Қавлаи таъолӣ : « ва мо أбрии нафасӣ » ман хештанро бегуноҳ надорам ва надонам , « إни алнФси лأмораҳи болсўء » ки тани одамии нҳмори бдФрмоисту бдомўз , « إлои мо раҳми рабӣ » магари ончи худованд ман бибахшоед ва нигоҳ дорад , « إни рабии ғафури раҳим ( 53 ) » худованди ман айб пӯшасту омрзгор , бахшояндау меҳрбон .
قوله تعالی: «وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسِی» من خویشتن را بی گناه ندارم و ندانم، «إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ» که تن آدمی نهمار بدفرمایست و بدآموز، «إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّی» مگر آنچ خداوند من ببخشاید و نگاه دارد، «إِنَّ رَبِّی غَفُورٌ رَحِیمٌ (۵۳)» خداوند من عیب پوشست و آمرزگار، بخشاینده و مهربان.
«у қоли алмалик » малик гуфт : « аӣтўнӣ ба » бмн оред ӯро , « أстхлсаҳи лнФсӣ » то ӯро хоссаи нафаси хеши гирам , « Флмои калима » чун сухан гуфт ӯ бо вай , « қоли إнки алиўми лдино » гуфт ту имрӯзи наздики мо , « макин أмин ( 54 ) » пойгоҳи дории устуворӣу писандида
«وَ قالَ الْمَلِکُ» ملک گفت: «ائْتُونِی بِهِ» بمن آرید او را، «أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِی» تا او را خاصه نفس خویش گیرم، «فَلَمَّا کَلَّمَهُ» چون سخن گفت او با وی، «قالَ إِنَّکَ الْیَوْمَ لَدَیْنا» گفت تو امروز نزدیک ما، «مَکِینٌ أَمِینٌ (۵۴)» پایگاه داری استواری و پسندیده
« қоли аҷълнии алии хзоӣни алأрз » Юсуф гуфт маро бар хазонҳои ин замини гумор , « إнии Ҳафизи алӣам ( 55 ) » ки ман онро нигоҳи дорандае доноом .
«قالَ اجْعَلْنِی عَلی خَزائِنِ الْأَرْضِ» یوسف گفت مرا بر خزانهای این زمین گمار، «إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ (۵۵)» که من آن را نگاه دارندهای داناام.
«у кзлки мкнои лиўсФи фии алأрз » ва ҳам чунон ҷой сохтему пойгоҳи додеми Юсуфро ва тавон дар он замин , « итбўأи минҳои ҳайси ишоء » то ҷой мегирад ҳар ҷой ки хоҳад , « насиби брҳмтнои ман ншоء » расонеми бахшоиши хеш бова ки хоҳем , «у лои нзиъи أҷри алмҳснин ( 56 ) » ва мо зойеъ накунем музди некӯкорон
«وَ کَذلِکَ مَکَّنَّا لِیُوسُفَ فِی الْأَرْضِ» و هم چنان جای ساختیم و پایگاه دادیم یوسف را و توان در آن زمین، «یَتَبَوَّأُ مِنْها حَیْثُ یَشاءُ» تا جای میگیرد هر جای که خواهد، «نُصِیبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ» رسانیم بخشایش خویش باو که خواهیم، «وَ لا نُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِینَ (۵۶)» و ما ضایع نکنیم مزد نیکوکاران
«у лأҷри алохраҳи хайр »у баростӣ ки музди он ҷаҳон бааст , « ллзини омнўо » эшонро ки бгрўиднд , «у конўои итқўн ( 57 ) » ва аз бади бпрҳизиднд .
«وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَیْرٌ» و براستی که مزد آن جهان به است، «لِلَّذِینَ آمَنُوا» ایشان را که بگرویدند، «وَ کانُوا یَتَّقُونَ (۵۷)» و از بد بپرهیزیدند.