Қавлаи таъолӣ : « имҳўои аллоҳи мо ишоء » май стрди аллоҳи таъолӣ онч хоҳад , «у исбт » ва бар ҷой медорад ва май наад , «у ъндаҳи أми алкитоб ( 39 ) »у меҳри ҳама нсхтҳо онаст ки бнздик ӯст .

قوله تعالی: «یَمْحُوا اللَّهُ ما یَشاءُ» می‌سترد اللَّه تعالی آنچ خواهد، «وَ یُثْبِتُ» و بر جای می‌دارد و می‌نهد، «وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْکِتابِ (۳۹)» و مهر همه نسختها آنست که بنزدیک اوست.

«у إни мо нринк » ва агар бози нмоӣими бтў , « баъзи алзии нъдҳм » ончи душманонро ваъда медиҳем , « أўи нтўФинк » ё пештари турои бмироним , « Фإнмои алейк алблоғ » бар ту пайғом расонӣданаст , «у ълинои алҳсоб ( 40 ) »у шумори халқу подоши эшон бар мост .

«وَ إِنْ ما نُرِیَنَّکَ» و اگر باز نمائیم بتو، «بَعْضَ الَّذِی نَعِدُهُمْ» آنچ دشمنان را وعده میدهیم، «أَوْ نَتَوَفَّیَنَّکَ» یا پیشتر ترا بمیرانیم، «فَإِنَّما عَلَیْکَ الْبَلاغُ» بر تو پیغام رسانیدنست، «وَ عَلَیْنَا الْحِسابُ (۴۰)» و شمار خلق و پاداش ایشان بر ماست.

« أу лами ирўо » наме бенанд , « أнои нأтии алأрз » ки фармон мо меояд базмин , « ннқсҳои ман أтроФҳо » шаҳри шаҳр , пораи пора , аз сӯии сӯй , аз куфр мекоҳем ва дар ислом май Фзоӣим , «у аллоҳи иҳкми лои мъқби лҳкмаҳ »у аллоҳи таъолӣ кор меронаду мурод бар май орад ки бози шикананда Эй нест ва пас оварад сози ҳукм ӯро , «у ҳўи сариъи алҳсоб ( 41 ) » ва ӯст он осони тавон равони фармон «у қади макри аллазӣнаи ман қиблаам » ва кӯшиданд ва соз сохтанд эшон ки пеш аз душманон ту буданд , « Фллаҳи алмкри ҷмиъо »у ҳамаи соз ва тавон аллоҳи рост , « иълми мо тксби кули нафас » медонад аллоҳи таъолӣ ҳар чаҳ ҳар танӣ мекунад ва ҳар кас месозад , «у сиълми алкФори лмни уқбои ?илдор ( 42 ) » ва оре бидонанд кофарон ки саранҷоми сарои крост .

«أَ وَ لَمْ یَرَوْا» نمی‌بینند، «أَنَّا نَأْتِی الْأَرْضَ» که فرمان ما می‌آید بزمین، «نَنْقُصُها مِنْ أَطْرافِها» شهر شهر، پاره پاره، از سوی سوی، از کفر می‌کاهیم و در اسلام می‌فزائیم، «وَ اللَّهُ یَحْکُمُ لا مُعَقِّبَ لِحُکْمِهِ» و اللَّه تعالی کار می‌راند و مراد بر می‌آرد که باز شکننده‌ای نیست و پس آورد ساز حکم او را، «وَ هُوَ سَرِیعُ الْحِسابِ (۴۱)» و اوست آن آسان توان روان فرمان «وَ قَدْ مَکَرَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ» و کوشیدند و ساز ساختند ایشان که پیش از دشمنان تو بودند، «فَلِلَّهِ الْمَکْرُ جَمِیعاً» و همه ساز و توان اللَّه راست، «یَعْلَمُ ما تَکْسِبُ کُلُّ نَفْسٍ» می‌داند اللَّه تعالی هر چه هر تنی می‌کند و هر کس می‌سازد، «وَ سَیَعْلَمُ الْکُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَی الدَّارِ (۴۲)» و آری بدانند کافران که سرانجام سرای کراست.

«у иқўли аллазӣнаи кФрўои лсти мрсло » ва кофарон мегӯйанд ки ту на фиристодаи аллоҳ эй , « қул » бигӯ , « кафии биллоҳи шҳидои бинӣу бинкм » басандааст аллоҳи таъолии довару гувоҳи миёни ману миёни шумо , « ва ман ъндаҳи илми алкитоб ( 43 ) » ва он кас ки бнздик ӯст илми таврот .

«وَ یَقُولُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا» و کافران می‌گویند که تو نه فرستاده اللَّه‌ای، «قُلْ» بگو، «کَفی‌ بِاللَّهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ» بسنده است اللَّه تعالی داور و گواه میان من و میان شما، «وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ (۴۳)» و آن کس که بنزدیک اوست علم تورات.