زمین آفرید، مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ از آن چهار ماه حرام با آزرم، ذلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ این است شمار راست، فَلا تَظْلِمُوا فِیهِنَّ أَنْفُسَکُمْ در آن ماههای حرام بر خویشتن ستم مکنید، وَ قاتِلُوا الْمُشْرِکِینَ کَافَّةً و مشرکان همواره کشتن کنید، کَما یُقاتِلُونَکُمْ کَافَّةً هم چنان که ایشان با شما هموار کشتن کنند وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ. (۳۶) و بدانید که خدای با پرهیزکاران است.

إнмои алнсии ءи таъхири ҳурмати моҳи ҳаром то моҳи сифр , зиёдаи фии алкФр , бофизоишӣаст бар сиррӣ дар куфр , изл ба аллазӣнаи кФрўо ки кофарони бон бероҳ тар шаванд ва мекунанд , иҳлўнаҳи ъомо ҳалол мекунанд муҳаррамро як сол ,у иҳрмўнаҳи ъомо ва онро ҳаром медоранду озарми он биҷой медоранд як сол , лиўотؤо мехоҳанд ки бҳўоу муроди хеши баробарии ҷӯянд ва кунанд , иддаи мо ҳарам аллоҳ вониҳодӣ ки худои ниҳоду писандӣ ки ӯ писандиду ададӣ ки ваии ниҳод , Фиҳлўои мо ҳарами аллоҳ то ҳаром карда худоӣ ҳалол кунанд , зини ?лаами сӯъи أъмолҳм бар оростанд эшонро корҳои эшон ,у аллоҳи лои иҳдии алқўми алкоФрин . ( 37 ) худоӣ роҳ нанамояд ва кор насозад қавми кофаронро . ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўиднд , мо лакам чаҳ расед шуморо , إзои қили лаками он гуҳ ки шуморо гӯйанд , анФрўои фии сиблати аллоҳ берун шавед дар ҷиҳод аз баҳри худоӣ , асоқлтми إлии алأрз бо замингароӣад ва гарон хезед , أи рзитми болҳёҳи алднёи ман алохраҳи бойени ҷаҳон басанда карданд бадал аз он ҷаҳон , Фмои матоъи алҳёҳ алднё нест бархӯрдорӣ ва рӯзгор гузошт ин ҷаҳон , фии алохраҳ дар муқобили он ҷаҳон , إлои қалил . ( 38 ) магари андакӣ .

إِنَّمَا النَّسِی‌ءُ تأخیر حرمت ماه حرام تا ماه صفر، زِیادَةٌ فِی الْکُفْرِ، بافزایشی است بر سری در کفر، یُضَلُّ بِهِ الَّذِینَ کَفَرُوا که کافران بآن بی‌راه‌تر شوند و می‌کنند، یُحِلُّونَهُ عاماً حلال میکنند محرم را یک سال، وَ یُحَرِّمُونَهُ عاماً و آن را حرام میدارند و آزرم آن بجای میدارند یک سال، لِیُواطِؤُا میخواهند که بهوا و مراد خویش برابری جویند و کنند، عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وانهادی که خدای نهاد و پسندی که او پسندید و عددی که وی نهاد، فَیُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللَّهُ تا حرام کرده خدای حلال کنند، زُیِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ بر آراستند ایشان را کارهای ایشان، وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرِینَ. (۳۷) خدای راه ننماید و کار نسازد قوم کافران را. یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدند، ما لَکُمْ چه رسید شما را، إِذا قِیلَ لَکُمُ آن گه که شما را گویند، انْفِرُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بیرون شوید در جهاد از بهر خدای، اثَّاقَلْتُمْ إِلَی الْأَرْضِ با زمین گرایید و گران خیزید، أَ رَضِیتُمْ بِالْحَیاةِ الدُّنْیا مِنَ الْآخِرَةِ باین جهان بسنده کردند بدل از آن جهان، فَما مَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا نیست برخورداری و روزگار گذاشت این جهان، فِی الْآخِرَةِ در مقابل آن جهان، إِلَّا قَلِیلٌ. (۳۸) مگر اندکی.

إлои тнФрўо агар берун нашавед бғзо , иъзбкми ъзобои أлимо азоб кунад шуморо азобии дрднмоӣ ,у истбдли қўмо ғайрикаму биҷои шумо қавмии дигари оради берун шуданро баҷанг душмани вай ,у лои тзрўаҳи шиӣоу худоироу расӯлро ҳеҷ газанд наёред ,у аллоҳи алии кули шайъи ءи қадир . ( 39 )у худоӣ бар ҳамаи чиз аз тағйиру табдил қодирасту тавоно .

إِلَّا تَنْفِرُوا اگر بیرون نشوید بغزا، یُعَذِّبْکُمْ عَذاباً أَلِیماً عذاب کند شما را عذابی دردنمای، وَ یَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَیْرَکُمْ و بجای شما قومی دیگر آرد بیرون شدن را بجنگ دشمن وی، وَ لا تَضُرُّوهُ شَیْئاً و خدای را و رسول را هیچ گزند نیارید، وَ اللَّهُ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ. (۳۹) و خدای بر همه چیز از تغییر و تبدیل قادر است و توانا.