Қавлаи таъолӣ : Флўи лои канти қарияи омнт чаро мардони шаҳрӣ ки бхўостндӣ , гаравид он вақти грўидндии ФнФъҳои إимонҳо ки эшонро гиравидан суд доштӣ , إлои қавми Юнуси лмои омнўои магари қавми Юнус ки имон овараданд кшФнои анҳуам боз барадем аз эшон азоби алхзии азоби расвои фии алҳёҳи алднёи дарин ҷаҳону мтъноҳми إлии ҳайн ( 98 ) ва эшонро бар хурдор гузоштем то ҳангомҳои аҷалҳои эшон .

قوله تعالی: فَلَوْ لا کانَتْ قَرْیَةٌ آمَنَتْ چرا مردان شهری که بخواستندی، گروید آن وقت گرویدندی فَنَفَعَها إِیمانُها که ایشان را گرویدن سود داشتی، إِلَّا قَوْمَ یُونُسَ لَمَّا آمَنُوا مگر قوم یونس که ایمان آوردند کَشَفْنا عَنْهُمْ باز بردیم از ایشان عَذابَ الْخِزْیِ عذاب رسوایی فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا درین جهان وَ مَتَّعْناهُمْ إِلی‌ حِینٍ (۹۸) و ایشان را بر خوردار گذاشتیم تا هنگامهای اجلهای ایشان.

Ва луи шоءи рбк ва агар худованди ту хостии ломни ман фии алأрз имон оварадӣ ҳар ки дар замини каллаами ҷмиъои ҳамагони баҳами أи Фأнти ткраҳи анноси ту туоне ки мардумонро нокоми пайғоми шинавоне ҳатто икўнўои муъминин ( 99 ) то гиравидагон бошанд .

وَ لَوْ شاءَ رَبُّکَ و اگر خداوند تو خواستی لَآمَنَ مَنْ فِی الْأَرْضِ ایمان آوردی هر که در زمین کُلُّهُمْ جَمِیعاً همگان بهم أَ فَأَنْتَ تُکْرِهُ النَّاسَ تو توانی که مردمان را ناکام پیغام شنوانی حَتَّی یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ (۹۹) تا گرویدگان باشند.

Ва мо кон лнФс набӯд ва нест ҳеҷ танро أни тؤмни إлои бإзни аллоҳ ки бгрўди бхдои магари бхўост ӯу иҷъли алрҷсу кажии бегонагӣ май афканд ва меолоед алии аллазӣнаи лои иъқлўн ( 100 ) бар эшон ки ҳақ май дар нёўнди қул анзрўои гӯй дар нигаред мо зои фии алсмоўоту алأрз то он худ чаҳ чизаст ки дар осмон ва заминаст ва мо тғнии алоёту алнзр ва чаҳ суд дорад нишонҳо ва пайғомҳоу огоҳкунандагону бими намояндагони ани қавми лои иؤмнўн ( 101 ) қавмиро ки эшон бнмӣ бояд гиравидан .

وَ ما کانَ لِنَفْسٍ نبود و نیست هیچ تن را أَنْ تُؤْمِنَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ که بگرود بخدای مگر بخواست او وَ یَجْعَلُ الرِّجْسَ و کژی بیگانگی می‌افکند و می‌آلاید عَلَی الَّذِینَ لا یَعْقِلُونَ (۱۰۰) بر ایشان که حقّ می در نیاوند قُلِ انْظُرُوا گوی در نگرید ما ذا فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ تا آن خود چه چیز است که در آسمان و زمین است وَ ما تُغْنِی الْآیاتُ وَ النُّذُرُ و چه سود دارد نشانها و پیغامها و آگاه کنندگان و بیم نمایندگان عَنْ قَوْمٍ لا یُؤْمِنُونَ (۱۰۱) قومی را که ایشان بنمی باید گرویدن.

Фҳли интзрўни чашми нмидорнди إло мисли أёми аллазӣнаи хлўои ман қиблаами магари хештанро рӯзӣ ҳамчун рӯзҳои эшон ки гузаштаанд пеши азин қул Фонтзрўои гӯй чашм медоред бмну бхўиштни إнии мъкми ман алмнтзрин ( 102 ) ки ман ҳам аз чашми дорандагонам бо шумо .

فَهَلْ یَنْتَظِرُونَ چشم نمیدارند إِلَّا مِثْلَ أَیَّامِ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ مگر خویشتن را روزی همچون روزهای ایشان که گذشته‌اند پیش ازین قُلْ فَانْتَظِرُوا گوی چشم میدارید بمن و بخویشتن إِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِینَ (۱۰۲) که من هم از چشم دارندگانم با شما.

Сами ннҷии рслнои он гуҳ боз Раҳонем фиристодагони хешу аллазӣнаи омнўо ва эшон ки гиравидагонанд кзлки ҳқои ълинои ҳам чунон ҳақаст бар мо ннҷи алмؤмнин ( 103 ) ки боз Раҳонему гиравидагон бо ӯ .

ثُمَّ نُنَجِّی رُسُلَنا آن گه باز رهانیم فرستادگان خویش وَ الَّذِینَ آمَنُوا و ایشان که گرویدگان‌اند کَذلِکَ حَقًّا عَلَیْنا هم چنان حق است بر ما نُنْجِ الْمُؤْمِنِینَ (۱۰۳) که باز رهانیم و گرویدگان با او.

Қул ё أиҳои анноси гӯй эй мардумони إни кантами фии шаки ман динӣ агар шумо дар гумонед аз дайни ман Флои أъбди аллазӣнаи тъбдўни ман дун аллоҳ напарастам ончӣ мепарастед шумо фурӯд аз худоӣу локини أъбди аллоҳи алзии итўФокму локини аллоҳро пурситами он худоӣ ки шуморо меронаду أмрти أни أкўни ман алмؤмнин ( 104 )у маро бойен фармуданд ки аз гиравидагон бош .

قُلْ یا أَیُّهَا النَّاسُ گوی ای مردمان إِنْ کُنْتُمْ فِی شَکٍّ مِنْ دِینِی اگر شما در گمان‌اید از دین من فَلا أَعْبُدُ الَّذِینَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ نپرستم آنچه می‌پرستید شما فرود از خدای وَ لکِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِی یَتَوَفَّاکُمْ و لکن اللَّه را پرستم آن خدای که شما را میراند وَ أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ (۱۰۴) و مرا باین فرمودند که از گرویدگان باش.

Ва أни أқми вҷҳки ллдини ҳниФоу оҳанги хеш ва рӯй хеши рости дори дайнро мусулмон бар миллати иброҳӣму лои ткўнни ман алмшркин ( 105 )у нигар ки аз анбоз гирандагон набошӣ .

وَ أَنْ أَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفاً و آهنگ خویش و روی خویش راست دار دین را مسلمان بر ملت ابراهیم وَ لا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِکِینَ (۱۰۵) و نگر که از انباز گیرندگان نباشی.

Ва лои тдъи ман дуни аллоҳу фурӯд аз аллоҳ махон мо лои инФъку лои изрки чизе ки туро на суд дорад ва на гзоиди Фإни феълати Фإнки إзои ман алзолмин ( 106 ) агар чунин кунӣ он гуҳи ту онӣ ки яке аз ситам корон бошӣ .

وَ لا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ و فرود از اللَّه مخوان ما لا یَنْفَعُکَ وَ لا یَضُرُّکَ چیزی که ترا نه سود دارد و نه گزاید فَإِنْ فَعَلْتَ فَإِنَّکَ إِذاً مِنَ الظَّالِمِینَ (۱۰۶) اگر چنین کنی آن گه تو آنی که یکی از ستم کاران باشی.

Ва إни имсски аллоҳи бзр ва агар аллоҳи бтўи газандии расонади Флои кошифи ?лаи إлои ҳўи бози баранда Эй нест он газандро магари ҳам ӯу إни ирдки бихир ва агар бтў некӣ хоҳад Флои роди лФзлаҳи бози доранда Эй нест фазл ӯро исиб ба ман ишоءи ман ибода мерасонад онро бова ки хоҳад аз бандагони хешу ҳўи алғФўри арраҳим ( 107 ) ва ӯст айби пӯши омрзгори меҳрбон .

وَ إِنْ یَمْسَسْکَ اللَّهُ بِضُرٍّ و اگر اللَّه بتو گزندی رساند فَلا کاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ باز برنده‌ای نیست آن گزند را مگر هم او وَ إِنْ یُرِدْکَ بِخَیْرٍ و اگر بتو نیکی خواهد فَلا رَادَّ لِفَضْلِهِ باز دارنده‌ای نیست فضل او را یُصِیبُ بِهِ مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ میرساند آن را باو که خواهد از بندگان خویش وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ (۱۰۷) و اوست عیب پوش آمرزگار مهربان.

Қул ё أиҳои анноси гӯй эй мардумони қади ҷоءкм алҳақ ман рбкм омад бшмои пайғомии росту расонандае рост аз худованди шумо Фмни аҳтдии Фإнмои иҳтдии лнФсаҳ ҳар ки бар роҳ рост уфтад суди тани хешро уфтад ва ман зли Фإнмои изли алайҳо ва ҳар ки аз роҳ рост биафтад зиёни тани хешро биафтад ва мо أнои алайкуми бўкил ( 108 ) ва ман бар шумо кӯш дорандау нигаҳ дорандаам .

قُلْ یا أَیُّهَا النَّاسُ گوی ای مردمان قَدْ جاءَکُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکُمْ آمد بشما پیغامی راست و رساننده‌ای راست از خداوند شما فَمَنِ اهْتَدی‌ فَإِنَّما یَهْتَدِی لِنَفْسِهِ هر که بر راه راست افتد سود تن خویش را افتد وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما یَضِلُّ عَلَیْها و هر که از راه راست بیفتد زیان تن خویش را بیفتد وَ ما أَنَا عَلَیْکُمْ بِوَکِیلٍ (۱۰۸) و من بر شما کوش دارنده و نگه دارنده‌ام.

Ва атбъи мо иўҳии إлик ва бар пай мебош он пайғомро ки медиҳанд бтўу асбр ва шикеб мебош ҳатто иҳкми аллоҳ то он гуҳ ки аллоҳи баргузоради кору хости худу ҳўи хайри алҳокмин ( 109 )у беҳтари ҳокимон аллоҳаст дар ҳукм .

وَ اتَّبِعْ ما یُوحی‌ إِلَیْکَ و بر پی می‌باش آن پیغام را که می‌دهند بتو وَ اصْبِرْ و شکیبا می‌باش حَتَّی یَحْکُمَ اللَّهُ تا آن گه که اللَّه برگزارد کار و خواست خود وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمِینَ (۱۰۹) و بهتر حاکمان اللَّه است در حکم.