Қавлаи таъолӣ : ва манеҳам ман истмъўни إлик ва аз эшон касонанд ки май ниўшнди бтўи أи Фأнти тсмъи алсми ту ҳеҷ туоне ки каронро шунавоӣу луи конўои лои иъқлўн ( 42 ) эшон ки кроннд натавонанд ки дарёбанд .

قوله تعالی: وَ مِنْهُمْ مَنْ یَسْتَمِعُونَ إِلَیْکَ و از ایشان کسان‌اند که می‌نیوشند بتو أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ تو هیچ توانی که کران را شنوایی وَ لَوْ کانُوا لا یَعْقِلُونَ (۴۲) ایشان که کرانند نتوانند که دریابند.

Ва манеҳам ман инзри إлик ва аз эшон касаст ки менигарад бтўи أи Фأнти тҳдии алъмии ту ҳеҷ туоне ки нобӣноёнро роҳи намоеу луи конўои лои ибсрўн ( 43 ) чун туоне ва эшон наме бенанд .

وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْظُرُ إِلَیْکَ و از ایشان کس است که می‌نگرد بتو أَ فَأَنْتَ تَهْدِی الْعُمْیَ تو هیچ توانی که نابینایان را راه نمایی وَ لَوْ کانُوا لا یُبْصِرُونَ (۴۳) چون توانی و ایشان نمی‌بینند.

إни аллоҳи лои излми анноси шиӣои аллоҳ бар мардумон ситам накунад ҳеҷ . Ва локини анноси أнФсҳми излмўн ( 44 ) локини мардумон бар хештан ситам мекунанд .

إِنَّ اللَّهَ لا یَظْلِمُ النَّاسَ شَیْئاً اللَّه بر مردمان ستم نکند هیچ. وَ لکِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ (۴۴) لکن مردمان بر خویشتن ستم میکنند.

Ва явми иҳшрҳм ва он рӯз ки эшонро баҳам кунему ҷамъи ореми кأни лами илбсўои гӯйӣ ки эшонро диранг набӯд пеш аз он ҳаргизи إлои соъаҳи ман алнҳори магари як соъат аз рӯзи итъорФўни бинҳми ошноӣ бо якдигар фаро медиҳанд қади хусри аллазӣнаи кзбўои блқоءи аллоҳи зиёни кори гаштанди эшон ки дурӯғ шимурданд растохезро ва шудани бхдоӣу дидор ӯ ва мо конўои мҳтдин ( 45 ) ва эшон бар роҳи набуданд .

وَ یَوْمَ یَحْشُرُهُمْ و آن روز که ایشان را بهم کنیم و جمع آریم کَأَنْ لَمْ یَلْبَثُوا گویی که ایشان را درنگ نبود پیش از آن هرگز إِلَّا ساعَةً مِنَ النَّهارِ مگر یک ساعت از روز یَتَعارَفُونَ بَیْنَهُمْ آشنایی با یکدیگر فرا میدهند قَدْ خَسِرَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ زیان کار گشتند ایشان که دروغ شمردند رستاخیز را و شدن بخدای و دیدار او وَ ما کانُوا مُهْتَدِینَ (۴۵) و ایشان بر راه نبودند.

Ва إмои нринк ва агар бтўи нмоӣими баъзи алзии нъдҳми чизе аз ончии мушрикони Қурайшро май ваъдаи диҳеми أўи нтўФинк ё турои пеши бмироними Фإлинои мрҷъҳми бози гашти эшон охир бо моаст сами аллоҳи шаҳиди алии мо иФълўн ( 46 ) ва он гуҳи аллоҳи гўост бар ончӣ эшон мекунанд .

وَ إِمَّا نُرِیَنَّکَ و اگر بتو نمائیم بَعْضَ الَّذِی نَعِدُهُمْ چیزی از آنچه مشرکان قریش را می‌وعده دهیم أَوْ نَتَوَفَّیَنَّکَ یا ترا پیش بمیرانیم فَإِلَیْنا مَرْجِعُهُمْ باز گشت ایشان آخر با ما است ثُمَّ اللَّهُ شَهِیدٌ عَلی‌ ما یَفْعَلُونَ (۴۶) و آن گه اللَّه گواست بر آنچه ایشان میکنند.

Ва лкли أмаҳи расӯл ҳар умматиро пайғомбарӣаст Фإзои ҷоءи рсўлҳм чун расӯл омад боишон қзии бинҳми болқсти миёни эшону миёни пайғомбари эшон кор баргузоранд бидоду сазо ва ҳам лои излмўн ( 47 ) ва бар ҳеҷ кас аз эшон ситам наҷӯянд .

وَ لِکُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ هر امّتی را پیغامبری است فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ چون رسول آمد بایشان قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ میان ایشان و میان پیغامبر ایشان کار برگزارند بداد و سزا وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ (۴۷) و بر هیچ کس از ایشان ستم نجویند.

Ва иқўлўни маттии ҳозои алўъди мигўинд ки ҳангом ин хост аз гӯр кӣаст ? إни кантами содиқин ( 48 ) агар май рости гўӣид .

وَ یَقُولُونَ مَتی‌ هذَا الْوَعْدُ میگویند که هنگام این خاست از گور کی است؟ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ (۴۸) اگر می‌راست گوئید.

Қул бигӯ лои أмлки лнФсии зрои ман хештанро натавон газанди боз доштан дораму лои нФъо ва на тавон суд ёфтан إлои мо шоءи аллоҳи магари ончӣ аллоҳ хоҳад лкли أмаҳи أҷли ҳалоки гаштану мурдан ҳар гуруҳеро ҳангомӣаст إзои ҷоءи أҷлҳм чун ҳангоми эшон дар расад Флои истأхрўни соъаҳ аз он ҳангом на як соъат бо пас нишинаду лои истқдмўн ( 49 ) ва на як соъат пеш шаванд .

قُلْ بگو لا أَمْلِکُ لِنَفْسِی ضَرًّا من خویشتن را نتوان گزند باز داشتن دارم وَ لا نَفْعاً و نه توان سود یافتن إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ مگر آنچه اللَّه خواهد لِکُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ هلاک گشتن و مردن هر گروهی را هنگامی است إِذا جاءَ أَجَلُهُمْ چون هنگام ایشان در رسد فَلا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً از آن هنگام نه یک ساعت با پس نشیند وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ (۴۹) و نه یک ساعت پیش شوند.

Қул бигӯ أи рأитми إни أтокми азоба чун байнед агар бшмо ояд азоб ӯ бётои أўи нҳоро ба шабихун ё бурузи мо зо истъҷл манеҳ алмҷрмўн ( 50 ) чаҳ чизаст аз онкии бади корону кофарон бон мешитобанд .

قُلْ بگو أَ رَأَیْتُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُهُ چون بینید اگر بشما آید عذاب او بَیاتاً أَوْ نَهاراً به شبیخون یا بروز ما ذا یَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ (۵۰) چه چیز است از آنکه بد کاران و کافران بآن می‌شتابند.

أи сами إзои мо вақъи омнтм ба пас онкии он биФтод бихоҳед гаравид бон ?

أَ ثُمَّ إِذا ما وَقَعَ آمَنْتُمْ بِهِ پس آنکه آن بیفتاد بخواهید گروید بآن؟

Олон ки акнӯнасту қади кантам ба тстъҷлўн ( 51 )у ҳамаи умри хеш бон мешитобидед .

آلْآنَ که اکنون است وَ قَدْ کُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ (۵۱) و همه عمر خویش بآن می‌شتابیدید.

Сами қили ллзини злмўои он гуҳи ситами коронро гӯйанд зўқўои азоб алхлд чашид азоби ҷовидии ҳилли тҷзўни إлои бмои кантами тксбўн ( 52 ) шуморо подош диҳанд магар бончаҳ мекардед

ثُمَّ قِیلَ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا آن گه ستم کاران را گویند ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ چشید عذاب جاویدی هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا بِما کُنْتُمْ تَکْسِبُونَ (۵۲) شما را پاداش دهند مگر بآنچه میکردید

Ва истнбӣўнки хабар май пурсанад аз ту أи ҳақи ҳў ки худ ростаст ин хабари растохези қул إӣ ва рабӣ бигӯ ореи бхдои ман إнаҳи лҳқ ки ин хабар ростаст ва мо أнтми бмъҷзин ( 53 ) ва шумо пеш нашавед ва ӯро дар худ оҷиз наёред

وَ یَسْتَنْبِئُونَکَ خبر می‌پرسند از تو أَ حَقٌّ هُوَ که خود راست است این خبر رستاخیز قُلْ إِی وَ رَبِّی بگو آری بخدای من إِنَّهُ لَحَقٌّ که این خبر راست است وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِینَ (۵۳) و شما پیش نشوید و او را در خود عاجز نیارید

Ва луи أни лкли нафаси зулмат ва агар ҳар касеро ки ва бар худ ситам кард мо фии алأрз ӯро малик буд ҳар чаҳ дар заминаст лоФтдт ба хештанро бони боз харид ҷӯяду наёбаду أсрўои алндомаҳу пушаймонии хеш дар дил ниҳон доранд лмои рأўои алъзоби он гуҳ ки азоби бенанду қзии бинҳми болқсту миёни эшон кор баргузоранд бсзо ва дод ва ҳам лои излмўн ( 54 ) ва бар ҳеҷ кас аз эшон ситам накунанд .

وَ لَوْ أَنَّ لِکُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ و اگر هر کسی را که و بر خود ستم کرد ما فِی الْأَرْضِ او را ملک بود هر چه در زمین است لَافْتَدَتْ بِهِ خویشتن را بآن باز خرید جوید و نیابد وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ و پشیمانی خویش در دل نهان دارند لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ آن گه که عذاب بینند وَ قُضِیَ بَیْنَهُمْ بِالْقِسْطِ و میان ایشان کار برگزارند بسزا و داد وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ (۵۴) و بر هیچ کس از ایشان ستم نکنند.

أло огоҳ бошед ва бидонед .

أَلا آگاه باشید و بدانید.

إни ллаҳи мо фии алсмоўоту алأрз ки худоироаст ҳар чаҳ дар осмон ва заминаст أлои إни въди аллоҳи ҳақ огоҳ бошед ки гуфт худо ростасту локини أксрҳми лои иълмўн ( 55 ) локини бештари эшон нмидоннд .

إِنَّ لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ که خدای را است هر چه در آسمان و زمین است أَلا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ آگاه باشید که گفت خدا راست است وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ (۵۵) لکن بیشتر ایشان نمیدانند.

Ҳўи яҳё ва имит ӯст ки мурда зинда мекунад ва зинда мемеронаду إлиаҳи трҷъўн ( 56 ) ва шуморо ҳама бо ӯ хоҳанд барад .

هُوَ یُحیِی وَ یُمِیتُ اوست که مرده زنده میکند و زنده می‌میراند وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ (۵۶) و شما را همه با او خواهند برد.