Ва ҳўи аллоҳи таъолӣ ъ : إлои тнсрўаҳ агар ёрӣ надаед расӯлро , Фқди насраи аллоҳи худои субҳонау таъолӣ ёрӣ дод ӯро , إзи أхрҷаҳи аллазӣнаи кФрўои он гуҳ ки берун карданд ӯро кофарон , сонии аснини дувуми ду тани إзи ҳумои фии алғори он гуҳ ки ҳар ду дар ғор буданд , إзи иқўли лсоҳбаҳи он гуҳ ки ёри хешро гуфт , лои тҳзни إни аллоҳи маънои андӯҳи мадор ки худоӣ бо мост , Фأнзли аллоҳи скинтаҳи алайҳ фурӯ фиристод худоӣ , ороми имон бар абӯи бикр ,у أидаҳу неруӣ ва ёрӣ дод расӯли хешро , бҷнўди лами трўҳои бспоаҳҳоӣ ки шумо нмидидид ,у ҷаъли калимаи аллазӣнаи кФрўои алсФлӣу сухани кофарон дерина кард мағлубу мақҳур ,у калимаи аллоҳи ҳаии алълёу сухани худоӣу тақдир ӯу макр ӯ онаст ки зибраст ғолибу қоҳир ,у аллоҳи азизи ҳаким . ( 40 ) . Худоӣ тавоноӣаст доно .

و هو اللَّه تعالی ع: إِلَّا تَنْصُرُوهُ اگر یاری ندهید رسول را، فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ خدای سبحانه و تعالی یاری داد او را، إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِینَ کَفَرُوا آن گه که بیرون کردند او را کافران، ثانِیَ اثْنَیْنِ دوم دو تن إِذْ هُما فِی الْغارِ آن گه که هر دو در غار بودند، إِذْ یَقُولُ لِصاحِبِهِ آن گه که یار خویش را گفت، لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا اندوه مدار که خدای با ماست، فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَکِینَتَهُ عَلَیْهِ فرو فرستاد خدای، آرام ایمان بر ابو بکر، وَ أَیَّدَهُ و نیروی و یاری داد رسول خویش را، بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها بسپاه‌هایی که شما نمیدیدید، وَ جَعَلَ کَلِمَةَ الَّذِینَ کَفَرُوا السُّفْلی‌ و سخن کافران دیرینه کرد مغلوب و مقهور، وَ کَلِمَةُ اللَّهِ هِیَ الْعُلْیا و سخن خدای و تقدیر او و مکر او آنست که زبر است غالب و قاهر، وَ اللَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ. (۴۰). خدای تواناییست دانا.

АнФрўои хФоФоу сқоло берун шавед сабки болону гарони борон ,у ҷоҳдўои бأмўолкму أнФскми фии сиблати аллоҳ ва ҷиҳод кунед бимол хешу тани хеш аз баҳри худоӣ , злкми хайри лаками он шуморо бааст , إни кантами тълмўн . ( 41 ) гардонид .

انْفِرُوا خِفافاً وَ ثِقالًا بیرون شوید سبک‌بالان و گران‌باران، وَ جاهِدُوا بِأَمْوالِکُمْ وَ أَنْفُسِکُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ و جهاد کنید بمال خویش و تن خویش از بهر خدای، ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ آن شما را به است، إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ. (۴۱) گردانید.

Луи кони ързои қрибо агар арзӣ будӣ азин ҷаҳону чизе ки фаро даст раседӣ наздик ,у суфарои қосдоу сафарии бчм ва , лотбъўки бёмдндӣ бар паии ту ,у локини баъдати алайҳими алшқаҳу локини роҳ давр шуд ва рафтан бар эшон гарон омад ,у сиҳлФўни биллоҳу савгандони михўрнди бхдоӣ , луи асттънои лхрҷнои мъкм ки агар тавонистеми мо беруни омадемии ғзоро бо шумо , иҳлкўни أнФсҳм дар ҳалок хеш мебошанд ва дар табоҳии хеш ,у аллоҳи иълми إнҳми лкозбўн . ( 42 ) ва худоӣ медонад ки эшон дурӯғ занонанд .

لَوْ کانَ عَرَضاً قَرِیباً اگر عرضی بودی ازین جهان و چیزی که فرا دست رسیدی نزدیک، وَ سَفَراً قاصِداً و سفری بچم و، لَاتَّبَعُوکَ بیامدندی بر پی تو، وَ لکِنْ بَعُدَتْ عَلَیْهِمُ الشُّقَّةُ و لکن راه دور شد و رفتن بر ایشان گران آمد، وَ سَیَحْلِفُونَ بِاللَّهِ و سوگندان میخورند بخدای، لَوِ اسْتَطَعْنا لَخَرَجْنا مَعَکُمْ که اگر توانستیم ما بیرون آمدیمی غزا را با شما، یُهْلِکُونَ أَنْفُسَهُمْ در هلاک خویش می‌باشند و در تباهی خویش، وَ اللَّهُ یَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ. (۴۲) و خدای میداند که ایشان دروغ زنان‌اند.

ЪФои аллоҳи ънк дар гузошт худоӣ аз ту , лами أзнти ?лаам чаро дастурӣ додӣ эшонро , ҳатто итбини лак то пайдо шудӣ , аллазӣнаи сдқўои эшон ки узрҳо рост мегуфтанд ,у тааллуми алкозбин . ( 43 )у бдонстиди эшон ки дурӯғ мегуфтанд .

عَفَا اللَّهُ عَنْکَ در گذاشت خدای از تو، لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ چرا دستوری دادی ایشان را، حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَکَ تا پیدا شدی، الَّذِینَ صَدَقُوا ایشان که عذرها راست میگفتند، وَ تَعْلَمَ الْکاذِبِینَ. (۴۳) و بدانستید ایشان که دروغ میگفتند.

Лои истأзнк дастурӣ нахоҳад аз ту аллазӣнаи иؤмнўни биллоҳу алиўми алохри эшон ки гиравидаанд бхдоу рӯзи растохез , أни иҷоҳдўои бأмўолҳму أнФсҳм ки боз нишинанду бҷҳод нёинд бимол хешу тану аллоҳи алӣами болмтқин . ( 44 ) ва худоӣ доносту огоҳ бар прҳизкорон аз хашму азоб ӯ .

لا یَسْتَأْذِنُکَ دستوری نخواهد از تو الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ ایشان که گرویده‌اند بخدا و روز رستاخیز، أَنْ یُجاهِدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ که باز نشینند و بجهاد نیایند بمال خویش و تن وَ اللَّهُ عَلِیمٌ بِالْمُتَّقِینَ. (۴۴) و خدای داناست و آگاه بر پرهیزکاران از خشم و عذاب او.

إнмои истأзнки дастурӣ аз ту эшон хоҳанд аллазӣнаи лои иؤмнўни биллоҳу алиўми алохр ки на бхдоӣ гиравидаанд ва на бурузи растохез ,у артобти қлўбҳм ва дар гумон афтод дилҳои эшон , фаҳми фии рибҳми итрддўн . ( 45 ) то дар гумони хеши мигрднд .

إِنَّما یَسْتَأْذِنُکَ دستوری از تو ایشان خواهند الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ که نه بخدای گرویده‌اند و نه بروز رستاخیز، وَ ارْتابَتْ قُلُوبُهُمْ و در گمان افتاد دلهای ایشان، فَهُمْ فِی رَیْبِهِمْ یَتَرَدَّدُونَ. (۴۵) تا در گمان خویش میگردند.

Ва луи أродўои алхурӯҷ ва агар михўостндӣ ки берун оянд бо ту , лأъдўои ?лаи иддаи пеш аз он узр ки мигўинди ғзоро сохта будандед ,у локини караи аллоҳи анбъосҳм локин набоист худои туро ва нописанд омад вайро хост эшону берун шудан эшон , Фсбтҳми эшонро бо пас гирд ва бо пас нишонд ,у қили ақъдўои маъаи алқоъдин . ( 46 ) ва эшонро гуфтанд менишинед бо нишастагон .

وَ لَوْ أَرادُوا الْخُرُوجَ و اگر میخواستندی که بیرون آیند با تو، لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً پیش از آن عذر که میگویند غزا را ساخته بودندید، وَ لکِنْ کَرِهَ اللَّهُ انْبِعاثَهُمْ لکن نبایست خدا ترا و ناپسند آمد وی را خاست ایشان و بیرون شدن ایشان، فَثَبَّطَهُمْ ایشان را با پس گرد و با پس نشاند، وَ قِیلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقاعِدِینَ. (۴۶) و ایشان را گفتند می‌نشینید با نشستگان.

Луи хрҷўои Фикм агар берун омадандӣ эшон дар миёни шумо бғзо , мо зодўкми إлои хболои ниФзўднди шуморо магари табоҳӣ ,у лأўзъўои хлолкм ва дар миёни шумо май тохтндиди бсхни чинӣу ифсоди зоти албин , ибғўнкми алФтнаҳи шуморо шӯр дар дил май ҷустандӣ ,у Фикми смоъўни ?лаам ва дар миёни шумо ҷосўсонсти эшонро ки сухан май ниўшнд то боишон расонанд ,у аллоҳи алӣами болзолмин . ( 47 ) худоӣ доност ба ситамкорон бар хештан .

لَوْ خَرَجُوا فِیکُمْ اگر بیرون آمدندی ایشان در میان شما بغزا، ما زادُوکُمْ إِلَّا خَبالًا نیفزودند شما را مگر تباهی، وَ لَأَوْضَعُوا خِلالَکُمْ و در میان شما می‌تاختندید بسخن چینی و افساد ذات البین، یَبْغُونَکُمُ الْفِتْنَةَ شما را شور در دل می‌جستندی، وَ فِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ و در میان شما جاسوسانست ایشان را که سخن می‌نیوشند تا بایشان رسانند، وَ اللَّهُ عَلِیمٌ بِالظَّالِمِینَ. (۴۷) خدای داناست به ستمکاران بر خویشتن.

Лақади абтғўои алФтнаҳи ман қаблу пеши азин худ фитнаи дилҳои муъминони ҷустанду шӯри дили эшон ,у қлбўои лаки алأмўру турои корҳо рӯй бар вай гардониданд дар сколши бад , ҳатто ҷоء алҳақ то нусрати худоӣ ки туро дошт омад ,у зуҳри أмри аллоҳу кори худоу дайни вай ошкоро шуду баланд , ва ҳам корҳўн . ( 48 ) ва эшонро нохўоҳо ва баришон дшхўор .

لَقَدِ ابْتَغَوُا الْفِتْنَةَ مِنْ قَبْلُ و پیش ازین خود فتنه دلهای مؤمنان جستند و شور دل ایشان، وَ قَلَّبُوا لَکَ الْأُمُورَ و ترا کارها روی بر وی گردانیدند در سکالش بد، حَتَّی جاءَ الْحَقُّ تا نصرت خدای که ترا داشت آمد، وَ ظَهَرَ أَمْرُ اللَّهِ و کار خدا و دین وی آشکارا شد و بلند، وَ هُمْ کارِهُونَ. (۴۸) و ایشان را ناخواها و بریشان دشخوار.

Ва манеҳам ман иқўл ва аз мунофиқон касеаст ки мегуяд , аӣзни лии марои дастурии даҳ то биншинам ,у лои тФтнӣу дилу чашм маро бизанон рӯм фитна макун , أлои фии алФтнаҳи сқтўои майдон ки вай дар фитна афтодааст аз ин пеш ,у إни ҷаҳаннами лмҳитаҳи болкоФрин . ( 49 )у дӯзахи гирди кофарон дар омаданӣаст ва эшонро фурӯ гирифтанӣ .

وَ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ و از منافقان کسی است که میگوید، ائْذَنْ لِی مرا دستوری ده تا بنشینم، وَ لا تَفْتِنِّی و دل و چشم مرا بزنان روم فتنه مکن، أَلا فِی الْفِتْنَةِ سَقَطُوا میدان که وی در فتنه افتاده است از این پیش، وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَةٌ بِالْکافِرِینَ. (۴۹) و دوزخ گرد کافران در آمدنی است و ایشان را فرو گرفتنی.