Қавлаи таъолӣ : ё أиҳои аннос эй мардумони қади ҷоءткми мавъизаи ман рбкм омад бшмои пандӣ аз худованди шумоу шФоءи лмои фии алсдўру шифоу осонии онро ки дар дилҳо буду ҳудоу раҳмаи ллмؤмнин ( 57 )у роҳи нмўнӣу меҳрбонии гиравидагонро .

قوله تعالی: یا أَیُّهَا النَّاسُ ای مردمان قَدْ جاءَتْکُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ آمد بشما پندی از خداوند شما وَ شِفاءٌ لِما فِی الصُّدُورِ و شفا و آسانی آن را که در دلها بود وَ هُدیً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ (۵۷) و راه نمونی و مهربانی گرویدگان را.

Қул бФзли аллоҳу брҳмтаҳи гӯии бФзли худоӣу раҳмат ӯ Фбзлки ФлиФрҳўои бон шод бошеду хуррами ҳўи хайри ммои иҷмъўн ( 58 ) фазли худоӣ бааст аз ончии шумо гирд мекунед дар дунё .

قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ گوی بفضل خدای و رحمت او فَبِذلِکَ فَلْیَفْرَحُوا بآن شاد باشید و خرّم هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ (۵۸) فضل خدای به است از آنچه شما گرد میکنید در دنیا.

Қул أи рأитми гӯй чаҳ байнед мо أнзли аллоҳи лаками ман ризқи ончии аллоҳи шуморо фиристод аз осмон аз рӯзӣ Фҷълтм манеҳ ҳромоу ҳлолои шумо фаро истодед ва аз он бхўиштн ҳаром сохтед ва ҳалол сохтед қул оллаҳи أзни лаками гӯии аллоҳи шуморо дастурӣ дод أми алии аллоҳи тФтрўн ( 59 ) ё бар аллоҳ дурӯғ месозед .

قُلْ أَ رَأَیْتُمْ گوی چه بینید ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَکُمْ مِنْ رِزْقٍ آنچه اللَّه شما را فرستاد از آسمان از روزی فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا شما فرا ایستادید و از آن بخویشتن حرام ساختید و حلال ساختید قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَکُمْ گوی اللَّه شما را دستوری داد أَمْ عَلَی اللَّهِ تَفْتَرُونَ (۵۹) یا بر اللَّه دروغ می‌سازید.

Ва мо занни аллазӣнаи иФтрўни алии аллоҳи алкзб чаҳ мепиндоранд эшон ки бар худоӣ май дурӯғи созанди явми алқёмаҳи рӯзи растохез .

وَ ما ظَنُّ الَّذِینَ یَفْتَرُونَ عَلَی اللَّهِ الْکَذِبَ چه می‌پندارند ایشان که بر خدای می‌دروغ سازند یَوْمَ الْقِیامَةِ روز رستاخیز.

إни аллоҳи лзўи фазли алии анноси аллоҳ бо фазласт бар мардумону локини أксрҳми лои ишкрўн ( 60 ) локини бештари эшон аз аллоҳи бозодӣ наанд на бо ӯ ошноанд .

إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَی النَّاسِ اللَّه با فضل است بر مردمان وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَشْکُرُونَ (۶۰) لکن بیشتر ایشان از اللَّه بآزادی نه اند نه با او آشنااند.

Ва мо ткўни фии шаън дар ҳеҷ кор набошӣ ту ва мо ттлўо манеҳ ман қуръон ва азин қуръони ҳеҷ чиз нахонӣу лои тъмлўни ман амал ва ҳеҷ кор накунед إлои кнои алайкуми шҳўдои магари мо бар шумо гувоҳ бошем إзи тФизўни фӣаи он гуҳ ки мебошед дар кор ва меравед дар он ва мо иъзби ани рбк ва давр несту ғоӣб аз худованди ту ман мисқоли зарраҳоам санги як зарраи фии алأрзу лои фии алсмоء на дар замин ва на дар осмону лои أсғри ман злку лои أкбр ва на кам аз заррае ва на ма аз он إлои фии китоби мубин ( 61 ) магар ки дар навиштаи исти пайдоӣ , равшани дуруст .

وَ ما تَکُونُ فِی شَأْنٍ در هیچ کار نباشی تو وَ ما تَتْلُوا مِنْهُ مِنْ قُرْآنٍ و ازین قرآن هیچ چیز نخوانی وَ لا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ و هیچ کار نکنید إِلَّا کُنَّا عَلَیْکُمْ شُهُوداً مگر ما بر شما گواه باشیم إِذْ تُفِیضُونَ فِیهِ آن گه که می‌باشید در کار و میروید در آن وَ ما یَعْزُبُ عَنْ رَبِّکَ و دور نیست و غائب از خداوند تو مِنْ مِثْقالِ ذَرَّةٍ هام سنگ یک ذره فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ نه در زمین و نه در آسمان وَ لا أَصْغَرَ مِنْ ذلِکَ وَ لا أَکْبَرَ و نه کم از ذره‌ای و نه مه از آن إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ (۶۱) مگر که در نوشته‌ایست پیدای، روشن درست.

أлои إни أўлёءи аллоҳи огоҳи бед ки авлиёӣ худо онанд ки бова гараванд лои хавфи алайҳиму лои ҳам иҳзнўн ( 62 ) вари эшон фардо на бимаст ва на андўҳгн бошанд .

أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللَّهِ آگاه بید که اولیای خدا آنند که باو گروند لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ (۶۲) ور ایشان فردا نه بیم است و نه اندوهگن باشند.

Аллазӣнаи омнўои эшон ки бова бгрўиднду конўои итқўн ( 63 ) ва озарм медоштанд ва парҳезгор буданд .

الَّذِینَ آمَنُوا ایشان که باو بگرویدند وَ کانُوا یَتَّقُونَ (۶۳) و آزرم میداشتند و پرهیزگار بودند.

?лаами албшрии фии алҳёҳи алднёу фии алохраҳи эшонро бишоратаст дарин ҷаҳон ва дар он ҷаҳони табдили лклмоти аллоҳи бадал кардан нест суханони худоироу въдҳоӣ ӯ ролки ҳўи алФўзи алъзим ( 64 ) онаст пирӯзии бузургвор .

لهمُ الْبُشْری‌ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَةِ ایشان را بشارت است درین جهان و در آن جهان لَا تَبْدِیلَ لِکَلِماتِ اللَّهِ‌ بدل کردن نیست سخنان خدای را و وعدهای او ذٰلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ‌ (۶۴) آنست پیروزی بزرگوار.

Ва лои иҳзнки қўлҳми андўҳгни мкноди турои сухани эшон إни алъзаҳи ллаҳи ҷмиъои худои аллоҳи рости бҳмгӣу тавоноӣ дар ҳамаи кор ва тавонистан бо ҳамаи каси ҳўи алсмиъи алълим ( 65 ) ӯ шунавост доно .

وَ لا یَحْزُنْکَ قَوْلُهُمْ اندوهگن مکناد ترا سخن ایشان إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِیعاً خدایی اللَّه راست بهمگی و توانایی در همه کار و توانستن با همه کس هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ (۶۵) او شنواست دانا.

أлои إни ллаҳи ман фии алсмоўот ва ман фии алأрзи огоҳи бед ки аллоҳи рост ҳар чаҳ дар осмону замини чиз ва касаст ва мо итбъи аллазӣнаи идъўни ман дуни аллоҳи шуракои бачаи чизе мепай баранд эшон ки ҷуз аз аллоҳ анбозон мехонанд إни итбъўни إлои алзн бар чаҳ эътимод мекунанд ҷуз аз пиндор ки пай мебаранду إни ҳам إлои ихрсўн ( 66 )у ҷуз аз дурӯғи равшан ки мигўинд .

أَلا إِنَّ لِلَّهِ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ آگاه بید که اللَّه راست هر چه در آسمان و زمین چیز و کس است وَ ما یَتَّبِعُ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ شُرَکاءَ بچه چیزی می‌پی‌برند ایشان که جز از اللَّه انبازان می‌خوانند إِنْ یَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ بر چه اعتماد میکنند جز از پندار که پی می‌برند وَ إِنْ هُمْ إِلَّا یَخْرُصُونَ (۶۶) و جز از دروغ روشن که میگویند.

Ҳўи алзии ҷаъли лакам аллил ӯст ки шуморо шаби офариди лтскнўои фӣа то дарави бёромиду алнҳори мбсроу рӯзи равшани офарид то дарави бенанди إни фии злки лоёт дар он нишонҳои равшанаст тавоноӣу донои аллоҳро лқўми исмъўн ( 67 ) эшонро ки бишинаванд .

هُوَ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ اللَّیْلَ اوست که شما را شب آفرید لِتَسْکُنُوا فِیهِ تا درو بیارامید وَ النَّهارَ مُبْصِراً و روز روشن آفرید تا درو بینند إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ در آن نشانهای روشن است توانایی و دانایی اللَّه را لِقَوْمٍ یَسْمَعُونَ (۶۷) ایشان را که بشنوند.

Қолўои атхзи аллоҳ влдо гуфтанд : ки аллоҳ фарзанд гирифт субҳонаи покӣ ва беайбӣ ва бе фарзандии аллоҳи рости ҳўи алғнӣ ӯ бениёзаст ва покаст ?лаи мо фии алсмоўот ва мо фии алأрз ӯ рост ҳар чаҳ дар « ҳафт » осмон ва « ҳафт » заминаст إни ъндкми ман султон бҳзо нест бнздики шумо ин суханро ҳеҷ узр ва ҳеҷ ҳуҷҷати أи тқўлўни алии аллоҳи мо лои тълмўн ( 68 ) бар худоӣ чизе мегуед ки онро ндонед .

قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً گفتند: که اللَّه فرزند گرفت سُبْحانَهُ پاکی و بی عیبی و بی‌فرزندی اللَّه راست هُوَ الْغَنِیُّ او بی‌نیاز است و پاک است لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ او راست هر چه در «هفت» آسمان و «هفت» زمین است إِنْ عِنْدَکُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا نیست بنزدیک شما این سخن را هیچ عذر و هیچ حجت أَ تَقُولُونَ عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ (۶۸) بر خدای چیزی می‌گویید که آن را ندانید.

Қул إни аллазӣнаи иФтрўни алии аллоҳ алкзб бигӯӣ эшон ки бар худои дурӯғ май созанди лои иФлҳўн ( 69 ) нек наёбанд .

قُلْ إِنَّ الَّذِینَ یَفْتَرُونَ عَلَی اللَّهِ الْکَذِبَ بگوی ایشان که بر خدای دروغ می‌سازند لا یُفْلِحُونَ (۶۹) نیک نیابند.

Матоъи фии алднёи як чанд эшонро дарин ҷаҳон фаро доранд сами إлинои мрҷъҳм ва он гуҳи бозгашти эшон бо мо сами нзиқҳми алъзоби алшдид ва он гуҳ бичашонем эшонро азоби сахти бмои конўои икФрўн ( 70 ) бончаҳи ҳақ фаро мепӯшеданд ва кофар мешуданд .

مَتاعٌ فِی الدُّنْیا یک چند ایشان را درین جهان فرا دارند ثُمَّ إِلَیْنا مَرْجِعُهُمْ و آن گه بازگشت ایشان با ما ثُمَّ نُذِیقُهُمُ الْعَذابَ الشَّدِیدَ و آن گه بچشانیم ایشان را عذاب سخت بِما کانُوا یَکْفُرُونَ (۷۰) بآنچه حق فرا می‌پوشیدند و کافر می‌شدند.