Қавлаи таъолӣ :у أўҳинои إлии Мӯсоу أхиаҳи пайғоми додеми бмўсӣу бародар ӯ , أни тбўءои лқўмкмо ки ҷой бисозед қавми хешро бмсри биўтои бшҳри Мисри хонҳоу аҷълўои биўткми қибла ва хонҳои хеши намоз ҷой созед ,у أқимўои алслоаҳу намоз ба пой дореду башари алмؤмнину мؤмнонрои бишорати даҳ .

قوله تعالی: وَ أَوْحَیْنا إِلی‌ مُوسی‌ وَ أَخِیهِ پیغام دادیم بموسی و برادر او، أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِکُما که جای بسازید قوم خویش را بِمِصْرَ بُیُوتاً بشهر مصر خانها وَ اجْعَلُوا بُیُوتَکُمْ قِبْلَةً و خانهای خویش نماز جای سازید، وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ و نماز به پای دارید وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ و مؤمنانرا بشارت ده.

Ва қоли Мӯсои рбно Мӯсо гуфт худованди мо إнки отӣати фиръавну малаъа ва додӣ фиръавнроу касон ӯро зинау أмўолои ороиши ин ҷаҳонӣ ва молҳо фии алҳёҳи алднё дар зиндагонии ин ҷаҳонии рбнои лизлўои ани сбилк то бероҳ мешаванд аз роҳи ту рбнои худованди мо атмси алии أмўолҳми молҳои эшон бистари мтъўмҳои эшон ҳама сангин кун .

وَ قالَ مُوسی‌ رَبَّنا موسی گفت خداوند ما إِنَّکَ آتَیْتَ فِرْعَوْنَ وَ مَلَأَهُ و دادی فرعون را و کسان او را زِینَةً وَ أَمْوالًا آرایش این جهانی و مالها فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا در زندگانی این جهانی رَبَّنا لِیُضِلُّوا عَنْ سَبِیلِکَ تا بی‌راه میشوند از راه تو رَبَّنا خداوند ما اطْمِسْ عَلی‌ أَمْوالِهِمْ مالهای ایشان بستر مطعومهای ایشان همه سنگین کن.

Ва ашдди алии қлўбҳм ва дилҳои эшон сахт кун Флои иؤмнўо то бнгрўнд ҳатто ирўои алъзоби алأлим ( 88 ) то азоби дрднмои бенанд .

وَ اشْدُدْ عَلی‌ قُلُوبِهِمْ و دلهای ایشان سخت کن فَلا یُؤْمِنُوا تا بنگروند حَتَّی یَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِیمَ (۸۸) تا عذاب دردنمای بینند.

Қоли қади أҷибти дъўткмо аллоҳ гуфт посух карда омад дуои шумо ҳар ду Фостқимо бар рисолату даъвати хеши ҳам чунон рост мераведу лои татаббуъону нигар ки пай набаред сиблати аллазӣнаи лои иълмўн ( 89 ) бароаи эшон ки намедонанд .

قالَ قَدْ أُجِیبَتْ دَعْوَتُکُما اللَّه گفت پاسخ کرده آمد دعای شما هر دو فَاسْتَقِیما بر رسالت و دعوت خویش هم چنان راست میروید وَ لا تَتَّبِعانِّ و نگر که پی‌نبرید سَبِیلَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ (۸۹) براه ایشان که نمی‌دانند.

Ва ҷоўзно фаро гузаронидем ббнии إсроӣили албҳр банӣ Исроилро бдрёи Фأтбъҳм бар паии эшон истоди фиръавну ҷунудаи фиръавну сипоҳ ӯ бғёу ъдўо бо фузӯнии ҷӯӣу ситами корӣу андоза даргузорӣ ҳатто إзои أдркаҳи алғрқ то он гуҳ ки оби бдҳн вай расед қол омнт гуфт бгрўидми أнаҳи лои إлаҳи إлои алзии омнт ба бнўои إсроӣил ки нест худои ҷузи азу ки гиравидаанд бова бнўи Исроилу أнои ман алмуслимӣн ( 90 ) ва ман аз гардани нҳодгонми аллоҳро .

وَ جاوَزْنا فرا گذرانیدیم بِبَنِی إِسْرائِیلَ الْبَحْرَ بنی اسرائیل را بدریا فَأَتْبَعَهُمْ بر پی ایشان ایستاد فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ فرعون و سپاه او بَغْیاً وَ عَدْواً با فزونی جویی و ستم کاری و اندازه در گذاری حَتَّی إِذا أَدْرَکَهُ الْغَرَقُ تا آن گه که آب بدهن وی رسید قالَ آمَنْتُ گفت بگرویدم أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِی آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِیلَ که نیست خدا جز ازو که گرویده‌اند باو بنو اسرائیل وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِینَ (۹۰) و من از گردن نهادگانم اللَّه را.

Олон акнӯнасту қади ъсит қаблу пеш аз ин сар мекашидӣу канти ман алмФсдин ( 91 ) ва аз табоҳи корону бадкорон будӣ .

آلْآنَ اکنون است وَ قَدْ عَصَیْتَ قَبْلُ و پیش از این سر می‌کشیدی وَ کُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِینَ (۹۱) و از تباه کاران و بدکاران بودی.

Фолиўми ннҷики ббднки имрӯзи туро бо сари оби орем бо ин зираи лткўни лмни хлФки оя то пасинонро аз ҷаҳонён ки пас ту оянд ибратӣ бошӣу нишоне вау إни ксирои ман анносу фаровонӣ аз мардумони ани оётнои лғоФлўн ( 92 ) аз нишонҳои мо ғофиланд то нишон ннмоӣим ндонанд ва ки нмоӣим нашносанд .

فَالْیَوْمَ نُنَجِّیکَ بِبَدَنِکَ امروز ترا با سر آب آریم با این زره لِتَکُونَ لِمَنْ خَلْفَکَ آیَةً تا پسینان را از جهانیان که پس تو آیند عبرتی باشی و نشانی و وَ إِنَّ کَثِیراً مِنَ النَّاسِ و فراوانی از مردمان عَنْ آیاتِنا لَغافِلُونَ (۹۲) از نشانهای ما غافل‌اند تا نشان ننمائیم ندانند و که نمائیم نشناسند.

Ва лақади бўأно банӣ إсроӣили ҷои додем банӣ Исроилро пас ғарқи фиръавни мбўأи сидқи ҷои бсзои некони баростӣу рзқноҳми ман алтибот ва эшонро рӯзии додем аз рӯзӣҳои поки Фмои ахтлФўои ду гуруҳ нашуданд ҳатто ҷоءҳми алълм то он гуҳ ки боишон илм расед аз худои إни рбки иқзии бинҳми явми алқёмаҳи худованди ту доварӣ бар дамёни эшон рӯзи растохези Фимои конўои фӣаи ихтлФўн ( 93 ) бподош додан ҳар гуруҳеро дар он ҷдоҷд рафтан ки мерафтанд .

وَ لَقَدْ بَوَّأْنا بَنِی إِسْرائِیلَ جای دادیم بنی اسرائیل را پس غرق فرعون مُبَوَّأَ صِدْقٍ جای بسزای نیکان براستی وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّیِّباتِ و ایشان را روزی دادیم از روزیهای پاک فَمَا اخْتَلَفُوا دو گروه نشدند حَتَّی جاءَهُمُ الْعِلْمُ تا آن گه که بایشان علم رسید از خدای إِنَّ رَبَّکَ یَقْضِی بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ خداوند تو داوری بر دمیان ایشان روز رستاخیز فِیما کانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ (۹۳) بپاداش دادن هر گروهی را در آن جداجد رفتن که میرفتند.

Фإни канти фии шак агар чунонаст ки дар гумонеи ммои أнзлнои إлики инча фурӯ фиристодем бтўи Фсӣли аллазӣна иқрؤн пресс аз эшон ки михўоннди алкитоби ман қблки он нома ки пеш аз ту фурӯ омад лақади ҷоءк алҳақ ман рбки ончӣ бтў омад аз худованди ту рост омад ва дуруст омад Флои ткўнни ман алммтрин ( 94 ) ҳон ки аз гумон задагон набошӣ .

فَإِنْ کُنْتَ فِی شَکٍّ اگر چنانست که در گمانی مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ اینچه فرو فرستادیم بتو فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ پرس از ایشان که میخوانند الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکَ آن نامه که پیش از تو فرو آمد لَقَدْ جاءَکَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ آنچه بتو آمد از خداوند تو راست آمد و درست آمد فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ (۹۴) هان که از گمان زدگان نباشی.

Ва лои ткўнни ман аллазӣнаи кзбўои боёти аллоҳу нигар ки аз эшон набошӣ ки суханони худоӣ дурӯғ мешуморанд Фткўни ман алхосрин ( 95 ) ҳон ки аз зиён корон набошӣ .

وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللَّهِ و نگر که از ایشان نباشی که سخنان خدای دروغ می‌شمارند فَتَکُونَ مِنَ الْخاسِرِینَ (۹۵) هان که از زیان کاران نباشی.

إни аллазӣнаи ҳақати алайҳими клмти рбки эшон ки баростӣу дурустӣ бар эшон бирафт суханони худованди ту лои иؤмнўн ( 96 )у луи ҷоءтҳми кули оя ба нахоҳанд гаравид

إِنَّ الَّذِینَ حَقَّتْ عَلَیْهِمْ کَلِمَتُ رَبِّکَ ایشان که براستی و درستی بر ایشان برفت سخنان خداوند تو لا یُؤْمِنُونَ (۹۶) وَ لَوْ جاءَتْهُمْ کُلُّ آیَةٍ به نخواهند گروید

Ва агар боишон ояд ҳар мъҷзтӣу нишоне ҳатто ирўои алъзоби алأлим ( 97 ) то он гуҳ ки азоби дрднмои бенанд .

و اگر بایشان آید هر معجزتی و نشانی حَتَّی یَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِیمَ (۹۷) تا آن گه که عذاب دردنمای بینند.