Қавлаи таъолӣ : қолўо ё Шуайб гуфтанд : эй Шуайби أи слотки тأмрки ин намозҳои фаровони ту миФрмоиди туро , أн натарк мо иъбди обоؤно ки моро фармое то даст бидорем парастиши ончии падарони мо май парастиданад , أў أн нафеъл фии أмўолнои мо ншؤо ё дар молҳои хеш он кунем ки мо хоҳем , إнки лأнти алҳлими алрашед ( 87 ) туе ту он зираки рости оҳанг .

قوله تعالی: قالُوا یا شُعَیْبُ گفتند: ای شعیب أَ صَلاتُکَ تَأْمُرُکَ این نمازهای فراوان تو میفرماید ترا، أَنْ نَتْرُکَ ما یَعْبُدُ آباؤُنا که ما را فرمایی تا دست بداریم پرستش آنچه پدران ما می‌پرستیدند، أَوْ أَنْ نَفْعَلَ فِی أَمْوالِنا ما نَشؤُا یا در مالهای خویش آن کنیم که ما خواهیم، إِنَّکَ لَأَنْتَ الْحَلِیمُ الرَّشِیدُ (۸۷) تویی تو آن زیرک راست آهنگ.

Қол ё қавм гуфт : эй қавм : أи рأитм чаҳ байнед ва чаҳ гўӣиди إни канти алии байнаи ман рабӣ агар ман бар чизеи росту кории дуруст равшанам аз худованди ман ва рзқнӣ манеҳ рзқои ҳусноу худованди ман маро аз худ рӯзӣ дод некӯ ва мо أриди أни أхолФкм ва намехоҳам ки шавам мухолифат кунам аз шумо , إлии мо أнҳокми анҳу ки шуморо май бози занам аз он إни أриди إло алإслоҳ намехоҳам магари босалоҳ овардану нек кардани кори шумоу кори хеши мо асттът то тавонам , ва мо тавфиқии إлои биллоҳу марои тавон рости доштану мувофиқ кардан гуфт ва кард ва оҳанг нест магари бхдои алайҳи таваккулати пушт бова боз кардаму кор бова супурдам ,у إлиаҳи أниб ( 88 ) ва бо ӯ гаштам ва бо ӯ гроӣидм .

قالَ یا قَوْمِ گفت: ای قوم: أَ رَأَیْتُمْ چه بینید و چه گوئید إِنْ کُنْتُ عَلی‌ بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّی اگر من بر چیزی راست و کاری درست روشن‌ام از خداوند من وَ رَزَقَنِی مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً و خداوند من مرا از خود روزی داد نیکو وَ ما أُرِیدُ أَنْ أُخالِفَکُمْ و نمی‌خواهم که شوم مخالفت کنم از شما، إِلی‌ ما أَنْهاکُمْ عَنْهُ که شما را می‌باز زنم از آن إِنْ أُرِیدُ إِلَّا الْإِصْلاحَ نمی‌خواهم مگر باصلاح آوردن و نیک کردن کار شما و کار خویش مَا اسْتَطَعْتُ تا توانم، وَ ما تَوْفِیقِی إِلَّا بِاللَّهِ و مرا توان راست داشتن و موافق کردن گفت و کرد و آهنگ نیست مگر بخدای عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ پشت باو باز کردم و کار باو سپردم، وَ إِلَیْهِ أُنِیبُ (۸۸) و با او گشتم و با او گرائیدم.

Ва ё қавми лои иҷрмнкми шиқоқӣ эй қавми шуморо бар он мадоради хилоф кардан бо ману ситез ҷустан бо ман أни исибкм ки бшмо расад мисли мо أсоби қавми Нӯҳи ҳам чунон азоб ки бқўм Нӯҳ расед , أўи қавми ҳуд ё бқўм ҳуд расед أўи қавми солеҳ ё бқўм солеҳ расед ва мо қавми лути мнкми ббъид ( 89 )у қавми лут аз шумо на давраст .

وَ یا قَوْمِ لا یَجْرِمَنَّکُمْ شِقاقِی ای قوم شما را بر آن مدارد خلاف کردن با من و ستیز جستن با من أَنْ یُصِیبَکُمْ که بشما رسد مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ هم چنان عذاب که بقوم نوح رسید، أَوْ قَوْمَ هُودٍ یا بقوم هود رسید أَوْ قَوْمَ صالِحٍ یا بقوم صالح رسید وَ ما قَوْمُ لُوطٍ مِنْکُمْ بِبَعِیدٍ (۸۹) و قوم لوط از شما نه دور است.

Ва астғФрўои рбкм ва омурзиш хоҳед аз худованди хеш , сами тўбўои إлиаҳ ва бо ӯ гардид , إни рабии раҳими вдўд ( 90 ) худованди ман бахшояндааст дӯсти дор .

وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ و آمرزش خواهید از خداوند خویش، ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ و با او گردید، إِنَّ رَبِّی رَحِیمٌ وَدُودٌ (۹۰) خداوند من بخشاینده است دوست‌دار.

Қолўо ё Шуайб гуфтанд : эй Шуайби мо нафақаи ксирои ммои тқўл дар намеёбем мо фаровони азин ки ту мегӯйӣу إнои лнроки Финои зъиФоу туро дар миёни хеш бечора мебайнему луи лои рҳтки лрҷмнок ва гарна хонадони ту будӣ мо туро берун кардемӣу брондимӣ , ва мо أнти ълинои бъзиз ( 91 ) ва ту бар мо гиромӣ нае ва на дареғ .

قالُوا یا شُعَیْبُ گفتند: ای شعیب ما نَفْقَهُ کَثِیراً مِمَّا تَقُولُ در نمی‌یابیم ما فراوان ازین که تو میگویی وَ إِنَّا لَنَراکَ فِینا ضَعِیفاً و ترا در میان خویش بیچاره می‌بینیم وَ لَوْ لا رَهْطُکَ لَرَجَمْناکَ و گرنه خاندان تو بودی ما ترا بیرون کردیمی و براندیمی، وَ ما أَنْتَ عَلَیْنا بِعَزِیزٍ (۹۱) و تو بر ما گرامی نه‌ای و نه دریغ.

Қол ё қавм гуфт : эй қавми أи рҳтии أъзи алайкуми ман аллоҳи хонадони ман бар шумо гиромӣ таранду бнздики шумо дареғтар аз аллоҳу атхзтмўаҳи вроءкми зҳрё ва шумо аллоҳро пас пушт гирифтаед , إни рабии бмои тъмлўни муҳӣт ( 92 ) худованди ман бикради шумо доноаст .

قالَ یا قَوْمِ گفت: ای قوم أَ رَهْطِی أَعَزُّ عَلَیْکُمْ مِنَ اللَّهِ خاندان من بر شما گرامی‌تراند و بنزدیک شما دریغ‌تر از اللَّه وَ اتَّخَذْتُمُوهُ وَراءَکُمْ ظِهْرِیًّا و شما اللَّه را پس پشت گرفته‌اید، إِنَّ رَبِّی بِما تَعْمَلُونَ مُحِیطٌ (۹۲) خداوند من بکرد شما دانا است.

Ва ё қавми аъмлўои алии мконткми إнии омил эй қавми ҳам чунон мебошед ва ҳам чунон май зӣиду ҳама кор мекунед ва ман ҳам чунон мебошам ва ҳам чунон мезему ҳама кор мекунам сўФи тълмўни ман иأтиаҳи азоби ихзиаҳ оре бидонед ва огоҳ шавед ки он кист ки бова ояд азобӣ ки ӯро расво кунад ва ман ҳўи козиб ва бидонед ки дурӯғ зан кисту артқбўои إнии мъкми рақиб ( 93 ) чашм медоред то ман бо шумо медорам .

وَ یا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلی‌ مَکانَتِکُمْ إِنِّی عامِلٌ ای قوم هم چنان می‌باشید و هم چنان می‌زئید و همه کار می‌کنید و من هم چنان می‌باشم و هم چنان می‌زیم و همه کار می‌کنم سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ یَأْتِیهِ عَذابٌ یُخْزِیهِ آری بدانید و آگاه شوید که آن کیست که باو آید عذابی که او را رسوا کند وَ مَنْ هُوَ کاذِبٌ و بدانید که دروغ زن کیست وَ ارْتَقِبُوا إِنِّی مَعَکُمْ رَقِیبٌ (۹۳) چشم میدارید تا من با شما میدارم.

Ва лмои ҷоءи أмрно чун азоб мо омад бФрмони мо , нҷинои шъибоу аллазӣнаи омнўои маъааи рҳонидими Шуайбро ва эшонро ки гиравида буданд бо ӯ брҳмаҳи мнои ббхшоишӣ аз моу أхзти аллазӣнаи злмўои алсиҳаҳ ва фаро гирифт он ситамкоронро банк ки Фриштаҳ зад бар эшон Фأсбҳўои фии дёрҳми ҷосмин ( 94 ) то дар саройҳои хеши мурдаи биФтоднд .

وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا چون عذاب ما آمد بفرمان ما، نَجَّیْنا شُعَیْباً وَ الَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ رهانیدیم شعیب را و ایشان را که گرویده بودند با او بِرَحْمَةٍ مِنَّا ببخشایشی از ما وَ أَخَذَتِ الَّذِینَ ظَلَمُوا الصَّیْحَةُ و فرا گرفت آن ستمکاران را بانک که فریشته زد بر ایشان فَأَصْبَحُوا فِی دِیارِهِمْ جاثِمِینَ (۹۴) تا در سرایهای خویش مرده بیفتادند.

Кأни лами иғнўои фӣҳо чунон ки гӯйии ҳаргизи набуданд , أло баъдани лмдини даврии бодоу лаънати аФзоёи мадинро , комаи баъдати самуд ( 95 ) чунон ки даврӣ дид ва лаънат шунид самуд .

کَأَنْ لَمْ یَغْنَوْا فِیها چنان که گویی هرگز نبودند، أَلا بُعْداً لِمَدْیَنَ دوری بادا و لعنت افزایا مدین را، کَما بَعِدَتْ ثَمُودُ (۹۵) چنان که دوری دید و لعنت شنید ثمود.

Ва лақади أрслнои Мӯсои боётно ва фиристодем Мӯсоро бсхнон ва нишонҳои хешу султони мубин ( 96 )у ҳуҷҷати ошкоро .

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسی‌ بِآیاتِنا و فرستادیم موسی را بسخنان و نشانهای خویش وَ سُلْطانٍ مُبِینٍ (۹۶) و حجّت آشکارا.

إлии фиръавну млоӣаҳи бФръўну касони ваии Фотбъўои أмри фиръавни фармони фиръавнро паии бурданд ва мо أмр фиръавн буришед ( 97 )у фармони фиръавн бар роҳ рост набӯд .

إِلی‌ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ بفرعون و کسان وی فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ فرمان فرعون را پی‌بردند وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِیدٍ (۹۷) و فرمان فرعون بر راه راست نبود.

Иқдми қавмаи явми алқёмаҳ дар пеши қавм хеш меояд рӯзи растохези Фأўрдҳми алнор то эшонро ботши расонаду бӣси алўрди алмўрўд ( 98 )у бад расӣдани ҷой ки бон расанд .

یَقْدُمُ قَوْمَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ در پیش قوم خویش می‌آید روز رستاخیز فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ تا ایشان را بآتش رساند وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ (۹۸) و بد رسیدن جای که بآن رسند.

Ва أтбъўои фии ҳзаҳи лаънау явми алқёмаҳ бар пай эшон карданд лаънати дарин ҷаҳону рӯзи растохез , бӣси алрФди алмрФўд ( 99 ) бад чиз доданд он касро ки лаънат доданд

وَ أُتْبِعُوا فِی هذِهِ لَعْنَةً وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ بر پی ایشان کردند لعنت درین جهان‌ و روز رستاخیز، بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ (۹۹) بد چیز دادند آن کس را که لعنت دادند

Злки ман أнбоءи алқрии он аз хабарҳои шаҳрҳо аст нақисса алейк мегӯйему михўоними онро бар ту минҳо қоим ҳаст аз он шаҳрҳо ки бар пой ҳаст аинзу ҳсид ( 100 )у лухтӣ аз он дурудау канда ва нест карда .

ذلِکَ مِنْ أَنْباءِ الْقُری‌ آن از خبرهای شهرها است نَقُصُّهُ عَلَیْکَ می‌گوییم و میخوانیم آن را بر تو مِنْها قائِمٌ هست از آن شهرها که بر پای هست اینز وَ حَصِیدٌ (۱۰۰) و لختی از آن دروده و کنده و نیست کرده.

Ва мо злмноҳм ва ситам накардем мо вари эшону локини злмўои أнФсҳми локини эшон ситам карданд бар хештани Фмои أғнти анҳуам пас бакор наомад ва суд надошт эшонро олҳтҳми алтии идъўни ман дуни аллоҳи ман шайъи ءи он худоёни эшон ки мехонданд фурӯд аз аллоҳи бҳичи чизи лмои ҷоءи أмри рбки он гуҳ ки азоб омад бФрмони худованди ту ва мо зодўҳм ва нафузуд он худоёни эшон эшонро ғайри ттбиб ( 101 ) магари зиёни кории намӯдан .

وَ ما ظَلَمْناهُمْ و ستم نکردیم ما ور ایشان وَ لکِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ لکن ایشان ستم کردند بر خویشتن فَما أَغْنَتْ عَنْهُمْ پس بکار نیامد و سود نداشت ایشان را آلِهَتُهُمُ الَّتِی یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ شَیْ‌ءٍ آن خدایان ایشان که میخواندند فرود از اللَّه بهیچ چیز لَمَّا جاءَ أَمْرُ رَبِّکَ آن گه که عذاب آمد بفرمان خداوند تو وَ ما زادُوهُمْ و نفزود آن خدایان ایشان ایشان را غَیْرَ تَتْبِیبٍ (۱۰۱) مگر زیان کاری نمودن.

Ва кзлки أхзи рбк ва чунонаст гирифтани худованди ту إзои أхзи алқрӣ ки шаҳрҳои душманони бъзоб фаро гирифту ҳаии золима ва эшон бар худ ситамкору аллоҳ на бидодгар , إни أхзаҳи أлими шадид ( 102 ) гирифтани худованди ту дард намойаст сахт

وَ کَذلِکَ أَخْذُ رَبِّکَ و چنان است گرفتن خداوند تو إِذا أَخَذَ الْقُری‌ که شهرهای دشمنان بعذاب فرا گرفت وَ هِیَ ظالِمَةٌ و ایشان بر خود ستمکار و اللَّه نه بیدادگر، إِنَّ أَخْذَهُ أَلِیمٌ شَدِیدٌ (۱۰۲) گرفتن خداوند تو درد نمای است سخت‌