Қавлаи таъолӣ : «у қоли алмалик » гуфт малик , « إнии أрии сабъи бақароти смон » ман бихоб дидам ҳафт гови фарбеҳ , « иأклҳни сабъи ъҷоФ » ва ҳафт гови лоғари эшонро бихӯрад , «у сабъи сунбулоти Хизр » ва ҳафт хӯшаи сабз , «у أхри ёбсот » ва ҳафт хӯшаи хушк , « ё أиҳои алмлأ » эй гуруҳи хоссаи ман « أФтўнии фии рءёӣ » фатво кунеду посухи маро дар хоби ман , « إни кантами ллрءёи тъбрўн ( 43 ) » агар чунонаст ки хобро саранҷом шиносонеду таъбиркунандагон .
قوله تعالی: «وَ قالَ الْمَلِکُ» گفت ملک، «إِنِّی أَری سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ» من بخواب دیدم هفت گاو فربه، «یَأْکُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجافٌ» و هفت گاو لاغر ایشان را بخورد، «وَ سَبْعَ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ» و هفت خوشه سبز، «وَ أُخَرَ یابِساتٍ» و هفت خوشه خشک، «یا أَیُّهَا الْمَلَأُ» ای گروه خاصّه من «أَفْتُونِی فِی رُءْیایَ» فتوی کنید و پاسخ مرا در خواب من، «إِنْ کُنْتُمْ لِلرُّءْیا تَعْبُرُونَ (۴۳)» اگر چنانست که خواب را سرانجام شناساناید و تعبیر کنندگان.
« қолўои أзғоси أҳлом » гуфтанд ин хоб нодурустаст , « ва мо нҳни бтأўили алأҳломи бъолмин ( 44 ) » ва мо бтФсири чунин хобҳо доно нестем .
«قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ» گفتند این خواب نادرست است، «وَ ما نَحْنُ بِتَأْوِیلِ الْأَحْلامِ بِعالِمِینَ (۴۴)» و ما بتفسیر چنین خوابها دانا نیستیم.
«у қол алзӣ наҷо мнҳмо » ва он ғулом гуфт ки аз он ду ғуломи зиндонӣ вай бараст , «у адкри баъди أмаҳ » ва ёд омад пас фаромӯшии рӯзгорӣ , « أнои أнбӣкми бтأўилаҳ » ман хабари орми шуморо бтъбири ин кор « Фأрслўн ( 45 ) » маро фиристед .
«وَ قالَ الَّذِی نَجا مِنْهُما» و آن غلام گفت که از آن دو غلام زندانی وی برست، «وَ ادَّکَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ» و یاد آمد پس فراموشی روزگاری، «أَنَا أُنَبِّئُکُمْ بِتَأْوِیلِهِ» من خبر آرم شما را بتعبیر این کار «فَأَرْسِلُونِ (۴۵)» مرا فرستید.
« Юсуфи أиҳои алсдиқ » Юсуф эй рости гӯии рости оҳанг , « أФтнои фии сабъи бақароти смон » фатво кун моро дар ҳафт гови фарбеҳ , « иأклҳни сабъи ъҷоФ » ки ҳафт гови лоғари онро мехуранд , «у сабъи сунбулоти Хизр » ва ҳафт хӯшаи сабз , «у أхри ёбсот » ва ҳафт хӯшаи дигари хушк , « лаълии أрҷъи إлии аннос » то магари ман бо он мардумони гирдам , « лълҳми иълмўн ( 46 ) » то магар бидонанд .
«یُوسُفُ أَیُّهَا الصِّدِّیقُ» یوسف ای راست گوی راست آهنگ، «أَفْتِنا فِی سَبْعِ بَقَراتٍ سِمانٍ» فتوی کن ما را در هفت گاو فربه، «یَأْکُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجافٌ» که هفت گاو لاغر آن را میخورند، «وَ سَبْعِ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ» و هفت خوشه سبز، «وَ أُخَرَ یابِساتٍ» و هفت خوشه دیگر خشک، «لَعَلِّی أَرْجِعُ إِلَی النَّاسِ» تا مگر من با آن مردمان گردم، «لَعَلَّهُمْ یَعْلَمُونَ (۴۶)» تا مگر بدانند.
« қоли тзръўни сабъи синӣни дأбо » гуфт бакоред ҳафт соли паёпай , « Фмои ҳсдтм » ҳар чаҳ аз он бдрўид , « Фзрўаҳи фии сунбула » дона ӯро дар хӯша ӯ бигзоред , « إлои қлилои ммои тأклўн ( 47 ) » магари он андакӣ ки михўрид .
«قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِینَ دَأَباً» گفت بکارید هفت سال پیاپی، «فَما حَصَدْتُمْ» هر چه از آن بدروید، «فَذَرُوهُ فِی سُنْبُلِهِ» دانه او را در خوشه او بگذارید، «إِلَّا قَلِیلًا مِمَّا تَأْکُلُونَ (۴۷)» مگر آن اندکی که میخورید.
« сами иأтии ман баъди злки сабъи шаддод » пас он ҳафт соли барӯманди ҳафт соли хушк сахт ояд , « иأклни мо қидматами лҳн » ончӣ ниҳода бошед беш нФқотро дар он хӯрда ояд , « إлои қлилои ммои тҳснўн ( 48 ) » магари чизе ки боз гузоред ва басар оред тухмроу киштро .
«ثُمَّ یَأْتِی مِنْ بَعْدِ ذلِکَ سَبْعٌ شِدادٌ» پس آن هفت سال برومند هفت سال خشک سخت آید، «یَأْکُلْنَ ما قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ» آنچه نهاده باشید بیش نفقات را در آن خورده آید، «إِلَّا قَلِیلًا مِمَّا تُحْصِنُونَ (۴۸)» مگر چیزی که باز گذارید و بسر آرید تخم را و کشت را.
« сами иأтии ман баъди злки ом » пас аз он солӣ ояд , « фӣаи иғоси аннос » ки дар он мардумонро борон диҳанд , «у фӣаи иъсрўн ( 49 ) » ва дар он аз танагӣ барраанд .
«ثُمَّ یَأْتِی مِنْ بَعْدِ ذلِکَ عامٌ» پس از آن سالی آید، «فِیهِ یُغاثُ النَّاسُ» که در آن مردمان را باران دهند، «وَ فِیهِ یَعْصِرُونَ (۴۹)» و در آن از تنگی برهند.
«у қоли алмалики аӣтўнӣ ба » малик гуфт бмн оред Юсуфро « Флмои ҷоءаҳ алрасул » чун ғулом брсўлӣ омад бова , « қоли арҷъи إлии рбк » гуфт бози гирд бо худованди хеши шӯ , « Фсӣлаҳ » пресс азу ки , « мо боли алнсўаҳи аллотии қтъни أидиҳн » то ҳоли он занон ки дастҳои хеш буриданд чист , « إни рабии бкидҳни алӣам ( 50 ) » ки худованди ман аллоҳи таъолии бони созҳо ки эшон сохтанд доност .
«وَ قالَ الْمَلِکُ ائْتُونِی بِهِ» ملک گفت بمن آرید یوسف را «فَلَمَّا جاءَهُ الرَّسُولُ» چون غلام برسولی آمد باو، «قالَ ارْجِعْ إِلی رَبِّکَ» گفت باز گرد با خداوند خویش شو، «فَسْئَلْهُ» پرس ازو که، «ما بالُ النِّسْوَةِ اللَّاتِی قَطَّعْنَ أَیْدِیَهُنَّ» تا حال آن زنان که دستهای خویش بریدند چیست، «إِنَّ رَبِّی بِکَیْدِهِنَّ عَلِیمٌ (۵۰)» که خداوند من اللَّه تعالی بآن سازها که ایشان ساختند داناست.
« қоли мо хтбкн » гуфт кору бори шумоу қиссаи шумо чаҳ буд , « إзи роўдтни Юсуфи ан нафса » он гуҳ ки Юсуфро аз худ бо хештан хондед ва ҷустед , « қлни ҳоши ллаҳ » гуфтанд прғсти боди худоиро ъзу ҷл , « мо ълмнои алайҳи ман сӯъ » мо бар Юсуфи ҳеҷ бадӣ ндонем , « қолати амрأаҳи алъзиз » зан азиз гуфт , « алони ҳсҳс алҳақ » акнӯн пайдо шуд ростӣ , « أнои роўдтаҳи ан нафса » ман ӯро бо хештани хостам , «у إнаҳи лмни алсодқин ( 51 ) »у Юсуф аз рост гӯйонаст .
«قالَ ما خَطْبُکُنَّ» گفت کار و بار شما و قصّه شما چه بود، «إِذْ راوَدْتُنَّ یُوسُفَ عَنْ نَفْسِهِ» آن گه که یوسف را از خود با خویشتن خواندید و جستید، «قُلْنَ حاشَ لِلَّهِ» گفتند پرغست باد خدای را عزّ و جلّ، «ما عَلِمْنا عَلَیْهِ مِنْ سُوءٍ» ما بر یوسف هیچ بدی ندانیم، «قالَتِ امْرَأَةُ الْعَزِیزِ» زن عزیز گفت، «الْآنَ حَصْحَصَ الْحَقُّ» اکنون پیدا شد راستی، «أَنَا راوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ» من او را با خویشتن خواستم، «وَ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِینَ (۵۱)» و یوسف از راست گویانست.
« злки лиълм » ин он рост то азизи бидонад , « أнии лами أхнаҳи болғиб » ки ман бози пас ӯ бо ӯ кажӣ накардам , «у أни аллоҳи ло иҳдӣ кед алхоӣнин ( 52 ) »у аллоҳи таъолии набарди сози кажон .
«ذلِکَ لِیَعْلَمَ» این آن راست تا عزیز بداند، «أَنِّی لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَیْبِ» که من باز پس او با او کژی نکردم، «وَ أَنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی کَیْدَ الْخائِنِینَ (۵۲)» و اللَّه تعالی نبرد ساز کژان.