Қавлаи таъолӣ : ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўидид , атқўо аллоҳ бипарҳезед аз хашми худоӣу азоби худоӣ ,у кўнўои маъаи алсодқин . ( 119 ) ва бораст гӯйону расатони бед .

قوله تعالی: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدید، اتَّقُوا اللَّهَ بپرهیزید از خشم خدای و عذاب خدای، وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ. (۱۱۹) و بار است گویان و راستان بید.

Мо кони лأҳл алмдинаҳ нест аҳли Мадинаро , ва ман ҳўлҳми ман алأъроб ва эшон ки гирд бар гирд эшонанд аз араб биёбон нишин , أни итхлФўои ани расӯли аллоҳ ки боз пас нишинанд аз расӯли худо ,у лои ирғбўои бأнФсҳми ан нафса ва на ончии хештан давр доранд ё бхўиштн машғӯл бошанд азу , злки бأнҳм ин наҳй эшон аз тахаллуф бонаст , лои исибҳм змأ нарасад боишон тишнагӣ ,у лои насб ва на мондагӣ ,у лои махмаса ва на гуруснагӣ , фии сиблати аллоҳ дар роҳи худоӣ ,у лои итؤни мўтӣо ва на ҳеҷ мавқиф на истанд ва наспуранд спрдгоҳӣ , иғизи алкФор ки бадаради хашму ғами оради кофаронро ,у лои инолўни ман адуи нило ва ҳеҷ газанди нштобнду нрсоннди бдшмн , إлои кутуби ?лаам ба амали солеҳи магар ки эшонро баҳри хурдӣ аз он бузургӣ менависанд , إни аллоҳи лои изиъи أҷри алмҳснин . ( 120 ) худоӣ табоҳ накунад музди некӯкорон .

ما کانَ لِأَهْلِ الْمَدِینَةِ نیست اهل مدینه را، وَ مَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الْأَعْرابِ و ایشان که گرد بر گرد ایشان‌اند از عرب بیابان نشین، أَنْ یَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ که باز پس نشینند از رسول خدا، وَ لا یَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَنْ نَفْسِهِ و نه آنچه خویشتن دور دارند یا بخویشتن مشغول باشند ازو، ذلِکَ بِأَنَّهُمْ این نهی ایشان از تخلّف بآن است، لا یُصِیبُهُمْ ظَمَأٌ نرسد بایشان تشنگی، وَ لا نَصَبٌ و نه ماندگی، وَ لا مَخْمَصَةٌ و نه گرسنگی، فِی سَبِیلِ اللَّهِ در راه خدای، وَ لا یَطَؤُنَ مَوْطِئاً و نه هیچ موقف نه ایستند و نسپرند سپردگاهی، یَغِیظُ الْکُفَّارَ که بدرد خشم و غم آرد کافران را، وَ لا یَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَیْلًا و هیچ گزند نشتابند و نرسانند بدشمن، إِلَّا کُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ مگر که ایشان را بهر خردی از آن بزرگی می‌نویسند، إِنَّ اللَّهَ لا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ. (۱۲۰) خدای تباه نکند مزد نیکوکاران.

Ва лои инФқўни нафақа ва ҳеҷ нафақа накунанду садақа Эй ндиҳанд , сағирау лои кабӣраи хирад ё бузург ,у лои иқтъўни водё ва ҳеҷ водӣ набаранд , إлои кутуби ?лаами магар ки он ҳамаи эшонро менависанд , лиҷзиҳми аллоҳ то подош диҳад худои эшонро , أҳсни мо конўои иъмлўн . ( 121 ) некӯтар корӣ ки ҳаргиз мекарданд .

وَ لا یُنْفِقُونَ نَفَقَةً و هیچ نفقه نکنند و صدقه‌ای ندهند، صَغِیرَةً وَ لا کَبِیرَةً خرد یا بزرگ، وَ لا یَقْطَعُونَ وادِیاً و هیچ وادی نبرند، إِلَّا کُتِبَ لَهُمْ مگر که آن همه ایشان را می‌نویسند، لِیَجْزِیَهُمُ اللَّهُ تا پاداش دهد خدای ایشان را، أَحْسَنَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ. (۱۲۱) نیکوتر کاری که هرگز میکردند.

Ва мо кони алмؤмнўни линФрўои кафе на тавонанд муъминон ки ҳомўори ҳамаи бғзои раванд ва натавонанд ки ҳама баталаб илми раванд , Флўи лои нафар чаро берун нараванд , ман кул фирқа манеҳам тоӣФаҳ аз ҳар ҷўкӣ аз эшон , гуруҳе , литФқҳўои фии аддӣн то дар дайни хеш дониш омӯзанд ,у линзрўои қўмҳму қавми хешро ба панди бими намоянд , إзои рҷъўои إлиҳми он гуҳ ки бо эшон оянд , лълҳми иҳзрўн . ( 122 ) то эшон аз нописанд бипарҳезанд .

وَ ما کانَ الْمُؤْمِنُونَ لِیَنْفِرُوا کَافَّةً نه توانند مؤمنان که هاموار همه بغزا روند و نتوانند که همه بطلب علم روند، فَلَوْ لا نَفَرَ چرا بیرون نروند، مِنْ کُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ از هر جوکی از ایشان، گروهی، لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدِّینِ تا در دین خویش دانش آموزند، وَ لِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ و قوم خویش را به پند بیم نمایند، إِذا رَجَعُوا إِلَیْهِمْ آن گه که با ایشان آیند، لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ. (۱۲۲) تا ایشان از ناپسند بپرهیزند.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо эй эшон ки бгрўидид , қотлўои аллазӣнаи илўнкми ман алкФор куштан кунед бо он кофарон ки аз сӯй шумоанд ,у лиҷдўои Фикми ғлзаҳи воидўни бодо ки кофарон дар шумо ки муъминонед дуруштӣ ёбанд ,у аълмўои أни аллоҳи маъа аламтқин . ( 123 ) ва бидонед ки худоӣ биорӣу нусрату мъўнти во парҳезгоронаст .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدید، قاتِلُوا الَّذِینَ یَلُونَکُمْ مِنَ الْکُفَّارِ کشتن کنید با آن کافران که از سوی شمااند، وَ لْیَجِدُوا فِیکُمْ غِلْظَةً وایدون بادا که کافران در شما که مؤمنان‌اید درشتی یابند، وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ. (۱۲۳) و بدانید که خدای بیاری و نصرت و معونت وا پرهیزگاران است.

Ва إзои мо أнзлти сӯра ва он гуҳ ки сӯрае аз қуръони фурӯ фиристода ояд , Фмнҳми ман иқўл ҳаст азин мунофиқон ки гуяд , أикми зодтаҳи ҳзаҳ إимоно кист аз шумо ки ин сӯра ӯро имони афзуд , Фأмои аллазӣнаи омнўо аммо эшон ки гиравидагонанд , Фзодтҳми إимонои сурати эшонро имони афзуд , ва ҳам истбшрўн . ( 124 ) ва эшон бон шунида ва шодмонанд .

وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ و آن گه که سوره‌ای از قرآن فرو فرستاده آید، فَمِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ هست ازین منافقان که گوید، أَیُّکُمْ زادَتْهُ هذِهِ إِیماناً کیست از شما که این سوره او را ایمان افزود، فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا امّا ایشان که گرویدگان‌اند، فَزادَتْهُمْ إِیماناً سورت ایشان را ایمان افزود، وَ هُمْ یَسْتَبْشِرُونَ. (۱۲۴) و ایشان بآن شنیده و شادمان‌اند.

Ва أмои аллазӣнаи фии қлўбҳми мараз ва аммо эшон ки дар дилҳои эшон беморӣ гумонаст , Фзодтҳми рҷсои إлии рҷсҳми он сӯраи эшонро нопокӣ бар нопокии биФзўду норостӣ бар норостӣу гумон бар гумон ,у мотўо ва ҳам коФрўн . ( 125 ) ва бамурданд бкоФрӣ .

وَ أَمَّا الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ و امّا ایشان که در دلهای ایشان بیماری گمان است، فَزادَتْهُمْ رِجْساً إِلَی رِجْسِهِمْ آن سوره ایشان را ناپاکی بر ناپاکی بیفزود و ناراستی بر ناراستی و گمان بر گمان، وَ ماتُوا وَ هُمْ کافِرُونَ. (۱۲۵) و بمردند بکافری.

أу лои ирўн наме бенанди мунофиқон , أнҳми иФтнўн ки эшонро май озмоинди фии кули оми мараи أўи мртин дар ҳар солии як бор ё ду бор , сами лои итўбўн ва он гуҳи тавбаи нмикннд ,у лои ҳам изкрўн . ( 126 ) ва на панд мепазиранд .

أَ وَ لا یَرَوْنَ نمی‌بینند منافقان، أَنَّهُمْ یُفْتَنُونَ که ایشان را می‌آزمایند فِی کُلِّ عامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَیْنِ در هر سالی یک بار یا دو بار، ثُمَّ لا یَتُوبُونَ و آن گه توبه نمیکنند، وَ لا هُمْ یَذَّکَّرُونَ. (۱۲۶) و نه پند می‌پذیرند.

Ва إзои мо أнзлти сӯра ва он гуҳ ки сӯрае фурӯ фиристода омадед , назари бъзҳми إлии баъз бо якдигари нгрстндид ва дар якдигар намудандед , ҳилли ирокми ман أҳди ҳеҷ каси шуморо дид ? сами ансрФўои он гуҳи зи тоъати баргаштанд , сарфи аллоҳи қлўбҳми худои дилҳои эшон аз имон бар гардонид , бأнҳми қавми лои иФқҳўн . ( 127 ) бончаҳи эшон гуруҳеанд ки зиракӣ дил нест эшонроу ҳақро дар наме ёўнд .

وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ و آن گه که سوره‌ای فرو فرستاده آمدید، نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلی‌ بَعْضٍ با یکدیگر نگرستندید و در یکدیگر نمودندید، هَلْ یَراکُمْ مِنْ أَحَدٍ هیچ کس شما را دید؟ ثُمَّ انْصَرَفُوا آن گه ز طاعت برگشتند، صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ خدای دلهای ایشان از ایمان بر گردانید، بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَفْقَهُونَ. (۱۲۷) بآنچه ایشان گروهی‌اند که زیرکی دل نیست ایشان را و حق را در نمی‌یاوند.

Лақади ҷоءкм расӯл омад бшмои пайғомбарӣ , ман أнФскми ҳам аз шумо одамӣу арабӣ , азизи алайҳи мо ънтм сахт ояд бирав ончии шуморо расад аз душворӣу зиёни дайн , ҳариси алайкум ҳарисаст бар шумо , болмؤмнини рؤФи раҳим . ( 128 ) бмؤмнон бахшояндааст сахти меҳрбон .

لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ آمد بشما پیغامبری، مِنْ أَنْفُسِکُمْ هم از شما آدمی و عربی، عَزِیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ سخت آید برو آنچه شما را رسد از دشواری و زیان دین، حَرِیصٌ عَلَیْکُمْ حریص است بر شما، بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُفٌ رَحِیمٌ. (۱۲۸) بمؤمنان بخشاینده است سخت مهربان.

Фإни тўлўо агар баргарданд , Фқли ҳасбии аллоҳи гӯй худоам гувоҳу ёри басанда , лои إлаҳи إло ҳў нест худои магар ӯ , алайҳи таваккулати кор бова супурдаму пушт бова боз кардам ,у ҳўи раби алърши алъзим . ( 129 ) ва ӯст худованди арши бузургвор .

فَإِنْ تَوَلَّوْا اگر برگردند، فَقُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ گوی خدا ام گواه و یار بسنده، لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نیست خدایی مگر او، عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ کار باو سپردم و پشت باو باز کردم، وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ. (۱۲۹) و اوست خداوند عرش بزرگوار.