Қавлаи таъолӣ : « аллазӣнаи омнўо » эшон ки бгрўиднд , «у ттмӣни қлўбҳми бзкри аллоҳ » ва май оромади дилҳои эшон биёади худо , « أлои бзкри аллоҳи ттмӣни улқулуб ( 28 ) » бидонед ки ёд кард худоӣ онаст ки бони дилҳо оромад .

قوله تعالی: «الَّذِینَ آمَنُوا» ایشان که بگرویدند، «وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللَّهِ» و می‌آرامد دلهای ایشان بیاد خدا، «أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (۲۸)» بدانید که یاد کرد خدای آنست که بآن دلها آرامد.

« аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот » эшон ки бгрўиднд ва корҳои нек карданд , « тӯбои ?лаам » аишонрости зиндагонии хуш , «у ҳасани моб ( 29 ) »у бози гаштани гоҳи некӯ .

«الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ» ایشان که بگرویدند و کارهای نیک کردند، «طُوبی‌ لَهُمْ» ایشانراست زندگانی خوش، «وَ حُسْنُ مَآبٍ (۲۹)» و باز گشتن گاه نیکو.

« кзлки أрслнок » чунонк туро фиристодем , « фии أмаҳ » дар умматӣ , « қади хулати ман қаблҳо أмм » ки гузашти пеши эшон , « лттлўои алайҳими алзии أўҳинои إлик » то бар эшон хуонеи ончи пайғоми додеми бтў , « ва ҳам икФрўни болрҳмн » ва эшон баноми баради рҳмн ва ёд кард ӯ кофар мешаванд , « қул ҳўи рабӣ » бигӯ рҳмн худованд манаст , « лои إлаҳи إлои ҳў » нест худои ҷуз ӯ , « алайҳи таваккулат » пушт бова боз кардам , «у إлиаҳи мтоб ( 30 ) »у бозгашти ман бовест .

«کَذلِکَ أَرْسَلْناکَ» چنانک ترا فرستادیم، «فِی أُمَّةٍ» در امّتی، «قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها أُمَمٌ» که گذشت پیش ایشان، «لِتَتْلُوَا عَلَیْهِمُ الَّذِی أَوْحَیْنا إِلَیْکَ» تا بر ایشان خوانی آنچ پیغام دادیم بتو، «وَ هُمْ یَکْفُرُونَ بِالرَّحْمنِ» و ایشان بنام برد رحمن و یاد کرد او کافر میشوند، «قُلْ هُوَ رَبِّی» بگو رحمن خداوند منست، «لا إِلهَ إِلَّا هُوَ» نیست خدایی جز او، «عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ» پشت باو باز کردم، «وَ إِلَیْهِ مَتابِ (۳۰)» و بازگشت من باوست.

«у луи أни қроно » агар ҳаргизи қуръонӣ будӣ , « сират ба алҷбол » ки бони кӯҳ равон кардандӣ , « أўи қатъат ба алأрз » ё бони замини бридндӣ , « أўи кулам ба аламутӣ » ё бони мурдаро сухани шнўонидндӣ , « бали ллаҳи алأмри ҷмиъо » балки хдоирости фармону кори ҳама , « أи Флми ииأси аллазӣнаи омнўо » биҷой ниёзанд як бори гиравидагон , « أни луи ишоءи аллоҳи лҳдии анноси ҷмиъо » ки агар аллоҳи таъолии хостии ҳамаи ногрўидгонро роҳ намӯдӣ бикбор , «у лои изоли аллазӣнаи кФрўо » ва ҳамеша кофарону ногрўидгон , « тсибҳми бмои снъўо » мерасад боишон бФъли бад ки карданд , « қоръаҳ » мусӣбатии сахту доҳиаҳ эй саъб , « أўи тҳли қрибои ман дораам » ё ту фурӯди ое ногоҳ бар дар сарои эшон , « ҳатто иأтии въди аллоҳ » сабр кун то ваъдае ки аллоҳ таъолӣ дод бияёд , « إни аллоҳи лои ихлФи алмиъод ( 31 ) » аллоҳи таъолӣ каж накунад ваъдаи хеш .

«وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً» اگر هرگز قرآنی بودی، «سُیِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ» که بان کوه روان کردندی، «أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ» یا بآن زمین بریدندی، «أَوْ کُلِّمَ بِهِ الْمَوْتی‌» یا بان مرده را سخن شنوانیدندی، «بَلْ لِلَّهِ الْأَمْرُ جَمِیعاً» بلکه خدایراست فرمان و کار همه، «أَ فَلَمْ یَیْأَسِ الَّذِینَ آمَنُوا» بجای نیازند یک بار گرویدگان، «أَنْ لَوْ یَشاءُ اللَّهُ لَهَدَی النَّاسَ جَمِیعاً» که اگر اللَّه تعالی خواستی همه ناگرویدگان را راه نمودی بیکبار، «وَ لا یَزالُ الَّذِینَ کَفَرُوا» و همیشه کافران و ناگرویدگان، «تُصِیبُهُمْ بِما صَنَعُوا» می رسد بایشان بفعل بد که کردند، «قارِعَةٌ» مصیبتی سخت و داهیه‌ای صعب، «أَوْ تَحُلُّ قَرِیباً مِنْ دارِهِمْ» یا تو فرود آیی ناگاه بر در سرای ایشان، «حَتَّی یَأْتِیَ وَعْدُ اللَّهِ» صبر کن تا وعده‌ای که اللَّه تعالی داد بیاید، «إِنَّ اللَّهَ لا یُخْلِفُ الْمِیعادَ (۳۱)» اللَّه تعالی کژ نکند وعده خویش.

«у лақади астҳзии брсли ман қблк » ва афсӯс карданд бар фиристодагони пеш аз ту , « Фأмлити ллзини кФрўо » диранг додам кофаронро , « сами أхзтҳм » он гуҳ фаро гирифтам эшонро , « ФкиФи кони уқоб ( 32 ) » чун буд саранҷоми намӯдани ман душманонро .

«وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِکَ» و افسوس کردند بر فرستادگان پیش از تو، «فَأَمْلَیْتُ لِلَّذِینَ کَفَرُوا» درنگ دادم کافران را، «ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ» آن گه فرا گرفتم ایشان را، «فَکَیْفَ کانَ عِقابِ (۳۲)» چون بود سرانجام نمودن من‌ دشمنان را.

« أи Фмни ҳўи қоими алии кули нафаси бмои касбат » он кас ки бар истод дорад бунгоҳи бонӣ , ваии кирдори халқи шумораду асрору анфоси эшон синҷиду алҳозу алфози эшон шимурд , ҳамчун касеаст ки ин ҳеҷ натавонад ва надорад , «у ҷълўои ллаҳи шурако »у аллоҳро анбозон гуфтанд , « қул смўҳм » бигӯӣ эшонро сифат кунед , « أми тнбӣўнаҳи бмои лои иълми фии алأрз » ё аллоҳи таъолиро хабарӣ мекунед ки ӯ надонад онро дар замин , « أми бзоҳри ман алқўл » ё ҳар чаҳ фароз ояд ҳаме гуед , « бали зини ллзини кФрўои мкрҳм » балки броростнди кофаронро макри эшон , «у сдўои ани алсбил »у баргаштанд аз роҳи ҳақ ва баргардонеданд , « ва ман излли аллоҳи Фмои ?лаи манҳоад ( 33 ) » ва ҳар киро аллоҳи таъолӣ гумроҳ кард ӯро нест роҳнамоӣ .

«أَ فَمَنْ هُوَ قائِمٌ عَلی‌ کُلِّ نَفْسٍ بِما کَسَبَتْ» آن کس که بر ایستاد دارد بنگاه بانی، وی کردار خلق شمارد و اسرار و انفاس ایشان سنجد و الحاظ و الفاظ ایشان شمرد، همچون کسی است که این هیچ نتواند و ندارد، «وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَکاءَ» و اللَّه را انبازان گفتند، «قُلْ سَمُّوهُمْ» بگوی ایشان را صفت کنید، «أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِما لا یَعْلَمُ فِی الْأَرْضِ» یا اللَّه تعالی را خبری می‌کنید که او نداند آن را در زمین، «أَمْ بِظاهِرٍ مِنَ الْقَوْلِ» یا هر چه فراز آید همی‌گویید، «بَلْ زُیِّنَ لِلَّذِینَ کَفَرُوا مَکْرُهُمْ» بلکه برآراستند کافران را مکر ایشان، «وَ صُدُّوا عَنِ السَّبِیلِ» و برگشتند از راه حقّ و برگردانیدند، «وَ مَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ (۳۳)» و هر که را اللَّه تعالی گمراه کرد او را نیست راهنمایی.

« ?лаами азоби фии алҳёҳи алднё » эшонро азобӣаст дарин ҷаҳон , «у лъзоби алохраҳи أшқ »у баростӣ ки азоби он ҷаҳони сахттар , « ва мо ?лаами ман аллоҳи ман воқ ( 34 ) » ва нест эшонро аз аллоҳи таъолии кӯшндае ё бози пўшндаҳ эй .

«لَهُمْ عَذابٌ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا» ایشان را عذابی است درین جهان، «وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَقُّ» و براستی که عذاب آن جهان سختتر، «وَ ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ واقٍ (۳۴)» و نیست ایشان را از اللَّه تعالی کوشنده‌ای یا باز پوشنده‌ای.

« мисли алҷнаҳи алтии въди алмтқўн » баёну сифати он биҳишт ки муттақеонро бон ваъда доданд , « тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор » онаст ки меравад зери дарахтони он ҷӯйҳо « أклҳои доим » хӯрдании ону миваҳои он пайвастааст бар дарахтон , « ва зиллҳо »у сояи он поянда , « тлки уқбои аллазӣнаи атқўо » саранҷом прҳизкорон онаст , «у уқбои алкоФрини алнор ( 35 ) »у саранҷоми кофарони оташ .

«مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِی وُعِدَ الْمُتَّقُونَ» بیان و صفت آن بهشت که متّقیان را بآن وعده دادند، «تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ» آنست که میرود زیر درختان آن جویها «أُکُلُها دائِمٌ» خوردنی آن و میوه‌های آن پیوسته است بر درختان، «وَ ظِلُّها» و سایه آن پاینده، «تِلْکَ عُقْبَی الَّذِینَ اتَّقَوْا» سرانجام پرهیزکاران آنست، «وَ عُقْبَی الْکافِرِینَ النَّارُ (۳۵)» و سرانجام کافران آتش.

«у аллазӣнаи отиноҳми алкитоб » ва эшон ки эшонро тавроту Инҷили додем , « иФрҳўни бмои أнзли إлик » шоданд эшон бончи бтў фиристода омад , « ва ман алأҳзоби ман инкри баъза » ва аз сипоҳҳо касонеанд ки блхтӣ аз он кофаранд , « қул إнмои أмрти أни أъбди аллоҳу лои أшрк ба » гӯй маро фармуданд то аллоҳро пурситам ва бо вай анбоз нагирам , « إлиаҳи أдъўоу إлиаҳи моб ( 36 ) » бо ӯ мехонам ва худ бо ӯ май гирдам . «у кзлки أнзлноаҳи ҳукамои ърбё » ва ҳам чунон фиристодем ин номаро номаи арабӣ ва ин дайнро дайни арабӣ , «у лӣни атбъти أҳўоءҳм » ва агар паии барии бхўши омадҳои эшон , « баъди мо ҷоءки ман алълм » пас он ки бтў омад аз илм « мо лаки ман аллоҳи ман валеу лои воқ ( 37 ) » туро аз худои таъолӣ на бози дорандаи ист ва на ёрӣ .

«وَ الَّذِینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ» و ایشان که ایشان را تورات و انجیل دادیم، «یَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَیْکَ» شادند ایشان بآنچ بتو فرستاده آمد، «وَ مِنَ الْأَحْزابِ مَنْ یُنْکِرُ بَعْضَهُ» و از سپاهها کسانی‌اند که بلختی از آن کافراند، «قُلْ إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ وَ لا أُشْرِکَ بِهِ» گوی مرا فرمودند تا اللَّه را پرستم و با وی انباز نگیرم، «إِلَیْهِ أَدْعُوا وَ إِلَیْهِ مَآبِ (۳۶)» با او می‌خوانم و خود با او می‌گردم. «وَ کَذلِکَ أَنْزَلْناهُ حُکْماً عَرَبِیًّا» و هم چنان فرستادیم این نامه را نامه عربی و این دین را دین عربی، «وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ» و اگر پی بری بخوش آمدهای ایشان، «بَعْدَ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ» پس آن که بتو آمد از علم «ما لَکَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا واقٍ (۳۷)» ترا از خدای تعالی نه باز دارنده ایست و نه یاری.

«у лақади أрслнои рслои ман қблк » ва фиристодем фиристодагони пеш аз ту , «у ҷълнои ?лаами أзўоҷоу зуррия » ва эшонро бо занон ва фарзандон кардем , « ва мо кони лрсўли أни иأтии боиаҳ » ва набӯд ҳеҷ пайғомбариро ки ояду оятии орад , « إлои бإзни аллоҳ » магари бадастӯрии аллоҳи таъолӣ , « лкли أҷли китоб ( 38 ) » ҳар ҳангомиро навиштаи ист .

«وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِکَ» و فرستادیم فرستادگان پیش از تو، «وَ جَعَلْنا لَهُمْ أَزْواجاً وَ ذُرِّیَّةً» و ایشان را با زنان و فرزندان کردیم، «وَ ما کانَ لِرَسُولٍ أَنْ یَأْتِیَ بِآیَةٍ» و نبود هیچ پیغامبری را که آید و آیتی آرد، «إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ» مگر بدستوری اللَّه تعالی، «لِکُلِّ أَجَلٍ کِتابٌ (۳۸)» هر هنگامی را نوشته ایست.