Қавлаи таъолӣ : إни фии злки лоиаҳи дарин нишонеаст , лмни хоФи азоби алохраҳ ӯро ки аз азоби он ҷаҳонӣ тарсонаст , злки явми маҷмӯи ?лаи анноси он рӯз рӯзӣаст ки онро мардумон фароҳам хоҳанд оварад ,у злки явми машҳӯд ( 103 ) ва он рӯз рӯзӣаст ки довар ва додау додхоҳи ҳозир .

قوله تعالی: إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَةً درین نشانی است، لِمَنْ خافَ عَذابَ الْآخِرَةِ او را که از عذاب آن جهانی ترسان است، ذلِکَ یَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ آن روز روزی است که آن را مردمان فراهم خواهند آورد، وَ ذلِکَ یَوْمٌ مَشْهُودٌ (۱۰۳) و آن روز روزی است که داور و داده و دادخواه حاضر.

Ва мо нؤхраҳ бо пас нмидорими он рӯзро , إлои лأҷли маъдӯд ( 104 ) магари ҳангомии шимурдаро .

وَ ما نُؤَخِّرُهُ با پس نمیداریم آن روز را، إِلَّا لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ (۱۰۴) مگر هنگامی شمرده را.

Явми иأти он рӯз ояд , лои такаллуми нафаси إлои бإзнаҳ сухан нагӯяд ҳеҷ каси магари бадастӯрии аллоҳ , Фмнҳми шқӣу Саид ( 105 ) аз эшон буд бади бахт ва аз эшон буд некбахт

یَوْمَ یَأْتِ آن روز آید، لا تَکَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ سخن نگوید هیچ کس مگر بدستوری اللَّه، فَمِنْهُمْ شَقِیٌّ وَ سَعِیدٌ (۱۰۵) از ایشان بود بد بخت و از ایشان بود نیکبخت

Фأмои аллазӣнаи шқўо аммо эшон ки бад бахт оянд , ФФии алнори эшон дар оташанд . ?лаами фӣҳо зФиру шҳиқ ( 106 ) эшонро дар он нолае зору хурӯшии сахт

فَأَمَّا الَّذِینَ شَقُوا امّا ایشان که بد بخت آیند، فَفِی النَّارِ ایشان در آتش‌اند. لَهُمْ فِیها زَفِیرٌ وَ شَهِیقٌ (۱۰۶) ایشان را در آن ناله‌ای زار و خروشی سخت‌

Холидин фӣҳо эшонанд ҷовидон дар он , мо домати алсмоўоту алأрз ҳамеша то осмонҳо ва заминҳо брпоист , إлои мо шоءи рбки магари ончии худованди ту хости إни рбки фаъоли лмои ирид ( 107 ) худованди ту ҳама он кунад ки худ хоҳад .

خالِدِینَ فِیها ایشان‌اند جاویدان در آن، ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ همیشه تا آسمانها و زمینها برپایست، إِلَّا ما شاءَ رَبُّکَ مگر آنچه خداوند تو خواست إِنَّ رَبَّکَ فَعَّالٌ لِما یُرِیدُ (۱۰۷) خداوند تو همه آن کند که خود خواهد.

Ва أмои аллазӣнаи съдўо ва аммо эшон ки некбахт оянд , ФФии алҷнаҳ дар биҳиштанд эшон холидин фӣҳо ҷовидон дар он , мо домати алсмоўоту алأрз ҳамеша то осмон буду замин , إлои мо шоءи рбки магари ончии худованди ту хост , ътоءи ғайри мҷзўз ( 108 ) атоӣ ӯсту бахшӣдании ҳаргиз на бариданӣ .

وَ أَمَّا الَّذِینَ سُعِدُوا و امّا ایشان که نیکبخت آیند، فَفِی الْجَنَّةِ در بهشت‌اند ایشان خالِدِینَ فِیها جاویدان در آن، ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ همیشه تا آسمان بود و زمین، إِلَّا ما شاءَ رَبُّکَ مگر آنچه خداوند تو خواست، عَطاءً غَیْرَ مَجْذُوذٍ (۱۰۸) عطای اوست و بخشیدنی هرگز نه بریدنی.

Флои так фии марӣаи нигар ки дар гумон набошӣ , ммои иъбди ҳؤлоء аз инча эшон мепарастанд , мо иъбдўни إлои комаи иъбди обоؤҳми ман қабл намепарастанд магари ҳам чунон ки падарони эшон май парастиданади пеши Фоу إнои лмўФўҳми нсибҳм ва мо боишон хоҳеми супурди баҳраи эшон , ғайри мнқўс ( 109 ) баҳрае нокоста .

فَلا تَکُ فِی مِرْیَةٍ نگر که در گمان نباشی، مِمَّا یَعْبُدُ هؤُلاءِ از اینچه ایشان می‌پرستند، ما یَعْبُدُونَ إِلَّا کَما یَعْبُدُ آباؤُهُمْ مِنْ قَبْلُ نمی‌پرستند مگر هم چنان که پدران ایشان می‌پرستیدند پیش فا وَ إِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِیبَهُمْ و ما بایشان خواهیم سپرد بهره ایشان، غَیْرَ مَنْقُوصٍ (۱۰۹) بهره‌ای ناکاسته.

Ва лақади отинои Мӯсои алкитоби Мӯсоро дайни додему номаи таврот , ФохтлФи фӣа дар он ду гуруҳи гаштанд ,у луи лои калимаи сабқати ман рбк ва агар на сухании пеш шуда будед аз худованди ту лқзии бинҳми миёни эшон кор баргузорад омадеду إнҳми лФӣ шак манеҳ мриб ( 110 )у мушрикон дар гумон мебошанд аз кори гумонеи дили шўрндаҳ .

وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسَی الْکِتابَ موسی را دین دادیم و نامه تورات، فَاخْتُلِفَ فِیهِ در آن دو گروه گشتند، وَ لَوْ لا کَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ و اگر نه سخنی پیش شده بودید از خداوند تو لَقُضِیَ بَیْنَهُمْ میان ایشان کار برگزارد آمدید وَ إِنَّهُمْ لَفِی شَکٍّ مِنْهُ مُرِیبٍ (۱۱۰) و مشرکان در گمان می‌باشند از کار گمانی دل شورنده.

Ва إн куллан ва нест ҳеҷ кас аз ҳамаи лмои лиўФинҳми рбки أъмолҳми магар боишон хоҳад супурди кирдорҳои эшон худованди ту إнаҳи бмои иъмлўни хабир ( 111 ) ки ӯ бончаҳ эшон мекунанд доноаст ва аз он огоҳ .

وَ إِنَّ کُلًّا و نیست هیچ کس از همه لَمَّا لَیُوَفِّیَنَّهُمْ رَبُّکَ أَعْمالَهُمْ مگر بایشان خواهد سپرد کردارهای ایشان خداوند تو إِنَّهُ بِما یَعْمَلُونَ خَبِیرٌ (۱۱۱) که او بآنچه ایشان میکنند دانا است و از آن آگاه.

Фостқми комаи أмрт май пой ва яксон мебош бар ростӣу дурустии чунон ки фармуданд туро , ва ман тоби мък ва ҳар касро ки бо мусулмонӣ омад бо ту ,у лои ттғўоу нофармону андоза дар гзронндаҳи мбиди إнаҳи бмои тъмлўни басир ( 111 ) ки ӯ бончаҳ шумо мекунед бино ва доност .

فَاسْتَقِمْ کَما أُمِرْتَ می‌پای و یکسان می‌باش بر راستی و درستی چنان که فرمودند ترا، وَ مَنْ تابَ مَعَکَ و هر کس را که با مسلمانی آمد با تو، وَ لا تَطْغَوْا و نافرمان و اندازه در گذراننده مبید إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ (۱۱۱) که او بآنچه شما میکنید بینا و داناست.

Ва лои тркнўои إлии аллазӣнаи злмўо ва бо ситами корони мчсбид »

وَ لا تَرْکَنُوا إِلَی الَّذِینَ ظَلَمُوا و با ستم کاران مچسبید»

Ва мгроӣиди Фтмскми алнор ки оташ бшмо расад бо эшон ва мо лаками ман дуни аллоҳи ман أўлёء ва на шуморо ёр буд фурӯд аз аллоҳ , сами лои тнсрўн ( 113 ) ва на онкии шуморо ёрӣ диҳанд .

و مگرائید فَتَمَسَّکُمُ النَّارُ که آتش بشما رسد با ایشان وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِیاءَ و نه شما را یار بود فرود از اللَّه، ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ (۱۱۳) و نه آنکه شما را یاری دهند.

Ва أқми алслоаҳи тарафии алнҳори бпои дори намози бараду гӯшаи рӯз ,у злФои ман аллил ва ду намози шаби фароҳами наздики шом ва хуфтан , إни алҳсноти изҳбни алсиӣот ки корҳои некӯ нопидо кунаду бабради корҳои зишт , злки зикрии ллзокрин ( 114 ) ин фармон ва ин въд ёдгорӣаст ёди дори онро .

وَ أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَیِ النَّهارِ بپای‌دار نماز برد و گوشه روز، وَ زُلَفاً مِنَ اللَّیْلِ و دو نماز شب فراهم نزدیک شام و خفتن، إِنَّ الْحَسَناتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئاتِ که کارهای نیکو ناپیدا کند و ببرد کارهای زشت، ذلِکَ ذِکْری‌ لِلذَّاکِرِینَ (۱۱۴) این فرمان و این وعد یادگاری است یاد دار آن را.

Ва асбри Фإни аллоҳи лои изиъи أҷри алмҳснин ( 115 ) ва шикебе кун ки аллоҳ зойеъ накунад музди некӯкорон .

وَ اصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ (۱۱۵) و شکیبایی کن که اللَّه ضایع نکند مزد نیکوکاران.

Флўи лои кони ман алқрўни ман қблкм чаро набӯд аз гуруҳон ки пеш аз шумо буданд , أўлўои бақияи ҳушёрону зиракону доноён , инҳўни ани алФсоди фии алأрз ки боз заданд аз табоҳӣ кардан дар замин , إлои қлилои ммн أнҷино манеҳам магари андакӣ ки буданд аз онкии мо рҳонидиму атбъи аллазӣнаи злмўои мо أтрФўои фӣау бедодгаронро бар паии фарохи ҷаҳонӣу фарохи туоне ва тавонгарӣ карданд то бар пай он истоданд ,у конўои муҷримин ( 116 ) бидон буданд ва дар азоби ҷурми эшонро буд .

فَلَوْ لا کانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِکُمْ چرا نبود از گروهان که پیش از شما بودند، أُولُوا بَقِیَّةٍ هشیاران و زیرکان و دانایان، یَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسادِ فِی الْأَرْضِ که باز زدند از تباهی کردن در زمین، إِلَّا قَلِیلًا مِمَّنْ أَنْجَیْنا مِنْهُمْ مگر اندکی که بودند از آنکه ما رهانیدیم وَ اتَّبَعَ الَّذِینَ ظَلَمُوا ما أُتْرِفُوا فِیهِ و بیدادگران را بر پی فراخ جهانی و فراخ توانی و توانگری کردند تا بر پی آن ایستادند، وَ کانُوا مُجْرِمِینَ (۱۱۶) بدان بودند و در عذاب جرم ایشان را بود.

Ва мо кони рбки лиҳлки алқрии бзлму худованди ту ҳаргизи онро набӯд ва нахост шаҳрҳоеро ки ҳалок кард ки онро ббидод ҳалок кунад ,у أҳлҳои мслҳўн ( 117 )у аҳли он шаҳрҳо неки феълу некӯкору бслоҳ .

وَ ما کانَ رَبُّکَ لِیُهْلِکَ الْقُری‌ بِظُلْمٍ و خداوند تو هرگز آن را نبود و نخواست شهرهایی را که هلاک کرد که آن را ببیداد هلاک کند، وَ أَهْلُها مُصْلِحُونَ (۱۱۷) و اهل آن شهرها نیک فعل و نیکوکار و بصلاح.

Ва луи шоءи рбк ва агар худованд ту хостед лҷъли анноси أмаҳи воҳидаи мардумонро ҳамаи як дайн ва як дил ва як роҳ кардеду лои изолўни мухталифин ( 118 ) ва ҳамеша ҷудо ҷудо хоҳанд буд .

وَ لَوْ شاءَ رَبُّکَ و اگر خداوند تو خواستید لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً مردمان را همه یک دین و یک دل و یک راه کردید وَ لا یَزالُونَ مُخْتَلِفِینَ (۱۱۸) و همیشه جدا جدا خواهند بود.

إлои ман раҳми рбки магари эшон ки аллоҳи эшонро бар роҳи рости бдошт бибахшояш хеш ,у лзлки хлқҳм ва эшон онро офарид ,у темати калимаи рбк ва сипарӣ гашта бирафт сухани худованди ту , лأмлأни ҷаҳаннам ки ҳқо ки пар кунам ночораи дӯзах , ман алҷнаҳу анноси أҷмъин ( 119 ) аз парӣу одамии аҳли он ҳама аз эшон .

إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّکَ مگر ایشان که اللَّه ایشان را بر راه راست بداشت ببخشایش خویش، وَ لِذلِکَ خَلَقَهُمْ و ایشان آن را آفرید، وَ تَمَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ و سپری گشته برفت سخن خداوند تو، لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ که حقا که پر کنم ناچاره دوزخ، مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ (۱۱۹) از پری و آدمی اهل آن همه از ایشان.

Ва куллан нақси алейк ман أнбоءи алрслу ҳама ки бар ту михўоним аз хабарҳои пайғомбарон , мо насабт ба Фؤодк онаст ки дили турои бон бо ҷой май орем ва бар ҷои бмидорим ,у ҷоءки фии ҳзаҳ алҳақ ва дарин пайғом ки бтў фиристодем бтўи ҳама ростӣ омаду дурустӣ ,у мавъизау зикрии ллмؤмнин ( 120 )у пандӣу ёдгории гиравидагонро .

وَ کُلًّا نَقُصُّ عَلَیْکَ مِنْ أَنْباءِ الرُّسُلِ و همه که بر تو میخوانیم از خبرهای پیغامبران، ما نُثَبِّتُ بِهِ فُؤادَکَ آنست که دل ترا بآن با جای می‌آریم و بر جای بمیداریم، وَ جاءَکَ فِی هذِهِ الْحَقُّ و درین پیغام که بتو فرستادیم بتو همه راستی آمد و درستی، وَ مَوْعِظَةٌ وَ ذِکْری‌ لِلْمُؤْمِنِینَ (۱۲۰) و پندی و یادگاری گرویدگان را.

Ва қул ллзини лои иؤмнўну гӯии эшонро ки ба намегараванд , аъмлўои алии мконткм ки бар ҳамон одат хеш мекунед ончӣ мекунед ва бар ҳамон хуии хеш май зӣид ва мебошед إнои ъомлўн ( 121 ) то мо дар он хеш мебошем ва мекунем .

وَ قُلْ لِلَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ و گوی ایشان را که به نمی‌گروند، اعْمَلُوا عَلی‌ مَکانَتِکُمْ که بر همان عادت خویش میکنید آنچه میکنید و بر همان خوی خویش می‌زئید و می‌باشید إِنَّا عامِلُونَ (۱۲۱) تا ما در آن خویش می‌باشیم و می‌کنیم.

Антзрўои إнои мнтзрўн ( 122 ) ва бӯданиро бшмоу бмо чашм медоред то мо медорем .

انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ (۱۲۲) و بودنی را بشما و بما چشم میدارید تا ما میداریم.

Ва ллаҳи ғайби алсмоўоту алأрзу хдоирости илми ҳамаи гузаштҳоу бўдниҳоу нҳониҳо дар осмону замин ,у إлиаҳи ирҷъи алأмри калла ва бо ӯ хоҳанд гардонид ҳамаи кор то бо ӯ гардад , Фоъбдаҳу таваккули алайҳ ӯро парасту кор бо ӯ сипору пушт бо ӯ боз кун , ва мо рбки бғоФли ъмои тъмлўн ( 132 )у худованди ту ноогоҳ нест аз ончӣ мекунанд .

وَ لِلَّهِ غَیْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و خدایراست علم همه گذشتها و بودنیها و نهانیها در آسمان و زمین، وَ إِلَیْهِ یُرْجَعُ الْأَمْرُ کُلُّهُ و با او خواهند گردانید همه کار تا با او گردد، فَاعْبُدْهُ وَ تَوَکَّلْ عَلَیْهِ او را پرست و کار با او سپار و پشت با او باز کن، وَ ما رَبُّکَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (۱۳۲) و خداوند تو ناآگاه نیست از آنچه میکنند.