Қавлаи таъолӣ : إни аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳоти эшон ки бгрўиднд ва кирдорҳои нек карданд ,у أхбтўои إлии рбҳм ва бо худованд хеш орамиданду хештанро бФрўтнии фаро вай доданд , أўлӣки أсҳоби алҷнаҳи ҳам фӣҳо холдўн ( 23 ) эшон он биҳиштёнанд ки ҷовидии ҷовидон дар онанд .

قوله تعالی: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ایشان که بگرویدند و کردارهای نیک کردند، وَ أَخْبَتُوا إِلی‌ رَبِّهِمْ و با خداوند خویش آرمیدند و خویشتن را بفروتنی فرا وی دادند، أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِیها خالِدُونَ (۲۳) ایشان آن بهشتیان‌اند که جاویدی جاویدان در آن‌اند.

Мисли алФриқин мислиу сони ин ду гуруҳ , колأъмӣу алأсми рост чун нобӣноасту кар ,у албсиру алсмиъу биноу шунавои ҳилли истўёни Маслан дар сифати ҳаргиз яксон бошанд ? أи Флои тзкрўн ( 24 ) дар наме ёбед

مَثَلُ الْفَرِیقَیْنِ مثل و سان این دو گروه، کَالْأَعْمی‌ وَ الْأَصَمِّ راست چون نابینا است و کر، وَ الْبَصِیرِ وَ السَّمِیعِ و بینا و شنوا هَلْ یَسْتَوِیانِ مَثَلًا در صفت هرگز یکسان باشند؟ أَ فَلا تَذَکَّرُونَ (۲۴) در نمی‌یابید

Ва лақади أрслнои нўҳои إлӣ қавма фиристодем Нӯҳро бқўми хеш , إнии лаками нзири мубин ( 25 ) ки ман шуморо огоҳкунанда Эйам бим намой ошкоро .

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلی‌ قَوْمِهِ فرستادیم نوح را بقوم خویش، إِنِّی لَکُمْ نَذِیرٌ مُبِینٌ (۲۵) که من شما را آگاه کننده‌ای ام بیم نمای آشکارا.

أни лои тъбдўои إлои аллоҳ ки мпрстиди магари аллоҳро , إнии أхоФи алайкуми азоби явми أлим ( 26 ) ки ман май тарсам бар шумо аз азоби рӯзӣ ки азоби он дрднмоӣаст .

أَنْ لا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ که مپرستید مگر اللَّه را، إِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ عَذابَ یَوْمٍ أَلِیمٍ (۲۶) که من می‌ترسم بر شما از عذاب روزی که عذاب آن دردنمای است.

Фқоли алмлأи аллазӣнаи кФрўои ман қавмаи сарону сар афрозон гуфтанд он кофарони қавм ӯ , мо нарак إлои бшро мслно намебайнем турои магари мардумӣ , ва мо нарак атбък ва намебайнем туро ки бтўи паии баради إлои аллазӣнаи ҳам أрозлнои магари эшон ки рзолаҳ моанд , бодии алрأии пешини дидор , ва мо нарай лаками ълинои ман фазл ва намебайнем шуморо бар мо афзӯнӣ аз меҳтарӣ , бали нзнкми козибин ( 27 ) на ҷуз аз он ки шуморо дурӯғ занон мепиндорем .

فَقالَ الْمَلَأُ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ سران و سر افرازان گفتند آن کافران قوم او، ما نَراکَ إِلَّا بَشَراً مِثْلَنا نمی‌بینیم ترا مگر مردمی، وَ ما نَراکَ اتَّبَعَکَ و نمی‌بینیم ترا که بتو پی‌برد إِلَّا الَّذِینَ هُمْ أَراذِلُنا مگر ایشان که رذاله مااند، بادِیَ الرَّأْیِ پیشین دیدار، وَ ما نَری‌ لَکُمْ عَلَیْنا مِنْ فَضْلٍ و نمی‌بینیم شما را بر ما افزونی از مهتری، بَلْ نَظُنُّکُمْ کاذِبِینَ (۲۷) نه جز از آن که شما را دروغ زنان می‌پنداریم.

Қол ё қавм гуфт эй қавм , أи рأитм чаҳ байнед إни канти алии байнаи ман рабӣ агар ман бар бедорӣу ростӣ ва дурустӣам аз худованди хеш ,у отонии раҳмаи ман ъндаҳ ва дод марои бахшоишӣ аз наздики хеш , Фъмити алайкуми он бар шумо пӯшида монад , أи нлзмкмўҳо дар шумо бандеми он байнатро ,у أнтми лҳои корҳўн ( 28 ) ва шумо онро нохоҳону душвори дор .

قالَ یا قَوْمِ گفت ای قوم، أَ رَأَیْتُمْ چه بینید إِنْ کُنْتُ عَلی‌ بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّی اگر من بر بیداری و راستی و درستی‌ام از خداوند خویش، وَ آتانِی رَحْمَةً مِنْ عِنْدِهِ و داد مرا بخشایشی از نزدیک خویش، فَعُمِّیَتْ عَلَیْکُمْ آن بر شما پوشیده ماند، أَ نُلْزِمُکُمُوها در شما بندیم آن بیّنت را، وَ أَنْتُمْ لَها کارِهُونَ (۲۸) و شما آن را ناخواهان و دشوار دار.

Ва ё қавми лои أсӣлкми алайҳи моло вае қавм аз шумо молӣ намехоҳам бар таблиғи рисолат , إни أҷрии إлои алӣ аллоҳ нест музди ман магар бар аллоҳ , ва мо أнои бторди аллазӣнаи омнўо ва ман на ронандаи эшонам ки гиравидаанд биллоҳ , إнҳми млоқўои рбҳм ки эшон ҳам дидори худованд хеш хоҳанд буд ,у локинии أрокми қўмои тҷҳлўн ( 29 ) локини ман шуморо қавмӣ май байнам ки ндонед .

وَ یا قَوْمِ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مالًا و ای قوم از شما مالی نمی‌خواهم بر تبلیغ رسالت، إِنْ أَجرِیَ إِلَّا عَلَی اللَّهِ نیست مزد من مگر بر اللَّه، وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِینَ آمَنُوا و من نه راننده ایشانم که گرویده‌اند باللّه، إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ که ایشان هم دیدار خداوند خویش خواهند بود، وَ لکِنِّی أَراکُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ (۲۹) لکن من شما را قومی می‌بینم که ندانید.

Ва ё қавми ман инсрнии ман аллоҳ вае қавм ки ёрӣ диҳад аз аллоҳи إни трдтҳм агар ман гиравидагонро ронам , أи Флои тзкрўн ( 30 ) дар намеёбед .

وَ یا قَوْمِ مَنْ یَنْصُرُنِی مِنَ اللَّهِ و ای قوم که یاری دهد از اللَّه إِنْ طَرَدْتُهُمْ اگر من گرویدگان را رانم، أَ فَلا تَذَکَّرُونَ (۳۰) در نمی‌یابید.

Ва лои أқўли лаками ъндии хзоӣни аллоҳ ва намегӯям шуморо ки наздики ман хзоӣн аллоҳаст ,у лои أълми алғибу нмигўим ки ман наёмада ва пӯшида донам ,у лои أқўли إнии малику нмигўим ки ман фириштаам ,у лои أқўли ллзини тздрии أъинкм ва намегӯям эшонро ки бхўорӣу сустӣу накӯҳиш фаро менигарад чашмҳои шумо фарои эшон , лни иؤтиҳми аллоҳи хиро ки аллоҳи эшонро некии надод , аллоҳи أълми бмои фии أнФсҳми аллоҳ донотараст ки дар нафасҳои эшон чист , إнии إзои лмни алзолмин ( 31 ) он гуҳи ман аз ситамкорон бошам .

وَ لا أَقُولُ لَکُمْ عِنْدِی خَزائِنُ اللَّهِ و نمی‌گویم شما را که نزدیک من خزائن اللَّه است، وَ لا أَعْلَمُ الْغَیْبَ و نمیگویم که من نیامده و پوشیده دانم، وَ لا أَقُولُ إِنِّی مَلَکٌ و نمیگویم که من فرشته‌ام، وَ لا أَقُولُ لِلَّذِینَ تَزْدَرِی أَعْیُنُکُمْ و نمی‌گویم ایشان را که بخواری و سستی و نکوهش فرا می‌نگرد چشمهای شما فرا ایشان، لَنْ یُؤْتِیَهُمُ اللَّهُ خَیْراً که اللَّه ایشان را نیکی نداد، اللَّهُ أَعْلَمُ بِما فِی أَنْفُسِهِمْ اللَّه داناتر است که در نفسهای ایشان چیست، إِنِّی إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِینَ (۳۱) آن گه من از ستمکاران باشم.

Қолўо ё Нӯҳи қад ҷодлтно гуфтанд : эй Нӯҳ бо мо бози печидӣ , Фأксрти ҷдолно ва ин печидан бо мо фаровон ва дароз кардӣ , Фأтнои бмо тъдно биор як роҳ

قالُوا یا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا گفتند: ای نوح با ما باز پیچیدی، فَأَکْثَرْتَ جِدالَنا و این پیچیدن با ما فراوان و دراز کردی، فَأْتِنا بِما تَعِدُنا بیار یک راه‌

Ончӣ май ваъдаи диҳии моро , إни канти ман алсодқин ( 32 ) агар май рости гӯйӣ .

آنچه می‌وعده دهی ما را، إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ (۳۲) اگر می‌راست گویی.

Қоли إнмои иأтикм ба аллоҳи إни шоء Нӯҳ гуфт : онкӣ мехоҳед онаст ки аллоҳи онро бшмои орад агар хоҳад , ва мо أнтми бмъҷзин ( 33 ) ва шуморо ва пеш нашавед ва ӯро дар худ оҷиз наёред .

قالَ إِنَّما یَأْتِیکُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شاءَ نوح گفت: آنکه میخواهید آنست که اللَّه آن را بشما آرد اگر خواهد، وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِینَ (۳۳) و شما را و پیش نشوید و او را در خود عاجز نیارید.

Ва лои инФъкми нсҳӣ ва суд надорад неки хоҳии ману панд додан ман , إни أрдти أни أнсҳи лакам агар ман хоҳам ки шуморо нек хоҳаму панди даҳум , إни кони аллоҳи ириди أни иғўикм агар аллоҳ хоҳад ки шуморо табоҳ ва бероҳ кунад , ҳўи рбкму إлиаҳи трҷъўн ( 34 ) ӯст худованди шумо ва бо ҳукм вай мегардид ва бо машйати вай

وَ لا یَنْفَعُکُمْ نُصْحِی و سود ندارد نیک خواهی من و پند دادن من، إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَکُمْ اگر من خواهم که شما را نیک خواهم و پند دهم، إِنْ کانَ اللَّهُ یُرِیدُ أَنْ یُغْوِیَکُمْ اگر اللَّه خواهد که شما را تباه و بی‌راه کند، هُوَ رَبُّکُمْ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ (۳۴) اوست خداوند شما و با حکم وی میگردید و با مشیّت وی‌

أми иқўлўни ифтироаи мигўинд ки ин марди қиссаи ниҳод аз хештан , қул إн аФтритаҳ бигӯӣ агар ман ниҳодами инро , феълии إҷромӣ бад кард ман бар ман ,у أнои барии ءи ммои тҷрмўн ( 35 ) ва ман ҳам безорам аз бад ки шумо кунед .

أَمْ یَقُولُونَ افْتَراهُ میگویند که این مرد قصه نهاد از خویشتن، قُلْ إِنِ افْتَرَیْتُهُ بگوی اگر من نهادم این را، فَعَلَیَّ إِجْرامِی بد کرد من بر من، وَ أَنَا بَرِی‌ءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ (۳۵) و من هم بیزارم از بد که شما کنید.

Ва أўҳии إлии Нӯҳ ва пайғом доданд б : Нӯҳи أнаҳи лни иؤмни ман қўмк ки нахоҳад гаравид аз қавми ту , إлои ман қади омни магари онкии бгрўид то акнӯн , Флои тбтӣси бмои конўои иФълўн ( 36 ) ранҷа мабошу тимори мадори бончаҳ эшон мекунанд .

وَ أُوحِیَ إِلی‌ نُوحٍ و پیغام دادند ب: نوح أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ که نخواهد گروید از قوم تو، إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ مگر آنکه بگروید تا اکنون، فَلا تَبْتَئِسْ بِما کانُوا یَفْعَلُونَ (۳۶) رنجه مباش و تیمار مدار بآنچه ایشان میکنند.