Қавлаи таъолӣ :у явми нҳшрҳми ҷмиъои он рӯз ки эшонро бо ҳам ореми ҳамагон сам нақавл ллзини أшркўои он гуҳи гўӣими эшонро ки худованди хешро анбоз гуфтанд мконкм бар ҷой бошед أнтму шркоؤкми ҳам шумо ва ҳам анбозони хеш ки маро мегуфтед Фзилнои бинҳми миёни эшон ҷудоӣ афканему қоли шркоؤҳми он гуҳи он шурако гӯйанд мо кантами إёнои тъбдўн ( 28 ) ҳаргизи шумо моро нпрсидиди ФкФии биллоҳи шҳидои бинноу бинкми миёни моу миёни шумо худои гувоҳ басандааст إни кнои ани ъбодткми лғоФлин ( 29 ) ки мо аз парастиши шумо ҳаргиз огоҳ набудем .
قوله تعالی: وَ یَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِیعاً آن روز که ایشان را با هم آریم همگان ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِینَ أَشْرَکُوا آن گه گوئیم ایشان را که خداوند خویش را انباز گفتند مَکانَکُمْ بر جای باشید أَنْتُمْ وَ شُرَکاؤُکُمْ هم شما و هم انبازان خویش که مرا میگفتید فَزَیَّلْنا بَیْنَهُمْ میان ایشان جدایی افکنیم وَ قالَ شُرَکاؤُهُمْ آن گه آن شرکا گویند ما کُنْتُمْ إِیَّانا تَعْبُدُونَ (۲۸) هرگز شما ما را نپرسیدید فَکَفی بِاللَّهِ شَهِیداً بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ میان ما و میان شما خدای گواه بسنده است إِنْ کُنَّا عَنْ عِبادَتِکُمْ لَغافِلِینَ (۲۹) که ما از پرستش شما هرگز آگاه نبودیم.
Ҳнолки онҷои тблўои кули нафаси мо أслФт баргирад ҳар танӣ кард хешу подоши ончии пеш фаро фиристоду рдўои إлии аллоҳ ва боз баранд эшонро аз таъаллулу таъаллуқ бо ҳақиқати ҳукми аллоҳ ки дар он кард .
هُنالِکَ آنجا تَبْلُوا کُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ برگیرد هر تنی کرد خویش و پاداش آنچه پیش فرا فرستاد وَ رُدُّوا إِلَی اللَّهِ و باز برند ایشان را از تعلّل و تعلّق با حقیقت حکم اللَّه که در آن کرد.
Мўлоҳм алҳақ худованди эшон мудаббиру мутаваллии кори эшон худоаст баростӣу сазоу зли анҳуам мо конўои иФтрўн ( 30 ) ва ҳар чаҳ ҷуз аз ӯ ки мепиндоштанд ва мефаро сохтанд ва май парастиданади ҳамаи гуми гашт .
مَوْلاهُمُ الْحَقِّ خداوند ایشان مدبّر و متولّی کار ایشان خدا است براستی و سزا وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا یَفْتَرُونَ (۳۰) و هر چه جز از او که میپنداشتند و میفرا ساختند و میپرستیدند همه گم گشت.
Қул бигӯ ман ирзқкм он кист ки рӯзӣ медиҳад шуморо ман алсмоءу алأрз аз осмону замини أмни имлки алсмъу алأбсор ё он кист ки шунавоӣ дар гӯшҳоу бенаӣ дар чашмҳо офаринад ва он тавонад ва ман ихрҷи алҳии ман алмиту ихрҷи алмити ман алҳӣ ва кист онкии беруни оради зинда аз мурдау берун май оради мурда аз зинда ва ман идбри алأмр ва он кист ки кор меронад ва месозад ва медорад ва сохта месипорад Фсиқўлўни аллоҳ то гӯйанд эшон аллоҳаст Фқли أи Флои ттқўн ( 31 ) пас эшонро гӯй буна парҳезед аз хашму азоб ӯ .
قُلْ بگو مَنْ یَرْزُقُکُمْ آن کیست که روزی میدهد شما را مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ از آسمان و زمین أَمَّنْ یَمْلِکُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ یا آن کیست که شنوایی در گوشها و بینایی در چشمها آفریند و آن تواند وَ مَنْ یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ یُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ و کیست آنکه بیرون آرد زنده از مرده و بیرون میآرد مرده از زنده وَ مَنْ یُدَبِّرُ الْأَمْرَ و آن کیست که کار میراند و میسازد و میدارد و ساخته میسپارد فَسَیَقُولُونَ اللَّهُ تا گویند ایشان اللَّه است فَقُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ (۳۱) پس ایشان را گوی بنه پرهیزید از خشم و عذاب او.
Фзлкми аллоҳ ӯ ки он мекунад аллоҳаст рбкм алҳақ худованди шумо баростӣу сазои Фмои зои баъд алҳақ إлои алзлоли пас ростӣ чист ҷуз аз гумроҳӣ ?
فَذلِکُمُ اللَّهُ او که آن میکند اللَّه است رَبُّکُمُ الْحَقُّ خداوند شما براستی و سزا فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ پس راستی چیست جز از گمراهی؟
Фأнии тсрФўн ( 32 ) шуморо азу чун бар мегардонанд ?
فَأَنَّی تُصْرَفُونَ (۳۲) شما را ازو چون بر میگردانند؟
Кзлки ҳақати калимаи рбк он онаст ки дурусту рост ва бӯданӣ аз худо сухан бирафт алии аллазӣнаи Фсқўои бҳкм бар эшон ки ӣнҷо фосиқанд أнҳми лои иؤмнўн ( 33 ) ки эшон натавонанд гаравид .
کَذلِکَ حَقَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ آن آنست که درست و راست و بودنی از خدا سخن برفت عَلَی الَّذِینَ فَسَقُوا بحکم بر ایشان که اینجا فاسقاند أَنَّهُمْ لا یُؤْمِنُونَ (۳۳) که ایشان نتوانند گروید.
Қул бигӯӣ ҳилли ман шркоӣкм аз ин анбозони шумо кас ҳаст ?
قُلْ بگوی هَلْ مِنْ شُرَکائِکُمْ از این انبازان شما کس هست؟
Ман ибдؤои алхлқ ки халқи дарин ҷаҳони орад ва эшонро ҷаҳон созад ? сами иъидаҳи пас бози ҷаҳони дигари баради қул аллоҳи ҳам ту гӯии хдоисти ибдؤои алхлқи сами иъидаҳ ки имрӯзи ин ҷаҳонёнро ҷаҳон созаду бози фардои эшонро ҷаҳон созад Фأнии тؤФкўн ( 34 ) шуморо азу чун май баргардонанд ?
مَنْ یَبْدَؤُا الْخَلْقَ که خلق درین جهان آرد و ایشان را جهان سازد؟ ثُمَّ یُعِیدُهُ پس باز جهان دیگر برد قُلِ اللَّهُ هم تو گوی خدایست یَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ یُعِیدُهُ که امروز این جهانیان را جهان سازد و باز فردا ایشان را جهان سازد فَأَنَّی تُؤْفَکُونَ (۳۴) شما را ازو چون میبرگردانند؟
Қул ҳилли ман шркоӣкм бигӯӣ ҳаст аз ин анбозони шумо ман иҳдии إлӣ алҳақ касе ки роҳи намояди баростӣ ? қул аллоҳи иҳдии ллҳқи гӯй худоӣ онаст ки роҳи намояди баростии أи Фмни иҳдии إлӣ алҳақ أҳқи أни итбъи пас он кас ки роҳи намояди баростӣ сазотараст ки бар тоъат ӯ раванд ? أмни лои иҳдии إлои أни иҳдӣ ё он кас ки роҳ нанамояд магар ки ӯро роҳи намоянд ? Фмои лаками Киеви тҳкмўн ( 35 ) пас чаҳ расед шуморо ва чаҳ ҳукмаст ки мекунед .
قُلْ هَلْ مِنْ شُرَکائِکُمْ بگوی هست از این انبازان شما مَنْ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ کسی که راه نماید براستی؟ قُلِ اللَّهُ یَهْدِی لِلْحَقِّ گوی خدای آنست که راه نماید براستی أَ فَمَنْ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یُتَّبَعَ پس آن کس که راه نماید براستی سزاتر است که بر طاعت او روند؟ أَمَّنْ لا یَهِدِّی إِلَّا أَنْ یُهْدی یا آن کس که راه ننماید مگر که او را راه نمایند؟ فَما لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ (۳۵) پس چه رسید شما را و چه حکم است که میکنید.
Ва мо итбъи أксрҳми إлои зноу бештари эшон нмирўнди магар бар паии пиндошти إни алзни лои иғнии ман алҳақ шиӣоу пиндошти биҷои ҳақи ҳеҷ бакор наёяд إни аллоҳи алӣами бмои иФълўн ( 36 ) аллоҳ таъолӣ доност бончаҳ эшон мекунанд .
وَ ما یَتَّبِعُ أَکْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا و بیشتر ایشان نمیروند مگر بر پی پنداشت إِنَّ الظَّنَّ لا یُغْنِی مِنَ الْحَقِّ شَیْئاً و پنداشت بجای حق هیچ بکار نیاید إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ بِما یَفْعَلُونَ (۳۶) اللَّه تعالی داناست بآنچه ایشان میکنند.
Ва мо кони ҳозои алқуръони أни иФтрии ман дуни аллоҳи ин қуръони номае ниҳода аз сухан касе ҷуз аз худоӣ несту локини тасдиқи алзии байни идиаҳи локин суханӣаст гувоҳи он китобро ки пеш Фо омаду тафсили алкитобу пайдо кардану равшан кардану кушода намӯданаст лои риби фӣаи ман раби Алъоламин ( 37 ) шак нест дар он ки аз худованд ҷаҳонёнаст .
وَ ما کانَ هذَا الْقُرْآنُ أَنْ یُفْتَری مِنْ دُونِ اللَّهِ این قرآن نامهای نهاده از سخن کسی جز از خدای نیست وَ لکِنْ تَصْدِیقَ الَّذِی بَیْنَ یَدَیْهِ لکن سخنی است گواه آن کتاب را که پیش فا آمد وَ تَفْصِیلَ الْکِتابِ و پیدا کردن و روشن کردن و گشاده نمودن است لا رَیْبَ فِیهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِینَ (۳۷) شک نیست در آن که از خداوند جهانیان است.
أми иқўлўн ифтироа мегуяд ки ин марди ниҳоди онро аз худ ? қул Фأтўои бсўраҳ мислаи гӯии як сурат оред монанди ину адъўои ман асттътми ман дуни аллоҳи إни кантами содиқин ( 38 )у анга агар рост мегуед ва тавонед ҳар кро хоҳед пас он худоӣ мехонед .
أَمْ یَقُولُونَ افْتَراهُ میگوید که این مرد نهاد آن را از خود؟ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ گوی یک سورت آرید مانند این وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ (۳۸) و انگه اگر راست میگویید و توانید هر کرا خواهید پس آن خدای میخوانید.
Бали кзбўои бмои лами иҳитўои бълмаҳ балки дурӯғ шимурданд чизеро ки он дар наёфтанду бълм хеш бидон нарасиданду лмои иأтҳми таъвила ва боишон наомад ва дар фаҳм эшон нагунҷед ҳақиқати он кзлки кизби аллазӣнаи ман қиблаами ҳам чунон ки аъдои анбёء ки пеш аз Қурайш буданд дурӯғ шимурданд Фонзри Киеви кони оқибаи алзолмин ( 39 ) дар нигар ки саранҷоми ситамкорон чун буд .
بَلْ کَذَّبُوا بِما لَمْ یُحِیطُوا بِعِلْمِهِ بلکه دروغ شمردند چیزی را که آن در نیافتند و بعلم خویش بدان نرسیدند وَ لَمَّا یَأْتِهِمْ تَأْوِیلُهُ و بایشان نیامد و در فهم ایشان نگنجید حقیقت آن کَذلِکَ کَذَّبَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ هم چنان که اعدای انبیاء که پیش از قریش بودند دروغ شمردند فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِینَ (۳۹) در نگر که سرانجام ستمکاران چون بود.
Ва манеҳам ман иؤмн ба аз эшон кас ҳаст ки бойени нома гиравидааст ва манеҳам ман лои иؤмн ба ва ҳаст аз эшон кас ки боз нагиравидаасту рбки أълми болмФсдин ( 40 )у худованди ту донотар доноӣаст бмФсдону табоҳи корон .
وَ مِنْهُمْ مَنْ یُؤْمِنُ بِهِ از ایشان کس هست که باین نامه گرویده است وَ مِنْهُمْ مَنْ لا یُؤْمِنُ بِهِ و هست از ایشان کس که باز نگرویده است وَ رَبُّکَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِینَ (۴۰) و خداوند تو داناتر دانای است بمفسدان و تباه کاران.
Ва إни кзбўк ва агар турои дурӯғ зан хонанд Фқли лии амалӣу лаками ъмлкм гӯй кард ман мароаст ва кард шумо шуморо أнтми бриӣўни ммои أъмли шумо аз ончӣ ман мекунам безору أнои барии ءи ммои тъмлўн ( 41 ) ва ман аз ончӣ шумо мекунед безор .
وَ إِنْ کَذَّبُوکَ و اگر ترا دروغ زن خوانند فَقُلْ لِی عَمَلِی وَ لَکُمْ عَمَلُکُمْ گوی کرد من مرا است و کرد شما شما را أَنْتُمْ بَرِیئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ شما از آنچه من میکنم بیزار وَ أَنَا بَرِیءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ (۴۱) و من از آنچه شما میکنید بیزار.